LOGINHabang naglalakad ako sa mahabang hallway palabas ng ospital, mabilis akong natigilan noong mapansin ko si Vaughn sa di-kalayuan. Bahagya kong iginala ang mga mata ko at napagtantong mukhang magkukrus na naman ang landas namin. Wala na akong ibang lilikuan kaya nagpatuloy na lamang ako upang salubungin siya sa hallway dahil kailangan kong kumalma at huwag pansinin ang kanyang mga tingin. Sandaling nagtagpo ang aming mga mata bago kami tuluyang nagkasalubong, at noong nakalagpas na kami sa isa’t isa ay medyo nakahinga na ako nang maluwag.
Ganyan nga, Mira. Ituring mo siyang hangin sa mga oras na makakatagpo mo siya sa ospital na ito. Kaya nga ayaw kong pumunta rito dahil kay Vaughn, ngunit wala akong pagpipilian dahil talagang emergency kaya kailangan kong lunukin ang sinabi ko noon na hinding-hindi na ako aapak sa ospital na pagmamay-ari ng mga Crossban. Hindi ko akalain na magdu-duty siya ngayon lalo na't kakatapos lamang ng engagement party at kakauwi niya lang mula California, kaya nakapagtataka na naririto siya ngayon at naka-duty. Noong nakalabas na ako sa main exit, kaagad kong hinanap si Hansoni at nilapitan ko siya noong napansin ko siyang nakaupo sa concrete bench habang tahimik na naninigarilyo. “Aalis muna ako. Ikaw muna ang magbantay kay Ate,” saad ko sa kanya. Tahimik lamang siyang napatango bago ako nagpasyang lumabas ng gate upang sumakay ng tricycle pauwi sa tinutuluyan namin. Kailangan ko ring kumustahin si Crusher na siyang nag-iisang naiwan sa boarding house na pagmamay-ari ni Tiya Ada kung saan kami nagrerenta. After ten minutes na biyahe, nakarating na agad ako sa eskenita na dadaanan patungo sa tinutuluyan ko dahil wala namang traffic kaya mabilis ang aming takbo. Naglakad ako sa masikip na eskenita ng mga limang minuto bago ko narating ang tatlong palapag na boarding house kung saan nasa huling floor ang inuupahan namin. “Crusher?” katok ko sa pinto. Ilang beses akong napakatok ngunit walang nagbukas sa akin kaya hinalungkat ko ang bag ko para hanapin ang susi. Mukhang tulog na tulog ang kapatid ko dahil hindi niya ako pinagbuksan, ngunit nabuwisit lang ako lalo noong hindi ko mahanap ang susi sa loob ng bag ko. “Letse!” tanging mura ko at muling kumatok nang mas malakas. “Crusher! Open the door!” hiyaw ko kahit hatinggabi na. Natigilan naman ako sa pagkatok noong biglang bumukas ang kabilang pinto at lumabas si Michael. “Mira, wala diyan ang kapatid mo. Umalis siya kaninang alas siyete kasama si Badong, ‘yung anak ni Lotlot,” ani Michael na tila inaantok pa. “Sinabi niya ba kung saan sila pupunta?” tanong ko sa kanya. “Ang narinig ko lang, sa isang bar sila pupunta. Hindi ko nga lang alam kung saang bar,” sagot niya naman kaya napabuga ako ng hangin sa inis. “Thank you, Michael. Puwede bang makihiram ng pantusok? Nawawala kasi ang susi ko,” pakiusap ko sa kanya. Kaagad naman siyang kumuha ng maliit na metal at tinulungan niya akong buksan ang padlock. Muli akong nagpasalamat sa kanya noong nabuksan ang pinto at sa wakas ay nakapasok ako sa loob. Naisipan kong magpalit muna ng damit at nagmadali ako dahil kailangan kong hanapin si Crusher. He is a minor kaya kailangan ko siyang mahanap sa mga bar na alam ko bago pa siya mapahamak. Muli akong sumakay ng tricycle at habang nasa biyahe ako ay hindi ko maiwasang mapahilot sa sentido dahil sumasakit na naman ang ulo ko. Hindi ko na kasi alam kung saan ako kukuha ng pambayad sa bill ng kapatid ko, hanggang sa napasilip ako sa cellphone ko noong nag-pop ang mensahe ni Patrick. ‘Gurl, where are you? Nakahanap na ako ng taong pwedeng makatulong upang makapagbayad ka ng bill,’ text niya sa akin kaya naisipan ko siyang tawagan agad. “Hello, Pat. Nasa biyahe ako. Wala sa bahay si Crusher dahil sabi sa akin ni Michael ay kasama raw ni Badong papunta sa bar. Kailangan ko muna siyang hanapin,” sagot ko naman sa kanya. “Mira, bukas mo na lang siya hanapin. Katagpuin mo muna itong taong pwedeng makatulong sa’yo para makapagbayad ka sa bill ng ate mo,” tugon ni Patrick sa kabilang linya. “Sino naman ‘yan? Client ba ni Tiya Ada?” “Gurl, alam kong no choice ka na kaya patusin mo na lang. He can give you a 50k offer kapalit ng one night stand. Saan ka naman makakahanap ng ganoong kalaking offer sa isang lalaki kapalit ng virginity mo? ‘Yung iba nga, binenta lang ng 5k ang virginity nila kaya ano, aarte ka pa ba?” seryosong litanya niya sa akin. “Nahirapan akong makipag-negotiate sa taong ito kaya huwag mo na sanang tanggihan dahil at least, ‘yung balance na lang ang poproblemahin mo,” dagdag na pangungumbinsi niya kaya muli akong napahilot ng sentido. “Ok,” wika ko na lang kahit labag sa kalooban ko at napipilitan lamang. “Sure ka? Dahil kakausapin ko na siya,” ani Patrick para masiguro ang sagot ko. Desperada na ako kaya papatusin ko na lang kahit alam kong pagsisisihan ko naman sa huli ang desisyon kong ito. “Sige. Tell him. Papayag na ako, basta sigurado na 50k ‘yan, huh?” paniniguro ko sa kanya. “Oo, sure na sure. Sa Resendo Resto ka na lang bumaba dahil naririto kami at naghihintay,” saad niya bago ibaba ang tawag. Noong nasa harap na ako ng Resendo Resto, napahawak ako sa aking dibdib dahil sa lakas ng kabog nito. Wala na ba talaga akong ibang choice bukod sa pagbebenta ng sarili kong katawan? Bahala na. Tuluyan akong pumasok sa resto at kaagad akong napansin ni Patrick na mabilis na sumalubong sa akin. Naibaling ko naman ang paningin ko sa isang lalaking naka-black suit, malaki ang tiyan, at puti na rin ang buhok. Sa hitsura pa lang nito ay halata nang mayaman siya. “Dr. Alcalan, here she is. She is Mira, 23. Virgin,” pakilala ni Patrick sa akin sa lalaki. Hindi ko akalain na doktor pala ang nakuha ni Patrick para sa akin. “Nice to meet you, Mira. You're so pretty and sexy,” nakangiting saad niya habang hawak ang kamay ko. Halata ang panginginig ng aking mga kamay at alam kong napansin niya iyon dahil muli siyang nagsalita. “Don't be afraid, Mira. I've handled a lot of virgins kaya safe ka sa akin,” malumanay na saad niya. Napalingon ako kay Patrick at sumenyas lang siya na sumama na ako kay Dr. Alcalan na nauna nang lumabas ng resto. “Kaya mo ‘yan, insan. Ako na ang bahalang maghanap kay Crusher at saka hindi ka naman sasaktan ni Doctor dahil mabait 'yan. Kilalang-kilala ‘yan ni Tiya Ada dahil suki niya ‘yan si Doctor kapag may bagong pasok na virgin sa club niya,” litanya ni Patrick habang pilit na pinapanatag ang loob ko. Itinulak na niya ako at sinamahan palabas ng resto dahil nais niya akong ihatid hanggang sa kotse ni Dr. Alcalan upang hindi ko na maisipang umatras pa sa deal. “Set your belt on, baby girl,” ani Doctor sa akin pagkapasok ko sa kotse habang nakaupo ako sa tabi niya sa driver’s seat, kaya napilitan na lamang akong ikabit ang belt habang pilit na kinakalma ang aking sarili.Isang mabigat na buntong-hininga ang aking pinakawalan bago ko sila tinalikuran, dala ang bigat ng lihim na unti-unting pumapatay sa akin.Sumunod naman sa akin si Crusher patungong sala kaya hinarap ko siya upang kausapin nang masinsinan.“Ilista mo na lahat ng gusto mong ipabili para wala kang makalimutan. I know Vaughn's attitude, kapag sinabi niyang ibibigay niya, talagang tutuparin niya iyon,” payo ko sa kanya.Napailing naman si Crusher nang marinig ang sinabi ko.“Hindi ko naman kailangan ng mga hindi importanteng gamit. At saka iniisip ko rin na baka may kapalit lahat ng iwawaldas niyang pera sa atin. Baka ikaw pa ang mahirapan kapag siningil ka niya balang araw,” ani Crusher sa mahinang tinig.I just patted his head, proud sa ganitong pag-iisip niya.“Kapag yumaman na ako—yung yaman na pinaghirapan ko talaga—ikaw ang una kong ililibre. Bibilhin ko ang lahat ng gusto mo. Promise,” pangako ko sa kanya habang nakangiti.Ngumiti naman siya nang matamis bilang tugon.Inilabas ko a
“Balak kong bumili ng apartment na malayo sa lugar na ito. This place isn’t safe for you anymore,” pang-iiba ko ng paksa.“Magkano bang pera ang ibinigay ni Vaughn sa iyo?” usisa ni Ate Belle, bakas sa kanyang boses ang interes na malaman kung magkano ang perang nasa akin.“Apartment lang ba ang kaya niyang ibigay? Ang yaman-yaman niya, tapos apartment lang ang kaya niyang ilaan para sa amin?” sabad naman ni Hansoni na may halong panghahamak ang kanyang tono.“Ako ang nagdesisyon na sa apartment lang muna kayo titira,” sagot ko naman; isang pahayag na agad na nagpaarko sa kilay ni Ate Belle.“Oh? So may opsyon pala kung sa apartment kami o hindi, pero dahil napakamakasarili mo, mas pinili mong sa apartment na lang kami patirahin,” asik niya sa akin. Ang bawat salita niya ay tila may lason.“Nangutang lang ako ng pera sa kanya para may ipambili ng matitirhan ninyo. Actually, he doesn’t even know that the money I borrowed will be used for you,” pag-amin ko sa kanila.“Punyeta ka talaga,
“Good job, Gael. You shot those traitors with impressive precision,” puri niya habang may kinakausap sa kanyang earpiece. Lumakad siya palayo na parang walang nangyaring madugong engkwentro.At ako? Natulala ako sa aking kinaroroonan, hindi makagalaw habang nanunuot ang lamig sa aking mga buto. I saw the real face of Giovanni Valenti, the notorious mafia prince of disguise. Ibig sabihin ba nito ay kamatayan din ang naghihintay sa akin?Tuluyan akong nalugmok sa lupa, hindi makapaniwala sa katotohanang sumampal sa aking mukha.Si Vaughn... ang lalaking pinakasalan ko ay walang iba kundi si Giovanni Valenti. Siya ang taong kayang magpalit-palit ng pagkatao para lamang itago ang kanyang madilim at madugong buhay.“I... I married one of the most notorious mafia bosses. I am going to die soon after seeing Giovanni’s real face,” halos walang boses na bulong ko sa hangin.Nanatili akong tulala, nawalan ng lakas na tumayo dahil sa tindi ng pagkabigla at takot na baka sa susunod na pagkakataon
“Anong tinitingin-tingin ninyo?!” hiyaw niya sa mga taong nanonood sa aming eksena noong malapit na siya sa pintuan. Agad na napaatras ang iba habang ang ilan ay mabilis na nag-iwas ng tingin sa takot na madamay sa nagngangalit niyang emosyon.Nang tuluyan na siyang makalabas ng food court, nanginginig ang aking mga daliri habang pilit na dinadial ang numero ni Vaughn. Hindi ko maiwasang labis na mag-alala para sa aking kapatid kaya kailangan ko ang tulong ni Vaughn upang mahanap si Hansoni bago pa maging huli ang lahat.Kasalanan ko ang lahat ng ito. Kung sana noon ko pa naisip na ilipat sila sa isang mas ligtas na tirahan, hindi sana mangyayari ang trahedyang ito, kaya naman nararapat lamang na gumawa ako ng paraan para mahanap siya sa lalong madaling panahon.Inis akong napamura dahil hindi ko ma-contact ang aking asawa. Kung kailan may napakaimportanteng balita akong kailangang sabihin sa kanya, doon pa siya hindi ma-contact.Pagkalabas ko ng pharmacy ay agad akong pumara ng taxi,
Pagkatapos ng aming lakad sa ospital ay inihatid ako ni Vaughn sa harap ng Crossban Pharmacy. Napatayo ako sa gilid ng kalsada habang nasa loob siya ng kanyang luxury van. Pilit akong ngumiti at kumaway sa kanya. Isang malamig na tingin lamang ang isinagot niya sa akin bago tuluyang sumara ang salamin ng sasakyan at mabilis itong lumarga palayo.Tumuloy na ako sa pagpasok sa napakalaking gusali ng pharmacy. Habang binabagtas ko ang hallway patungo sa lugar kung saan naroroon ang aking kapatid ay nag-text ako sa kanya para ipaalam na naririto na ako. Kaagad naman siyang nag-reply at sinabing sa food court na lamang kami magkita, kaya agad akong lumiko at nagtungo sa nasabing lugar.Nag-order ako ng maiinom at hinintay ang pagdating ni Ate Belle.“Siya ba iyon? Ang asawa ni Doctor Vaughn?” bulong ng isang babae na dinig na dinig ko naman dahil kakaunti lamang ang tao sa loob ng food court.“Oo, siya nga iyon. Maganda rin naman pala siya sa personal,” ani naman ng isa pa.“Pero kapatid s
Maaga akong nagising kinaumagahan habang si Vaughn naman ay mahimbing pa rin ang tulog sa aking tabi. Nakabaluktot siya at walang anumang saplot sa katawan, tanging ang makapal na kumot lamang ang bahagyang tumatakip sa kanyang págkalalaki at sa bawat kurbada ng kanyang matipunong pangangatawan.Hindi kami natuloy sa aming plano kahapon na magtungo sa ospital para sa isang pekeng prenatal check-up, kaya ngayong araw namin ito kailangang gawin. Isa pa, nag-request din si Don Macintosh na ipakita sa kanya ang ultrasound scan bilang patunay na buntis nga talaga ako. “Vaughn,” tawag ko sa kanya habang marahan siyang inalog sa balikat. Mahina lamang siyang napaungol at mas isinubsob ang mukha sa unan, nananatili siya sa kanyang posisyon at tila walang balak bumangon.“Gising na. May lakad pa tayo ngayon. Sabi mo ay pupunta tayo nang maaga sa hospital dahil marami kang aasikasuhin ngayong araw. It’s already 8:50 AM pero ayaw mo pa ring bumangon,” reklamo ko bago ko siya muling inalog nang







