LOGINMAVERICK LOOKED AT her angry face and smiled softly. He let go of her hand but lay on the pillow. Nanghihina pa rin kasi ang katawan niya at ngayong na-pwersa ang lakas niya sa kagagawan ni Savanna, para siyang papanawan ng ulirat.“We did it several times that day, but you kept holding your arms around my neck and telling me not to leave.” Napaiwas na ng tingin si Savanna, biglang nakaramdam ng hiya para sa kanyang sarili. Talagang pinaalala pa sa kanya ni Maverick ang sandaling iyon na ilang beses na nga niyang sinubukan na kalimutan at huwag ng balikan sa isipan niya.“You can forget what happened that day. Bakit kailangang sabihin sa akin iyon ngayon na nasa ganito tayong sitwasyon?”Puno na ng pagngingitngit ang boses ni Savanna. Hindi na nagugustuhan ang tabas ng dila ni Maverick na pinapamalas.“Hindi mo ako mapipilit na kalimutan na lang ang bagay na iyon.” mapang-asar na sagot ni Maverick, nagpapula pa iyon nang matindi sa mukha ni Savanna. “I have to relive it several times
SAVANNA WANTED TO explain her side, but even her lips moved still she could not speak. Ayaw sumunod ng kanyang katawan sa sinasabi ng kanyang isipan. Tipong ayaw siyang bigyan nito ng pagkakataong ipaliwanag pa ang sarili niya.Anong kinalaman niya sa ginawa ng lalaki?Hindi naman siya ang may gustong gawin ang bagay na iyon nito o hindi naman siya ang nag-utos kay Maverick mismo.“Hay naku, huwag na po kayong maging pasaway. Hindi porket marami kayong pera ay okay lang kayong magtagal dito. Ako na po ang magsasabi, Ma’am, Sir, maraming virus ang lugar na ito kahit pa sabihin natin na naka-private ward kayo.” The nurse finished scolding and left. Ni hindi nito hinintay na magbigay sina Maverick at Savanna ng mga paliwanag nila.‘What the heck? Bakit ako ang pinagbubuntunan niya ng galit?!’ tahimik na himutok ni Savanna, hindi man sinatinig.Hilaw ang naging ngiti ni Maverick nang lingunin ang mukha ni Savanna na halatang dismayado sa mga sinabi ng nurse. “Bakit parang biglang naging
HUMUGOT NANG MALALIM na hininga si Maverick. Tila nabunutan ng tinik sa kanyang dibdib. Hearing this, he smiled lightly. Sino ang nagsabi na hindi kayang bilhin ng pera ang anumang bagay na kanyang gustuhin? Money can buy anything. In his opinion, except for Savanna, Maverick can buy everything else. Iwinagayway niya na ang isang kamay. “Mabuti. Makakaalis ka na sa aking harapan.”After the bodyguard left, Maverick looked towards the suite inside. Bahagyang nakaawang ang pintuan na noon lang niya napansin, paniguradong narinig ni Savanna ang kanilang napag-usapan. From this angle Maverick couldn't see Savanna, but he could hear Brina’s voice coming from inside. Matinis ang boses ng anak. Maverick's daughter is in better spirits. Tumatagos ang tinig nito sa pintuan. Ipinilig na lang ni Maverick ang kadaldalan ng anak niya. She also comforted Savanna at hindi nakaligtas iyon sa pandinig ng amang natatawa na lang sa pagiging matalas ng dila ng kanyang anak.“Siguradong sawi ang puso mo
DUSTIN’S MOTHER WAS stunned for a long time, then she suddenly screamed miserably. Iyon lang ang kanyang naisip na paraan gawin upang ilabas ang kanyang saloobin.“Nang dahil ito sa babaeng iyon eh!” paninisi ng ama ni Dustin na alam na ni Maverick kung sino ang tinutukoy nito. “Una pa lang, alam kong ng ipapahamak niya ang aming anak. Hindi nga ako nagkamali. Dumating ang araw na iyon!” Tumalim pa ang mga mata ni Maverick nang marinig niya ang sinabi ng ama ni Dustin. “If Dustin hadn't fallen in love with her and was still an excellent doctor, hindi niya sana maiisip ang bagay na iyon!” “Tama, it was all caused by her!” sambit na ng Ginang na nagkaroon na naman ng pagkakataon na manisi, “Alam naming narito siya ngayon. Bakit hindi siya sa amin magpakita? Harapin niya kami! Bakit hindi niya aminin kay Dustin ang pagkakamali niya? Kung si Dustin ang makukulong, dapat itong babaeng iyon ang makulong imbes na ang anak ko.” Walang pakundangan na tumayo na ang Ginang. Nagpalinga-linga
IDINAAN NA LANG ni Savanna sa biro ang lahat kahit pa alam niyang masasaktan niya si Maverick sa kanyang sinabi. She is calling him old in a different way nga lang ngunit iyon pa rin naman ang ibig sabihin at kahulugan. Ilang beses niyang pinanalangin na huwag nito ‘yung masamain kahit pa batid niyang sa malamang ay magre-react ang lalaki. Pinapamukha niya kasi ng lantaran na matanda na ang lalaki at malayo talaga ang agwat ng edad nila. Maverick sneered. “It seems that I didn't teach you enough lessons that day.” turan ni Maverick na hindi halos kumukurap ang mga mata, “Napakatigas pa rin talaga ng ulo mo. Sinabi ko na sa’yong huwag mong tingnan, di ba? When I get better, I will let you know whether I am old or not. Tingnan lang natin kung talagang matanda na talaga ang katawan ko gaya ng sabi mo!”Hindi naman siya tiniklupan ni Savanna. Ipinakita niyang hindi man lang siya matakot sa sinasabi ni Maverick doon.“You are still acting like a hooligan after being injured like this. Kai
GABE DIDN’T SHY away from it either. Halos mawala na ang kanyang mag mata nang ngumiti si Gabe dahil sa sinabing iyon ni Maverick sa kanya. Ipinakita niyang alam niya ang nangyayari at sanay na rin naman siya. Ipinalagay ng abogada na kasama iyon sa tagpong kanyang madadatnan sa kwarto. Hindi na iyon bago sa kanya na sanay na sanay na rin noon.“Kasama na iyon doon, Mr. Alavarez. It's just a way to watch the exciting scene. Daig pa ang isang pelikula sa intense.”Nilingon ni Maverick si Piper na wala pa rin kahit na anong imik. Ni isang salita ay walang komento sa kanyang hipag.“Let me tell you, there is no good person in the Dankworth family, so you still want to stay with your husband?” wika ni Maverick na nakangiti na ang kanyang labi, tila sinususubukan lang ni Maverick ang tatag ng pagmamahal ni Piper noon.Piper chose silence. Anuman ang sabihin ng ibang tao sa relasyon nila, hindi siya makikinig. Saka alangan namang iwanan niya si Bryson nang dahil lang sa mababaw na dahilan
PINANOOD LANG SIYA ni Conrad ngunit hindi na siya nito paulit-ulit na kinulit pa. Ganun naman palagi ang takbo ng kanilang usapan. Babanggitin nito si Briel tapos magkukunwari si Giovanni na hindi narinig upang maiwasan nilang pag-usapan ang mag-iina. Ayaw niyang b
HINDI NAGLAON AY maligaya na silang dumulog sa hapag na puno ng iba’t-ibang putahe ng pinaluto nilang pagkain. Puno ng pasensya na nilagyan ng pagkain ng dalawang pares ang mga batang behave ng nakaupo sa harap ng mesa na para bang hindi nagpakita kanina ng kagaspangan ng mga pag-uugali nila. Tabi-
MAGKASUNOD NILANG NILISAN ang venue ng event na iyon na puno ng pag-aalala ang kanilang puso. Ni hindi nila nagawa pang magpaalam sa punong abala ng event. Hindi na rin bumalik pa sa loob si Giovanni o maging si Briel upang magpaalam dahil sa taranta nilang nararamdaman. Ang tanging tumatakbo lang
ALAM NG DONYA kung nasaan ang kanyang anak na si Giovanni kaya naman nasabi niya ang bagay na iyon.“Pauwiin mo na siya muna dito upang makatulong natin maghanap sa panganay niyo. Mas importante si Brian.” Nanginginig ang mga daliri ni Briel ng i-dial ang number ni Giovanni. Hindi niya matandaan k







