تسجيل الدخولSANDRA'S POV
Pumalakpak si Madam Rowena nang paikotin niya akong muli habang suot-suot ko ang itim na telang halos ilantad na ang aking hubad na katawan. Ang hiwa sa aking pagkababae at pang-upo ang siyang tanging natatakpan maging ang n*pples sa aking malulusog na dibdib.
Sobra pa yata sa pagiging revealing at daring ang attire na ito!
"Ang perpekto mo talaga, Sandra!" masayang sambit niya, puno ng kaartehan ang boses.
Isang tipid na ngiti lamang ang aking isinagot at pagkatapos ay isinuot ko na ang itim na maskara saka humarap sa salamin. Nakaayos pataas ang aking buhok kaya expose na expose ang aking makinis at maputing batok at leeg. Ibinagay ni Madam Rowena ang aking hairstyle sa attire ko ngayong gabi sapagkat sabi niya, ang performance ko ang highlight at inaabangan ng mga bisita namin.
"Maya-maya lang ay darating na ang mga foreigners na business personalities na mula pang Australia. Sinabi ko rin sa kanila ang tungkol sa'yo," panimula niya at nilapitan ako na nakaharap sa salamin. "Kaya ayusin mo Sandra, dahil tiba-tiba ang dolyar kapag nakadali ka kahit isa lang sa kanila," nakangiting bulong niya sa akin habang hinahaplos ang aking likod.
Tumango ako at umalis na sa harapan ng salamin. Ilang minuto lamang ay naglakad na ako papunta sa likurang bahagi ng entablado kung saan naghihintay ang mga back up ko sa aking dance performance. Katulad ko'y mga prostitute din sila, ngunit mga baguhan pa lamang.
"Please brace yourself for a dance performance of our very own gorgeous, sexy, and hot, Sandra!" at nagpalakpakan ang mga tao.
Ang mga mata nila'y napako sa akin nang sumalang na ako sa entablado habang nagp-play ang isang musika na may mahinang beat at ritmo. Sinabayan ko iyon ng pag giling at pagdapa-dapa sa sahig ng stage. Alas onse na nang hatinggabi gabi at mas lalong dumadami ang mga customers dahil linggo kinabukasan. Hinaplos-haplos ko ang aking mga pribadong parte hanggang sa dumating na ako sa pinaka exciting part para sa lahat.
Una kong tinanggal ang suot na pang-itaas dahilan upang malantad ang malulusog at mamula-mula kong dibdib. Gumiling-giling ako sa isang pole habang nakakagat-labi, ang mga ay diretsong nakatingin sa audience.
"50k!" Sigaw ng isang foreigner na mula sa dagat ng mga tao.
"100k!" Sagot ng isa gamit ang isang matigas na Ingles.
"300k!"
"350k!"
"450k!" walang sumunod na kumalaban sa mahigit kalahating milyo na offer ng isang foreigner na sa tansya ko'y nasa edad singkwenta pataas.
Sinunod kong hubarin ang aking pang-ibabang kasuotan dahilan upang umugong ang bulungan ng lahat. Pansin ko rin na purong lalaki ang aming customers sa gabing ito at alam ko'y habol nila ang makarenta ng prostitute ngayong gabi.
Hubo't-hubad na ako habang patuloy pa ring sumasayaw sa entablado, hindi pa rin tinatanggal ang suot na itim na mascara. Ramdam ko rin ang marahang pag-alog at pagtalon ng aking mga malulusog na dibdib sa tuwing gumagalaw ako.
"One million." isang pamilyar na boses ang aking narinig mula sa dagat ng mga foreign customers.
Halos mapatigil ako sa pagsayaw nang makilala ito. Hindi lamang pamilyar ang boses, kun'di alam kong siya talaga iyon.
Naglalakad siya na parang prinsipe papunta sa direksyon ni Madam Rowena. Nakasuot siya ng simpleng long sleeve polo na nakabukas ang dalawang butones, isang itim na slack pants at tiktak shoes habang bahagyang magulo ang kaniyang buhok.
"Two million rather." Muling sambit niya na nagpatigil sa lahat, parehong hindi makapaniwala sa laki ng halagang sinambit.
Sino ba naman ang magbabayad ng milyon para lamang makakasta ng isang prostitute? Malamang ay ang lalaking ito.
At pagkatapos nga ng aking performance ay siya ang nakakuha sa akin. Hindi na ako nakapagpalit dahil agad niya na akong binalot ng kaniyang itim na coat saka agad nang pinasakay sa kaniyang pulang Lamborghini at pinahahurot niya iyon palayo.
"A-Aray k-ko!" reklamo ko nang marahas niya akong hilahin palabas ng kotse nang marating namin ang isang mamahaling motel.
Ang kaniyang mukha ay may madilim na ekpresyon habang naglalakad papunta sa front desk na may aantok-antok na nagbabantay.
"Good eve—" hindi na naggawang tapusin ng babae ang sana ay sasabihin niya nang maglapag na ang lalaki ng salapi at saka agad na humingi ng susi para sa kwartong ookupahan namin.
Hindi ko maintindihan sa mga pagkakataong iyon ang kaniyang inaasal. Walang pag-iingat na isinalampak niya ako sa kama nang makapasok na kami sa loob. Nakaupo siya sa sofa, hinihilot ang kaniyang sentido habang masama ang tingin sa akin.
"A-Ano b-bang p-problema m-mo?" hindi ko napigilang isatinig ang tanong na nasa aking isipan.
Hindi siya sumagot at nanatili lamang ang mga titig sa akin. Lumapit ako sa kaniya at napapapikit na kumandong. Narinig ko pa ang mahina at malutong niyang pagmumura bago ako buhatin pahiga sa kama. Pumatong siya sa akin at pinasadahan ng tingin ang hubo kong katawan, saka siya muling napapamura.
"So you're going to allow those jerks to f*ck you?" inis at puno ng diin na tanong niya na may obvious na naman sanang sagot.
"Of course! Isa akong babaeng bayaran at kahit na sino ay maaari akong ikama kapag nagbayad lamang, trabaho ko ito!" Sagot ko.
Hindi ko malaman ang dahilan kung bakit nakaramdaman ako ng konsensiya nang sabihin iyon kahit naman sana ay hindi dapat. May kung kung anong ekpresiyon ang dumaan sa kaniyang mga mata nang sabihin ko iyon.
Hindi ako assumera, ngunit nakita kong dumaan ang sakit doon.
"F*ck you, woman! I'm richer than them and I can afford to pay even how much it costs just to f*ck you!" Sambit niya at agad na inatake ang aking mga labi.
Wala akong naggawa nang s*psipin niya ang aking dila at mas lalong palalimin iyon. Ramdam ko ang mga gutom niyang mga halik na para bang ilang araw na hindi ito nakaranas. Ngunit, hindi ko rin maitatangging ang mga halik niya ang tanging hinahanap-hanap ng aking mga labi, maging ang init ng kaniyang katawan na ngayo'y dumadampi sa nag-aalab ko ring balat.
Kung ano man ang tawag sa nararamdamang ito ay sana lamang ay hindi pag-ibig, dahil alam kong wala itong mabuting maidudulot sa akin.
SANDRA'S POVAng pool area ay iluminado ng maliliit na ilaw na nakasabit sa mga sanga ng puno. Parang mga bituin na bumaba mula sa langit at tahimik na nakisalo sa aming hapunan. Sa gilid ay kumikislap ang tubig ng pool, sumasalamin sa mga ilaw at sa mahinang galaw ng hangin.Maayos na naihanda ni Zillian ang mesa. May puting tablecloth, ilang kandila sa gitna, at ang mainit na kare-kare na niluto namin ni Ate Lora ay nasa malaking mangkok na may usok pang dahan-dahang umaangat. Ang amoy ng peanut sauce, bagoong, at bagong lutong kanin ay kumalat sa hangin. Matagal na akong hindi nakakaupo sa ganitong klaseng hapunan. 'Yong hindi nagmamadali, 'yong walang iniisip na trabaho o deadline, at 'yong puro lang pamilya.Nagsimula kaming kumain habang nagkukuwentuhan.“Okay,” sabi ni Zillian habang nagsasalin ng kare-kare sa plato niya, “ikaw naman ang bida ngayong gabi.” 
SANDRA'S POVAng biyahe papunta sa bahay ni Lola Zaniella ay parang isang mahabang buntong-hininga na matagal ko nang hindi nailalabas. Tahimik ang kalsada, ngunit sa loob ng sasakyan, puno ito ng mga kuwento, tawanan, at mga alaala na tila sabay-sabay na bumabalik sa akin.Nasa passenger seat si Lola Zaniella habang ako at si Zillian ay nasa likuran. Bahagyang nakabukas ang bintana kaya pumapasok ang malamig na hangin ng hapon. Sumasayaw ang mga dahon ng puno sa gilid ng kalsada habang dahan-dahan kaming bumabagtas sa pamilyar na daan. Hindi ko namalayan kung gaano ko sila namiss hanggang sa sandaling iyon.“Hindi mo man lang kami binalaan na uuwi ka, Ate Sandra,” pabirong sabi ni Zillian habang nakasandal ang ulo sa upuan. “Namiss ka namin sobra, Ate!"Napangiti ako.“Kung sinabi ko, baka hindi ako makaalis,” sagot ko. “Baka pinigilan n
SANDRA’S POVUnang araw ng practice for graduation.Maaga pa lamang ay puno na ng ingay ang buong auditorium ng Benison. May mga estudyanteng nagkukumpulan sa kani-kanilang mga grupo, may mga tumatawa, may mga abalang nag-aayos ng kanilang toga measurements, at may ilan ding katulad ko na tahimik lamang na nakaupo habang pinagmamasdan ang paligid.Hindi ko maiwasang mapangiti.Ito na talaga iyon.Ilang linggo na lamang at tuluyan na kaming magtatapos.Sa harap ng stage ay nakatayo si Kaydie Seth Sarmiento. Nakasuot siya ng simpleng polo at slacks habang kausap ang ilang professors. Kahit sa simpleng ayos ay hindi maitatago ang presensya niya.Hindi rin naman nakapagtataka.Siya ang Summa Cum Laude ng buong graduating batch ng Benison University.Ang valedictorian.Napangiti ako habang nakatingin sa kaniya. Hindi lang dahil sa matalino siya, kun'di dahil kaibigan ko siya. Ako naman ang sumunod sa kaniya bilang Magna Cum Laude at si Rina ang sumunod sa akin. Dahil doon, halos hindi magk
SANDRA’S POVAraw ng Martes at iyon na ang araw ng huling paghahanda namin para sa application for graduation. Maaga akong nagising nang araw na iyon. Hindi dahil sa alarm, kundi dahil sa kakaibang kaba na matagal ko nang hindi nararamdaman. Parang may maliit na ibon sa loob ng dibdib ko na walang tigil sa pagaspas ng pakpak, hindi ko alam kung dahil ba iyon sa saya o sa takot na baka may mangyaring mali sa huling hakbang na ito.Habang naglalakad ako papunta sa registrar’s office ng unibersidad, mahigpit kong hawak ang folder na naglalaman ng lahat ng requirements ko. Mga transcript, clearance, at kung anu-ano pang papeles na ilang linggo kong pinag-ipunan ng pagod at puyat.Running for Magna Cum Laude.Napangiti ako nang maalala iyon at isang punto na lang sana. Isang maliit na numero na sana’y nagdala sa akin sa Summa Cum Laude.Ngunit hindi ko iyon nakuha.Hindi dahil sa hindi ko kayang abutin, kundi dahil may isang semester na bumagsak ang ilang grado ko, ang semester na halos hi
SANDRA’S POVKinabukasan, masakit pa rin ang mga mata ko pagkagising ko. Hindi lang dahil sa puyat, kundi dahil sa iyak na parang hindi kailanman natapos kagabi. Namamaga ang mga talukap ko, mabigat ang ulo ko, at bawat pagpikit ko’y may kasamang alaala ng ulan, ng yakap, at ng boses na pilit kong ibinaon sa limot pero ayaw tumahimik.Sa harap ng salamin, tinitigan ko ang sarili ko. Mukha akong pagod at mukha akong talunan.Pinilit kong maglagay ng konting concealer sa ilalim ng mga mata ko, umaasang kahit papaano ay matatakpan ang mga bakas ng gabing hindi ko dapat binalikan. Ngunit kahit anong gawin ko, hindi natatakpan ang bigat na nakaukit sa dibdib ko.Ilang test na lang at mag-eend na. Graduation na ang susunod kong haharapin. Mga dokumento, pirma, clearance, at mga bagay na dapat ikinatuwa ko. Ito ang hinintay ko at ito ang pinaghirapan ko.Pero bakit parang ang puso ko ang ayaw sumabay?Sa loob ng taxi papuntang Benison,
SANDRA’S POVNgunit ganoon na lamang ang paninigas ng aking buong katawan nang bigla siyang lumingon sa aking direksyon.Parang bumagal ang mundo.Sandaling rumehistro sa kaniyang mukha ang matinding pagkagulat, ang mga mata niyang kanina lamang ay malayo at lutang ay biglang nagkaroon ng buhay na para bang may isang multong biglang nagpakita sa harap niya. Samantalang ako, nanatiling nakatayo, parang estatwang inukit ng takot at damdaming hindi ko kayang pangalanan.“A-Arthur,” ani ko, halos pabulong, ngunit sapat para marating siya.Mapupungay ang kaniyang mga mata, at sa paraan ng bahagyang pag-ugoy ng kaniyang katawan, alam kong nakainom siya. May amoy ng alak na hinahalo ng alat ng dagat at ng malamig na hangin ng gabi. Nang tuluyang mag-register sa kaniya ang boses ko, unti-unting nawala ang gulat sa kaniyang mukha at napalitan ng isang blankong ekspresyon, isang pader na pamilyar na pamilyar sa akin.Nagpagpag siya nang ma
SANDRA’S POVUnang araw ng huling taon ko sa kolehiyo.Sa unang araw ay pinapunta ako ng instructor namin sa harapan para mag-share ng aking experiences sa Spain during my internship period. Pansin ko naman ang talim ng tingin sa akin ni Rina. Aware rin ako na pinagkakalat niya
SANDRA’S POV“Bakla, ang ganda mo na lalo ah! Nahiyang ka talaga sa hangin ng Spain!” maarteng sabi ni Natalie habang pinaglalaruan pa ang buhok ko.“Bagay sa iyo ang short hair infairness,” si Erica naman ang sumabat.“Bumata ka nga tignan, San. Ang ganda-ganda mo,” si
SANDRA’S POVMatulin ang mga araw hanggang sa naging linggo ang mga ito, at sa wakas ay naging huling araw ko sa Spain. Kinailangan na naming mga taga Benison na bumalik sa Pilipinas dahil tapos na ang isang taong internship namin. Sa katunayan, ayoko pang umalis dahil ang napamahal na a
SANDRA’S POVKinabukasan ay tinanghali ako ng gising. Mabigat ang talukap ng mga mata ko, parang pinasan nila ang buong gabing iyakan. Masakit ang ulo ko, namamaga ang mga mata, at parang hinihila pababa ng gravity ang buong katawan ko. Kung hindi nga naman ako sadista, gumawa pa talaga ako ng Inst







