Share

LUCAS:356

Author: ExDealers
last update publish date: 2026-11-03 09:18:16

Isinulong ni Steven ang isa pang folder. “The old Vesper licensing company still has one live service vendor. Linen, glass, and repair invoices. One of the subcontractors now services hospitality spaces used by Harrow donor events.”

“Meaning,” sabi ni Vincent, “Harrow thinks the old room is dead history. Which means their current support lines may still be lazy.”

Umupo nang mas tuwid si Kleo. Lazy rot was easier to catch than careful rot. “So?”

“So we pull the service chain,” sagot ni Vincent.

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:359

    Inikot ni Vincent ang tablet nang bahagya para siya lang ang makakita sa room code. “East donor room. Come on.”Bumukod si Steven patungo sa linen line tulad ng pinaplano.Ang boses ni Lucien ay narinig nang mahina sa earpiece ni Vincent: “Outer corridor set. Two arrivals already in the public lounge. No names yet.”“Copy,” sabi ni Vincent.Tiningnan siya ni Kleo. “You sound hot in mission voice.”Hindi ito huminto sa paglalakad. “No.”“Yes.”“Focus.”“Bossy.”Subalit sumunod siya. Of course she did.Ang east donor room ay nakapuwesto sa likod ng isang pares ng muted glass doors na masyadong nagpipilit magmukhang walang panganib. Sa loob, ang breakfast suite ay kalahating nakahanda na: bilog na mga mesa, private buffet line, isang mababang floral arrangement na nakalagay nang masyadong sa gitna, blue-toned mirror panels sa malayang pader, at doon—sa malayong liko—ang convex mirror.Hindi kaparehong-kapareho ng Vesper. Mas malala pa. Dahil natuto ito ng kaunting kapinuhan: ang isang it

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:358

    Sa tapat nila, nakaupo si Steven habang nakabukas na naman ang isa pang folder, habang si Lucien ay nasa front passenger seat at nagbibigay ng mahihinang updates sa pamamagitan ng earpiece.Hindi pa tuluyang gising ang lungsod nang marating nila ang outer line. Mas malala pa iyon sa paanong paraan, dahil ang mga lungsod kapag kalahating gising ay puno ng mga taong mukhang karaniwan habang may bitbit na magagaspang na bagay sa ilalim ng kanilang mga coat.Nang maglaho ang estate sa likuran nila, nagbago ang tekstura ng mundo: mas kaunting hangin, mas maraming semento, mas maraming salamin, mas kaunting ibon, mas maraming makina, at mas kaunting katapatan.Naramdaman iyon ni Kleo bago pa man niya makita. Napansin iyon ni Vincent. Of course.“You’re too still.”Patuloy siyang tumingin sa bintana. “You noticed that now?”“Yes.”“Congratulations.”“What?”“Nothing. I just love being diagnosed before eight.”Bumaba nang kaunti ang tono ng boses nito. “If you want to say stop, say it now.”L

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:359

    Pagdating nila sa lower service kitchen, saka lang naniwala si Kleo na seryoso si Vincent sa sinabi niyang kakain siya.Hindi dahil umupo ito nang maayos. Hindi dahil humingi siya ng tray. Kundi dahil literal na hinila siya nito papasok sa maliit na breakfast prep room sa likod ng main kitchen at agad nagsabi sa unang cook na nasalubong nila—“Anything fast. Real food.”Napatingin si Kleo sa kanya, pagkatapos ay sa cook, bago bumaling muli rito.Ang cook, na halatang matagal nang sanay sa mga hindi normal na kahilingan sa bahay na ito, ay tumango lang at nagsimulang maglabas ng tinapay, itlog, at kung anong mukhang puwedeng lunukin ng isang lalaking mas mahalaga ang plano kaysa sa sariling pulso.Sumandal si Kleo sa counter at isiniklop ang kanyang mga braso. “Wow.”Hindi siya tiningnan ni Vincent. “Ano na naman?”“Nothing. Naka-witness lang ako ng miracle.”“That word is overused in this house.”“Not enough.”Si Steven, na sa paanong paraan ay lumitaw muli mula sa kung saang shadow o

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:358

    Isinulong ni Steven ang isang manipis na folder sa mesa. “Current site packet.”Lumapit si Kleo. Sa pagkakataong ito, hindi humarang si Vincent sa tabi niya. Inikot lamang nito ang folder para pareho nilang makita.Sa loob ay ang floor diagram ng donor breakfast venue. Third-floor support suite.“A staging room,” ani Kleo.“Likely,” tango ni Steven.Itinuro ni Lucien ang silangang bahagi. “Three bells again.”“Convex mirror near the side service turn,” dagdag ni Steven.Yumuko si Kleo nang mas malapit. “Doon. That one.”Sinulyapan siya ni Vincent. “You’re sure?”“Yes.”Lumapit na rin si Vivian sa mesa. “What’s the visible cover?”“Catering review,” mabilis na sagot ni Gavin.Nagpatuloy si Steven. “Supplier discrepancy line. Harrow’s event coordinator requested replacement glass service and linen confirmation overnight. We’re the checking party.”“Steven and I go in through service,” paalala ni Vincent. “Lucien holds the outside line. Gavin on floating noise. Kianna on foundation side

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:357

    Kung may isang bagay na ayaw na ayaw ni Kleo sa bahay na iyon, iyon ay ang bilis ng lahat.Isang oras.Isang oras para magpalit, maghanda, magbihis nang hindi halatang may pupuntahang delikado, at emosyonal na makabawi mula sa sariling dila matapos masabi ang isang bagay na hindi niya dapat sinabi sa harap ng buong strategy room.That is still hot.“God,” bulong niya sa sarili habang hinahagis ang panggabing top sa kama sa cliff villa three. “Sana lamunin na lang ako ng sahig.”“Naku, hindi pa puwede.”Napalingon siya sa pinto. Si Kianna. Nakasandal ito sa frame, suot ang cream blouse at slacks na masyadong polished para sa isang simpleng pagdaan, at may hawak na dalawang pares ng sapatos.“Paano ka nakapasok?” tanong ni Kleo.“May paa ako. At mas malala, may permiso ako kay Vivian.”Pinaningkitan siya ni Kleo ng mata. “You people really do move like a cult.”“Elegant cult,” korek ni Kianna, saka pumasok sa loob. “Wala tayong oras para sa denial. Choose.”Inangat niya ang dalawang sap

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:356

    Isinulong ni Steven ang isa pang folder. “The old Vesper licensing company still has one live service vendor. Linen, glass, and repair invoices. One of the subcontractors now services hospitality spaces used by Harrow donor events.”“Meaning,” sabi ni Vincent, “Harrow thinks the old room is dead history. Which means their current support lines may still be lazy.”Umupo nang mas tuwid si Kleo. Lazy rot was easier to catch than careful rot. “So?”“So we pull the service chain,” sagot ni Vincent.Steven added, “Invoice requests, maintenance checks, cross-supplier verification. If Harrow’s current hospitality fronts overlap with old Vesper architecture patterns, we find which rooms still use bell channels, mirrored walls, or off-book line costs.”Dumaing si Kianna. “You people really turned seduction and crime into spreadsheets.”“Not spreadsheets,” bulong ni Gavin. “Murder receipts.”“That’s closer,” sang-ayon ni Lucien.Sumandal si Kleo patungo sa mesa. “And if you find a current room?”

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status