Chapter 1

Malamig ang simoy ng hangin, kakatapos lamang ng bugso ng ulan. Mabuti na lang talaga at nakasabay na si Elise sa huling biyahe ng jeep bago pa tumaas ang baha, kung hindi, tiyak na kung hindi siya basang-basa, ay malamang na stranded siya sa labas ng building ng pinapasukang kumpanya.

Maglilimang buwan na mula nang matanggap siya bilang janitress sa building na iyon. Sapalaran talaga ang lahat. Ang inaplayan niya sa agency ay sa hotel sana, at gusto niya sa mga hotel, pero ayon sa agency, janitress sa isang printing lamang ang may available. Sinunggaban na niya iyon dahil reasonable naman ang sahod. Yun nga lang, natural na may kaltas ang agency niya for six months.

Kababa pa lamang niya sa jeep at pahakbang na sa tapat ng gate niya nang marinig niya ang pagbabasag ng bote at nagkakagulo sa terrace ng bahay nila. Agad na pumasok sa gigiwang-giwang na gate si Elise at tinakbo ang kapatid niyang nakita niyang hawak ang basag na bote.

“Jef! Hoi!! Ano 'to? Anong nangyayari dito?” sigaw ni Elise nang natan-an ang magulong terrace ng bahay nila. Puro basag na bote at pati ang chicharon at kornik ay nakakalat na rin.

Lango sa alak ang kapatid niya, pati ang ibang naroroon, at basag ang ulo ng lalaking nasa kabilang side niya. Kilala niya ito, si Natoy, ang lalaking kaaway na kapatid niya.

“Eh nakakapikon yang gagong yan, siya na nga itong mali siya pa ang matapang king inang yan hambalusin ko ang gagong yan eh,” sabi ng kapatid niya.

“Hoy, Natoy, ano ba ang nangyari?” tanong ni Elise. Kailangan niyang tanungin ang alaki dahil sa tototo lang kilala niya si Natoy. Pero inambahan ng suntok ng kapatid niya ang lalaki, kaya muli itong napasiksik sa sulok.

“Ano ba Jef? tumino ka pwede ba?” sigaw ni Elise.

“Ano Natoy? ano bang nangyari talaga?”

“Sige kang kupal ka subukan mo lang, subukan mo lang” singit ng kapatid niya.

"Tangina naman, Jef, manahimik ka nga? Malamang ikaw na naman ang may kasalanan sa lahat,” sabi ni Elise.

"Bakit ako na naman?Ako na naman? Palagi ka na lang ganyan, porke ikaw ang kumikita, dito palagi mo na lang isinusumbat,” sabi ni Jef.

“Anak ka ng kumag, ano ’yon? Saan

nanggaling yun? Asan ang panunumbat dun? Pikon na tanong ni Elise.

"Bakit ?Totoo naman po, laging ikaw ang nagsisimula ng gulo, hindi ba? Hindi ba?” sabi ni Elise.

“Sus, wala naman talagang tama sa’yo. Wala na kaming ginawang tama. Makalayas na nga lang.Ang pangit nyo kabondo g mga leche! Walang kuwenta dito, peste,” sabi ng kapatid niya na sabay umalis nang walang lingon-lingon.

Sanay na siya? Ilang taon na ba? Magwa walk out pero kapag naubusan ng pera, kung hindi uuwi para mangupit, uuwi para manguntang kuno.

Sumunod naman sa kapatid niya ang ilang mga kainuman. Ang naiwan lang ay si Natoy at dalawa pang kainuman ng kapatid.

“Pasensya na, Elise, nagalit kase si Jef kase hindi ko sinunod ang gusto niya" sabi ni Natoy.

“Bakit ano na namn bang kalokohan ang naisip ng kapatid ko?” usisa ni Elise.

“Gusto kase niyan na ipanakaw sa akin ang inaheng manok nina Mang Istong, eh bukod sa may asong bagong panganak doon, eh malalagot ako sa inang dahil kakampi lang nila sa akin nang makulong ako noon dahil din sa utos ng kapatid mo,” sabi nito.

“Eh, bakit nyo ba kase sinusunod ang gonggong na yun?” sabi ni Elise.

“Eh kase sa tuwing tatanggi kami, ganito ang nangyayari. Hindi naman kami makapalag dahil sa tatay mong tanod, saka pinagyayabang niyang mapapangasawa mo ang isang Mandrigal. Kilala sa bayan yun at makapangyarihan at wala kaming laban,” sabi ni Natoy.

“Lintek ka talaga, Jeffrey. Masakit na ang ulo ko sa'yo. Asan ba ang kuya?… ang inay?…” “Inay,” sigaw ni Elise, pero walang sagot na narinig ang dalaga.

“Wala si Aling Lita Elise, umalis ang nanay mo pinuntahan dito nina aling Remy eh"

“Lintek malamang sa tongitan na naman ’yun pupunta at doon na aabutong ng tsismisan at hanggang gabi na ’yun" sabi ni Elise.

“Oi, Natoy, eto ang limang daang pagamot mo tung sugat mo. Magpunta ka sa center at patingnan mo ’yang sugat mo sa ulo,” sabi ni Elise.

“Salamat, Elise, maganda ka na, mabait pa, ang layo mo sa kapatid mo,” sabi ni Natoy.

“Sus, nambola ka pa gusto mo madagdagan ang tama mo sa ulo ha,” sabi ni Elise.

“Ay, mali, masungit pala!” sabi nito, sabay karipas ng takbo.

Napabuntong-hininga na lamang si Elise. Ganito na lang ba parati ang aabutan niya sa bahay?

Kinuha ni Elise ang dustpan at walis saka winalis ang nagkalat na bubog. Kahit naman hindi nagkaroon ng away at basagan sa bahay nila, siya pa rin naman ang maglilinis ng kalat at pinag-inuman ng dalawa niyang kapatid.

Mas malala nga yung kuya niya dahil hanggang kuwarto niya nabababoy ng mga babaeng pokpokin na kinakaladkad nito sa bahay nila.

Pagdating niya sa loob ng bahay, mga hugasin naman ang sasalubong sa kanya at, natural, walang laman ang kaldero.

Himala at magugunaw ang mundo kapag may naabutan siyang sinaing. Kaya naman, hindi pa man nakakapagbihis ng uniporme sa trabaho, ay naghuhugas na ng pinggan si Elise, sabay nagsaing ng kanin habang nagbabati ng itlog at nagbukas ng sardinas.

Sariling sikap na lang siya para may laman ang sikmura bago magpahinga.

Ganito ang araw-araw na eksena ni Elise.

Minsan pa nga, pati pagtulog niya at pamamahinga na dapat ay nagagambala pa dahil minsan uuwi ang ama niyang lango sa alak at walang ibang tatayo para buksan ang p***o kundi siya.

Kapag tinikis naman niya at magkunwaring tulog, siya pa rin ang malilintikan at masasaktan at mamumura dahil siya ang malapit sa pintuan.

Nakahiga na sa wakas si Elise matapos makapaghilamos. Pagod siya, kaya pati ang talukap ng mga mata niya ay para nang hinihila. Maaga na naman siyang babangon para sa panibagong hamon. Bago naipikit ni Elise ang mga mata, sumagi sa isip niya ang guwapong mukha ng kababatang si Kenzo. Kaklase niya eto mula grade five hanggang makatapos ng high school. Suplado ito at yun naman ang mga tipo niya sa lalaki.

Mabait naman ito kapag nakakasalubong niya, lalo na pag pinapahiram niya ng payong dahil tamad itong magdala. Matamis ang mga ngiti nito, kaya ayun, dahil sa nahuhumaling siya sa tamis ng ngiti nito, nagtitiyaga siya sa dahon ng saging para ipaayos pag-uwi habang na kay Kenzo ang payo niya.

Naalala ni Elise ang sinabi ni Natoy na pinagmamalaki daw ng kapatid niya na mapapangasawa niya ang kababata. Napangiti si Elise. Sana nga para dream come true na siya. Hindi naman dahil sa mayaman ito kundi dahil sa ultimate crush talaga nila ang binata noon pang high school sila.

Labis nga ang lungkot niya nang mag-aral ito sa Amerika at nawala nang halos limang taon. Pero fiesta naman pagbalik nito sa mansion ng mga Madrigal at fiesta din ang mga mata niya dahil bumalik si Kenzo na saksakan ng guwapo. Kasama na nitong bumalik ang kapatid nitong panganay na kasing guwapo rin ng love of her life. Nakatulugan na ni Elise ang pangangarap na isang araw maging asawa ni Kenzo