Chapter 3

Azalea’s POV

Nanginginig pa ang mga kamay ko habang dahan-dahang itinatapat ang p***o ng rest area ni Mr. Salvador. Ang malakas na paglagutok ng lock mula sa loob ay parang kulog na nag-iwan ng matinding kaba sa aking dibdib. Pilit kong hinahabol ang aking paghinga habang iniisip kung ano ang nagawa kong mali. Galit ba ang aking boss? O sadyang napaka-unpredictable lang talaga ng isang 41-year-old billionaire car tycoon?

Inayos ko ang suot kong cream blouse at hinila pababa ang fitted black pencil skirt na bahagyang umangat sa aking pagmamadali. Bago pa man ako makahakbang patungo sa aking executive desk sa labas ng opisina, isang maton at pamilyar na boses ang biglang pumukaw sa tahimik na hallway ng Executive Suite.

"Well, well, well. Look who's here."

Napatigil ako. Dahan-dahan akong lumingon at agad na naramdaman ang pagkabuhol ng aking bituka. Nakatayo roon si Matilda, nakasandal sa pader habang nakatukod ang isang kamay sa kanyang balakang. Nakasuot ito ng isang tight-fitting red sheath dress na nagpapakita ng kanyang payat at matangkad na figure, kapares ang mamahaling high heels na nagbibigay sa kanya ng mas ma-autoridad na tindig.

"Matilda..." mahinang naitugon ko.

Isang mapang-uyyam na ngiti ang sumilay sa mga labi ng babae habang dahan-dahan itong naglalakad lapit sa akin. Ang mga mata nito ay nagpalipat-lipat sa katawan ko—mula sa malulusog kong hita, sa malapad kong balakang, hanggang sa bilugang tiyan na bakat sa suot kong damit.

"Akala ko ba hallucination lang noong marinig ko sa HR na natanggap ka bilang Personal Secretary ni Mr. Salvador? Totoo pala," wika ni Matilda habang nakataas ang isang kilay. "Diyos ko, Azalea. High school at college tayo magkasama, pero hanggang ngayon, hindi ka pa rin talaga nagbabago. Ang lakas pa rin ng loob mong magpakita sa ganitong uri ng lugar."

Bahagya akong napayuko at napakapit nang mahigpit sa aking clipboard. "Dito ako natanggap sa trabaho, Matilda. Wala akong ginagawang masama."

"Oh, really?" Tumawa nang malakas si Matilda, isang malamig at walang kwentang tawa na agad na nagpabalik sa akin sa masalimuot kong nakaraan. "Look at yourself in the mirror, Azalea! Ang kompanyang ito ay ang Prime Automotive Group—ang number one luxury car manufacturer sa buong Pilipinas. Ang mga tao rito ay elegante, disente, at mukhang nababagay sa imahe ng sasakyan ni Mr. Salvador. At ikaw? Anong ginagawa mo rito? Para kang malaking dungis sa executive floor."

Nag-init ang aking mga mata sa narinig. Ang bawat salita ni Matilda ay parang matatalim na kutsilyo na sumasaksak sa aking mga lumang sugat.

Mula noong high school hanggang sa makatapos kami ng college, si Matilda ang pangunahing dahilan kung bakit nawalan ako ng tiwala sa sarili. Siya ang laging nagpapalaganap ng tsismis tungkol sa timbang ko. Siya ang nagbibigay ng mga malupit na palayaw sa akin tulad ng "Baboy," "Tampaluke," at "Pumuputok na Gasul." Kahit gaano ako katalino—kahit pa graduate ako bilang Summa Cum Laude with flying colors—lagi't laging ang aking katabaan ang ginagamit niyang sandata para ibaba ang aking pagkatao.

Dahil sa kanya at sa mga taong tulad niya, natutunan kong kapootan ang sarili kong katawan. Kaya lang naman ako nagsusulat ng mga erotic romance novels ay para makatakas sa reyalidad—para sa mga kwento ko, ang mga kurbadang tulad ng sa akin ay maging kanais-nais at mahalin ng isang lalaki. Pero sa totoong buhay? Ramdam na ramdam ko ang matinding kapaitan na wala akong halaga.

"Hindi sukatan ang hugis ng katawan para sa husay sa trabaho, Matilda," pilit kong pinalakas ang aking boses kahit na nanginginig ang buo kong katawan. "Naipasa ko ang lahat ng interview at kwalipikado ako para sa posisyong ito."

"Kwalipikado?" Humarap nang tuluyan si Matilda at pabulong na lumapit sa tainga ko. "Naligtas ka lang ng mga matataas mong marka sa kolehiyo, Azalea. Pero sa corporate world? Ang panlabas na anyo ang nagbebenta. Tingnan mo nga 'yang suot mo—parang pumuputok na ang mga kurbada mo sa sobrang sikip! Kasiraan sa imahe ng kompanya ang isang sekretarya na hindi man lang marunong mag-alaga sa sarili niyang timbang. Kung ako sa'yo, habang maaga pa, magsumite ka na ng resignation letter. Dahil kapag nakita ng mga client ni Mr. Salvador ang isang matabang katulong na tulad mo, baka mawalan pa tayo ng mga mamahaling kontrata."

Isang mabilis na pagtalikod ang ginawa ni Matilda habang tumutunog ang kanyang mataas na heels papalayo sa hallway.

Naiwan akong nakatayo sa gitna ng malamig na gusali. Nanlabo ang aking panigin sa mga luhang nanggigilid sa aking mga mata. Napahawak ako sa sarili kong tiyan at sa aking matatabang hita.

Tama ba siya? Bakit ba ako nag-aambisyon na magtrabaho sa ganitong kalaking kompanya? Isa lang naman akong matabang babae na walang karapatang lumabas sa dilim.

Huminga ako nang malalim, pilit na pinigil ang pagbagsak ng aking mga luha, at dahan-dahang umupo sa aking desk sa labas ng opisina ni Caleb. Bawat segundo ay parang napakabigat habang nakatitig ako sa nakasara pa ring double-door ng executive rest area.