Chapter 2

Dorryn's Point of View*

Nagmamadali akong lumabas sa apartment at naririnig ko pa rin ang sigaw ni Jacob sa loob ng bahay habang tinatawag niya ang pangalan ko.

Napansin ko na nandodoon pa rin ang taxi na sinakyan ko kanina na mukhang hinihintay ako.

At agad na akong pumasok doon at agad na pinatakbo ni Kuya Driver ang sasakyan at ako naman ay napahikbi na lang ako sa likuran ng sasakyan.

Ang sakit sa puso na nangyari sa akin ang bagay na 'yun. Ang limang taong naging kami ay bigla na lang nawala ng parang bula.

"Hindi talaga para sa 'yo ang taong 'yon, iha."

"Sana di ko na lang binigay sa kanya ang lahat. Tarantadong yun. Huling huli na sa akto tapos naghahanap pa ng palusot. Sorry po sa word, kuya."

"Ayos lang, iha. Iiyak mo lang yan."

Mabuti may dumamay agad sa akin sa mga oras na ito. Nang napansin ko na hindi ko pa nasasabi sa kanya kung saan ako bababa.

"Kuya sa may South bar lang po ako."

"Mag-iinom ka, iha?"

"Kaunti lang po. Pangtulog ko lang po. Gusto ko pong makalimutan ang lahat ng nangyayari po ngayon."

Nag-aalala naman siyang napatingin sa akin.

"Kaya ko naman po ang sarili ko po. May kakilala po ako roon."

Palusot ko na lang para hindi na mag-aalala si Kuya Driver.

"Okay, iha."

Nakarating na kami sa lugar na yun at kinuha ko ang pitaka habang sumisinok sinok pa.

"Iha, hindi na kailangan."

Napatingin ako kay Kuya Driver.

"Pero po..."

"Gusto lang kitang tulungan na makalayo sa lalaking yun. Mag-iingat ka sa loob ha."

Dahan-dahan na lang akong napangiti at dahan-dahan na napatango.

"You deserve someone better, iha. Kalimutan mo na ang tarantadong iyon."

Napangiti na lang ako sa sinabi ni Kuya Driver.

"Okay po. Salamat."

At umalis na si Kuya Driver at napatingin naman ako sa bar at pumasok na ako roon.

Wala sa sarili akong naglalakad habang inaalala ang lahat nangyayari sa loob ng limang taong magkasama kami.

Akala ko na siya na talaga pero bakit iba ang naging kalabasan? Bakit ba? Dahil ba hindi ako magaling sa kama?

Pumasok ako sa bar at agad kong nakita ang mga nakakasilaw na liwanag at malalakas na musika na galing sa mga malalakas na speaker.

Hindi ako dumiretso sa bar kundi dumiretso ako sa rooftop ng bar. Gusto kong magpahangin baka madala pa ang sakit na nararamdaman ko ngayon.

Wala ako sa sarili habang paakyat ng paakyat ang sinasakyan kong elevator. Iniisip ko kung saan ba ako nagkulang sa kanya at bakit pinagpalit lang ako sa isang secretary niya.

Hindi pa ba sapat ang mga tinulong ko sa kanya?

Napatingin ako sa floor kung nasaan na ako dahil biglang tumunog ang elevator at nasa rooftop na pala ako.

Lumakad ako at agad naramdaman ko ang malakas na hangin na tumama sa mukha ko habang naglalakad ako.

Hanggang makarating ako sa fence kung saan nakikita ko lahat. At tumulo na naman ang luha ko habang nakatingin doon.

Paano kung malaman ng pamilya ko ang tungkol sa nangyari? Akala na nila na magpapakasal na kami ni Jacob...

'Ang tanda tanda mo na tapos di ka pa magpapakasal? Malapit ng mawala sa kalendaryo ang edad mo!' naalala ko ang sinabi ng mom ko.

'Kailan ba kayo magpapakasal ng lalaking iyon?'

'Gusto na naming makakita ng apo. Hindi na kami bumabata.'

Napakagat ako sa labi ko at nanlalabo na naman ang mga mata ko at hindi ko napansin na umakyat na pala ako sa fence.

Habang tulalang nakatingin sa malayo.

"I'm sorry, mukhang hindi ko matutupad ang kahilingan ninyo, mom, dad. Hindi gusto ng tadhana na magkaroon ako ng masayang pamilya sa hinaharap... bakit ba ang malas malas ko."

Kung may lalaki mang para sa akin pwede bang ibigay niyo na lang agad? Ayokong maghintay na naman ng 5 taon....

"Miss..."

Nagulat ako nang biglang nagsalita at napatingin ako sa gilid ko at nakita ko ang isang gwapong lalaki at mukhang janitor siya dahil naka-uniform siya ng janitor at may hawak siyang map.

Nakikita ko ang pag-aalala sa mukha niya habang nakatingin sa akin.

"What are you doing? Bumaba ka r'yan. Delikado pag umakyat ka baka mahulog ka."

Doon ako nagising dahil sa sinabi niya at dahan-dahan akong napatingin sa baba at nakakalula sa sobrang taas.

Biglang bumilis ang tibok ng puso ko habang nakatingin roon at timing naman na may malakas na hangin na parang tumulak sa akin na kinasigaw ko.

"Waaaa ayokong mamatay!"

Agad naman akong nayakap ng lalaki at sabay kaming napahiga sa semento.

Dahil sa panik ay mas lalo ko siyang niyakap habang nanginginig ako.

"Ayoko pang mamatay at gusto ko pang mabuhay ng matagal, magkaroon ng asawa at magkaroon ng maraming anak! Kung ikaw na si kamatayan please wag mo muna akong kukunin."

"I won't. At hindi ako si kamatayan."

Natigilan ako at napatingin ako sa kanya at nanlalaki ang mga mata ko nang makita ko ang gwapong mukha nito lalo na nung wala na ang cap nito sa ulo.

At napansin ko ang position namin. Nakaupo ako sa ibabaw niya at naramdaman ko ang isang alaga niya roon na galit na galit.

"Luh..."

"Wag kang magpapakamatay. Kung may problema ka ay iinom mo na lang para makalimutan mo saglit."

"Samahan mo ko."

Wala sa sariling ani ko sa kanya at nagulat naman siya sa sinabi ko at napabuntong hininga siya sabay tango.

"Fine."

Niyakap ko siya na kinagulat niya dahil sa ginawa ko.

"Thank you, Kuya Janitor."

******

LMCD22