Library
Search
Home / Romance / The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart / Chapter 37 Desire

Share

Chapter 37 Desire

Author: Trendsterchum Chronicles
last update Last Updated: 2025-09-08 15:06:11
Lola’s POV

Ang mga mata ng kabataan ay parang salamin—kahit anong itago mo, nakikita nila ang apoy, ang sugat, at ang lihim. Pero minsan, kahit sila mismo, hindi alam kung ano ba talaga ang nakikita nila.

Kanina lang, dito sa library, muntik na akong sumabog sa inis. Adrian barged in, Stefanie froze, tapos ay nagbangayan silang parang dalawang pusa sa iisang plato. At ako? Nakatitig lang. Tahimik pero pikon.

Kung tutuusin, sanay na ako sa gulo. Ang isang imperyo ay hindi mo mabubuo kung hi
Trendsterchum Chronicles

thanks for your time see you in the next chapter

| 1
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Previous Chapter Next Chapter
Locked Chapter

Latest chapter

  • The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart   Chapter 136 “Collision” (Adrian’s POV)

    “Sir, may tumawag po mula sa emergency hotline—aksidente raw po si Stefanie.”Parang may sumabog sa loob ng ulo ko.“Ano?” halos pasigaw kong tanong, sabay tayo mula sa kinauupuan ko sa gitna ng board meeting.Natahimik ang buong silid. Lahat ng mata ay nakatuon sa akin, pero wala akong nakitang kahit sino. Ang tanging naririnig ko ay ang sariling paghinga kong nagkakandabuhol-buhol.“Nasa ospital na po siya. Malubha raw.”Hindi ko na hinintay ang iba pang detalye.Iniwan ko ang mesa, iniwan ko ang mga papeles, iniwan ko ang lahat — at sa unang pagkakataon sa buhay ko, iniwan ko rin ang imahe kong kontrolado ang lahat.“Mas bilisan mo pa!”Halos isigaw ko na sa driver habang hinahawi namin ang traffic. Tumutunog ang busina, nagkakagulo ang kalsada, pero sa mata ko, iisa lang ang direksiyon: ang ospital.“Sir, delikado po—”“Mas delikado ang hindi makarating!” putol ko, nanginginig ang mga kamay habang mahigpit na nakakapit sa upuan.Sa bawat segundong lumilipas, parang may dumudurog s

  • The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart   Chapter 135 Cracks in the Armor (Stefanie’s POV)

    “Hija… hindi mo kailangang maging matatag palagi.”Napapikit ako sa marahang tinig ni Doña Beatriz habang hawak niya ang kamay ko. Mainit. Matatag. Parang sandigan sa gitna ng bagyo.“Nandito ako,” dagdag pa niya, bahagyang hinigpitan ang hawak. “At kahit gaano ka pa kalakas, kahit gaano ka pa katapang… kahit ang mga reyna, dumudugo rin.”Huminga ako nang malalim. Hindi ko alam kung alin ang mas masakit ... ang pagod ng katawan ko o ang pagkapunit ng loob ko.Tahimik ang silid. Napapalibutan ako ng puting kurtina, mamahaling kasangkapan, malalambot na ilaw. Isang mansion na parang palasyo. Pero sa kabila ng karangyaan, pakiramdam ko’y nakakulong ako sa sarili kong dibdib.“Lola…” mahina kong tawag.Nilingon niya ako, may lungkot at lambing sa mga mata. “Hmm?”“Pagod na po ako.”Hindi ko namalayang may luha na palang dumadaloy sa gilid ng mata ko.Hindi siya nagtanong. Hindi niya sinabing magpakatatag ako. Sa halip, hinila niya ako sa yakap.“At hindi kasalanan ang mapagod,” bulong ni

  • The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart   Chapter 134 Dangerous Substitute (Adrian’s POV)

    “Adrian, mahal, relax ka lang...nakatingin sila.”Ngumiti si Bianca habang inaayos ang pagkakakapit ng kamay niya sa braso ko, para bang karapatan niya ‘yon. Para bang hindi ko nararamdaman ang paninikip ng dibdib ko sa bawat segundo na kasama ko siya sa red carpet ng charity gala na ‘to.“Hindi ako kinakabahan,” sagot ko, malamig. “Bitawan mo lang.”Mas humigpit ang kapit niya.“Kung ganyan ka, mas lalo kang mapapansin.”At doon ko siya napatingnan. Nakasuot siya ng itim na gown...masyadong mapangahas para sa event na ang tema ay Children’s Hope Foundation. Parang sadya. Parang may gustong patunayan.Pero hindi ko na inisip pa. Mali na nga ang pagpayag kong isama siya rito. Isang gabi lang ‘to. Isang distraction. Isang maling desisyon na pinilit kong gawing tama.Hanggang sa makita ko siya.Stefanie.Nasa kabilang dulo ng ballroom, naka-ivory gown, simple, walang arte—pero parang huminto ang mundo sa paligid niya. Siya ang host ng event. Siya ang sentro. Siya ang dahilan kung bakit

  • The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart   Chapter 133 Possession Games (Adrian’s POV)

    “I’m canceling your interview.”Hindi ko tinaasan ang boses ko, pero ramdam kong tumama ang mga salitang ’yon na parang bala—tahimik, diretso, walang paumanhin. Parang pinutol ko ang hangin sa pagitan naming dalawa. Nakatayo si Stefanie sa harap ko, hawak ang tablet na may schedule niya—Forbes Asia, primetime segment, live. Kita ko ang oras sa gilid ng screen: tatlumpung minuto bago mag-on air. Tatlumpung minutong pakiramdam ko ay isang buong digmaan.“Hindi ka puwedeng magdesisyon para sa akin,” sagot niya agad. Diretso ang likod, matatag ang mga mata, parang hindi siya buntis, parang hindi niya pasan ang bigat ng apelyido ko. “Hindi na.”May kunting galit sa tono niya—hindi hysterical, hindi emosyonal—kundi ‘yong uri ng galit na pinanday ng maraming beses na pagkasaktan at pagkatuto. ‘Yong galit na alam mong hindi basta-basta mababasag.“Para sa kalusugan mo ’to,” giit ko. Sinubukan kong panatilihing mahinahon ang boses ko, parang isang CEO na nagbibigay ng final decision sa boardro

  • The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart   Chapter 132 “Strings Attached” (Stefanie’s POV)

    “Ma’am Stefanie, kumain na po ba kayo?”Napatigil ako sa pag-aayos ng mga prenatal vitamins sa mesa. Maingat kong pinantay ang maliliit na bote—folic acid, iron, calcium—parang kapag naging perpekto ang pagkakaayos nila, magiging maayos din ang lahat ng nasa loob ko. Napangiti ako nang bahagya sa tanong ni Aling Rosa, kahit ramdam ko ang bigat sa dibdib ko, ‘yong pakiramdam na kahit huminga ka, parang may nakapatong na bato sa baga mo.“Later na lang po, Aling Rosa,” sagot ko, banayad pero pilit. “Medyo… wala lang akong gana.”Hindi siya nagpilit. Sanay na sila sa ganito—sa akin. Sa mga araw na parang multo lang akong gumagalaw sa mansion na ‘to. Tahimik siyang tumango bago lumabas ng silid, iniwang bukas ang pinto, iniwang bukas din ang katahimikan.At ang katahimikang ‘yon… hindi ito payapa. Hindi ito ‘yong klaseng katahimikan na nagpapahinga ka. Ito ‘yong katahimikan na may sariling ingay—mga salitang hindi binibigkas, mga tanong na hindi sinasagot, mga damdaming pilit ikinukulong

  • The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart   Chapter 131 Under His Shadow (POV: Adrian)

    Ang araw na ito ay parang isa pang laban na hindi ko gusto, pero hindi ko maiwasan. Nakaupo ako sa head chair ng boardroom, habang ang projector screen ay nagpapakita ng highlights ng press conference ni Stefanie. Ramdam ko ang init ng tensyon sa katawan ko....ang bawat ngiti niya, bawat maayos na sagot, bawat kumikislap na mata sa kanya ay parang karayom na pumapasok sa dibdib ko.“Mr. Zubiri,” panimula ng isang investor, “sa totoo lang, nais naming marinig ang opinyon ni Mrs. Zubiri tungkol sa strategic expansion ng airline.”Tumango ako, pilit pinipigilan ang galit. “Siyempre. Ngunit ang final decision ay dapat pa ring dumaan sa executive board, hindi lamang sa isa.”Ngunit ramdam ko ang pagtaas ng respeto at paghanga sa kanya. Ang mga directors at investors ay nakikinig sa bawat salita niya. At kahit pilit kong kontrolin ang board, naramdaman ko...nararamdaman ko...na ang atensyon nila ay unti-unting lumilipat sa kanya.Nagulat ako nang marinig ang mga papuri sa kanya mula sa i

More Chapters

You may also like

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status