LOGIN
The secret BDSM (เซนxเอิ้ง)
. . . “ตื่นได้แล้วเอิ้ง สายแล้วนะลูก” “อื้อ...ครับแม่” ผมสบัดผ้าห่มออกจากตัว พลางหันกลับไปกดปิดเสียงนาฬิกาปลุกที่กำลังส่งเสียงแสบแก้วหูอยู่ตอนนี้ แล้วรีบคว้าผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำทันที วันนี้ผมต้องเดินทางเข้ากรุงเทพฯเพื่อไปสัมภาษณ์งาน ผมเรียนจบมาได้สองเดือนกว่าแล้ว มีหลายบริษัทเรียกตัวแต่ผมก็ไม่ได้ไป แต่แล้วก็มีเหตุการณ์ให้ต้องอยากเข้ากรุงเทพผมบอกไม่ได้ มันเป็นเรื่องส่วนตัว ส่วนตัวมาก ‘เอิ้ง’ คือชื่อที่แม่ตั้งให้ ผมไม่รู้ความหมายหรอก แต่เพื่อนๆกลับบอกว่าเก๋ดี ผมเลือกชุดเดินทางที่ทะมัดทะแมงหน่อย กางเกงยินส์สีเข้มกับเสื้อยืดสีดำ สวมทับด้วยเสื้อคลุมผ้ายีนส์เก๋ๆ ไม่ลืมที่จะใส่แมส ผมเป็นภูมิแพ้ แต่ชีวิตในวัยรุ่นของผมโลดโผนมากครับทั้งๆที่ร่างกายไม่ค่อยเอื้ออำนวย ผมมาถึงสนามบินก่อนเวลาเครื่องออกเพราะอยากซึมซับบรรยากาศของที่นี่เอาไว้ อีกหลายเดือนกว่าผมจะกลับมาอีกครั้ง คุณนายอุ่นขับรถมาส่งผม ใครเหรอครับ? คุณนายอุ่นแม่ของผมเอง ท่านเป็นผู้หญิงแกร่ง แต่งงานมาแล้วสามครั้ง ส่วนพ่อของผมเป็นสามีคนแรกและตอนนี้ท่านเสียไปแล้ว ส่วนคุณนายเป็นคำเรียกติดปากของชาวบ้านแถวๆนี้ ถามว่าทำไมแม่ผมถึงแต่งงานบ่อย ท่านเป็นพวกโรแมนติกลิสซึ่ม หลงใหลในความรัก อะไรทำนองนั้น อยากให้มีคนมาขอความรักบ่อยๆ คุณนายชอบดูหนังรักโรแมนติกม๊ากมาก ส่วนผมน่ะเหรอตั้งแต่โตเป็นหนุ่มมาผมยังไม่เคยเรียกใครว่าแฟนสักคน เหตุผลคือ ผมไม่ได้ชอบผู้หญิง... ใช่ครับ ผมค้นพบตัวเองว่าชอบเพศเดียวกันเมื่อตอนที่เรียนมหาลัย ผมชอบสรีระของผู้ชาย โดยเฉพาะเส้นเลือดที่แขน เห็นแล้วมันดีต่อใจ ดีต่อใจเอิ้ง “เอิ้ง ไปถึงแล้วโทรหาแม่นะ อย่าลืมกินยาก่อนนอน ฝากบอกอาเฉิงด้วยนะว่าแม่ขอบคุณมากที่หาที่อยู่ให้เรา” “ครับแม่ มากอดหน่อย” หลังจากรำ่ลากันเป็นที่เรียบร้อยแล้วผมกับคุณนายก็จำเป็นที่จะต้องแยกจากกัน ขึ้นเครื่องมาแล้วผมเปิดสมุดบันทึกที่ผมชอบจดเรื่องราวต่างๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของผมเอาไว้ในนั้น บางครั้งก็อาจจะมีลืมเลือนกันบ้างแต่พอผมนึกขึ้นได้ก็จะรีบจดทันที ผมคิดว่าการที่เราใช้ปากกาจดบันทึกด้วยตัวเองมันน่าจดจำมากกว่าการใช้เทคโนโลยีตั้งเยอะ เผลอแป๊บเดียวผมก็มายืนอยู่ที่หน้าบ้านเดี่ยวหลังใหญ่ที่เป็นของน้องชายแท้ๆของพ่อ กดออดเรียกแป๊บเดียวอาแท้ๆของผมก็เดินออกมาเปิดประตู ตอนที่มาถึงสนามบิน อาเฉิงบอกว่าจะขับรถมารับแต่ผมอยากนั่งแท็กซี่มากกว่า เอาบรรยากาศ ไม่อยากรบกวน อาของผมท่านอายุสามสิบปลายๆหน้าตาออกแนวตี๋ๆหน่อยเพราะพ่อของผมท่านมีเชื้อสายจีน แต่รูปร่างอาเฉิงสูงใหญ่มาก หุ่นดี และหล่อมากด้วย “ว่าไง หลานรัก เข้ามาก่อน” “สวัสดีครับคุณอา” “อืม” อาเฉิงรีบเข้ามาช่วยยกกระเป๋าถือใบใหญ่ ส่วนผมก็ลากกระเป๋าอีกใบ สายตาก็เริ่มสอดส่ายมองภายในบ้านที่ดูใหญ่โตและหรูหรา อาของผมท่านยังโสดอยู่ครับแถมรวยซะด้วย “อาเฉิงเพิ่งย้ายเข้ามาเหรอครับ” “อ๋อ อาย้ายมาได้เกือบสามเดือนแล้วนะ แต่ที่คอนโดอาก็ยังให้แม่บ้านไปทำความสะอาดให้อยู่ไม่ต้องกลัวว่าจะสกปรก” “เปล่าครับ ผมไม่ได้กลัวว่าจะสกปรกผมแค่ถามดูเฉยๆ” “วันนี้ก็นอนที่นี่ก่อนแล้วกันนะ พรุ่งนี้อาจะพาไปดูคอนโด” “ได้เลยค้าบ” ผมตื่นนอนมาแต่เช้าอากาศในกรุงเทพแถบชานเมืองไม่ได้แย่ ผมรีบลุกขึ้นเลื่อนประตูกระจกออกเพื่อจะได้รับลมในตอนเช้าๆ เชี่ย! ผมมองออกไปที่สนามหญ้าหน้าบ้านเห็นอาของผมท่านกำลังเปิดประตูรั้วเพื่อเอาจักรยานเข้ามาสงสัยคงจะออกไปขี่จักรยานออกกำลังแต่เช้า หุ่นดีมาก ผมหันกลับเข้ามาในห้องคว้าผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำ วันนี้อาเฉิงบอกว่าจะพาผมไปดูคอนโดของอาที่จะให้ผมอยู่อาศัยในช่วงที่รองาน ไม่ได้อยู่ฟรีๆนะครับ ผมจ่ายค่าเช่าให้อาเฉิง แต่อาจะคิดแบบถูกๆให้ ผมก็ไม่รู้ว่าคอนโดราคาหลายล้านเขาให้เช่ากันเดือนละเท่าไหร่แต่อาของผมคิดค่าเช่าเหมือนกับมันเป็นอพาร์ทเม้นท์ซะอย่างงั้น เฮ้อ สดชื่นมาก หลังจากอาบน้ำมาแล้ว วันนี้เป็นวันหยุด อาเฉิงก็ไม่ได้ไปทำงานเพราะฉะนั้นเราก็จะไปคอนโดกันโดยที่ไม่ต้องไปแวะที่ทำงานของอาก่อน อาเฉิงเป็นผู้บริหารบริษัทเกี่ยวกับส่งออกครับ เป็นมรดกตกทอดมาจากตระกูลของพ่อผม ส่วนพ่อของผมท่านออกจะนอกคอกสักหน่อยเพราะท่านชอบการต่อสู้ท่านเลยไปเป็นทหาร ฉิบหาย เหนื่อยโคตรๆ ในที่สุดผมก็ย้ายเข้ามาอยู่ที่คอนโดของอาโดยสวัสดิภาพ เหนื่อยมาก ไอ้เอิ้งไม่อยากบอกว่าที่เหนื่อยไม่ใช่เพราะจัดของแต่เหนื่อยเพราะเดินเลือกหาซื้อของมากกว่า ไหนๆก็มากรุงเทพทั้งทีขอเดินเที่ยวให้มันหนำใจก่อนแล้วกันนะไอ้เอิ้ง เอาให้ขาลากกันไปเลย วันนี้แล้วสินะที่ผมต้องไปสัมภาษณ์งานผมให้ความหวังกับบริษัทนี้มาก ผมแหงนหน้ามองขึ้นไปบนตึกสูงระฟ้าย่านธุรกิจของกรุงเทพ บริษัทนี้เป็นการร่วมทุนกันระหว่างคนไทยกับต่างชาติแต่คนไทยเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ ผมศึกษาข้อมูลมาก่อนแล้ว และนี่คือความลับที่ผมต้องเดินทางมากรุงเทพในครั้งนี้ เพราะเจ้าของบริษัทแห่งนี้คือไอดอลของผม ไอดอลที่รู้แค่ประวัติ แต่ไม่เคยเห็นหน้า ไอดอลที่ชื่นชมความสามารถของเขาจนต้องดั้นด้นมาจากเชียงใหม่ ไอ้เอิ้งเอ้ย ขอให้ได้เจอตัวเป็นๆสักครั้ง เพราะฉะนั้นแน่นมากครับสำหรับการสัมภาษณ์ในวันนี้ ไอ้เอิ้งพร้อมแล้วคร๊าบ ผมกดลิฟต์มาที่ชั้นสิบสี่ซึ่งเป็นชั้นที่ฝ่ายบุคคลระบุมาในอีเมล์ เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก ผมแอบส่องเครื่องแต่งกายให้อยู่ในสภาพที่ดูดี ทั้งทรงผมและเนคไท อีกทั้งป้ายที่ติดไว้ที่หน้าอกซึ่งบ่งบอกว่าผมไม่ใช่พนักงานของที่นี่ “คุณโอบกิจที่นัดสัมภาษณ์ไว้ใช่ไหมค่ะ” “ครับ” “มาตรงเวลาดีนะคะ เดี๋ยวนั่งรอที่โต๊ะนั่นก่อนนะคะ ดิฉันจะโทรแจ้งคนสัมภาษณ์คุณก่อน” “เอ่อ...ครับ” ผมเดินไปนั่งรอที่โต๊ะตามที่ผู้หญิงคนนั้นบอก พลางเหลือบมองไปรอบๆ ที่นี่ถูกตกแต่งอย่างสวยงามทั้งๆที่เป็นแค่ฝ่ายบุคคล แอร์จะเย็นไปไหน ภาพวาดขนาดใหญ่ที่ติดฝาผนังนั่นมันคือภาพอะไรกันหนอ เอิ้งไม่เข้าใจ กำลังคิดอะไรเพลินๆก็ได้ยินเสียงเรียกจากผู้หญิงคนเดิม เธอดูสวยสง่าในชุดสูท เกล้าผมเรียบแลดูน่าเกรงขาม และตั้งแต่ผมเดินเข้ามาในตึกนี้สิ่งหนึ่งที่ผมสังเกตุเห็นได้อีกอย่างก็คือ การแต่งกายของพนักงานที่ดูเนี้ยบตั้งแต่หัวจรดเท้า แสดงว่าเจ้าของที่นี่คงเป็นคนเจ้าระเบียบพอสมควร คิดแล้วเสียวสันหลังแว้บ เพราะไอ้เอิ้งเป็นคนสบายๆไม่ชอบอยู่ในระเบียบสักเท่าไหร่ แต่ผมชอบเครื่องแบบพนักงานที่นี่นะ มันให้ความรู้สึกขลังดี “ครับ” “เชิญค่ะ” “ขอโทษนะครับ เอ่อ...คนที่สัมภาษณ์ผมท่านอายุประมาณเท่าไหร่เหรอครับ ผมจะได้เตรียมตัวเตรียมใจ แฮะๆ” ผมยิ้มแห้งๆแบบไม่ค่อยมีความมั่นใจสักเท่าไหร่ ผิดกับตอนที่ตั้งใจมาแต่แรก แม่ครับเอิ้งขอโทษนะ เอิ้งประหม่า ฮืออ “ท่านเป็นผู้จัดการฝ่ายบุคคลของที่นี่ค่ะ อายุก็ คงแก่กว่าคุณไม่กี่ปีหรอกค่ะ เชิญค่ะ” เธอผายมือไปทางประตูห้องที่อยู่ถัดไปเพียงเล็กน้อย ผมสูดหายใจพลางเดินตามไปแล้วเคาะประตูตามมารยาท เมื่อเคาะแล้วก็ดันบานประตูเข้าไป บรรยากาศภายในห้องมีกลิ่นน้ำหอมปรับอากาศอ่อนๆลอยมาปะทะจมูก ผมเหลือบมองไปก็เจอกับชายรูปร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีดำกำลังนั่งเซ็นเอกสารอยู่บนโต๊ะ เชี่ย!! (โคตรหล่ออ่ะ) “นั่งก่อนสิ” “ครับ สวัสดีครับ” ไอ้เอิ้งเอ้ย เสียมารยาทอีกแล้วมัวแต่มองนั่นมองนี่ลืมไปว่าจะต้องกล่าวคำทักทายกับคนที่มีอายุมากกว่าแต่นี่เขากลับเป็นฝ่ายออกปากเชิญให้นั่ง คิดแล้วอยากจะตบกบาลตัวเองจริงๆ “สวัสดี คุณชื่อโอบกิจใช่ไหม” “ครับ” “ผมชื่อก้องภัคเป็นผู้จัดการฝ่ายบุคคลของที่นี่ ผมอยากให้คุณแนะนำตัวเองให้ผมรู้จักสักเล็กน้อย ไม่ต้องเกร็งนะครับ ทำตัวตามสบาย” “ครับ ผมจบการศึกษาจากมหาลัย xxxครับ เอกภาษาอังกฤษ เกรดเฉลี่ยสามจุดเก้าแปด ผมเป็นลูกคนเดียวครับภูมิลำเนาอยู่เชียงใหม่และผมอยากทำงานที่บริษัทนี้มาก” ไอ้เอิ้งเอ้ย ไอ้ควาย ข้อมูลพวกนี้เขาคงรู้ก่อนที่จะสัมภาษณ์มึงอี๊ก มึงบอกเขาทำม๊ายยย..... “เหตุผล?” “ผมอยากเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่ครับ ผมว่ามันยิ่งใหญ่ดี ผมอยากใช้ความรู้ความสามารถกับที่นี่ครับ” “กำลังมีไฟ ว่างั้น” “คงงั้นมั้งครับ” “มีนักศึกษาจบใหม่มาสมัครงานงานที่นี่ร่วมสองร้อยคนและพวกเขายังคงรอที่จะมาสัมภาษณ์ คุณรู้ไหมทำไมคุณถึงได้ถูกเลือกมาสัมภาษณ์ในวันนี้ทั้งๆที่สาขาที่คุณจบมาไม่ค่อยได้เกี่ยวข้องกับบริษัทเท่าไหร่” “ถ้าจะให้ตอบแบบวิชาการก็คงจะเป็นเพราะผลการเรียนมั้งครับ แต่ถ้าจะให้ตอบจริงๆก็คงไม่รู้ครับ ผมไม่รู้จริงๆ” “คุณเป็นคนเชียงใหม่โดยกำเนิดหรือครับ” “ครับ แม่ผมท่านเป็นคนที่นั่น ส่วนพ่อผมท่านมีเชื้อสายจีนเดินทางอพยพมาจากจีน” “แล้วถ้าสมมุติคุณได้งานที่นี่คุณก็คงต้องย้ายมาอยู่ที่นี่สินะครับ” “ผมมีอาอยู่ที่นี่ครับ” “อืม...ดีเลย คุณรู้จักบริษัทเราดีแค่ไหน ลองบอกผมมาสักหน่อย” “ที่นี่เป็นบริษัทเอกชนที่ทำธุรกิจเกี่ยวกับการจัดการอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดในภาคพื้นเอเชียอาคเนย์และมีการร่วมทุนกันระหว่างหลายประเทศ มีชื่อติดอยู่ในตลาดหลักทรัพย์และมีผลประกอบการสูงติดอันดับบริษัทที่มีเงินทุนหมุนเวียนมากที่สุดบริษัทหนึ่ง ผู้บริหารที่นี่มีประสบการณ์สูงมาก และ...เอ่อ” ผมประหม่าอีกแล้วครับ ไอ้เอิ้งนะไอ้เอิ้ง เห็นคนหล่อเป็นไม่ได้ แต่คุณเขาหล่อจริงๆนะสาบานได้ จมูกโด่งมาก ในตาสีดำสนิทคู่นั้นยิ่งดูยิ่งลึกลับ แม่ง ที่นี่มีคนหล่อกว่านี้อีกไหมวะ ไอ้เอิ้งจิตายแล้วครับ ฮือ.... “อ้าว ทำไมเงียบไปล่ะ” “คือ ผมคิดว่าผมชอบที่นี่ครับ” “ดีครับ งั้นเดี๋ยวผมจะให้คนติดต่อกลับไปอีกทีนะครับ ขอบคุณมาก” “เสร็จแล้วหรือครับ” “ครับ คุณกลับได้เลย อ้อ ลืมถามชื่อเล่นคุณ” “เอิ้งครับ ผมชื่อเอิ้ง” -----------------------------------------~ The Secret BDSM (เซนxเอิ้ง) ~ . . . “คุณดื่มไวน์เป็นไหม" "ก็พอได้ครับ" คุณเขารินไวน์ในขวดแล้วส่งให้ผม ผมหยิบมาแล้วจิบนิดหน่อย รสชาติมันดูดีเชียวล่ะ ผมรู้สึกว่าสีหน้าของคุณเขาเวลาได้จิบไวน์ดูอารมณ์ดีขึ้นมาก คุณเขาคงชอบไวน์ ดูๆไปคุณแพททริคก็มีส่วนคล้ายนายท่านอยู่เหมือนกัน ทั้งสีของตาและสีของผม คุณเขาเป็นญาติกันไหม "คุณแพททริคคงจะชอบไวน์สินะครับ" "อืม คุณรู้ไหม การดื่มไวน์ให้เป็นเขาดื่มกันยังไง" "ไม่รู้ครับ" "คุณต้องจิบมันเพียงเล็กน้อย แล้วโยกมวลไวน์ไปให้ทั่วปากเพื่อให้ลิ้นคุ้นเคยกับรสชาติของไวน์ก่อน ให้ประสาทสัมผัสทั้งหมดนั้นได้รับรสชาติที่แท้จริงเข้าไป ส่วนด้านหน้าสุดของลิ้นคือส่วนที่รับรสชาติหวาน ส่วนด้านข้างค่อนไปทางซ้ายของลิ้นคือส่วนที่รับรสชาติเปรี้ยว ลองดูสิ" ผมยกแก้วไวน์ขึ้นมาแล้วจิบมัน ทำตามที่คุณเขาบอก แล้วค่อยๆกลืนลงคอ ผมมีความรู้สึกว่าเหมือนผมกำลังดื่มน้ำผลไม้ที่มีเนื้อของมันผสมอยู่ด้วย แต่ความเป็นจริงมันไม่มี "เป็นไงบ้าง" "อืม...เหมือนดื่มน้ำผลไม้เลยครับ มันออกรสหวานครั้งแรกแล้วก็ตามด้วยเปรี้ยวนิดๆ แต่มันเหมือนมีเนื้อผลไม้ผสมอยู่ด้วย แปลกมาก" ผมยังติดใจกับ
~ The secret BDSM (เซนxเอิ้ง) ~ . . . "คุณโอบกิจเป็นพนักงานในความปกครองของผม วันนี้เขาเข้างานสาย เป็นเพราะเขาออกไปกับคุณ" เชี่ย! ซวย บอกได้คำเดียวว่าซวยแล้วคร้า บ ไอ้เอิ้ง ดูจากท่าทางการพูดการจาคุณแพทริคแล้วเขาหาได้กลัวนายท่านไม่ เหี้ย แล้วกูจะมาใช้คำพูดแบบนี้ทำไมวะ หน้าสิ่วหน้าขวานอยู่ "เขาบอกคุณหรือ ว่าไปกับผม" เอาแล้วไง เอาแล้วไง อย่าทะเลาะกันค้าบ เอิ้งผิดเอง โอ้ย กูไม่น่าปากเสียเลย ฮือ ผมกลัวคุณแพททริคไม่ให้ผ่านงาน แต่ก็กลัวนายท่านจะยกเลิกสัญญา กูจะทำยังง๊าย..... "คุณออกไปกับเขาจริงหรือเปล่า หรือคุณโกหกผมอีกแล้ว" ไอ้คำว่า'อีกแล้ว' นี่มันบาดใจผมจริงๆ บาดใจมาก ผมผิดคำพูด ผม.... "เอ่อ....คือ ผม" ยังไม่ทันที่ผมจะได้พูดอะไรออกไป นายท่านก็ลุกจากโต๊ะทำงานเดินมาหาผมโดยไม่ได้สนใจคุณแพททริคที่ยืนมองอยู่ ผมค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองนายท่าน ไอ้เอิ้ง มึงอาจจะไม่ได้แค่โดนยกเลิกสัญญามึงอาจจะโดนไล่ออกไปเลยก็ได้ เสียดายอยู่อย่างเดียว เอิ้งยังไม่ได้มีอะไรกับนายท่านเลย เสียชาติเกิดแล้วมึง "ผมผิดเอง ต่อไปผมจะพาเขาออกไปตอนนอกเวลางานแล้วกัน" นายท่านยืนอยู่ตรงหน้าผมแต่ปากกลับพูดกับคุณแพททริค
~ The Secret BDSM (เซนxเอิ้ง) ~ . . . ผมสำรวจภายในห้องน้ำที่แสนหรูหรานี้ ของทุกอย่างถูกจัดเตรียมเอาไว้พร้อมสรรพ ทั้งห้องถูกตกแต่งด้วยหินอ่อนมีการดรอปฝ้าด้วยการซ่อนไฟสีฟ้าอ่อนเอาไว้ ผมลองเปิดผ้าม่านสีขาวออกก็สามารมองเห็นวิวข้างนอกได้ด้วยเเค่ห้องน้ำ ทำไมต้องหรูขนาดนี้วะ น้ำที่อยู่ในอ่างถูกเตรียมไว้แล้ว ทั้งผ้าขนหนู ชุดคลุม ผมเปิดฝักบัวล้างตัวแล้วก้าวลงไปนอนในอ่างน้ำ รู้สึกว่าอ่างน้ำนี้น่าจะเป็นระบบน้ำวนทำให้ผ่อนคลาย ผมแหงนหน้าพิงกับขอบอ่างแล้วหลับตาลง "หือ....อื้อ" เสียงเคาะประตูห้อง ฉิบหาย ผมเผลอหลับ ซวยแล้ว ผมปล่อยให้เจ้านายรอ ผมรีบลุกออกจากอ่างแล้วเปิดฝักบัวอาบน้ำอย่างลวกๆพอเป็นพิธี คว้าชุดคลุมมาสวม แล้วเปิดประตูออกไป สายตาผมเหลือบมองเห็นนายท่านกำลังนั่งอยู่บนโซฟา ในมือมีแก้วไวน์อยู่ด้วย ผมรีบเดินเพื่อที่จะไปหยิบชุดที่ผมถอดทิ้งเอาไว้หน้าประตูมาใส่ แต่นายท่านเรียกเอาไว้เสียก่อน "จะไปไหน มานี่" "เอ่อ...คือผมจะไปเอาเสื้อผ้าครับ" "มานี่" ผมค่อยๆเดินเข้าไปหานายท่านแล้วคุกเข่าลงบนพรม ทำให้นายท่านมองด้วยความแปลกใจ "มานั่ง ข้างบน" "ครับ" "ทำไมอาบน้ำนาน" "ผมขอโทษครับ คือ ผ
~ The secret BDSM (เซนxเอิ้ง) ~...เชี่ย ผมจะเสร็จไม่ไหว เอิ้งไม่ไหว นายท่านค้าบเอิ้ง อยากโดนนายท่าน สักทีเถอะ"ถ้าเธอไม่ไหว ให้เธอส่ายหน้า ตกลงไหม แล้วฉันจะเอาออกให้"ผมพยักหน้าอีกครั้ง สักพักนายท่านก็ผละออกไป ผมพยายามฟังเสียง แล้วผมก็ได้ยินเสียงรูดซิปอีกครั้ง ผ่านไปไม่ถึงวิ ฝ่ามืออุ่นร้อนก็กอบกุมส่วนกลางกายของผมโดยไม่มีอะไรมาขวางกั้นอีกต่อไป ผมรู้สึกดี ดีมาก นายท่านใช้ฝ่ามือชักรูดแก่นกายน้อยๆของผมจนผมเสียววูบวาบไปหมด สวรรค์อยู่ใกล้แค่เอื้อม อีกนิด อีกนิดเดียวเท่านั้น....อ่าห์เเม่งเอ๊ย!นายท่านปล่อยมือออกไปเสียดื้อๆ ผมที่กำลังเห็นสวรรค์อยู่รำไร เหมือนคนที่กำลังตะเกียกตะกายปีนขึ้นจากบ่อน้ำแต่แล้วกลับถูกถีบให้ตกลงมาในบ่ออีกครั้ง "อยากให้ฉันช่วยไหม หื้ม"ผมพยักหน้าช้าๆ ตอนนี้เองที่ผมรู้สึกเกลียดไอ้เนคไทบ้านี่ ผมอยากเห็นหน้านายท่านแล้ว นายท่านเอื้อมมือมาปลดสายคล้องคอผมออก ไอ้เจ้าลูกบอลนั่นมันออกไปแล้ว แต่สิ่งที่มันทำไว้คือน้ำสีใสที่เลอะอยู่ใต้คางผม น้ำลายทั้งนั้นครับท่านผู้ชม ไอ้เอิ้งเอ้ย น่าอาย น่าอายมาก ผมพยายามหันหน้าหนีนายท่าน จะเช็ดมันก็ไม่ได้ โดนมัดมือโค่ยเอ้ ย"หันหน้าห
~ The Secret BDSM (เซนxเอิ้ง) ~...“เข้าไปสิ”นายท่านเอ่ยบอกกับผมหลังจากที่เดินนำผมมาด้านในอาคารที่เป็นตึกสูงระฟ้า เราสองคนเข้าไปในลิฟท์พร้อมกับบอดี้การ์ดอีกหนึ่งคน ที่เป็นคนกดลิฟท์ให้ พอประตูลิฟท์เปิดออกบอดี้การ์ดก็เดินนำไปที่ห้องๆหนึ่ง แล้วยืนประจำตำแหน่งที่หน้าประตู ผมเหลือบมองนายท่านพอเป็นพิธี แล้วเดินนำเข้าไปก่อน ภายในห้องถูกตกแต่งอย่างหรูหรา มันเหมือนกับคอนโดส่วนตัว เพราะทั้งชั้นมีแค่ห้องนี้ห้องเดียวเท่านั้น ผมกวาดสายตามองห้องที่กว้างขวางนี้ตาแทบไม่กระพริบ สิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน และยังมองเห็นวิวของกรุงเทพได้สุดลูกหูลูกตา บอกได้คำเดียวว่าโคตะระหรู"สวยไหม""ครับ....สวยมาก""ชอบหรือเปล่า"ผมหันไปมองนายท่านที่ยืนพิงประตูอยู่แล้วกอดอก ดวงตาสีฟ้าอมเทาที่ทำให้ผมลุ่มหลง กับเสื้อเชิ้ตที่ไม่ได้เนี๊ยบอะไร อาจจะเป็นเพราะว่านายท่านนั่งขับเจ้าแมงปอยักษ์มาก็ได้ มันถึงได้ดูยับหน่อยๆ แต่ก็ดูดี "ห้องของนายท่านหรือครับ""เปล่า ห้องเธอ""ห๊า"ห้องผม คืออะไรครับ นายท่านยิ้มน้อยๆจนเห็นรอยบุ๋มข้างแก้มนั่นอีกแล้ว อย่าบอกนะว่าจะเปย์เอิ้งเอิ้งเจอสายเปย์ครับ"น...นายท่านจะให้ผมมาอยู่ที่นี
~ The secret (เซนxเอิ้ง) BDSM ~...CEO(ผู้บริหารระดับสูง)ไอ้เอิ้งเอ้ยเรียกสติตัวเองกลับมาด่วน ผมเผลออ้าปากค้างมือที่ถือช้อนอยู่ร่วงหล่นลงกระทบพื้นเสียงดัง เคร๊งงง! ทุกอย่างเงียบสนิทในสมองของผมมีแต่คำว่า....ซวย ไอ้เอิ้งซวยแล้วค้าบทำงานไม่เสร็จ เข้างานบ่ายโมงมาเกือบบ่ายสอง หายไประหว่างเวลาทำงาน แอบนินทาเจ้านายลับหลัง ฯลฯ เชี่ย....ถึงแม้ว่าจะมีนายท่านหนุนหลังแต่เรื่องสัญญานั่นไม่มีใครรู้ หรืออาจจะรู้กันแล้วก็ได้ แต่ไม่มีใครกล้าพูดเพราะอาจตกงานแบบไม่รู้ตัว ใครที่ได้ทำงานที่นี่ต้องเกาะให้มั่น เพราะซับพอร์ทพนักงานดีมากกก แต่ถึงกระนั้นเอิ้งก็ยังอยากทำงานที่นี่อยู่นะค้าบ ฮือ..."แล้วทำไมพี่ตรีไม่บอกผม บอกแค่ว่าเป็นผู้จัดการ""อ้าว ก็คุณเขาก็เป็นผู้จัดการด้วยจริงๆนี่นาน้องเอิ้ง และคุณเขาก็คงไม่อยากให้ใครแนะนำตัวเขาเองว่าเป็นผู้บริหารด้วยล่ะมั้ง""ควบสองว่างั้น""คงงั้น""ทุกคนรู้""ใช่"ยกเว้นไอ้เอิ้ง...ฮือบอกได้คำเดียวว่า ถ้าพี่ตรีปากโป้งเรื่องที่ผมแอบถามว่าคุณเขาเป็นเกย์หรือเปล่านั้น เอิ้งซวยแน่ หาที่อยู่ไม่ได้ แถมมองหน้าคุณเขาไม่ติดด้วย แต่ดีที่พี่ตรีเป็นคนเก็บความลับได้ดีเยี่ยม ต่







