Prologue

"Happy Anniversary, Love. Kanina pa kita hinihintay na umuwi. May sorpresa ako sa'yo," bati ni Elize sa kanyang asawa na kanina pa niya hinihintay na umuwi. Madalas itong gabi na umuwi at nasanay na siya. Ahh, mali, sinanay na pala niya ang sarili na ganito na ito umuwi. Pero ngayong gabi ay mas late na itong umuwi, halos  ala-una na nga ng madaling araw kung tutuusin.

"What's so Happy about that?" pasinghal na sagot ni Kenzo.

Nanahimik si Elise. Sanay naman na siyang ganito ang trato ng kanyang asawa. Sa ilang pagkakataon, na kung tutuusin, mabibilang lamang sa kanyang mga daliri na itinuring siya nitong asawa; mas madalas pa nga na itinuturing siya nitong parang utusan lamang.

No choice si Elise, bukod kase sa asawa na siya nito, mahal niya si Kenzo. Bukod pa sa mga suwapang niyang pamilya na tila naka-jackpot sa nangyari sa kanya. Wala ng ginawa ang mga ito kundi ang sulsulan siyang magpakabait at maging masunurin upang maging matagumpay daw ang buhay niyang mayasawa

"May sorpresa ako sa'yo, love. Halika, umupo ka muna. Mukhang pagod ka, eh," sabi ni Elise, na niyakap ang asawa. Naamoy agad niya na medyo nakainom na naman ito. Sanay na rin siya, palagi naman mula nang magsama sila sa iisang silid.

"Ako rin may sorpresa…" sabi ni Kenzo, saka kinuha ang messenger bag na naitapon sa kama at hinugot doon ang isang folder at pagalit na inabot kay Elise.

"D-Divorce paper... dinidiborsyo mo na ba ako?" takang tanong ni  Elise.

"Alangan namang yung maid ang dinidiborsyo ko bobo ka ba? Sino bang nakasulat na pangalan diyan?" singhal ni Kenzo.

"P-pero B-Bakit? Anong nagawa ko? May mali ba akong nagawa? Tell me  kung may kailangan akong baguhin," sabi ni Elise.

"Bakit? Are you asking me that silly question? really? Gumising ka nga, Elise . Alam mong simula pa lang, sapilitan na ang kasal na ito. Kung hindi dahil diyan sa lecheng will ng lola mo at ng lola ko this will never happen," sabi ni Kenzo.

"But I thought  okay, sayo, sabi mo noong nagkaharap-harap tayo, ano… di ba sabi mo pa nga matagal mo na rin akong crush noon at excited ka sa kasalan, pero bakit… anong nangyari…" Nanginginig ang boses ni Elize sa pagsabi. Gusto nang pumatak ang luha niya sa masakit na salita ni Kenzo.

"Wow ! You believe that? ang bobo mo talaga. Ang hirap sa inyong mahihirap ay ang bilis ninyong mauto at masilaw sa pera. Alam ko naman kung bakit atat kang mapakasal sa akin, hindi ba?  Yun ay para guminhawa ka, kayo ng pamilya mo, tama ba? Ewan ko ba kung paano naiisip ni Lola na magugustuhan kita? Hindi ko lubos maisip na ang baba ng standard ng lola ko," sabi pa ni Kenzo.

Nasasaktan na si Elize sa lahat ng pangiinsulto nito, pero naniniwala siyang dapat siyang maging matatag at kumapit pa. Kapag nalaman ni Kenzo na magkakaanak na sila, baka magbago ang lahat. Iyon ang sorpresa niya sa asawa na hindi niya masabi-sabi. Bubuka na sana ang bibig ni Elise para sabihin ang kanyang sorpresa, pero muling inabot sa kanya ni Kenzo ang divorce paper na nabitawan niya sa pagkabilga kanina.

"Sign this now,  at umalis ka na sa pamamahay ko bukas na bukas din," utos ng kanyang asawa.

"Ano!? Teka lang, Kenz,o baka pwede namang nating munang pag-usapan eto.Ayusin natin ang problema. Kung may mali ako, kung may pagkukulang ako, ayusin ko, Kenzo, babaguhin ko, please. Huwag mo sana akong paalisin," sabi ni Elise na tuluyan nang pumatak ang kanina pa pinipigilang mga luha.

All this time, tiniis niya ang turing sa kanya ni Kenzo. Sa loob ng maraming buwan, tiniis niya ang naging pangbabalewala nito sa kanya. Buong akala kase niya at umasa siyang mamahalin din siya ng asawa kapag naging mabuti siyang may bahay. Pero nagkamali pala siya.

"Kenzo, please, huwag kang magpadalos-dalos; dalos mag-usap muna tayo. Asawa mo ako, Kenzo. Saka may kailangan akong sabihin sa'yo," sabi ni Elise. "Yun na lamang ang pag-asa niya. Ayaw sana niyang gamitin  iyon, pero baka kapag nalaman nito ang kalagayan niya ay magbago ang isip nito, pero yun nga ba ang tama?

"Ako rin may  sasabihin sa'yo. We're over, Elise. Ilang ulit ko bang sasabihin? Tama na ang maraming buwan na pagtitiis ko. Tama na ang ilang buwang sakripisyo.  Pala sa lola  mo, isa lamang itong  kasunduan ng kasal, pero hindi mo alam na itinali ako at sinakal ng dalawang matandang iyon, at ang nakakainis pa, may  dagdag pa sa kasulatan ng lola ko na kailangang maging mag-asawa tayo sa loob ng isang taon bago ko mabuksan ang mana ko. Fuck! Elise, kailangan kitang pagtiisan at  kailangan kitang pakisamahan kahit sukang-suka na ako dahil hawak ninyo ang lintek na pera ko," galit na sabi ni Kenzo.

"Kenzo…," hindi makapaniwala si Elize sa lahat ng narinig. Totoo ngang palabas lang ang lahat ng mga ipinakita nito? Kaya ba madalas na hatinggabi na ito umuuwi at kung minsan madalas nasa out of town. Iniiwasan nga ba siya nito at hinintay lamang na lumipas ang isang taon?

Ang.... ang nangyari sa kanila dahil lang ba sa lasing ito? o dahil lang ba sa kailangan din? Nasa  kasunduan din ba?Maraming naging tanong si Elise habang tumutulo ang luha.

"Cut that bullshit drama, Elise, and sign this paper," utos nito. Natatranta at nanginginig si Elise, kaya halos hindi niya mahawakan ang papeles.

"Oh, why, wala kang magagawa, Elise. Tapos na ang kasunduan ng mga lintek na matatanda. Leave this house as soon as possible at si  Soffie na ang iuuwi ko dito. My ex-girlfriend is back. Tapos na ang kontrata niya sa London and she is back for good," sabi pa nito.

Hindi na napigilan ni Elise ang pagtulo ng masaganang luha. Sa nanginginig na  kamay ay pinirmahan niya ang divorce papers. Hindi pa man  lumilipas ang ilang minuto ay nakita na niyang tinawagan ni Kenzo ang ex nito at pinauwi na sa mansion. Walang choice si Elise kundi magimpake at lisanin ang bahay   na iyon ng alas tres ng madaling araw. 

Baon ang lahat ng hinanakit at poot sa kanyang kapalaran. Isinumpa ni Elise na hindi na siya tatapak sa bahay na iyon. Dala ang ilang kagamitan at himas-himas ang tiyan na noon ay halos mag-apat na buwan na ay umalis si Elise sa buhay ni Kenzo  na walang lingon-lingon.