All Chapters of The Mafia's Marked Nanny: Chapter 1 - Chapter 10

Five hundred thousand pesos...Saan siya kukuha ng ganon kalaking pera?Kinagat ni Evie ang kanyang ibabang labi habang nanginginig ang mga tuhod na nakalapat sa sahig. Pilit pinipigilan ang panginginig ng mga kamay. Nakatingin lang siya sa doktor. Naririnig niya itong nagsasalita pero wala siyang naiintindihan sa mga sinasabi nito. Ang laman lang ng isip niya ay kung paano siya makakakuha ng five hundred thousand pesos para sa operasyon ng kapatid niyang si Sunshine.Hindi lang iyon, may iba pa siyang hospital bills na kailangang bayaran bukod pa sa mismong surgery fee. Parang nagkakandaleche-leche na ang buhay niya at wala siyang magawa para pigilan iyon."Miss Galton?" tawag ng doktora sabay pitik ng daliri sa harap ng mukha ni Evie.Napatalon siya at kaagad na nagpakawala ng ngiting puno ng paghingi ng tawad. "D-Doc? May s-sinasabi po kayo?" tanong niya."Ayos ka lang ba?" Tanaw sa mukha ng doktora ang pag-aalala. "Pansin kong kanina ka pa wala sa sarili mo.""Ayos lang po ako," p

Gulong-gulo ang isip habang naglalakad-lakad si Evie sa hallway sa labas ng kwarto ng kanyang kapatid. Hindi mawala sa isip niya ang nangyari kanina. Hindi siya makapaniwala sa mga lalaking may dalang baril na itinutok pa talaga sa kanya.Pumasok siya sa elevator pero kaagad din siyang lumabas para umiikot at bumalik sa hallway. Hindi na lang siya pumasok sa kuwarto ni Sunshine. Ayaw niyang makita siya nito na balisa at nag-alala pa. Hindi nawawala sa isip niya ang eksena sa kanina. Iyong batang babae na parang nakita sa kanya ang sagot sa matagal na nitong hinahanap at ang ama nito na kahit nakakakaba ay may kakaibang dating.Nagulat siya nang biglang may humawak sa braso niya. Mabilis siyang humarap at handa na sanang ipagtanggol ang sarili pero isang lalaking matangkad at maskulado ang bumungad sa kanya. Matikas ang mukha nito at malamig ang mga mata. Tinawag ito ni Amora kanina na Bruce. Ito rin iyong nanutok ng baril sa batok niya kanina."Kailangan mong sumama sa akin," malamig

Nang mahimbing na ang tulog ni Amora ay dahan-dahang bumangon si Evie mula sa pagkakayakap nito sa kanya. Napagod yata ito sa cooking at baking session nila kanina kaya kahit anong galaw ng kama ay hindi ito magising-gising.Niligpit niya muna ang mga nagkalat nitong laruan sa sahig. Pagkatapos ay muling sinulyapan ito at inayos ang pagkakakumot dito. Nang kampante na siyang nasa maayos na ang lahat ay dahan-dahan siyang lumabas ng kwarto nito.Muntik na siyang mapatakbo dahil sa pagkakagulat nang makitang may nakaabang sa kanyang paglabas. "Manang naman, eh," bubulong-bulong na reklamo niya."Kumain ka muna at pinagbalot ko na rin ng pagkain si Sunshine," nakangiti nitong saad sa kanya at kaagad na hinila ang kamay niya.Si Manang Lorna ay ang mayordoma sa mansyon ng mga Lacroix. Matagal na siyang nanilbihan dito. Bukod sa kanya ay may mga katulong pa rito. Si Amora lang at si Russell ang nakatirang Lacroix dito. Patay na ang mga magulang ni Russell at may nag-iisa siyang kapatid na

Kahit wala gaanong tulog si Evie ay pumunta pa rin siya sa bahay ng mga Lacroix. Dumaan muna siya sa isang flower shop at bumili ng isang bungkos ng pinagsamang yellow tulips at daisies. Maganda raw ang mga bulaklak na ito sa umaga dahil nagbibigay ito ng good vibes at light energy.Balak niyang ibigay iyon kay Amora. Lalabas na sana siya nang mahagip ng kanyang mga mata ang isang rare na bulaklak na hindi basta-basta makikita rito sa bansa.Kaagad niyang tinanong ang florist na naroon. "Anong tawag sa bulaklak na iyan?"Sinundan naman ito ng tingin ng florist. "Ah, iyan ang Russell Lupine Flower. Galing pa pong UK iyan.""R-Russell?" nauutal na tanong ni Evie. Pagkakataon nga naman!Medyo may kamahalan nga nang tingnan ni Evie iyon. Pero bumili pa rin siya ng tatlong tangkay at pinaayos niya na rin. Maliit iyon kumpara sa bulaklak na para kay Amora pero mas mahal nga lang. Naglagay rin siya ng card sa bulaklak na para kay Russell.Nakangiting lumabas ng flower shop si Evie habang bit

Hindi alam ni Evie kung ilang segundo na ang lumipas. Kanina niya pa hinihintay ang pagtama nf bala sa kanya. Pero sa halip na masaktan siya sa bala ay masakit sa tainga na salita ang pumuno sa pandinig niya."You look stupid." Hindi pa siya nakakapagmulat ng mga mata ay may humila na sa mga kamay niya at kaagad siyang napatayo. "Don't open your eyes."Saka niya pa lang napagtanto kung sino ang may hawak sa mga kamay niya. Si Russell. At saka pa lang naproseso ng isip niya na hawak nito ang mga kamay niya. Biglang nag-init ang kanyang mukha at parang nanigas ang buo niyang katawan.Pakiramdam niya ang mawawalan siya ng malay dahil kanina niya pa pinipigilan ang kanyang paghinga. Sobrang kaba na ang bumalot sa puso niya. Akala niya kanina ay katapusan niya na. Ngayon pa lang siya nakahinga nang maayos. Dahil na rin yata sa pagkabigla ay nawalan siya ng malay. -----"Wala na bang babagal sa takbo ng sasakyan?" nang-uuyam na tanong ni Russell habang nakatingin sa labas.Hindi na su