Mag-log inSABRINA POV
Limang araw na ang lumipas mula noong gabing iyon. Habang abala ako sa pagrepaso ng mga financial report sa executive office ng Vanguard Group sa BGC, unti-unti namang bumabagsak ang mundo ni Caleb Salvador.
Hindi ko na kailangang mag-utos o maglagay pa ng hidden camera para lang sirain ang mga plano niya. Sarili niyang mga desisyon, pati na ang panghihimasok ng pamilya niya, ang unti-unting nagdala sa kanila sa ganitong sitwasyon. Ayon sa secretary ko, sunod-sunod nang umaatras ang mga pangunahing local investors sa hotel project nila. Akala siguro ng pamilya Salvador ay magiging maayos ang lahat dahil nakuha nila si Alexa Tauzon, pero hindi nila alam na baon din sa utang ang ama nito sa iba't ibang bangko. Ngayon, nagsisimula nang maningil ang mga ito. Sa madaling salita, ang pamilyang ipinagmamalaki nilang magiging katuwang nila ay isa palang ticking time bomb na puwedeng sumabog anumang oras.
Umupo ako sa swivel chair at pinagmasdan ang mga dokumento ng Salvador & Associates. Kitang-kita sa mga report na unti-unti na silang nalulugi. Ang mga materyales na binili nila para sa proyektong ipinagmamalaki ni Caleb ay nakasalalay sa mga utang na hindi na nila kayang bayaran. Mas lumala pa ang sitwasyon nang biglang ihinto ng mga bangko ang credit lines nila.
Maya-maya, bumukas ang p***o ng opisina ko at pumasok si Marcus, ang pinagkakatiwalaan kong chief operations officer. May hawak siyang tablet at bahagyang nakangiti habang papalapit sa mesa ko.
"Boss Sabrina, mukhang nagpapanic na ang mga tao sa kabilang kampo," bungad ni Marcus habang inilalapag ang tablet sa ibabaw ng mahogany desk. "Nakatanggap na ng formal notice ang kumpanya ni Architect Salvador mula sa tatlo nilang pangunahing investors. Umatras na silang lahat. Kung magpapatuloy ito, baka sa susunod na linggo ay mapilitan na silang mag-file ng corporate bankruptcy."
Tiningnan ko ang screen ng tablet kung saan nakalagay ang balita tungkol sa pag-atras ng mga investors. Hindi ko napigilang mapangiti nang bahagya.
"Kumusta naman ang huling malaking global investor na pinag-uusapan natin?" tanong ko habang humihigop ng itim na kape.
"Nakahanda na ang lahat ng kailangan nilang papeles, Ms. Del Monte," sagot ni Marcus. "Naghihintay na lang sila ng go signal mo. Pero may bago kaming balita. Sinubukan ng Salvador & Associates na kontakin ang Vanguard Group para humingi ng emergency funding. Desperado na si Caleb na makakuha ng pera kahit kanino para lang maisalba ang project at hindi mapahiya kay Alexa."
Tumango ako. Sakto ang timing. Pero ayokong basta na lang silang pabagsakin nang hindi man lang nila nakikitang may pagkakataon pa silang makabangon. Gusto ko muna silang bigyan ng pag-asa bago ko tuluyang ipakita sa kanila kung ano talaga ang naghihintay.
"I-set mo ang meeting," utos ko kay Marcus habang inaayos ang cuffs ng tailored charcoal gray blazer ko. "Sabihin mo sa kanila na handang makipag-usap ang Vanguard Group tungkol sa multibilyong pondo at pagbili ng mga natitira nilang shares."
Bahagyang napakunot ang noo ni Marcus. "Ikaw mismo ang makikipagkita sa kanila, Boss? Hindi ba posibleng malaman agad ni Architect Salvador kung sino ang nasa likod ng lahat ng ito?"
"Exactly. Iyon mismo ang gusto ko," sagot ko habang nakatingin sa bintana ng opisina ko. Mula sa 45th floor, tanaw ang halos buong siyudad. "Ayokong sa ibang tao niya malaman ang katotohanan. Gusto kong makita mismo ang mukha niya sa araw na matuklasan niyang ang asawa niyang minamaliit at tinapakan niya ang siyang may-ari ng kumpanyang puwedeng magpatigil sa lahat ng plano niya."
"Masusunod, Ms. Del Monte. Pero may isang espesyal na kondisyon sa draft contract natin bago nila makuha ang pondo, tama ba?" tanong ni Marcus bago tuluyang tumalikod para lumabas.
Tumango ako at bahagyang ngumiti. "Oo. May espesyal akong kondisyon para sa lead architect nila."
Pagkaalis ni Marcus, tumayo ako at lumapit sa salamin. Naalala ko ang mukha ni Caleb noong gabing pinaalis niya ako sa hotel sa harap ng maraming tao. Bumalik din sa isip ko ang mga pang-iinsulto ng biyenan ko at ang kayabangan ni Alexa. Limang taon akong nagpakumbaba at nagtago sa likod ng imahe ng isang asawang wala raw silbi. Binigyan ko sila ng limang taon para ipakita kung sino talaga sila. At ngayong nakita ko na ang lahat, wala na ang dating Sabrina na handang magtiis para sa kanila.
Kinabukasan, kumalat sa buong business district ang balita tungkol sa Salvador & Associates. Ang kumpanyang muntik nang malugi ay nakahanap daw ng isang malaking global investor na handang maglabas ng bilyun-bilyong piso para maisalba ang kanilang proyekto sa BGC. Para sa kanila, isa itong himala. Pero wala silang ideya na ang tinatawag nilang himala ay ang mismong patibong na inihanda ko para kay Caleb.
Tumunog ang intercom sa mesa ko.
"Ms. Del Monte, nakumpirma na po," sabi ni Marcus mula sa kabilang linya. "Nasa baba na si Architect Caleb Salvador kasama ang kanyang kasosyo. Handa na silang pumasok sa executive conference room para sa final negotiation ng funding contract."
Kinuha ko ang folder na naglalaman ng mga dokumento, hinawakan ang itim na panulat, at dahan-dahang naglakad papunta sa p***o.
Oras na para singilin ko sila sa lahat ng utang nila sa akin.
SABRINA POVNanginginig ang mga kamay ni Caleb habang nakatitig sa mga dokumentong nakalatag sa mahogany table. Ang dating mayabang na arkitektong walang pakialam habang pinaaalis niya ako ilang araw lang ang nakalipas ay parang biglang nawalan ng lakas. Kitang-kita sa mukha niya ang pagkataranta. Wala na siyang matakbuhan o maidadahilan, at ang pinakamasakit sa lahat, nasa ilalim na siya ng kapangyarihan ng babaeng dati niyang minamaliit."Sabrina... please," pakiusap ni Caleb. Basag ang boses niya habang lumapit sa akin. Sinubukan niyang hawakan ang kamay ko, pero agad akong umatras at matalim siyang tiningnan. Mabilis namang pumagitna si Marcus para harangan siya."Huwag na huwag mong iisipin na may karapatan kang hawakan si Ms. Del Monte," malamig na babala ni Marcus.Sa isang tabi, namumula na sa galit at hiya si Alexa. Paulit-ulit pa itong pumipitik ng takong sa sahig habang nakatingin sa akin na para bang gusto niya akong lamunin sa sobrang inis."Aba, ang kapal talaga ng mukha
SABRINA POVMalamig ang hangin sa executive conference room sa 45th floor ng Vanguard Group building dahil sa centralized air conditioning. Nakatayo ako sa harap ng floor-to-ceiling glass window habang pinagmamasdan ang tanawin ng BGC skyline. Suot ko ang charcoal gray tailored suit na sadyang ipinatahi para sa akin, kasama ang malinis na white blouse sa loob. Malayo sa dating Sabrina na laging nakasuot ng lumang apron at abalang naglilinis sa mansyon ng mga Salvador, ibang-iba na ang babaeng nakatayo sa harap ng salamin ngayon.Ilang araw na lang at tuluyan nang mawawalan ng pagkakataong makabangon ang kumpanya ni Caleb kung hindi niya makukuha ang pondong kailangan niya. Habang tumatagal, lalo siyang nawawalan ng pag-asa. At ngayon, dumating na rin ang araw na hinihintay ko.Bumukas ang malaking pinto ng conference room. Narinig ko ang sunod-sunod na yabag ng mga taong pumasok, kasunod ang pamilyar na boses ng executive assistant kong si Marcus."Architect Salvador, pasok po kayo. H
SABRINA POVLimang araw na ang lumipas mula noong gabing iyon. Habang abala ako sa pagrepaso ng mga financial report sa executive office ng Vanguard Group sa BGC, unti-unti namang bumabagsak ang mundo ni Caleb Salvador.Hindi ko na kailangang mag-utos o maglagay pa ng hidden camera para lang sirain ang mga plano niya. Sarili niyang mga desisyon, pati na ang panghihimasok ng pamilya niya, ang unti-unting nagdala sa kanila sa ganitong sitwasyon. Ayon sa secretary ko, sunod-sunod nang umaatras ang mga pangunahing local investors sa hotel project nila. Akala siguro ng pamilya Salvador ay magiging maayos ang lahat dahil nakuha nila si Alexa Tauzon, pero hindi nila alam na baon din sa utang ang ama nito sa iba't ibang bangko. Ngayon, nagsisimula nang maningil ang mga ito. Sa madaling salita, ang pamilyang ipinagmamalaki nilang magiging katuwang nila ay isa palang ticking time bomb na puwedeng sumabog anumang oras.Umupo ako sa swivel chair at pinagmasdan ang mga dokumento ng Salvador & Asso
SABRINA POVPagkauwi ko mula sa hotel, dumiretso ako sa kwarto namin. Tahimik na ang buong mansyon dahil tulog na ang mga kasambahay. Malamang, nagdiriwang pa ang pamilya Salvador kasama ang mga bisita nila matapos ang tagumpay ng gabing iyon.Inilapag ko ang maliit kong shoulder bag sa vanity table bago binuksan ang drawer. Kinuha ko ang maliit na itim na kahon na limang taon ko nang itinatago. Nandoon ang mga dokumentong nagpapatunay kung sino talaga ang may-ari ng Vanguard Group at ng Salvador & Associates—at ang pangalan ko ang nakalagay sa mga papeles na iyon. Iniligtas ko ang kumpanya nila mula sa pagkalugi gamit ang isang blind trust fund. Pinayagan ko ring maging lead architect si Caleb dahil gusto kong makita kung paano siya magtrabaho kapag binigyan ng kapangyarihan at pagkakataong patunayan ang sarili niya.Maya-maya, bumukas ang pinto ng kwarto. Pumasok si Caleb na nakabukas na ang unang butones ng polo niya at medyo magulo ang buhok. Halatang pagod siya mula sa inuman, pe
SABRINA POVAlas-siyete ng gabi nang dumating ang driver para sunduin ako papunta sa grand hotel kung saan gaganapin ang celebration para sa proyektong napanalunan ni Caleb. Kahit sinabi niyang huwag na akong sumama dahil baka mapahiya lang siya sa akin, nag-iwan pa rin siya ng formal invitation sa bedside table. Hindi dahil gusto niya akong nandoon, kundi dahil ipinilit ng nanay niya na dapat nakikita ang isang mabuting asawa sa tabi ng kanyang mister sa mga ganitong event. Para lang akong tropeong puwede nilang ipakita sa publiko kapag kailangan nila, pero balewalain kapag wala na akong silbi sa kanila.Pagpasok ko sa grand ballroom, agad akong sinalubong ng malakas na tugtog, tawanan ng mga makapangyarihang tao, at liwanag mula sa mamahaling chandelier sa kisame. Suot ko ang simpleng beige dress na nabili ko noon sa pinakamurang ukay-ukay, habang ang mga bisita naman ay nakasuot ng mga damit mula sa sikat na international designers. Agad kong nakita si Caleb sa di kalayuan. Abala s
SABRINA POVKasalanan ko bang minahal ko ang lalaking ito nang walang kondisyon? Limang taon na ang nakalipas mula nang pakasalan ko si Caleb Salvador. Para sa buong pamilya niya, isa lang akong babaeng walang maipagmamalaking apelyido, walang magandang kinabukasan, at walang ibang alam kundi ang sumunod sa gusto nila.Nasa kusina ako ngayon, abala sa pagluluto ng paboritong braised beef shank ng biyenan kong si Donya Consolacion. Alas-singko pa lang ng umaga ay gising na ako para mamalengke, maglinis ng buong mansyon, at maghanda ng almusal para sa pamilya Salvador. Pero kahit anong gawin ko, wala man lang akong naririnig na papuri o kahit simpleng pasasalamat mula sa kanila."Sabrina! Bakit ang tagal ng kape ko? Gusto mo bang magkasakit ako dahil sa kabagalan mo?" sigaw ni Donya Consolacion mula sa dining room habang malakas na inilapag ang tasa sa marmol na lamesa.Agad kong pinatay ang kalan, inayos ang apron ko, at dinala ang kape sa hapag-kainan. Nandoon na ang dalawa kong hipag







