ログインSaglit na tumigil si Kaiden sa pagsandok bago kalmadong sumagot."No. We'll go tomorrow." Mabilis na nagliwanag sa mukha ni Hope sa sagot na iyon. Ibig sabihin, makakatulog pa siya kasama ang Tita Luna niya.Bigla siyang umayos ng upo, halos hindi na makaupo nang maayos sa tuwa. Kumislap ang mga ma
At hindi ko gusto kung paanong nag-react ang katawan ko. Heat spreads through me like wildfire and I can't do anything but indulge myself.My mind screams to push him away. To slap him. To remind myself why I’m supposed to hate him in the first place.Pero hindi sumusunod ang katawan ko na para bang
Gaile POVKulang na lang ay lumuwa ang mga mata ko sa sobrang gulat. Parang tumigil ang mundo sa mismong sandaling naglapat ang mga labi namin ni Kaiden.Nanigas ang buo kong katawan. At sa bawat segundong lumilipas, parang mas lalong lumalakas ang dagundong ng puso ko. Para akong nawalan ng kakaya
Good evening, readersss.Sorry, I’m still trying to write the next chapter, but I’m struggling a bit. I’ll do my best to update tomorrow afternoon or evening.I usually write my stories in English, but since this is a Filipino novel, I’m trying to stick more to Filipino, so please bear with me. Is i
“Y-You heard it right,” mabilis niyang sagot, pilit pinapakalma ang sariling boses kahit ramdam niyang nanginginig ang dibdib niya sa kaba. "I am engaged. So give me the divorce I want," sinabi niya iyon saseryong boses para hindi malaman ni Kaiden na nagsinungaling siya. Naningkit ang mga mata ni
Walang bakas ng emosyon sa mukha ni Kaiden.“Why are you so startled?” malamig niyang tugon, ang mga mata ay bahagyang naningkit. “What have you done wrong? Are you talking to one of your men?”Napaawang ang labi ni Gaile. Hindi siya mapaniwal sa tinuran nitoo at agad na kumulo ang dugo niya."At an
Nagtawanan sila pagkatapos. Hindi natanggal ang ngiti ni Gaile. Ang inumang makakati sa eksesa ay tiyak na mahuhumaling. Tila isang obra maestra ang pagkaka-ayos ng klay at mga mata ni Gaile. Ang ngiti niya ya tila isang bulaklak. Natural ang hinhin at lambing na lumalabas mula sa kaniyang mga mata.
Patuloy ang pag-uga ng balikat ni Gaile habang pababa ang elevator. Hindi niya mapigilan ang pag-agos ng luha, tahimik pero tuloy-tuloy, parang may sariling buhay hanggang sa huminto ang elevator at nakalabas na sila. "I'm here, Gaile," ani Zenelle at pilit siyang inalalayan. Hindi agad nakagalaw
"Hope, do you like this one?"Awtomatikong natigilan sa ere ang kamay ni Gaile na nakahawak sa damit. Naninikip ang dibdib niya sa binanggit na pangalan. Napalingon siya sa pinangganlingan ng boses at nakita si Gelly sa 'di kalayuan na nakatayo sa pagitan ng mga clothes racks kasama si... Hope.Nap
Inabot ni Laurence ang stroller kay Zenelle.“You two go ahead and shop,” aniya, mahinahon ang boses. “Call me if you need anything.”Tumango si Zenelle. "Okay," aniya sabay baling sa anak. "Kaera, say goodbye to your uncle."Agad namang kumaway si Kaera kay Laurence, halos tumatalon pa. "Bye, Unc







