Masuk
SA MISMONG GABI ng engagement party ni Albert ay mag-isang nagtungo ng bar at nagpakalasing si Bethany Guzman; ang ex-girlfriend ng lalake. Subalit hindi rin siya nagtagal dahil sa mabilis siyang malasing. Lumabas siya ng bar at nagpasyang umuwi na lang. Pagdating niya sa bahaging madilim na pasilyo papalabas ng bahay-aliwan ay may natanaw siyang bulto ng katawan, nakatalikod ‘yun banda sa dalaga. Napagkamalan niya itong ang ex-boyfriend, bunga ng espirito ng alak. Mahigpit niya itong niyakap. Biglang humarap sa kanya ang nagulat na binata. Namumungay ang mga matang inilagay ni Bethany ang dalawang palad sa magkabilang pisngi ng lalake. Hindi pa siya doon nakuntento, tumingkayad pa ang dalaga upang abutin at taniman ng mariing halik ang labi ng lalakeng bahagyang napaawang na lang ang bibig dala ng labis niyang pagkagulat.
“Alam kong miss na miss mo na rin ako, Albert…” usal ni Bethany sa pagitan ng kanilang mga halik, ginantihan na rin kasi siya ng lalake bagamat hindi siya kilala. “Hindi mo ako kayang tiisin kaya ka nga narito ngayon ‘di ba?” masuyong himas pa ng dalaga sa leeg ng lalake.
Muli niya itong siniil ng halik, ngunit agad na nangunot ang noo ni Bethany nang malasahan ang hindi pamilyar na lasa ng laway ng lalake. Bahagya niyang inilayo ang katawan nito, ngunit huli na ‘yun. Nagawa na ng estrangherong lalake na hapitin siya sa bewang upang pigilan sa tangka n’ya sanang pagkuha ng distansya dahil sa bigla na lang naalarma s’ya.
“Seryoso ka ba diyan sa sinasabi mo, Miss?”
Nakakakiliti para kay Bethany ang dating ng mahinang bulong na iyon ng lalake sa tainga. Tuluyang nahulasan at nilubayan ng espirito ng alak sa katawan si Bethany. Biglang naitulak na niya ang bulto ng lalake palayo sa kanya. Napamulagat ang mga mata niya na halos lumuwa nang makilala kung sino ang napagkamalang dating kasintahan niya.
Si Gavin Dankworth iyon.
Ang pinakamagaling at sikat na lawyer sa bansa na may iba’t-ibang negosyong nakapangalan sa kanya.
‘Oh my God! Anong katangahan mo ito, Bethany, ha?!’
Sino ba namang hindi makakakilala sa kanya?
Maliban na lang siguro iyong mga nakatira sa bundok na hindi sakop ng kuryente at ng mga teknolohiya kung saan ay sikat ito. Hindi lang ‘yun, ang lalakeng ito rin ay ang future brother-in-law ng ex-boyfriend niyang si Albert. Sa kaalamang iyon ay napaatras na si Bethany, kamuntikan pa nga siyang matumba dahil biglang nagbuhol ang kanyang mga paa.
“Oops, mag-iingat ka Miss. Baka mapasama ang bagsak mo at mabingutan ka. Sayang ang ganda.”
Napangiti na ng pilit si Bethany na may pagngatal pa ng labi sa huling sinabi nito. Halatang palaban ang lalake sa anging hamon niya. Naisip niyang kung nagawa nga siyang lokohin ni Albert, bakit hindi niya pwedeng gawin din iyon lalo pa at wala naman na silang dalawa? Hindi niya kailangang magpa-demure at maging mabuting babae sa mata ng lahat. Bakit hindi niya pagbigyan ang sarili na gawin ang gusto niya kahit sa gabing iyon lang?
‘Ngayong gabi lang, Bethany.’
Sa halip na tumakbo palayo ay muling lumapit si Bethany sa lalake. Muling itinapon ang sarili para yakapin ng nabiglang lalake. Maganda siya, kaaya-aya rin ang hugis ng katawan niya pati amoy niya. Siguro naman ay hindi siya nito magagawang basta na lang tanggihan.
DAHIL SA URI ng propesyon ni Gavin Dankworth ay hindi niya basta maitaboy palayo ang babae. Handa siyang magkaroon ng panandaliang relasyon dito kahit sa gabing iyon lang. Nakita niya kasing malungkot ito at puno ng pananabik ang itinatapong mga tingin sa kanya.
“Uulitin ko ang tanong ko Miss, seryoso ka ba?” binasa pa ni Gavin ang labi habang nakatingin sa magandang mga mata ni Bethany.
Lumunok muna ng laway si Bethany. Hindi niya maintindihan kung bakit ganun na lang ang dagundong ng tibok ng puso niya sa loob ng dibdib. Pinadausdos niya ang hintuturo sa bridge ng ilong nito saka malapad na ngumiti.
“Oo naman—”
“Kung ganun, umalis tayo dito.” bulong ni Gavin na hinapit na muli sa beywang si Bethany upang mas ilapit pa ang katawan sa kanya.
Naranasan ng mahalikan ni Bethany, pero hanggang doon lang iyon. Hindi lumagpas doon ang kanyang limitasyon sa katawan. Nananatili pa ring malinis ang puri niya. Birhen pa siya dahil nangako siya sa sariling ibibigay lang niya ito oras na pakasalan siya ng magiging asawa.
“Huwag na, dito na lang tayo. Hindi ko pa nagawang subukan na makipag-make out sa lugar na ito.” pinalambing pa ni Bethany ang boses para mas maging tunog aggressive at expert iyon sa bagay na tinutukoy niya, “Wala naman ditong masyadong dumadaan eh…”
Hindi inaasahan iyong sagot ni Gavin. Mukha kasing inosente ang babaeng kaharap at para bang wala rin itong muwang sa kamunduhan na sinasabi ng katawan nito. Gayunpaman ay hindi na lang nagsalita si Gavin, tutal ngayon lang naman iyon bakit hindi na lang niya pagbigyan? Inilapit na niya ang mukha sa babae at walang pakundangang inangkin ang labi nitong sobrang lambot at matamis kahit nalalasahan pa niya dito ang alak na ininom kanina.
Kagaya lang din sila ng ibang mga lalake at babae na nagma-make out dala ng espirito ng alak. Malayang pinagbibigyan ang nag-uumalpas na init ng kanilang mga katawan kahit na panandalian lamang ang tagpong iyon sa kanilang pagitan.
“A-Albert…” tawag ni Bethany sa pangalan ng kanyang ex-boyfriend matapos na panandaliang tanggalin ni Gavin ang mapulang labi sa bibig.
Bakas ang pagkaasar na bumalatay sa mukha ng lalake ng mapagtanto na napagkamalan lang pala siya ng babae. Ang buong akala pa niya ay nahimasmasan na ito at namukhaan s’ya.
WALA SA SARILING napahilamos na si Bryson sa kanyang mukha. Nag-sink in na sa isipan na masamang pangitain iyon dahil baka lumayas na naman ang babae, mali, tumakas na naman ito at sa pagkakataong iyon ay siya na ang dahilan nito.Nag-AWOL ba si Piper nang dahil sa kanyang mga sinabi at ginawa kagabi? Hindi niya alam kung iyon nga ang rason nito.“Kailan pa ho siya umalis?” “Kagabi. Naloka nga ako at hatinggabi nang magpaalam. Good payer naman siya kaya wala akong reklamo.”“Wala po ba siyang iniwan na sulat man lang o resignation letter kung sakaling may maghanap sa kanya?” tanong ni Bryson na umaasang mayroon man lang, sa mga sandaling iyon ay bagsak na ang kanyang magkabilang mga balikat. “Wala naman siyang iniwan. Sandali, ikaw ba ang amo?” Tumango si Bryson. “Oho, ako nga. Pinuntahan ko siya dito ngayon at late na ay wala pa sa opisina.” “Baka naman e-email na lang niya sa’yo?” Kinuha ni Bryson ang kanyang cellphone at nag-scroll na sa kanyang company email. Umaasa siyang p
ALAM NI BRYSON na pipiliin ng kanyang mga magulang ang magiging kaligayahan niya. Ano naman kung dating naging fiancee ng kanyang pinsan si Piper? Mahalaga pa ba iyon ngayon? Saka hindi nga doon nag-react ang kapatid niyang si Gabe na unang nakaalam na may ibang namamagitan sa kanilang dalawa. Malamang ay ganun din ang magulang niya.“Narinig mo ang sinabi ko, Piper?” malumanay pa ang boses na tanong ni Bryson na nakatingin na sa kanya.Gumalaw ang labi ni Piper. Nais na magbigay ng opinyon o mag-protesta sa ipinipilit ni Bryson na mangyari ngayon.“Huwag mo akong pilitin sa bagay na ayaw ko Sir, kung hindi mo ako pakikinggan siguro ang mabuti pa ay simulan mo ng maghanap ng magiging kapalit ko.” hindi iyon pagbabanta ngunit pakiusap ni Piper sa kanyang nahihirapang tinig.Gulantang ang buong katawan na tiningnan siya ni Bryson. Nakikita niya sa mukha ni Piper na hindi ito basta nagbabanta. Seryoso ang kanyang mukha na parang ang sinabi ay tanging paraan na lang ng babae upang mag-su
MALAKAS NA HUMALAY sa apat na sulok ng apartment na iyon ang tunog ng maligayang halakhak ni Bryson nang dahil sa naging reaction ni Piper sa kanyang ginawa. Kumibot na ang kanyang bibig habang nakatitig pa rin sa mukha ni Piper. Sa kanyang isipan ay hindi niya mapigilang balikan ang kanilang nakaraan kung saan ay masaya silang nagmamahalan. Kung hindi lang dahil sa mga magulang ni Piper noon o kung siya lang ang pinili nilang lalaki para sa babae, marahil ay masaya na silang namumuhay ng mga sandaling iyon. Baka nga, nakailang anak na rin sila. Kababata ng mga pamangkin.“Do you miss me?” walang kurap na binabasa ang sariling labing tanong ni Bryson. Puno ng pananabik at pag-asa ang kanyang mga matang bibigyan iyon ng sagot ni Piper na pulang-pula na ang mukha. Lumakas pa ang buhos ng paglabas ng kanyang dugo. Hindi niya alam kung tama bang sagutin niya ang katanungan nito. Ang tanging nararamdaman niya ng mga sandaling iyon ay ang katawan niyang traydor na nais itong gantihan na do
KINUHA NI PIPER ang cellphone. Ilang beses nagtipa ng message para kay Bryson ngunit laging binubura bandang huli. “Tatawag naman siguro siya kung nakauwi na. Baka mamaya sabihin niya na nananamantala ako at ginagamit ko ito.” Napabangon si Piper nang sunod-sunod niyang marinig ang malakas na katok sa pinto. Wala siyang inaasahang bisita. “Piper? Buksan mo ang pintuan.” Namutla na ang babae ng makilala niya kung kaninong boses iyon; sa amo niyang si Bryson Dankworth.“Anong ginagawa niya dito? Hindi ba at umalis naman na siya kanina? Bumalik ba siya? Bakit naman siya babalik?”Nanigas na sa kanyang kinauupuan si Piper. Hindi makapagdesisyon kung pagbubuksan niya ba ito. Iginala ng babae ang kanyang mga mata. Malinis naman ang kanyang apartment ngunit masyado iyong maliit. Tiyak na makakarinig na naman siya ng mga sermon nito. Binalikan niya sa kanyang isipan ang naging reaction ni Bryson kanina ng makita ang lugar. Napakamot na siya sa kanyang ulo. Sa halip na magpapahinga na siya
ILANG SANDALI PA ay nasa harap na sila ng elevator. Tahimik na naghihintay na bumukas ang pintuan noon. Hindi nakaligtas sa paningin ni Bryson ang pagiging mahina ni Piper.“Kapag umuulan o nagpalit ng season ang panahon, dapat hindi ka nawawalan ng baong jacket. Alam mo na, dapat na handa ka sa mga ganitong pagkakataon at panahon, Piper…”Napayuko na si Piper. Sa sobrang pagtitipid niya mabibilang sa daliri niya ang mga damit niya. Sa bahay nila kung sobra-sobra ang mga gamit niya, ngayon sobrang hikahos siya doon. Hindi na lang niya sinabi pa iyon kay Bryson at baka maisipan niton pagbibilhan siya. He treated her so well that she hardly dared to accept his kindness. Ayaw niyang magkaroon na naman ng malaking utang na loob sa kanya o dumepende sa lalaki. Kapag pinili niyang mag-resign paniguradong hindi lang siya ang masasaktan at maging ang kanyang amo rin.“Let’s go…” Habang pababa ay binalot sila ng katahimikan hanggang sa makarating sila ng parking lot at makalulan ng sasakyan.
SA LOOB LAMANG ng ilang sampung minuto ay dumating na ang secretary ng kapatid ni Bryson. Nakatanggap siya ng tawag mula sa kapatid pagkatanggap niya ng mga pinabili niya. “Salamat, Ate Gabe…” “Kung masakit ang kanyang puson, pwede mo siyang bigyan ng hot compress para maibsan.”Muli pang nagpasalamat si Bryson. Hindi na rin ni Gabe pinatagal pa ang tawag sa kapatid dahil alam niyang kailangan pa nitong asikasuhin ni Bryson. Pinagpasalamat na ito ng lalaki.“Salamat ulit, Ate Gabe.” Walang inaksayanng panahon si Bryson. Walang paalam na pumasok siyang muli ng silid. Marahan niyang kinatok ang pinto ng banyo kung nasaan si Piper na hindi na malaman kung ano ang kanyang gagawin. Panay ang sipat niya sa kanyang suot na skirt na puro dugo.“Narito na ang mga kailangan mo, buksan mo ng maliit ang pinto nang maibigay ko sa’yo.”Sinunod iyon ni Piper kahit na gusto na lang niyang biglang maglahong parang bula. The door opened a crack at inilabas ni Piper doon ang kanyang isang kamay. Hind







