Biblioteca
Buscar
Início / Romance / Secretary of Mr. Caleb / LUCAS:282

Compartilhar

LUCAS:282

Autor: ExDealers
last update Data de publicação: 2026-10-23 09:07:23

Ipinatong ni Vincent ang kanyang kamay sa balustre. “Moonbridge leads to the lower forest path—the wildest part of the estate. Less formal gardens, more untouched ground, fern trails, old cedar rises, and mist pools.”

“Now you’re just showing off.”

“You asked.”

“Fair.”

“And beyond that,” pagpapatuloy nito, “the land breaks at the river cut. Past it are the protected edges. No villas there—only watch points and old shrines.”

Napakurap si Kleo. “Shrines?”

“Yes.”

“Actual shrines?”

“Yes.”

“What for
Continue a ler este livro gratuitamente
Escaneie o código para baixar o App
Capítulo anterior Próximo capítulo
Capítulo bloqueado

Último capítulo

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:283

    Alas-sais pa lang ng umaga, may kumakatok na sa pinto ni Kleo.Hindi iyon ang mahinahon at pormal na katok ng isang regular na bisita, at hindi rin naman bastos. Iyon ang klaseng katok na may pormal na awtoridad—ang katok mula sa taong hindi naniniwalang isang katanggap-tanggap na opsyon ang pagtulog kapag may nakahanda na siyang plano para sa buong araw.Napamulat si Kleo sa dilim at mabilis na humila ng unan para itakip sa ibabaw ng kanyang mukha.“Lumayas ka!” sigaw niya mula sa ilalim ng kumot.“Mabuting umaga rin sa iyo,” malamig at pormal na sagot ni Vincent mula sa kabilang panig ng pinto.Umungol si Kleo nang malalim, pilit na ibinabaon ang sarili sa kama. “Seryoso ka ba talaga?!”“Yes.”“Anong oras na ba?”“Late.”Mabilis siyang napaupo sa kama na halos mahilo pa sa biglaang galaw. “Excuse me?! Alas-sais pa lang ng umaga!”“Six-twenty.”“That is still a major crime against humanity!”“Mabilisang inspection lang,” tugon ni Vincent nang walang katinag-tinag. “You asked to know

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:282

    Ipinatong ni Vincent ang kanyang kamay sa balustre. “Moonbridge leads to the lower forest path—the wildest part of the estate. Less formal gardens, more untouched ground, fern trails, old cedar rises, and mist pools.”“Now you’re just showing off.”“You asked.”“Fair.”“And beyond that,” pagpapatuloy nito, “the land breaks at the river cut. Past it are the protected edges. No villas there—only watch points and old shrines.”Napakurap si Kleo. “Shrines?”“Yes.”“Actual shrines?”“Yes.”“What for?”“For gratitude, storm years, land blessings, and local families who lived here before the Vanderbilt holdings.”Humarap si Kleo sa kanya nang buo. “You kept those, too?”“Yes.”“Why?”“Because this place existed long before my surname ever mattered.”Nanatili ang salitang iyon sa pagitan nila. Binago niyon ang buong hugis ng lugar—hindi na lang ito tungkol sa karangyaan o kapangyarihan, kundi sa isang bagay na mas luma, layered, at buhay.Tumingin muli si Kleo sa ibaba, at sa paanong paraan,

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:281

    Pagkatapos ay itinuro nito ang mas madilim na bahaging nahahati ng mga pilak na landas. “Central grounds. Orchid walk, aviary clearing, north pond, east lawn, old fountain, sun court, and the winter grove.”Kumunot ang noo ni Kleo. “Winter grove? Pero wala namang winter dito sa Pilipinas.”“There are imported white-bark trees and reflective stone setup. It’s the coolest part of the estate. My grandmother liked total silence.”“That sentence feels emotionally loaded.”“It is.”Hiniya iyon ni Kleo. Sa ibaba ng central grounds, may isang mas mahabang gusaling kalahating pinapalibutan ng mga baging at liwanag ng buwan.“And that?”“Clinic wing. Small, private, fully efficient.”Bahagyang nagbago ang tono ni Kleo. “Vivian needed that before.”“Yes.”“Still weird hearing her being called Vivian by everyone.”“She’s still adjusting.”“So are you?”Tumingin si Vincent sa mga ilaw ng east terrace. “Some things take time.”Sinulyapan siya ni Kleo, saka ibinalik ang tingin sa lambak. “What about

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:280

    Pumangalumbaba si Kleo pero pumasok pa rin. “Alam mo, kung ikukwento ko ito sa ibang tao, walang maniniwala sa akin.”“No one asked you to narrate your life story.”“Too late. I’m naturally very entertaining.”Isinara ni Vincent ang pintong nag-uugnay sa dalawang kwarto nang kalahati, subalit hindi tuluyang ibinaon ang lock. “Stay here.”“Ayan ka na naman sa commanding tone mo.”“Yes.”“Can I at least ask a few questions?”“One.”“Isa lang? Ang kuripot!”“Yes.”“Cheap.”“Kleo.”Umupo si Kleo sa dulo ng kama. “Fine. Since mukhang impossible na akong makabalik sa dramatic independent sleeping era ko ngayong gabi… saan ba talaga nagsisimula at nagtatapos ang teritoryo mo rito sa Sanctuary Florest?”Tinitigan siya ni Vincent nang matagal. Pagkatapos ay may nagbago sa ekspresyon ng mukha nito—hindi lumambot, kundi mas naging pormal at decidido.“Get your shoes,” utos nito.Napakurap siya. “Ha?”“You asked a question.”“At ang sagot mo ay sapatos?”“I’m going to show you.”Umayos ng upo si

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:279

    Galit si Vincent.Hindi iyon ang galit na sumisigaw, nagwawala, o nagbabagsak ng gamit. Mas masahol pa roon. Iyon ang galit na kumakalma nang sobra—malamig, pormal, at may dalang matinding kapahamakan para sa sinumang mangangahas na sumubok sa kanya. Kapag ganoon katahimik si Vincent Vanderbilt, ang buong estate ay tila nag-aabang sa panggigipit ng isang bagyo.Nakatayo si Kleo sa tapat ng pinto ng east wing room habang sina Steven at dalawa pang pinagkakatiwalaang security staff ay mabilis ngunit tahimik na kumikilos sa pasilyo. May isa sa dulo ng hall, may isa sa pormal na hagdanan, at may isa pang masusing nagche-check sa biometric lock panel ng pinto—na para bang hindi sapat na may nag-iwan ng banta, kundi kailangan pa nilang maramdaman ang matinding kapahamakan ng buong seguridad ng bahay.“Grabe,” bulong ni Kleo habang sinusundan ng tingin ang maingat na bawat kilos ng mga tao sa paligid. “Parang may namatay na agad dito.”Hindi man lang siya binalingan ni Vincent. “Wala pa.”“C

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:278

    Pinag-aralan niya ang mukha nito. “So walang kahit isa?”Bumuntong-hininga ito. “Not in a way that actually mattered.”Doon na. Isang maliit na bahagi ng pader ang bumaba. At dahil binigay nito iyon, naging mas tahimik si Kleo. Mas maingat.“Okay,” sabi niya, mas mahina na ngayon. “Fair enough.”Binalingan siya nito. “My turn.”Umiling siya. “No.”“Yes.”“That’s illegal in some states.”“You asked first.”“Masama iyan.”“Who taught you how to play cards like that?”Napakurap siya. Hindi iyon ang tanong na inaasahan niya. “Cards?” tanong niya.“Yes.”“Sa mga lansangan. Tapos sa mga back rooms. Tapos sa mga lalaking akala ang pagiging sloppy ay isang pormahan ng personalidad.” Nagkibit-balikat siya. “I learned fast.”“Who taught you first?”Ipinatok ni Kleo ang daliri sa armrest. “Isang matandang babae na nagngangalang Tessa. Naninigarilyo na parang galit sa buong mundo. Nanalo sa lahat ng mesa. Sinabi niya sa akin noon na kapag pumasok ako sa laro, huwag na huwag akong magmamakaawa kah

Mais capítulos

Você também pode gostar

Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status