Chapter 2

Pagpasok sa loob ng opisina ni Ms. Cheng ay ramdam ko na ang tensyon. Something na unang beses kong maramdaman sa sampung taon ko na sa industriya. 

Pero hindi ko iyon pinansin. Dumeretso ako sa mahabang sofa at naupo roon. Inilapag ko ang dalang bag sa tabi ko. Tumingin ako kay Ms. Cheng na nasa lamesa niya at nakaupo sa swivel chair. Mayroon itong binabasa sa hawak nitong tablet. Nakakunot ang noo at seryoso ang mukha. 

“Ms. Cheng, I’m already here,” ani ko. 

Hindi pa rin nag-angat ng ulo si Ms. Cheng. Na para bang hindi niya ako narinig. 

Napailing na lang ako. Isinandal ko ang likod ko saka pinagkrus ang mga braso. Hindi ko pa talaga makakausap si Ms. Cheng hanggat mayroon itong binabasa. 

Higit na mas matanda sa akin si Ms. Cheng. Sa katunayan ay parang nanay ko na ito. Pero sa edad nitong fifty-five ay hindi pa rin ito kinakikitaan ng katandaan. Dahil na rin siguro sa dami nitong pera. Kaya nitong alagaan ang sarili. 

Si Ms. Cheng ang nagdala sa akin sa kung nasaan man ako ngayon. Siya ang nagpasikat sa akin at nagbukas ng pinto ng oportunidad para sa akin. Ito rin ang nagligtas sa akin mula sa lusak. 

Kaya naman ay malaki talaga ang utang na loob ko kay Ms. Cheng. Kung hindi dahil sa kaniya, walang Ellaine Sandoval na tinatangi ng lahat ngayon. 

“Ellaine.”  

Finally. 

Ngumiti ako ng malapad at lumingon kay Ms. Cheng. Pero imbes na smile din ang isalubong niya sa akin ay seryosong mukha pa rin nito ang bumungad sa akin. 

“Ahm… Sabi ni Cheska ay kailangan naming dumaan dito.” 

Huminga nang malalim si Ms. Cheng. Binitawan nito ang hawak na tablet at sumandig sa upuan nito. 

“Ilang taon ka na nga ulit as an actress?”

Bahagyang napawi ang mga ngiti ko at kumulubot ang noo. 

“Ten years?” patanong na sagot ko. 

Tumango-tango si Ms. Cheng. Pinagkrus nito ang mga braso. 

“You’ve been my star actress since then, Ellaine. Everyone wants you kahit na ilang taon na ang nakalipas.” 

Napalunok ako. Hindi ko alam kung bakit parang may laman ang mga salita ni Ms. Cheng. 

“Y-Yes. And I’m grateful dahil ikaw ang may dahilan niyon.” 

“Right. You’ve given me so much already. I saved you from that place.” 

Hindi ako sumagot. Nag-iwas ako ng tingin sa kaniya. 

“Ano ba ito, Ms. Cheng? May problema ba?” sa wakas ay tanong ko. 

“Well.” 

Tumayo si Ms. Cheng. Lumipat siya sa katapat kong sofa. Sa pang isahang upuan na palagi niyang pinupwestuhan para kausapin ng masinsinan ang mga talents niya. 

“Wala naman… na hindi ko kayang ayusin.” 

Muling naging seryoso ang mukha niya. 

Ako naman ay tuluyang nawala ang mga ngiti. Bumilis na rin ang pagtibok ng puso ko. 

“What is it, Ms. Cheng? Sabihin mo na sa akin, please. Stop teasing me.” 

Sumandig si Ms. Cheng sa kaniyang upuan. Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa. 

“You’ve changed so much since then, Ellaine. But your beauty is timeless. And you took care of your body. Thanks to your dead parents' genes. You’re really gorgeous.” 

Naiikot ko ang mga mata ko. “I know.” 

“But there’s a little problem. Unti-unti na naman kumakatok ang nakaraan mo, Ellaine.” 

Natigilan ako sa sinabi niya. Bahagyang umawang din ang bibig ko habang tinititigan siya. I tried searching for something from her expression. Something na magsasabi na nagbibiro lang siya. But there was nothing. 

“W-What do you mean, Ms. Cheng?” 

Huminga nang malalim si Ms. Cheng. Napakamot pa siya sa ulo. 

“You have a scandal now, Ellaine. It’s been circulating online. Ngayon ay nagawa na naman burahin ng IT team natin. The sites are cleared. But someone saw it. Someone na hindi dapat nakakita na niyon.” 

Para akong binuhusan ng malamig na tubig sa sinabi ni Ms. Cheng. 

Ten years na ang nakalipas. Ilang taon na. Halos limot ko na nga ang parte ng buhay ko na iyon. Pero heto at mukhang sasampalin na naman ako ng reyalidad. 

“W-Who?” 

Huminga nang malalim si Ms. Cheng. 

“I can do everything for you, Ellaine. Hindi rin naman kasi biro ang naibigay na pera mo na sa akin. Dahil sa ‘yo ay kaya ko nang buhay ang hanggang sa limang henerasyon ng pamilya ko. But… you know that I don’t have all the power, right? I have all the connections. But this… this is something out of my reach.” 

Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko sa sinabi ni Ms. Cheng. Alam ko naman iyon. Ilang beses ko nang napatunayan iyon. Nariyan siya para tulungan ako palagi. Pero para magsabi siya ngayon ng mga ganitong salita ay alam ko na hindi madali ang lahat para sa kaniya. 

“Just tell me who it is and what he wants, Ms. Cheng.” 

Muli ay huminga siya nang malalim. Deretso niya akong tiningnan. 

“It’s Lorenzo Ricci. A known Mafia Leader from Russia.” 

Hindi ako nakasagot agad. Hindi ko kasi kilala ang pangalan na binanggit niya. But what he was, iyon ang nagpakabog lalo ng dibdib ko. 

A Mafia boss. 

“W-What does a Mafia boss want from me? Hindi ko naman sila kilala,” giit ko. 

“He wanted to buy you, Ellaine.”