Mag-log inTinitigan ni Shawn si Kyline na nakatayo sa gitna ng ulan. Sa mga mata niya, para siyang taong galing impiyerno, matigas, walang takot. Biglang lumamig ang ekspresyon ni Shawn. Gusto niyang makita kung hanggang kailan nito kayang magkunwari.Napatili sa gulat si Aling Judy nang makitang nakatayo sa ulan si Kyline. Agad siyang yumuko kay Shawn, halos magmakaawa. “Sir, bakit niyo po hinahayaan na maparusahan ang asawa niyo nang ganito? Ulan po ’yan! At buntis pa ang madam. Maawa po kayo, papasukin niyo na siya.”Hindi rin nakatiis si Ronald at maingat na sumingit. “Sir, kagagaling lang po ng operasyon ng madam. Mahina ang katawan niya ngayon, at buntis pa. Kahit hindi niyo po isipin ang madam, isipin niyo na lang po ang bata.”Sumulyap si Shawn kay Kyline, “Walang sinuman ang pwedeng mamagitan para sa kanya ngayon.” Huminto siya sandali bago idinugtong, mas malamig. “Hangga’t hindi siya umaamin, manatili siya diyan. Kahit mamatay siya sa labas, bawal kayong makialam.”Namutla si Aling J
Bahagyang ngumiti si Harvey, may kahulugang nakatago sa mga mata, at marahang nagsalita kay Kyline. “Kung sino ang kasabwat sa pagtatanim ng bomba… hindi ba’t may sagot ka na sa puso mo?”Natigilan si Kyline. Bigla siyang napasambit, “Si Rhena… siya talaga, ’di ba?”Hindi siya sinagot ni Harvey. Sa halip, lalong lumalim ang ngiti sa gilid ng kanyang labi. Doon na tuluyang bumagsak ang katotohanan kay Kyline. Dumilim ang kanyang paningin, at ang mga kamay niya’y mariing nakapulupot. “Ang galing ng palabas n’yo,” malamig niyang sabi. “Ginamit n’yo talaga ang buong buhay ko para i-frame ako.”“Alam mo ba kung magkano ang ginastos ko para sa bombang itinanim ni Rhena?”Hindi umimik si Kyline. Tinitigan lang niya ang lalaki, hinihintay ang sagot.Itaas ni Harvey ang tatlong daliri, puno ng panunuya ang mga mata. “Tatlong libong piso. Three thousand pesos. Iyon lang ang halaga para mabili ang loob ng limang taong gulang na si Rhena.”Bumagsak ang kamao ni Kyline sa armrest ng upuan. “Harvey
Pabigla-bigla ang lakad ng lalaki habang pumapasok sa Beastbourne Grounds. Basang-basa siya ng ulan, at ang tubig na tumutulo mula sa laylayan ng pantalon niya ay humahabol sa sahig, nag-iiwan ng bakas ng putik at lamig.Isang puting kidlat ang biglang tumama sa kalangitan at sa isang iglap ay naliwanagan ang mukha niya, maputla, halos wala nang dugo, at ang mga mata’y tila abo, puno ng desperasyon at kawalan ng pag-asa.Si Harvey iyon.Tahimik na sinulyapan ni Kyline ang orasan sa dingding. Alas-dose na ng hatinggabi. Napansin niya ang dugo sa sulok ng bibig ng lalaki at ang bahagyang linaw sa mga mata nito, na para bang batid na nito ang nangyayari sa katawan at isipan niya.“Forty minutes kang late,” malamig niyang sabi. “Mukhang nagsimula na ang epekto.”Pinunasan ni Harvey ang tubig ulan sa mukha niya. Sa mga mata niya, kumikislap ang dilim at pagnanasang pumatay. “Karen,” singhal niya, “ang tapang mo para itali ako sa isang ganitong klaseng hypnotic contract. Alam mo bang dahil
Nang marinig niya ang salitang Beastbourne Grounds, biglang nanlaki ang mga mata ni Harvey. Dalawa lang ang kahihinatnan niya roon, mamatay, o muling ikulong sa madilim na basement habang-buhay.Napaurong siya sa sahig, yakap ang sarili, nanginginig sa takot. “Hindi pwede… imposible. Hindi ako babalik sa Beastbourne Grounds!”Naguluhan si Alonzo. “Sir Harvey, kumalma kayo. Tatawag ako ng doktor.” Mabilis niyang pinindot ang nurse bell at humingi ng tulong.Ngunit bago pa man dumating ang doktor, dalawang malinaw na tunog ng kampana ang umalingawngaw.Pumatak ang hatinggabi. Sa sandaling iyon, opisyal na nagkabisa ang kontrata ng hipnosis.Parang may sariling bigat ang tunog ng kampana, umiikot sa hangin, saka pasimpleng pumasok sa isipan ni Harvey sa pamamagitan ng kanyang mga tainga. Sa susunod na segundo, sa harap ng takot ni Alonzo, ang lalaking kanina lang ay nanginginig sa sahig ay biglang tumayo.Mekanikal ang galaw niya, parang isang manikang kinokontrol. Diretso ang tindig, e
Nagpalit si Kyline ng magaang damit at naghanda nang umalis. Pagdating pa lang niya sa may pinto, nasalubong na niya si Jemma na may dalang tasa ng mainit na gatas. Napatingin ito sa ayos ni Kyline at bahagyang natigilan.“Madam, lalabas po kayo?” tanong nito.Tumango si Kyline. “Oo. Kailangan kong pumunta sa Beastbourne Grounds.”Ngayong gabi ang huling araw ng hypnosis contract nila ni Harvey. Kailangan niyang magpakita roon, at sa gabing ito rin niya personal na huhulihin ang tunay na salarin sa pagkamatay ng ina ni Shawn.Inilagay ni Jemma ang gatas sa kamay niya at agad sumunod. “Sasama po ako, Madam.”Ininom ni Kyline ang gatas bago sila sumakay sa sasakyan. Tahimik siyang nakatanaw sa bintana habang mabilis na dumadaan ang mga ilaw at tanawin sa labas. Mabigat ang dibdib niya, at hindi niya alam kung dahil ba iyon sa pagod o sa nerbiyos. Mayamaya, bigla siyang inantok at nakaramdam ulit ng hilo at pagsusuka. Pilit niyang kinontrol ang sarili, pero hindi naitago ang bahagyang pa
Naglaro ng sugal si Kyline, isang tahimik pero matapang na pustahan. Ang taya niya ay hindi siya sasakalin ni Shawn.Sa pagtitig ni Shawn sa determinadong mga mata ng babae, unti-unting lumuwag ang kamay na nakapulupot sa leeg nito. Malamig ang boses niya nang magsalita. “Karen,” sabi niya, walang emosyon, “hindi kita papatayin, hindi dahil nagtitiwala ako sa’yo, kundi dahil may silbi ka pa.”Ibinaba ni Kyline ang mga mata niya at hindi sumagot. Hindi na kailangan. Alam niyang panalo siya. Ayaw pa rin siyang patayin ni Shawn, o mas tama, hindi niya kayang gawin iyon sa ngayon. May mas mahalaga pa siyang papel.Muling itinaas ni Kyline ang tingin at sinalubong ang walang-buhay na mukha ni Shawn. May linaw sa mga mata niya, parang malinaw na malinaw na ang posisyon niya sa larong ito. “Tutupadin ko ang usapan,” kalmado niyang sabi. “Mamayang gabi, kusa nang babalik si Harvey sa Beastbourne Grounds.”Buhat-buhat siya ni Shawn palabas ng banyo at maingat, pero walang lambing, na inilapag







