The Secret of the Billionaire's Bride

"Aray ko, ang sakit!"

 

Bawat galaw ay parang hinihiwa ang buong katawan at pinagdugtong-dugtong ulit gamit ang mapurol na kutsilyo. Bawat cells ay sumisigaw sa hapdi.

 

Napasinghap at hingal na hingal si Lianna Marie “Lia” Montenegro habang pilit na tumatayo sa kama.

 

Kaninong kama at silid ito? Paano siya napunta rito? tanong niya sa sarili.

 

Paglingon niya, gulat na gulat siyang may lalaking natutulog sa kanyang tabi. Nakatalikod ito sa kanya. Ang puting kumot ng hotel ay nakapulupot hanggang bewang lang nito kaya kitang-kita ang matipuno niyang balikat at kulay-kape nitong likod. Mahigpit na tinakpan ni Lia ang kanyang bibig upang pigilan ang sigaw na parating na sa lalamunan niya. Biglang namutla nang husto ang kanyang mukha.

 

Anong nangyari?

 

Naalala niya na kagabi ang ika-dalawampu’t isang kaarawan niya at ng kapatid niyang si Gianna Isabel “Gia” Montenegro. Matapos magpalambing at magmakaawa ni Gia, nagpaayos agad ang mga magulang nila ng magarang handaan sa isang five star hotel at inimbita ang lahat ng kanilang mga kaibigan at kakilala.

 

Naparami ang kanyang nainom noong sandaling iyon. Ang huling malinaw na alaala niya ay inalalayan siya ni Gia at sinabing uuwi na sila. At tapos anong sumunod? Napahawak si Lia sa ulo niyang pumipintig sa sakit pero wala na siyang maalala pa.

 

Hindi na niya kinailangang pag-isipan pa. Ang mga damit na nakakalat sa sahig, ang gusot na kama at ang mga mapupulang marka sa buong katawan niya ay sapat na patunay kung gaano kainit ang nangyari kagabi.

 

Pumatak ang luha ni Lia. Halos hindi niya matanggap sa sarili na nakipagtalik siya sa isang estranghero. Sa mga putol-putol na imahe sa isip niya ay parang naalala pa niyang siya pa ang nagpasimula kagabi.

 

Baliw ka Lia. Ano ba ang pinaggagawa mo? Baliw ka talaga, halos sabunutan niya ang sarili sa matinding pagsisisi.

 

Ilang araw na lang sana ay iaanunsyo na nila ang kanilang engagement ng kanyang kasintahan na si Zachary De Vera. Paano na haharapin si Zach ngayon matapos ang ganitong nangyari?

 

Pinunasan ni Lia ang kanyang luha at maingat na gumalaw upang hindi magising ang lalaki. Dahan-dahan siyang bumangon pero pagtapak pa lang ng paa niya sa sahig ay nanghina ang mga binti niya at bumagsak siya sa makapal na alpombra. Kinuha niya nang paika-ika ang mga damit na nakakalat at maingat na isinuot ito isa-isa.

 

Bago siya tuluyang umalis ay lalo siyang nalungkot at hindi matanggap ang nangyari. Alam niyang nalasing siya nang sobra kagabi pero inis na inis siya sa lalaking naging kasama niya. Malinaw na sinamantala lang nito ang kanyang kahinaan at kawalan ng sarili.

 

Nang makita ang sticky note at ballpen sa ibabaw ng mesa sa tabi ng kama ay sandali siyang tumigil. Mabilis niyang isinulat ang ilang mga salita at agad na lumabas ng silid. Hindi man lang niya sinulyapan ang mukha ng lalaki mula simula hanggang wakas.

 

Lumabas si Lia ng hotel na parang wala sa sarili. Sa ilalim ng matinding sikat ng araw ay tumayo siya sa tapat ng malaking pintuan at tiningnan ang pangalan ng gusali nang namumula ang mga mata. Dito sila nagdiwang ni Gia ng kanilang kaarawan kagabi.

 

Pero nasa pribadong silid lang naman sila noon kaya paano siya napunta sa pinakamataas na palapag sa presidential suite? At nasaan na si Gia noong mga sandaling iyon?

 

Napapalingon sa kanya ang mga taong dumadaan. Nagising siya sa pagkakatulala nang makita ang braso niyang nakalantad at puno ng mga markang nagpapahiwatig ng nangyari kaya nagmadali siyang tumakas palayo.

 

Umuwi si Lia sa kanilang mansyon na parang kaluluwang ligaw. Mahigpit niyang binalot ang sarili gamit ang sariling mga braso at piniling dumaan sa hardin sa halip na sa pangunahing pintuan upang hindi siya makita ng mga tauhan. Balak sana niyang pumasok sa likod na p***o at dumiretso sa kanyang kwarto nang hindi napapansin. Pagdating niya sa gitna ng hardin ay narinig niya ang mga pamilyar na boses na nagmumula sa gazebo.

 

“Babe, sa wakas magkasama na tayo ulit.”

 

Tumingala si Lia at nanlaki ang mga mata nang makita ang dalawang taong mahigpit na magkayakap at naghahalikan doon. Sila ay walang iba kundi si Gia at ang kanyang kasintahan na si Zachary De Vera.

 

“Babe, si Lia pa rin naman ang nakatakda mong pakasalan,” sabi ni Gia habang nakayakap pa rin nang mahigpit sa baywang ni Zach. “Sisihin mo ba ako sa ginawa ko?”

 

“Silly girl,” mahigpit na niyakap ni Zach si Gia at hinalikan ang noo nito. “Ginawa mo iyan kasi mahal mo ako. Paano kita sisihin? Mula pa noong bata tayo ay tayo talaga ang nakalaan para sa isa’t isa. Ikaw ang tunay kong gusto pakasalan. Matagal na nawala si Lia at akala natin ay hindi na siya makikita pa. Sadyang matigas kasi ang paninindigan ng lolo ko sa kasunduan noon. Ipinipilit niyang ang panganay sa magkambal na anak ng pamilya Montenegro ang ipinangako sa akin kaya pinipilit niya akong pakasalan si Lia. Kung hindi lang para sa kinabukasan natin ay matagal ko nang kinausap nang maayos si Lia. Kung alam mo lang ay nasusuka ako tuwing nakikita ko ang mukha niyang kamukhang-kamukha mo.”

 

Hinalikan ulit ni Zach si Gia sa pisngi at ngumiti nang mapagmalaki. “Ang talino mo talaga. Naisip mo pang haluan ng gamot ang inumin niya sa birthday niyo para sirain ang reputasyon niya. Ngayon ay malinaw na nakipagtalik siya sa ibang lalaki kaya siguradong hindi na mapipilit ng lolo ko na ituloy pa ang kasal namin.”

 

“Pero parang hindi pa rin ako gusto ni Lolo,” sagot ni Gia na may halong pag-aalala sa boses.

 

“Matanda na ang lolo ko at parang nalilito na,” reklamo ni Zach. “Mas pipiliin pa niyang pakasalan ko ang babaeng tulad ni Lia kaysa makasama kita. Pero sa pagkakataong ito ay kailangan na niyang pumayag. Dati ay si Lia ang ginagawa niyang dahilan pero ngayon ay nadungisan na niya ang sarili bago pa man ang kasal kaya wala na akong kasalanan. Magkaibigan na ang pamilya natin ng ilang dekada kaya sila nagkasundo sa pagpapakasal sa atin. Ngayong wala nang sagabal na si Lia ay wala nang dahilan si Lolo para tumutol sa atin.”

 

“Babe, sa wakas ay hindi na natin kailangang itago ang ating relasyon,” sabi ni Gia habang nakatingin nang may pagmamahal kay Zach. “Mahal na mahal kita at gagawin ko ang lahat para sa’yo.”

 

“Ako rin,” sagot ni Zach bago sila muling naghalikan nang masidhi.

 

Parang pinukpok ng mabigat na maso ang puso ni Lia habang nakatago sa likod ng malaking puno. Sobrang sakit na halos lumabo na ang kanyang paningin. Sa gitna ng matinding sikat ng araw ay nanginginig siya sa ginaw at puno ng galit ang kanyang puso.

 

Paano nila nagawang gawin ito sa kanya?

 

Nawala sa sarili si Lia at tumakbo papunta sa gazebo. Hinawi niya nang padabog ang dalawa at bago pa makagalaw si Gia ay sinampal niya ito nang buong lakas.

 

“Aray!” sigaw ni Gia habang hawak ang namumulang pisngi.

 

“Bakit? Bakit niyo ito ginawa sa akin?” Susuntukin sana ni Lia si Zach pero agad nitong sinalo ang kamay niya at mahigpit na hinawakan ang pulso. Hindi siya makawala habang sumisigaw sa galit. “Kung ayaw niyo naman pala sa akin ay sabihin niyo lang. Hindi ako si Lia na pipilitin ang sarili sa taong ayaw naman sa akin. Bakit kailangan niyo pang sirain nang ganyan ang buong pagkatao ko?”

 

Dahil sa katotohanang narinig niya ay nakaramdam ng kaunting konsensya si Zach. Tumingin siya sa paligid at huminga nang malalim pero nang umungol si Gia sa sakit ay agad ding nawala ang nararamdaman niyang hiya. Itinulak niya si Lia at mabilis na inalalayan si Gia na tumayo.

 

“Gia, ayos ka lang ba?” tanong ni Zach habang hinahaplos ang pisngi ng dalaga.

 

“Masakit pa,” sagot ni Gia na may halong luha sa boses.

 

Nakita ni Zach ang malinaw na marka ng sampal sa pisngi ni Gia kaya lalo siyang nagalit kay Lia. “Napaka-brutal mong babae Lia. Nanampal ka na lang bigla nang walang pasabi. Siguradong sinadya mong sirain ang mukha ni Gia dahil sa inggit.”

 

Nadapa si Lia at humapdi ang siko niya pero hindi niya iyon inalala. Gusto na lang niyang tumawa nang mapait sa narinig. Ang paglalagay ng gamot sa inumin niya at pagwasak sa kinabukasan ay hindi kasamaan pero ang pagsampal niya kay Gia ay sapat na para tawagin siyang masama?

 

Bulag ba siya o manhid? Alam niyang matalik na magkaibigan ang dalawa noon pero hindi niya inakalang ganito na kalalim ang nararamdaman nila para sa isa’t isa. Akala pa naman niya ay si Zach ang pinakamabuting lalaki para sa kanya at si Gia ang kanyang tapat na kapatid.

 

Sa gitna ng kanilang pagtatalo ay narinig nila ang may awtoridad na boses ng kanilang ama mula sa gilid ng hardin. “Anong ingay na iyan?”

 

Lumapit na sina Ginoong Ramon at Ginang Nemia. Bahagyang nagbago ang ekspresyon ng mukha nina Zach at Gia nang makita ang mga magulang. Nagkatinginan sila sandali at mabilis na nagkaintindihan.

 

Natatakot si Gia na baka ibuko siya ni Lia kaya nauna na siyang lumapit at humarang sa mga magulang. “Mom, Dad huwag na po kayong lumapit. Kasalanan ko po lahat ng nangyari. Kagabi akala ko po kasi ay sumunod na si Lia pauwi kaya sumakay na lang ako ng taxi at umuwi na. Pero mali po ako. Naiintindihan ko po kung bakit siya nagalit at sinaktan ako. Nalasing po kasi siya at nagalit dahil iniwan ko siya. Huwag niyo po sanang sisihin si Lia.”

 

Ang mga palusot ni Gia ay lalo lamang nagdulot ng hinala sa magulang. “Bakit ba siya nagalit? Anong totoong nangyari sa kapatid mo?” tanong ni Ginoong Ramon.

 

Yumuko na lang si Gia at hindi na sumagot pa. Nakunot ang noo ni Ginoong Ramon at marahang inilipat si Gia sa gilid. Kung ayaw nitong magsalita ay siya na mismo ang magtatanong kay Lia upang malaman ang katotohanan.