Chapter 5

Hyacinth

Natahimik ang lahat sa sinabi ni Phil at nagpapalipat-lipat lang ang tingin ko sa mga kaklase ko. Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko at hindi ko din mabasa ang mga reaksyon nila lalo na si Yvette.

“Excuse me guys! Mauuna na ako!” sabi ko pero hindi pa pala tapos itong si Phil sa kadaldalan niya

“Hya naman! Hanggang ngayon pa ba, walk-out pa rin ang drama mo?” tanong ni Phil and this time, si Argus na ang pumigil sa kanya

“Phil tama na! Manahimik ka na nga!” galit na si Argus ang halata naman iyon sa tinig niya

Hindi na ako nagsalita at kinuha ko na ang bag ko at umalis na ako sa mesa. Inis na inis ako! Thanks to Argus, sira na naman ang gabi ko.

Habang naglalakad ako ay nakaramdam ako ng hilo at naalala ko na naparami nga ang nainom ko! Hindi ito nangyayari pag si Mitchell ang kasama ko o kaya naman ang mga kababata ko. 

Hindi ako pwedeng magpakalasing dahil may pumipigil sa akin pero dahil hindi ko sila kasama, naparami na nga ang nainom ko.

“Faith!” nagulat pa ako nung may pumigil sa braso ko nung makalabas na ako sa bar

At iisa lang naman ang tumatawag sa akin ng ganun.

Binilisan ko ang lakad ko matapos kong bawiin ang braso ko at pinilit kong hindi indahin ang hilo dahil ayokong makausap si Argus pero hindi naman ako nagtagumpay dahil naabutan na naman niya ako.

“Faith! AKo na ang magd-drive. Lasing ka na, baka mapano ka pa!” sabi ni Argus kaya naman lalo akong nakaramdam ng inis

“At kailan ka pa ba nagkaroon ng pakialam sa akin, ha Argus? Pwede ba, bitawan mo na ako dahil kaya ko ng umuwi!” malakas ang tinig ko pero hindi naman ito pinapansin ni Argus

“Huwag matigas ang ulo mo, Faith! There is no way that I will let you drive!” matigas na sabi ni Argus habang inaagaw niya ang bag ko

“Ano bang problema mo, Argus!” ani ko habang panay naman din ang hila ko sa bag ko

“ALam mo, kasalanan mo ito eh! Bakit ba kasi sumama ka pa ngayon, ha? Hindi ka naman kasali sa committee ah!” bulyaw ko sa kanya at alam ko, para na akong bata sa mga sinasabi ko

But I don’t really care kung magmukha akong tanga o hindi maka-move on sa harap ni Argus because I really can’t stand him!

“Last time I checked, estudyante pa rin ako ng Saint Cecilia of Assisi right? And I am one of the biggest sponsor for the reunion kaya may karapatan ako na malaman kung saan napupunta ang pera ko, tama?” sagot ni Argus kaya naman lalong nagpanting ang tenga ko

“Ang yabang mo naman! Magkano ba ang ambag mo para sa reunion na ito, ARgus! Babayaran ko huwag ko lang makita ng pagmumukha mo!” huli na para bawiin ko ang sinabi ko dahil alam ko naman na medyo harsh na ang salitang binitawan ko

Nakita ko ang lungkot sa mukha ni Argus at tila nga nawala ang pagkalasing ko dahil na rin sa kagagahan ko.

“Okay! Hindi na kita guguluhin, Faith! And as much as mahirap ang gusto mo, susubukan kong hindi ipakita ang pagmumukha ko sa iyo!” ani Argus kaya nasapo ko ang aking noo

“Argus…hindi ko…”

“It’s okay, Faith! Sanay naman na ako sa iyo at sa talas ng dila mo when it comes to me! Hindi ko lang inaasahan na hanggang ngayon, nandyan pa rin yung galit mo sa akin well in fact, wala naman akong kasalanan sa iyo!” putol ni Argus sa sasabihin ko at nakaramdam ako ng hiya sa harap niya

I know I was out of the line.

Tinalikuran ako ni Argus at napapikit na lang ako dahil alam ko, sumobra naman talaga ako.

Kinuha ko ang susi ng kotse ko at agad akong pumasok sa kotse para huminga.

It was suffocating!

Argus’ presence is suffocating!

After half an hour ay nagmaneho na ako paalis ng bar at nakauwi naman ako ng maayos sa unit ko. I cleaned myself at habang nakahiga ako, I realized my mistake.

Hindi nga ba ako maka-move on sa nakaraan? 

Alam ko na yun ang iniisip ng mga kaklase namin and the worst part, malamang iniisip nila na that I was a bitch and at the same time, a brat!

Do I need to apologize?

Hindi ko alam kung kaya ko!

But I know I have to dahil yun ang tamang gawin!

Ipinikit ko na ang mata ko dahil pagod na din ako for this day ay nakatulog na ako agad at kinabukasan, gaya ng inaasahan, masakit ang ulo ko sa hangover.

Nasa kusina ako drinking coffee at sinabayan ko na din ng gamot sa sakit ng ulo dahil kailangan kong pumasok sa office para panuorin ang ad campaign na ginawa ng team ko.

I heard my phone at nakita ko na ang Daddy ko ang tumatawag sa akin.

“Hello daddy?” saad ko 

“Hi princess? Are you heading out?” tanong niya sa akin kaya nagtaka ako kasi wala naman akong matandaang may usapan kaming dalawa

“Nasa unit pa ako, Daddy. Bakit po?” tanong ko sa kanya

“May meeting kasi ako mamaya with Healing Pharma and I am not feeling well kaya naman ikaw na sana ang magpunta.” nakaramdam ako ng pag-aalala nung marinig ko ang sinabi ng aking ama

“Why Daddy?ANong nangyari? Ano pong masakit sa inyo? Nagpa check na po ba kayo?” sunod-sunod na tanong ko 

“Princess, calm down! Okay lang si Daddy! May konting ubo lang ako ang colds but other than that, I am fine!” sagot ni Daddy kaya napahinga ako ng maluwag 

My parents and siblings are my all kaya pag nalalaman ko na may sakit sila or may problema, I am really freaking out.

“Are you sure, daddy!?” paniniguro ko pa

“Yes anak! Huwag ka ng mag-alala! Just do what I ask okay? Ikaw na ang bahala!” ani Daddy kaya naman tuluyan na akong napanatag

“Is that Hya?”  narinig kong sabi ni mommy sa background kaya naman napangiti ako

“Yes hon, you wanna talk with her?” ani Daddy at hindi naman nagtagal, boses ni Mommy ang narinig ko sa phone

“Hi Mommy! Good morning!" masayang bati ko sa kanya

“Good morning princess! Kamusta ka naman?” tanong sa akin ni Mommy

“I am fine, Mom!” sagot ko sa kanya

“Okay anak! Dumalaw ka naman dito sa mansion!” paglalambing ni Mommy and I understand her naman

Kahit na bente-kwatro na ako, hindi pa rin sila handa na pakawalan ako.

“Okay Mommy! Next weekend po, uuwi ako! May class reunion po kasi kami this weekend ng mga highschool batch ko.” kwento ko kay Mommy

“Ganun ba? Okay then, I will expect you next weekend! Nami-miss ka na din daw ni Miguel at Theo!” sabi pa ni Mommy at nami-miss ko na din naman ang dalawang kapatid ko

Palibhasa, parehong lalake ang kapatid ko kaya naman makukulit sila at may kaharutan, lalo na nung mga bata pa kami but now, masasabi ko na mature na silang mag-isip at mga responsable na din sila.

May mga pinagbilin pa sa akin si Daddy at nung matapos na ang pag-uusap namin ay nagpaalam na din sila. Mabilis na akong kumilos para makapasok na ko agad dahil mas mauuna pala ang meeting ni Daddy na pupuntahan ko.

And I guess, magandang opportunity ito para makahingi ako ng pasensya kay Argus dahil na din sa mga nasabi ko sa kanya kagabi.

Pagdating ko sa opisina ko ay tinawagan ko ang secretary ni Daddy para hingin ang mga papeles na kailangan ko. Dinala naman agad ito sa akin at binasa ko muna ito since may thirty minutes pa ako prior to the meeting.

And after that, I prepared myself at nagpunta na ako sa conference room para hintayin na ang mga ka-meeting ni Daddy. Hindi naman nagtagal ay dumating na ang mga representative ng Healing Pharma at masaya naman nila akong binati. Sinabi ko na din sa kanila ang dahilan kung bakit ako ang nandito at hindi si Daddy  and I guess, wala naman silang problema doon.

After all, I am the rightful heiress of the Segovia Family!

“Simulan na po natin!” sabi ng lalaking nagpakilalang si Chuck, ang VP for Operations ng kumpanya ni Argus

“Hindi ba darating si Mr. Mediavilla?” tanong ko dahil inaasahan ko na nandito siya lalo na at sa kanya naman ang kumpanyang iyon

“Hindi po, Ms. Segovia!” sagot naman sa akin ni Jack Madrid kaya tumango na lang ako at naisip ko na mamaya ko na siguro siya kakausapin 

Maayos naman ang naging pag-uusap namin ng mga representative ng Healing Pharma and I took notes para naman may maireport ako kay Daddy tungkol sa meeting.

Nakipagkamay sa akin ang mga kausap ko at isa-isa na silang lumabas ng boardroom at dahil may meeting pa ako with my team ay hindi na ako umalis dito. I took my phone and nagscroll ako ng socials ko nung magring ang phone ko.

“Sab!” masayang bati ko sa kaibigan ko and I felt guilty dahil iniwan ko siya kagabi sa bar

“Hyacinth Faith Segovia, ano na naman ba ang sinabi mo kay Argus kagabi?” sita niya sa akin kaya naman natigilan ako

“Sab, teka lang, bakit? ANo bang sinumbong sa inyo ni Argus?” tanong ko sa kaibigan ko at kung kanina, balak kong mag-apolpgize, nakakaramdam na naman ako ng inis ngayon

“Wala siyang sinabi sa amin, Sab! Not until this morning na tumawag siya sa akin saying na alisin na siya sa program dahil hindi na siya pupunta sa reunion!” sagot sa akin si Sab kaya natigilan naman ako 

Naalala ko tuloy yung sinabi niya na kahit kailan, hindi na niya ipapakita sa akin ang mukha niya. Napapikit ako and I was reminded once more of my mistake.

“Hindi ka na nakasagot diyan, Hya! Ano bang nangyari?” tanong na naman sa akin ni Sab kaya naman wala na akong choice kung hindi sabihin sa kanya ang totoo

“Nagkaroon kami ng diskusyon kagabi!” sagot ko kay Sab at dinig na dinig ko pa ang pagpalatak niya

“And may nasabi ako na hindi dapat!” dagdag ko pa at inaasahan ko na ang sermon mula sa aking matalik na kaibigan

“Diyos ko naman, Hya! Hindi na ba talaga maaalis yang galit mo kay Argus?” tanong niya sa akin

“Sab, hindi naman ako galit sa kanya!” pagtatanggol ko sa sarili ko pero alam ko naman that my friend won’t buy it

“Hindi ka galit? O eh ano yang ginagawa mo? Ni hindi mo kayang maging civil sa kanya, Hya!” inis na saad ni Sab sa akin

“Kakausapin ko si Argus, Sab! Okay I admit, may mali ako and I will make up for it” sagot ko kay Sab kaya natahimik naman ito sa kabilang linya

“You better, Hya! Hindi ka pa tinatawagan ni Yvette?” tanong niya sa akin

“Hindi! Bakit? May kailangan ba siya?” balik tanong ko kay Sab

“Well, pag nalaman nun ang desisyon ni Argus, nakakalamang na ikaw ang sisihin non, Hya!” 

Naalala ko nga pala na may something sa dalawang iyon.

“Aware ka naman sa ugali ni Yvette!” dagdag pa ni Sab kaya naman parang sumasakit na naman ang ulo ko

“Sige na, Hya! Gawan mo ng paraan na makausap si Argus! And please, stay away from each other para wala na lang problema lalo na at kasosyo niyo na siya sa negosyo!” paalala sa akin ni Sab at nagpaalam na din ako sa kanya

I looked at my watch at dahil maya-maya pa naman ang meeting, minabuti kong puntahan si Argus sa opisina niya.

Kumatok ako doon pero wala namang sumasagot hanggang sa tawagin ako ng assistant ni ARgus.

“Hindi po pumasok si Sir Argus, Ms. Hya! May ipagbibilin po ba kayo?” tanong niya sa akin  

Mukhang seryoso nga si Argus at pati ang pagpasok at pag-attend ng mahalagang meeting ay hindi nito ginawa, huwag ko lang akong makita. At ayokong makarating ito sa aking ama dahil hindi yun dapat mangyari.

“May number ka ba ni Mr. Mediavilla? I really need to talk to him?”