Chapter 4

Azalea’s POV

Mabilis na lumipas ang tatlong oras sa opisina. Napanatili kong tahimik at abala ang aking sarili sa harap ng computer, ngunit sa loob-loob ko ay kumukurot pa rin ang bawat salitang binitawan ni Matilda.

Maya-maya pa, narinig ko ang dahan-dahang pag-ikot ng pintuan ng private rest area.

Doon iniluwa si Mr. Caleb. Katatapos lang niyang maligo at magpalit ng damit. Nakasuot na siya ngayon ng isang bagong crisp white dress shirt na bahagyang nakatupi ang mga braso hanggang siko. Napaka-gwapo, ma-autoridad, at napaka-masculine ng kanyang datingan—ang amoy ng kanyang mamahaling perfume na may halong kape at wood ay agad na humalo sa malamig na hangin ng silid.

Agad na huminto ang kanyang matalim at malamig na paningin sa akin.

Mabilis kong inayos ang aking mga papel at pilit na ngumiti, kahit nararamdaman kong namumula pa rin ang gilid ng aking mga mata. "Mr. Salvador... pasensya na po, may ipapagawa po ba kayo? Nakaayos na po ang mga dokumento sa rest area ninyo."

Hindi agad sumagot si Mr. Caleb. Sa halip, dahan-dahan siyang naglakad lapit sa akin at ibinaba ang dalawa niyang kamay sa ibabaw ng aking desk. Bahagya siyang yumuko para pantayan ang mukha ko.

"Sino ang lumapit sa'yo rito habang nasa loob ako?" madiin at baritonong tanong niya. Ang mga mata niya ay matalim na nakapako sa akin, na tila gustong basahin ang bawat iniisip ko.

Napatigil ako at napa-palunok. "P-po? Wala po, Mr. Salvador... wala pong—"

"Don't lie to me, Azalea," pabulong ngunit puno ng banta na sabi niya. "I can see it in your eyes. Somebody made you feel small."

Agad na nag-init ang aking mga pisngi. Ang puso ko ay nagwawala sa matinding kaba. Paano niya nalaman? Ganun ba kahalata na durog na durog ang tingin ko sa sarili ko ngayon dahil sa mga pambubully ni Matilda?

"A-Ayos lang po talaga ako, Mr. Salvador..." mahinang tugon ko sabay yuko ng aking ulo.

Bumuntong-hininga siya nang malalim at dahan-dahang tumayo nang straight. "Drop the 'Mr. Salvador', Azalea. Just call me Caleb when we're alone."

Napaangat ako ng tingin sa gulat. "P-Po? Pero boss ko po kayo. Hindi po propesyonal kung pangalan niyo lang ang itatawag ko."

Tinitigan niya ako nang ilang segundo, tila sinusukat ang pagiging makulit ko. "Fine," malamig ngunit may bahagyang lambot na boses niyang sabi. "Make it Mr. Caleb. But no more 'Mr. Salvador' between the two of us."

"S-Sige po... Mr. Caleb," mahiyain kong sagot.

Inayos niya ang kanyang mamahaling Rolex watch at tumingin sa oras. "Cancel all my appointments for tonight. Inaanyayahan ko ang buong Executive Department at ang Operations Division para sa isang Welcome and Promotion Party ngayong gabi. We are going to Vanguard."

Nalakihan ako ng mata. Ang Vanguard ay ang pinaka-exclusive at pinaka-mamahalang lounge club sa buong Bonifacio Global City!

"Mr. Caleb... kasama po ba ako?" tanong ko.

"You are my Personal Secretary, Azalea. Wherever I go, you go," sagot niya sa isang boses na hindi pwedeng tanggihan. "At gusto kong makita mong magsaya ngayong gabi."

Pagdating ng alas-otso ng gabi, napuno ng malalakas na ilaw, mahinang beats ng musika, at amoy ng mamahaling alak ang Vanguard Lounge. Nakaupo ako sa isang gilid ng velvet couch sa VIP section na inarkila ni Mr. Caleb. Bitbit ko ang aking mocktail habang pilit kong iniiwasan ang tingin ng ibang mga empleyado—lalo na si Matilda na paminsan-minsang dumadaan at nagpapakawala ng masamang titig sa akin.

"Azalea?"

Napatingin ako sa aking kanan nang marinig ang isang malalim, maaliwalas, at napakapamilyar na boses.

Isang matangkad at guwapong lalaki ang nakatayo sa aking harap. Nakasuot ito ng navy blue suit na bumabagay sa malapad nitong balikat, may suot na pormadong eyeglasses, at may relaxed at cool na ngiti sa mga labi. Si Drake.

Si Drake ang matagal ko nang lihim na crush noong college. Matalino, matangkad, at may dating na boy-next-door na laging nagtatanggol sa akin tuwing binubully ako noon. Gwapo si Drake sa malinis nitong paraan—bagaman aminin ko man o hindi, mas may kakaibang dilim, kapangyarihan, at nakakatunaw na alindog si Mr. Caleb kumpara sa kanya.

"Drake?" nanlaki ang mga mata ko.

Isang maikling tawa ang ibinawas ni Drake bago dahan-dahang umupo sa tabi ko sa couch. Cool at swabe ang bawat paggalaw nito habang isinasandal ang isang braso sa likod ng sofa—na bahagyang nakapalibot sa akin.

"I knew it was you, Azy," ngumiti si Drake habang nakatitig sa akin. "Nabalitaan kong may bagong secretary si Mr. Salvador sa Main, pero hindi ko akalaing ang pinakamagandang boses sa batch natin ang makikita ko rito."

Napangiti ako nang bahagya sa sinabi niya. "Drake naman. Anong ginagawa mo rito? Akala ko ba sa Cebu branch ka pa rin?"

"Na-promote ako bilang Regional Manager ng Sales and Operations," sagot nito sabay sulyap sa akin mula ulo hanggang paa. Walang pang-aasar o pandidiri sa kanyang mga mata—kundi purong paghanga. "Lalo kang gumanda, Azy. I missing seeing those curves of yours back in college."

Bahagya akong nag-blush at napayuko. "Nang-aasar ka lang e. Alam mo namang mataba pa rin ako hanggang ngayon."

Dahan-dahang inabot ni Drake ang kamay ko at hinawakan ang aking mga daliri. Warm at kampante ang kanyang hawak. "There's nothing wrong with how you look, Azy. You've always been stunning to me."

Naramdaman ko ang kaunting ginhawa sa aking dibdib dahil sa mga salita ni Drake. Kahit paano ay nabawasan ang sakit na ginawa ni Matilda kanina.

Ipinagpatuloy namin ang inuman habang nagkwekwentohan nang mga pangyayari during our college days.