登入3rd Person's Point of ViewNang makarating si Dorryn sa mansion ni Joseph ay agad niyang nasilayan ang engrandeng selebrasyong inihanda nito para sa kaarawan niya.Mula sa malawak na gate hanggang sa pangunahing hardin ng mansion ay puno ng mga dekorasyong kumikislap sa ilalim ng liwanag ng gabi. Ang mga fairy lights na nakasabit sa mga puno ay tila mga bituing bumaba mula sa kalangitan upang makisaya sa pagdiriwang. Naroon ang tunog ng masayang tawanan, ang mahinang saliw ng musika mula sa speakers, at ang masiglang usapan ng mga estudyanteng inimbitahan.Mukhang buong campus yata ang kayang pakainin ng isang party na ito.Napangiti na lamang si Dorryn habang dahan-dahan siyang naglalakad papasok.Nakasuot siya ng simpleng summer attire. Isang manipis at eleganteng dress na bumabagay sa kanya at sapat para sa tema ng party. Hindi niya naisipang magsuot ng two-piece tulad ng iba.Una dahil siguradong may asawa siyang kokontra agad sa ideyang iyon.At pangalawa… kahit maliit pa ang bab
3rd Person’s Point of View*Masayang nagpa-party ang lahat dahil kaarawan ngayon ni Joseph, at halos magningning ang buong mansion nila sa dami ng bisita at dekorasyong nakapalibot sa paligid.Ang theme ng party ngayong gabi ay swimsuit party, at dahil doon ay mas naging buhay ang buong lugar. Kumikinang ang tubig sa napakalawak nilang swimming pool dahil sa repleksyon ng mga ilaw na nakasabit sa paligid. Ang mga ilaw na iyon ay tila maliliit na bituin na bumaba mula sa langit para pagandahin ang gabing iyon.Nagsasayawan, nagsasayahan, at nag-iinuman ang ibang mga kaklase nila. Ang musika ay malakas ngunit masayang pakinggan, sapat para ipadama sa lahat ang excitement ng gabi.Walang patayan na mangyayari dahil wala naman sila sa school at tanging saya at tawanan lang ang nangingibabaw sa mansion na iyon.“Let’s party!”Mas lalong lumakas ang sigawan ng lahat.Ang iba ay nagtatalunan sa swimming pool habang ang ilan naman ay sumasayaw sa gilid nito. May mga nagtatawanan habang nagsas
3rd Person’s Point of ViewNagmamadaling naglakad si Nando sa mahabang hallway ng academy habang bahagyang umaalingawngaw ang matitigas niyang yabag sa makintab na sahig. Mabigat ang bawat hakbang niya, mabilis ngunit kontrolado, parang may hinahabol na oras na ayaw niyang lampasan. Hindi niya ugaling magmadali para sa kahit sino, pero ngayon ay ibang usapan iyon.Alam niyang nakarating na ang asawa niya sa school.Ilang minuto pa lang ang nakakalipas nang makatanggap siya ng mensahe mula kay Snow na nagsasabing naihatid na nito si Dorryn sa academy. Mula pa noon ay hindi na mapakali si Nando.Kanina pa siya nasa school dahil sa biglaang pagpapatawag ng dean. Kahit siya ay nainis nang bahagya dahil nasayang ang oras niya, pero pinili niya na lang pumunta. Hindi naman siya pwedeng basta tumanggi lalo na at marami pa ring mata ang nakatingin sa bawat kilos niya.Hindi pa rin maintindihan ng dean kung bakit pinili niyang pumasok sa academy bilang guro.Hindi rin alam ng mga faculty kung
Dorryn’s Point of ViewNakangiti akong nakatingin sa kanya at magsasalita pa sana ako nang biglang tumunog ang bell sa buong campus. Umalingawngaw ang tunog nito sa paligid na para bang nagpapaalala sa lahat ng estudyante na tapos na ang ilang sandali ng pahinga at kailangan nang bumalik sa kani-kanilang classrooms.Napakurap ako at napatingin sa building.“Mukhang kailangan ko nang mauna.”“Ah, Dorryn. Muntik ko na palang nakalimutan. Here.”Inilahad niya sa akin ang isang sulat kaya napakunot naman ang noo ko habang nakatingin doon. Maayos iyong nakatiklop at mukhang espesyal pa ang papel na ginamit.“Ano ’yan?”“Ah, imbitasyon ’yan para mamaya. Kaarawan ko kasi at may salo-salo na magaganap mamaya sa mansion namin. Gusto ko sanang makita ka na nandoon ka.”Napatingin ako sa kanya.May kung anong kislap sa mga mata niya. Para bang naghihintay siya ng sagot ko at ayaw niyang marinig ang salitang hindi. Ramdam ko rin ang kakaibang intensyon sa likod ng simpleng paanyaya niyang iyon.A
Dorryn’s Point of ViewKinabukasan…Maaga akong hinatid ni Snow sa harapan ng gate ng school. Huminto ang sasakyan sa pamilyar na lugar at agad akong bumaba habang marahang isinara ang pinto. Bahagyang humaplos sa balat ko ang malamig na simoy ng hangin ng umaga. The sun had only just begun to rise higher in the sky, bathing the entire campus in a soft golden glow that made everything look deceptively peaceful.Another day na naman bilang ordinary new student.Isa na namang araw ng pagtatago.Isa na namang araw ng pagpapanggap.Pumasok ako sa gate nang kalmado ang mga hakbang, pero agad kong napansin na may kakaiba ngayon. Mukhang busy ang halos lahat ng estudyante. May mga nagkukumpulan sa gilid ng pathway, may ilan sa benches, at mayroon ding nakatayo malapit sa fountain habang nakatingin sa kani-kanilang phones.Hindi iyon normal.Usually maingay sila tungkol sa random things, school works, o kung sino ang latest na pinag-uusapan sa campus. Pero ngayon, iba.May excitement.May ten
Dorryn’s Point of View Puro make out lang ang ginawa niya at hindi niya talaga pinapasok ang alaga niya sa akin, bagay na mas lalong nagpakaba at nagpabitin sa akin. Para akong unti unting nilulunod sa init na siya rin mismo ang nagsimula. Every touch he gave me felt dangerously slow, like he was deliberately stretching every second just to make me feel everything more deeply. His lips moved against mine with a patience that made my heart tremble. Every kiss felt intense and maddening at the same time. His fingers gently traced my waist while his warm breath brushed against my skin, leaving shivers that spread throughout my body like wildfire. The room suddenly felt smaller. The silence around us felt louder than anything. The air felt heavier. And him being this close to me made my chest tighten. “D Dong…” My voice came out softer than I expected. Almost breathless. Almost pleading. But he did not listen. Instead, he leaned lower and pressed another lingering
3rd Person's Point of View*Habang papauwi na ang mga magulang ni Nando sa mansion nila ay naalala ni Josephine, ina ni Nando ang tanong kanina na hindi pa nito nasasagot."Leonardo Burge."Natigilan naman ang ama ni Nando dahil sa buong pangalan nito ang tawag sa kanya."W-Wife, bakit?""Hindi mo
Dorryn's Point of View*Nakabihis na ako at naglagay na rin ako ng kaunting make up para hindi ako magmukhang nerd sa paningin ng lahat kagaya ng sinasabi nila.Nakatingin ako sa phone ko kung paano ang paglagay ng tamang make up sa mukha ko at sa simula nadi-disappointed ako pero kahulihan at gets
Dorryn's Point of View*Naramdaman ko ang kamay na nasa likod ko at dahan-dahan yung humimas sa likod ko. Mahina naman akong napaungol habang ginagawa niya iyon.Naaamoy ko rin ang mabangong amoy nito na mas lalo kong kinalapit at mahigpit na niyakap ko ang unan ko.Narinig ko ang mahinang tawa nit
Dorryn's Point of View*Nakatingin ako ngayon sa dalawang tao na nakatayo sa taas ng hagdanan at walang emosyon na nakatingin sa amin. Napatingin naman si Nando sa akin."Are you alright, wife?"Hinawakan niya ang pisngi ko habang nag-aalala pa ring nakatingin sa akin."Parents mo sila 'di ba?"Na







