Share

LUCAS:106

Author: ExDealers
last update publish date: 2026-10-17 08:49:24

Vincent Thor Vanderbilt (Victor)

Isinara ko ang mabigat na pinto ng study room nang dahan-dahan at walang ingay—hindi dahil may tao sa labas na kailangan kong itago ang bawat kilos ko, kundi dahil sa sandaling iyon, ayokong marinig maging ang sarili kong paghinga.

Ang villa ni Kianna, kahit gaano pa karangya at kaganda, ay may kakaiba at malalim na katahimikan kapag sumasapit ang gabi. Ang tunog ng dambuhalang waterfalls sa malayo ay parang isang metronom na hinding-hindi mo mapipigilan o mapap
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:240

    Pagpasok ko sa silid, dahan-dahan siyang humarap sa akin.“Good morning,” pormal niyang bati.“Good morning po,” mabilis kong tugon.Hindi na ako humingi ng paumanhin sa bahagyang pagkahuli. Wala nang “sorry po.” Naramdaman ko ang maliit ngunit importanteng pagbabago sa sarili kong pag-uugali.“Today,” panimula ni Liane nang may propesyonal na tono, “we execute the module on Digital Security and Threat Preservation Protocols.”“Digital Security Protocols,” pag-uulit ko, medyo pormal ang tunog sa aking dila.Ngumiti nang kaunti si Liane. “Yes, Ysa. Because we do not ignore suspicious activity; we document and neutralize it.”Napatigil ako at napatingin kay Victor. Nanatili siyang nakatayo roon, ngunit ramdam ko ang kanyang matatag at protektibong presensya sa buong silid.“Rule number one,” itinuro ni Liane ang whiteboard. “Never engage or send a direct response. Rule number two: execute an immediate full-frame screenshot. Rule number three: route the file directly to the security encr

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:239

    Ysabelle Cuevas (Ysa)Nang maisara ko ang pinto ng aking silid, ang unang-unang ginawa ko ay hindi ang dumeretso sa kama at humiga.Lumapit ako sa pinto at sinubukan ang bagong nakakabit na biometric lock.Click.Bukas.Click.Saradong-sarado.Napatigil ako sa gitna ng silid, nakatitig sa bakal na doorknob na para bang iyon na ang pinakaimportanteng bagay sa buong mundo. Hindi ko lubos na maipaliwanag, pero ngayon ko lamang naramdaman sa buong buhay ko na may isang maliit na espasyo at bagay na tunay kong pag-aari—isang bagay na ako lang ang may absolute na kontrol.Huminga ako nang malalim, saka dahan-dahang naupo sa gilid ng kama.Biglang may kumatok. Tatlong beses. Hindi mabilis, hindi rin sobrang mahina.“Ms. Ysa,” boses ni Steven mula sa labas.Binuksan ko ang pinto nang bahagya, sapat lamang para makasilip ang kalahati ng mukha ko. May hawak siyang isang maliit at selyadong itim na kahon—hindi kalakihan, pero halatang bago at de-kalidad.“Your updated encrypted hardware,” pormal

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:238

    “May naaalala ka ba… tungkol sa iyong buhay bago ka napunta kay Tiya?”Parang may malamig na kamay na pumatong sa aking sikmura. “H-hindi po. Bata pa po ako noon nang mapunta ako sa kanyang kalinga.”“May mga nakatabi ka bang gamit noon?” pagpapatuloy niya. “Isang lumang bagay? Isang birthmark? Isang pangalan na paulit-ulit mong narinig?”Umiling ako. “Wala po. Ang tanging alam ko lamang… kinuha niya ako at pinalaki.”Tahimik siyang nakinig. Pagkaraan ng ilang segundo, nagtanong siya nang may labis na pag-iingat:“Mayroon ka bang natatanging birthmark sa iyong katawan?”Napakurap ako sa gulat. “Po?”“Partikular na sa may bandang balikat,” dagdag niya.Napatigil ako. Dahil totoo—mayroon akong maliit at kakaibang marka roon. Isang hugis-crescent na natural na nakaguhit malapit sa aking collarbone, na kailanman ay hindi ko ipinagtanong sa iba dahil akala ko ay simpleng balat lamang ito.Ewan ko kung bakit, subalit bigla akong nakaramdam ng hiwa ng pagka-praning. Parang naging labis na pr

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:237

    Parang gusto kong magmura sa sarili ko dahil sa ilang araw na pag-aaksaya ng oras sa pag-aalala para lamang sa isang bagay na natapos sa loob ng isang mabilis na paghinga.Tumayo si Victor, kinuha ang maliit na vial na inilagay ng nurse sa loob ng isang selyadong lalagyan, at iniabot ito pabalik sa kanya para sa pormal na pagpapadala sa laboratoryo.“Apply identical analytical parameters,” utos ni Victor.“Yes, sir,” tugon ng nurse nang may buong katiyakan.Nang lumingon si Victor sa akin, wala akong narinig na papuri tulad ng “congrats” o “good job.” Alam niya kasing ang pagbibigay ng labis na emosyonal na reaksyon sa mga panahong ito ay lalo lamang magpapabigat sa aking isip.Kaya ang sinabi niya lamang ay isang simpleng utos:“Let’s go.”Sabay kaming lumabas. At habang naglalakad kami pabalik sa clinic wing patungong main area, doon ko lamang napansin na basa na pala ng malamig na pawis ang aking mga palad.Subalit may isang bagay ang kakaiba ngayon—hindi ako humingi ng paumanhin.

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:336

    Ysabelle Cuevas (Ysa)Hindi ko alam kung gaano kabigat ang isang salita hanggang sa nakita ko itong nakalimbag sa ibabaw ng malinis na papel.DNA.Hindi ito tulad ng isang simpleng exam sa eskwelahan na puwedeng balikan kapag ibinagsak mo, o kaya ay isang lesson sa whiteboard na puwedeng i-pause kapag sumasakit na ang ulo mo. Sa sandaling simulan mo ito, walang urungan—may kasunod itong posibilidad na magbago ang lahat ng bagay sa paligid mo, kahit sa mga panahong pakiramdam mo ay hindi ka pa kailanman handang harapin ang katotohanan.Hawak ko pa rin ang itim na folder habang nakaupo sa silya sa pormal na sala ni Victor. Subalit sa mga sandaling iyon, parang hindi na ako ang may hawak ng dokumento; kundi ito ang humahawak, kumokontrol, at nagdidikta ng bawat tibok ng pulso ko.“Tingnan mo muna ako,” mahinahon at pormal niyang sabi, basag ang katahimikan ng malawak na silid.Dahan-dahan kong itinaas ang aking paningin. Ewan ko kung bakit biglang nanuyo at nanginginig ang aking lalamuna

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:235

    Dahan-dahan akong naupo sa sofa, hawak pa rin nang mahigpit ang aking telepono. Tumayo siya sa tapat ko, blangko ang mukha habang tinititigan ako nang tuwid.“Tell me what transpired,” kalmado niyang utos.Huminga ako nang malalim. “May tumawag po ulit.”Wala siyang binagong reaksyon sa mukha.“Private number po,” dagdag ko.“Did you receive a voice recording?” tanong niya.Tumango ako. “Tinawag niya po akong… Vivian.”At sa sandaling binitiwan ko ang pangalang iyon, nakita ko ang mabilis na pagbabago sa kanyang mga mata—isang mabilis na paghigpit ng panga at ang pagdilim ng kanyang tingin na agad din niyang ibinalik sa pormal na kontrol.“Vivian,” pag-uulit niya sa mababang boses.“Hindi ko po alam kung sino ang nagpadala,” nanginginig kong sabi, “pero… pakiramdam ko po kilala niya ako.”Inabot ko sa kanya ang telepono. Kinuha niya ito at pinindot ang voicemail button.At habang tumutunog ang static kasama ang boses na nagsasabi ng “Vivian… hinding-hindi ka makakatakas sa amin,” tini

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status