LOGINHulog ng langit kung ituring ni Evie si Amora. Dumating ito sa buhay niya kung saan nasa gitna siya ng kagipitan. Pero sa tuwing nagtatama ang mga tingin nila ng ama nitong si Russell ay impyerno ang hatid niyon sa kanya— init na nagmumula sa kung saang hindi niya maintindihan. Mommy kung tawagin siya ni Amora gayong yaya lang naman siya nito. Paano kung ang susunod na offer sa kanya ni Russell ay hindi na bilang nanny ng anak niya? Paano rin kung sa paglipas ng panahon, hindi na siya kilalaning 'mommy' ni Amora? ----- Ang batang si Amora ay lalaking puno ng galit kina Evie at Russell. Hindi na siya ang inosenteng bata, kundi siya ay magiging si Gray, isang matapang at nakakatakot na nilalang. At tulad ni Evie ay magiging 'nanny' rin siya ng isang makapangyarihang mafia lord. Sa paglipas ng panahon ay magiging mortal silang kaaway. May pag-asa bang magkapatawaran o mananaig ang kasamaan? ---- Si Alliyah, isang batang naging parte ng misyon ni Gray na siiyang dahilan kung bakit lalambot ang pusong bato nito. Ngunit paano kung magaya si Alliyah kay Gray? Lumaki na puno ng pagkamuhi sa kanya. Anong gagawin ni Gray para maisalba ang batang nagpamulat sa kanya? ---- Tatlong babaeng may iba't ibang kwento pero may iisang tapang at prinsipyo. Mananaig ba ang kabutihan o aapaw ang kasamaan?
View MoreSa bahay-ampunan na nasa dulo ng bayan, laging maaliwalas ang umaga.Hindi dahil may kampana o orasan na tumatawag sa mga bata para gumising, kundi dahil sanay na silang magising bago pa man sumilip ang araw. May mga batang umiiyak sa panaginip, may mga batang nagigising sa gutom, at may mga batang basta na lang bumabangon dahil iyon ang nakasanayan.Kasama si Liara roon.Limang taong gulang na siya.Hindi na siya sanggol na kinikarga, hindi na rin batang halos hindi makalakad. Marunong na siyang tumakbo, magsalita nang buo, at magtanong ng mga bagay na minsan ay walang gustong sumagot.Sa maliit na kama sa sulok ng kwarto, dahan-dahang bumukas ang kanyang mga mata. Ang kisame ay kulay puti, may bahid ng luma, at may maliit na bitak sa gilid—iyon na ang unang bagay na nakikita niya tuwing umaga.Hindi niya alam kung bakit, pero lagi niyang inaabot ang hangin sa tabi ng unan niya paggising.Parang may hinahanap.Parang may nawawala.“Liara, gising na?” tawag ng isang boses mula sa pint
Nakatayo si Alliyah sa harap ng lumang gusali. Hindi ito ang uri ng lugar na mapapansin ng karaniwang tao. Wala itong karatula, wala ring ilaw na umaakit ng pansin. Isang gusaling tila iniwan ng panahon—kupas ang pintura, bitak-bitak ang pader, at ang mga bintana’y madilim na parang matagal nang walang nakatira. Ngunit alam niyang mali ang pakiramdam na iyon. Ang mga ganitong lugar ang paborito ni Vesper. Mga lugar na mukhang patay na, pero sa loob ay buhay na buhay ang panganib. Ito ang huling bakas na nakuha ng Sentinel Core. Walang kasiguruhan. Walang kumpirmasyon. Isang koordinado lang na paulit-ulit lumitaw sa mga galaw ng isang lalaking walang permanenteng tirahan, walang pangalan, at walang konsensya. At ngayon, narito siya. Mag-isa. Walang backup. Walang kasamang sundalo. Walang plan B. Hinayaan niyang gumapang ang malamig na hangin sa balat niya habang nakatingin sa harap ng gusali. Hindi siya nagtakip ng mukha. Hindi rin siya naghanap ng pasukan sa likod. Hindi niya
Matagal na niyang hindi binibigkas ang pangalang iyon sa isip niya.Sentinel Core.Isang lugar na minsang kumupkop sa kanya at minsang naging pag-asa para sa kanya. Isang institusyong itinayo para sa katahimikan ng bansa, pero sa likod ng makakapal na pader nito, dugo at lihim ang naging pundasyon.Habang papalapit si Alliyah sa pasilidad, unti-unting bumabagal ang hakbang niya. Hindi dahil sa takot, kundi dahil sa bigat ng alaala. Ang bawat metro palapit ay parang paghila pabalik sa isang buhay na pilit niyang tinalikuran.Ang gusali ay naroon pa rin.Malaki. Malamig. At walang palamuti.Kongkreto at bakal ang bumungad sa kanya, parang walang pakialam kung sino ang dumarating o umaalis. Sa itaas ng tarangkahan, nandoon pa rin ang simbolo ng Sentinel.Huminto siya sa tapat ng gate.Dalawang armadong guwardiya ang agad na lumingon sa kanya. Hindi sila agad nagtaas ng baril, pero malinaw ang tensyon sa kanilang postura.“Pangalan?” tanong ng isa, malamig ang tono.Tumingin si Alliyah di
Hindi agad sumikat ang araw nang makarating si Alliyah sa hangganan ng susunod na bayan.Sa katunayan, halos hindi pa humihiwalay ang gabi sa lupa. Ang langit ay kulay abo—hindi madilim, hindi rin maliwanag—parang hindi pa rin sigurado kung alin ang dapat manaig. Ang mga ilaw sa kalsada ay nakabukas pa, nanginginig sa malamig na hangin ng madaling-araw.Tahimik ang paligid.Walang busina. Walang nagmamadaling tao. Walang matang nakatuon sa kanya.At iyon ang gusto niya.Mahigpit ang yakap niya kay Liara, ang ulo ng bata ay nakasubsob sa balikat niya, ang maliit na kamay ay nakakapit sa tela ng kanyang jacket. Mahimbing pa rin ang tulog nito, walang kaalam-alam sa bigat ng desisyong ginagawa para sa kanya.Huminto si Alliyah sa gilid ng kalsada.Sa tapat niya, may isang gusaling hindi engrande, hindi rin kaaya-aya sa unang tingin. Simple lang—isang lumang bahay na pinalaki, pinalawak, at ginawang tahanan ng mga batang walang magulang.Isang bahay-ampunan.Walang karatulang malaki. Wala
Hindi siya umalis ng bahay.Hindi siya tumakbo palayo.Sa gitna ng amoy ng dugo, katahimikan, at pagkawala—isang bagay ang unti-unting bumalik sa isipan ni Alliyah, malinaw at eksakto.Ang underground.Ang lugar na itinuro ni Gray at Rio noon.Ang lugar na akala niya’y hindi kailanman nila kakailan
Walang ibang pangalan ang pumasok sa isipan ni Alliyah.Hindi ang mga mukha ng mga kaklase niyang kanina lang ay kasama niyang tumatawa.Hindi ang sigawan ng mga guro.Hindi ang salitang pulis na parang bala kung tumama sa pandinig ng lahat.Isang pangalan lang.Vesper.Parang awtomatikong sumulpot
Hindi agad kumilos si Alliyah.Nasa underground pa rin siya, nakaupo sa gilid ng mesa, habang ang oras ay unti-unting gumagapang palayo. Alam niyang hindi siya pwedeng magmadali. Hindi sa ganitong sitwasyon. Hindi kapag ang bawat maling hakbang ay maaaring maging huli.Sa maliit na monitor na nakak
Hindi na umalis si Alliyah sa underground safe space nang gabing iyon.Hindi dahil sa wala siyang lakas umakyat—kundi dahil alam niyang ang sandaling iyon ay hindi para sa pagtakas, kundi para sa pagharap. Isa pa, mukhang hindi na rin ligtas sa itaas.Tahimik ang paligid. Walang tunog ng sasakyan.








![MAFIA BOSS SERIES: THE PRETENDING WIFE [Mr. KING]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


![Agreement Behind Her Marriage [Filipino]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviewsMore