MasukWALANG PAKUNDANGAN PANG umagos ang mga luha ni Gavin habang walang kurap na nakatitig ang mata sa kanyang ama. Gusto niya itong kabigin sa dibdib at yakapin na nang mahigpit na mahigpit. Natatakot siya na baka ito na ang huli. “Gusto kong makita si Briel, Gavin. Dalhin mo sa akin ang kapatid mo.” nahihirapan na humingang turan ng ama niya, “Dalhin mo sa akin ang kapatid mo. May gusto akong sabihin sa kanya bago ako tuluyang sumama kay Rosita.”Gorio kept repeating this sentence. He still longed to see his beloved daughter before he left. Gabriella was not smart, but fortunately, she had been living happily with her husband. That boy Giovanni finally did not let her down. Gorio closed his eyes slightly. Gavin lowered his head, with tears filling the corners of his eyes. Although he wanted to say a few more words, he also knew that Gorio’s time was running out. He reluctantly called his children in and said goodbye to Gorio.“Don't cry! Don't even cry. Huwag niyong ipakita sa Lolo ang
MARAHANG ISINANDAL NI Bryson ang kanyang likod sa pader habang tahimik nagmamasid sa tanawing iyon sa harap niya. Maki-Lolo rin siya kung kaya naman hindi niya maalis ang malungkot sa isip na anumang oras ay maaari ng mamahinga ang matanda at tuluyan silang iwan. Kung tutuusin ay halos lahat naman ng mga apo ay mahal ang kanilang abuelo. Mariin niyang naikuyom ang kamao upang pigilan ang namumuong malungkot na emosyon sa kanyang puso. Tahimik na kinuha ni Piper ang kamao niya upang hawakan at marahang haplusin ng asawa. Naiintindihan niya si Bryson, halos lahat ng naroon ay apektado sa hindi inaasahang delubyo na iyon sa kanilang pamilya. “Sino na lang ba ang wala dito?” tanong ni Gavin na inilinga ang kanyang paningin upang tingnan ang mga naroon.“Gabriano is on the way na Dad. Nasa byahe na rin sina Tita Briel, Lolo Gov at Vaniel na sinundo ni Gia sa terminal.” taas ni Nabe ng kanyang kamay na may hawak ng cellphone upang ipakita ang conversation nila ng pinsan nilang si Gia. “May
TILA PINAKINGGAN NG langit ang kahilingan ni Gia na maglaho na sa kanyang buhay si Cedric. Mula kasi ng gabing iyon na nagsinungaling siya ay hindi na muling naka-encounter pa ni Gia ang dating nobyong si Cedric. Nagpatuloy sa pag-usad ang kanilang mga buhay. Lumipas ang mga araw, Linggo at buwan. Inakala ng lahat na tuloy-tuloy na iyon ngunit may hindi inaasahang pangyayari ang malakas na dadagok sa kanilang buhay at parang lindol na yumanig sa buong pamilya.“Nabe, kumusta si Lolo?” puno ng pag-asa ang mga matang tanong ni Gia sa kausap na pinsan thru video call.“Sabi ni Daddy, Lolo is not getting better Gia. Sa halip na gumaling siya, palala nang palala pa ang sakit niya. Siguro dahil masyado na rin siyang matanda kung kaya iyong katawan niya ay nawawalan na ng will na lumaban. Sa tingin ko lang ha.”“Baka nga, Nabe…” Na-hospital si Gregorio Dankworth ang ama nina Gavin at Briel na ang sabi ng doctor ay kinakailangang operahan. Naalarma ang mga apo sa sitwasyong iyon, hindi lang
SINUBUKAN NI GIA na kalamayin ang sarili at huwag sumabog na parang bulkan sa labis na inis. Hindi pwedeng masira ang kanyang gabi. Ngayon niya pa ba hahayaan na mangyari ang bagay na iyon? Syempre hindi naman siya papayag noon.“Ano pang iniiyak-iyak mo? Dahil minahal mo ako ng totoo at hindi mo magawang kalimutan hanggang ngayon?!” sabog ni Gia dahil gusto niyang lubayan siya ng lalaki. “Come on, Cedric. It’s a lie. Mga bata pa tayo noon. Infatuation lang iyan, dahil kung oo ay ano pala kayo ni Sammy ngayon? Move on ka na. Just be happy. Totoong minamahal ka niya kaya focus ka na lang sa kanya, pwede ba? Huwag mo na akong guluhin. Nananahimik na ako. Hindi mo ba iyon nakikita? Ha? Ha?”Cedric stared at her and sneered for a moment. Makikita sa hilatsa ng lalaki na wala itong planong makinig sa kanya.“You can talk better than before—”“I said enough!” taas ni Gia ng kanyang isang palad upang pigilan siyang patuloy na magsalita, ayaw na sabi niyang balikan ang nakaraan nila dahil nah
NAKASANDAL SI CEDRIC sa gilid na bahagi ng kotse habang naninigarilyo at matamang naghihintay sa kanyang pagdating. Bakas sa mukha ng lalaki ang matinding pagkainip. The night wind was strong. The light reflected his fair face. Cedric raised his head slightly and raised his chin high. He looked very dignified and cold, just like when they was studying. Ilang beses na kinurap ni Gia ang kanyang mga mata upang i-sure na tama ang nakikita. “Anong ginagawa niya dito?!” tanong ng babae, humigpit ang hawak ng kamay sa manibela.Cedric was the school's top boy and the dream of many girls. Gia shamelessly chased him while they were in their second year in college. Bata pa siya noon, at saka broken hearted din. Upang ibaling dito ang atensyon, ginawa niya ito. Naghabol siya nang naghabol, sa tulong na rin ni Sammy ay tuluyang napansin siya ng lalaki. Kalaunan ay nagkaroon sila ng relasyon. Iyon nga lang hindi rin pinatagal iyon ni Gia, siya ang kusang nakipaghiwalay din sa lalaki.“Anong raso
PAGKASABI NOON AY kinuha ni Cedric ang lalagyan ng sigarilyo sa locker, binuksan at kumuha ng isang stick ng sigarilyo at inilagay ito sa pagitan ng kanyang labi nang hindi sinisindihan. He looked up and saw a car slowly driving out of the parking lot opposite, a pink Cullinan. Ang driver nito ay si Gia. Malagkit na nanatili ang mga mata ni Cedric sa dating nobya. Gia also saw him. After looking at each other for two seconds, she turned around and drove away. Hindi na muling lumingon pa ang dalaga sa banda nila.“Tch, naka-move on my foot. Huwag nga ako, Cedric! Kilala ko ang paninitig niyang ganun sa akin. Puno pa rin ng pagmamahal. Hindi sa pagiging assuming, pero kilala ko siya kapag nagsasabi ng totoo at nagsisinungaling lang!”Nakahawak pa rin si Cedric sa sigarilyo sa pagitan ng kanyang mga daliri at bahagyang nanginig ang kanyang panga. Nakita rin ito ni Sammy na nasa likurang upuan ng kotse. A crack finally appeared on her beautiful and soft face. The sense of superiority she
HINDI NAGLAON AY maligaya na silang dumulog sa hapag na puno ng iba’t-ibang putahe ng pinaluto nilang pagkain. Puno ng pasensya na nilagyan ng pagkain ng dalawang pares ang mga batang behave ng nakaupo sa harap ng mesa na para bang hindi nagpakita kanina ng kagaspangan ng mga pag-uugali nila. Tabi-
MAGKASUNOD NILANG NILISAN ang venue ng event na iyon na puno ng pag-aalala ang kanilang puso. Ni hindi nila nagawa pang magpaalam sa punong abala ng event. Hindi na rin bumalik pa sa loob si Giovanni o maging si Briel upang magpaalam dahil sa taranta nilang nararamdaman. Ang tanging tumatakbo lang
ALAM NG DONYA kung nasaan ang kanyang anak na si Giovanni kaya naman nasabi niya ang bagay na iyon.“Pauwiin mo na siya muna dito upang makatulong natin maghanap sa panganay niyo. Mas importante si Brian.” Nanginginig ang mga daliri ni Briel ng i-dial ang number ni Giovanni. Hindi niya matandaan k
NAPAPANGITI NA SI Giovanni habang pinapakinggan niya ang pagiging mabunganga ni Briel. Na-miss niya iyon. Sobrang na-miss niya kaya ang marinig niya iyong muli, naluluha na siya. Nakagat na ni Giovanni ang kanyang labi. Hindi malaman kung tatawa o maiiyak na. “Calm down, Briel. Hindi naman ako com


![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




