MasukNagsalita siya na parang tiyak na tiyak na tatanggapin nito ang pagtatrabaho sa kumpanya. Ang tono ay parang amo na nakikipag-usap sa tauhan. Walang pasabi, ipinatong niya ang telepono sa kamay nito."Lumabas ka na. Si Luke ang aasikaso sa iyong pagpasok."Pagkasabi nito, tumalikod na ang lalaki at bumalik sa kanyang mesa.Nanginginig ang mga daliri ni Ophelia habang mahigpit na nakakapit sa kahon halos matusok na ito sa lakas ng hawak.Wala pa ring pinagbago. Ganoon pa rin ang paraan nito. matapang at mapag-utos. Sanay na yata sa mataas na katayuan at inaakalang kapag nagbigay ng pabor, ay dapat na labis na magpasalamat ang sinumang tatanggap nito.Ngumiti na lamang si Ophelia. Dahan-dahang lumuwag ang kanyang kapit. Bumagsak ang kahon ng telepono sa sahig nang may malakas na kalampag.Sa narinig na tunog, lumingon si Gavin. Ang nakita na lamang niya ay ang payat nitong likuran habang naglalaho sa pintuan. Nang makita ang kahon sa sahig, nagdilim nang husto ang kanyang mukha tila mai
Sa pagkarinig ng mga salitang iyon, lalong nagdilim ang damdaming matagal nang kinikimkim ni Gavin.Bakit pa ba aalis si Ophelia sa kumpanya?Malamig at mariin ang kanyang tinig, halatang hindi ito natutuwa. Kahit inaasahan na ni Sheena ang kanyang galit, nagpatuloy pa rin ito."Mula nang dumating si Ophelia sa pamilyang La Victoria, sunod-sunod na ang mga pangyayari at lahat ay may kinalaman sa kanya. Gavin, natatakot ako na baka ilayo ka niya sa akin... higit pa rito, kinatatakutan kong baka ituring mo siyang parang isa na namang Aria."Dagdag pa ni Sheena bilang paalala, "Gavin, patay na si Aria. Alam kong nakakaramdam ka ng pagsisisi at paninisi sa sarili, ngunit hindi siya si Ophelia. Higit pa sa simpleng selos, ang ayaw kong makita ay ang hindi mo paglimot sa nakaraan."Mga salitang galing sa kanyang puso. Ngunit matapos itong marinig, lalong nanlamig ang tingin ni Gavin at sumimangot nang mariin."Wala siyang ginawang masama. Wala akong dahilan upang paalisin siya sa La Victori
Pagsapit ng hapon, dumating mismo si Luke sa bahay at naglatag ng mga dokumento sa harap ni Gavin."Mr. La Victoria, ang dahilan kung bakit hindi ito nakita noon ay dahil ang rehistro ng mga bata ni Atty. Mendoza ay wala sa kanyang pangalan.""Kung gayon, kaninong pangalan nakarehistro?""Sa pangalan ng namumuno sa ampunan kung saan lumaki si Ophelia sa Bulacan."Nakakunot ang noo ni Gavin. "Hindi sa tunay na ina nakarehistro kundi sa ibang tao? Ang pagtatangka nilang itago ito ay lalo lamang nagpapalinaw ng katotohanan!"Pinatay niya ang sigarilyo sa lalagyan. Matagal bago niya ipinakita kay Luke ang litrato nina Azure at Aurelious na kinuha niya noong araw na iyon."Tingnan mo hindi ba sila kahawig ko?"Kinuha ni Luke ang telepono at tiningnang mabuti; bigla siyang namangha. "Ito ba ang mga anak ni Atty. Mendoza? Talagang may pagkakahawig po sa inyo."Nang mapagtanto ang ibig sabihin nito, nagtanong siya, "Mr. La Victoria... hindi po ba kayo naghihinala na may kaugnayan sa inyo ang
Itinulak ni Ophelia ang kamay nito. "Sobra na naman ang iniisip mo.""Talaga ba?"Bahagyang nanliit ang maitim nitong mga mata. "Nasaan ang ama ng mga bata?"Nakayuko lang sana si Ophelia nang itama niya ang tingin, malamig na tumingin dito, at sumagot, "Patay na siya.""Sinungaling."Tumawa nang mapang-asar si Gavin. "Nabalitaan ko mula sa mga bata na buhay pa raw ang ama nila, pero mayroon na itong ibang pamilya...""Anong pinagkaiba noon sa pagiging patay?"Malamig na pinutol ni Ophelia ang sasabihin pa nito at inulit, "Para sa akin, patay na-patay na siya sa puso ko."Nang marinig ito, nakaramdam ng kakaibang kaba at di-kaginhawaan si Gavin.Hindi pa siya nakakaramdam noon ng ganitong matinding kagustuhang malaman ang lahat tungkol sa buhay ni Ophelia.Palagi niyang nadarama na marami itong itinatagong lihim.Sino ba talaga ang ama ng mga bata?Nakakunot ang noo ni Ophelia. "Mr. Gavin, pribado ito. Wala akong obligasyong sabihin sa inyo."Nagsindi ng sigarilyo si Gavin, humithit n
Lumingon at naglakad si Gavin patungo sa pinto, at doon lamang napansin ni Ophelia na suot pala nito ang kanyang tsinelas.Ang pino at kulay-rosas na sapatos na iyon, na suot ng matangkad at marangal na lalaki, ay tila kakaiba at nakakatawang tingnan.Yumuko ito upang isuot ang kanyang sariling sapatos na balat, maingat na ibinalik ang tsinelas sa lagayan, at naunang lumabas ng bahay.“Nanay, ayaw niyo po ba kay Tito Gavin?”Nang mapansing malungkot ang mukha ng kanyang ina, hinila ni Azure ang laylayan ng kanyang damit at nagtanong. Si Aurelious naman ay tumingala rin at naghintay ng sagot.Yumuko si Ophelia, tinapik ang ulo ng dalawa, at nagtanong.“Gusto niyo ba si Tito Gavin?”“Opo, gusto namin.”Sabay na sagot ng magkapatid.Lalong gumulo ang damdamin ni Ophelia. Kalahating araw pa lamang silang magkakasama, ngunit hindi niya alam kung paano nagawa ni Gavin na magustuhan siya agad ng mga bata.“Bakit niyo naman siya gusto?” tanong niya nang may pagtataka.Sagot ni Azure.“Mayaman p
Ilang sandali siyang natulala at nanahimik, akala niya ay namamalikmata lang siya.Nang magtatanong pa sana siya upang makasiguro, biglang pumasok sa tanawin ng kamera ang isang pamilyar na lalaki.Nang makilala ni Ophelia ang lalaking iyon na may seryoso at malamig na tindig, biglang namutla ang kanyang mukha. Nanginginig pa ang kanyang tinig nang magsalita.“Mr. La Victoria… Mr. La Victoria?”Kagagaling lamang ni Gavin sa kusina, kung saan hindi sakop ng paningin ng camera sa sala, kaya hindi ito nakita kanina.Sa sandaling iyon, tila umugong ang buong isipan ni Ophelia.Nadulas ang hawak niyang telepono at nahulog sa mesa. Saglit siyang natigilan, mabilis itong pinulot, at mahigpit na hinawakan gamit ang kanyang mga daliri.Pagkaraan ay narinig ang malalim at kaaya-ayang tinig ni Gavin.“Masarap palang magluto si Atty. Mendoza.”Habang nagsasalita ay bahagyang itinaas niya ang lalagyang may pagkaing hawak niya patungo sa direksyon ng kamera. May kakaibang expression sa kanyang mukh
"… tungkol sa akin?"Kung hindi pa siya nahawakan agad ng malaliliit na kamay sa kanyang balikat, nahulog na sana si Ophelia sa kanyang mga bisig.Inayos niya ang kanyang tayo at distance. "Kung masama po ang pakiramdam ni President La Victoria, sinumang empleyado ay gagawin at magtatanong din po n
Nakalimutan na talaga ni Ophelia ang tungkol sa usaping ito. Gusto sana niyang tumanggi, ngunit natatakot siyang baka magsimula na namang magkwento at magsalita si Aling Odelle, at mabunyag ang katotohanan tungkol sa kanyang tatlong anak. Kaya naman, napagpasya niyang kunin na lamang ang kard at um
Hindi naman alam ni Gabriella kung bakit siya tinititigan nito, kaya inilawit niya ang kanyang dila sa dalawa at nagsumbong sa ina. "Nanay, sinisiraan at pinapahirapan nila ako!"Bumuntong-hininga si Azure at kinusot ang kanyang noo dahil sa inis.Lumapit naman si Aurelious sa tainga ng kanyang kap
Alas-dos ng hapon nang makabalik si Ophelia sa tanggapan ng pamilya La Victoria.Sa loob ng ilang sandali, parang wala naman siya sa sarili habang nagtatrabaho.Sa bawat pagkakataon, di-kusang-loob na sumisilip at tumitingin siya sa kabila, patungo sa opisina ng Pangulo.Para siyang isang mag-aaral







