Kabanata 02

“Sisteeerrr! kanina pa kita hinihintay!” sigaw ni Daphne ng makarating ako sa office.

Medyo nalate ako dahil hindi ako nakatulog ng maayos kagabi at ngayon kumikirot ang ulo ko sa lakas ng boses nitong si Daphne.

inirapan ko ito sa pagkairita “ano nanaman ba?”

“ito naman ang sungit ang aga-aga!”

“ huwag kang magulo daph at masakit ang ulo ko, hindi ako nakatulog ng maayos kagabi” saad ko dito habang inaayos ang gamit sa aking work station upang mag handa na sa trabaho.

“dahil ba ‘yan sa issue?” usisa nito

“oo! kaya manahimik kana” angil ko sa kanya

“eto na nga girl, ayon sa aking source ay pupunta daw dito personally ang CEO ng Visconti Group!!!”

Napatingin ako sa sinabi niya, mukhang malaking issue nga itong nangyari ngayon dahil ang CEO na mismo ng Visconti Group ang pupunta para ayusin ito. Mabuti naman kung ganoon, ibig sabihin mabilis din itong maaayos, pag naayos agad wala na akong iisipin pa.

“talaga?” sagot ko kay Daph

“oo girl! like omg!!! sobrang mala greek god ang kagwapuhan ng CEO ng Visconti Group beh! I can't wait to see him na in person!” pabulong na sigaw niya sa tenga ko

tignan mo tong babae na’to parang wala lang talaga sa kanya ang problema ng kompanya.

“As if naman na makikita ka niya?” basag ko sa trip niya

“alam mo teh, ang KJ mo! minsan na lang mag pantasya eh” irap niya sakin while flipping her hair at bumalik na sa kanyang pwesto, salamat naman.

‘di ko na matagalan ang kadaldalan niya. Lalong sumasakit ang ulo ko sa kanya.

Okay, kailangan ko ng mag focus sa trabaho at baka matanggal pa ako dahil sa pagtunganga dito.

“Everyone! May I have your attention please”

pumunta sa department namin ang secretary ng president ng Viscount Winery, si Ms. Cha.

“As you all know, bibisita ang CEO ng Visconti Group upang linawin ang issue na kumakalat ngayon tungkol sa kumpanya, I hope everyone will be at their best when the CEO comes, thank you!”

agad ding umalis si Ms. Cha ng maiannounce nito ang pagbisita ng CEO.

Bawal ang palpak ngayon dahil mainit ang mata ng mga tao sa kompanya, no margin for any errors so I must do my best, dito nakasalalay ang future ko.

“Thank you sir for still trusting the company even if there's an issue right now that's trying to tarnish the name of the company, we really appreciate your loyalty with Viscount Winery” kausap ko ang isa sa mga clients namin na nasecure ko ang commitment for next year's contract.

We need to contact all of our loyal clients and customers just to show our good faith and somehow debunk the bad reputation that’s being thrown to the company.

Kailangan kong mag overtime ngayon dahil marami-rami pa akong kailangang gawin. This is my first year with Viscount Winery and somehow nagagamay ko na ang trabaho, marami-raming kliyente narin ang nakakakilala sakin dahil sinisigurado kong tatatak ako sakanila. I always make sure to my best with every project I handle. Ngunit masasabi kong hindi pa ako magaling, madami pa akong kailangan matutunan at gawin para masecure ko ang trabaho ko. Bonus nalang ang promotion.

“I need to make coffee, I need to wake up!” saad ko sa sarili dahil ako nalang ang nasa office ngayon dahil sa tinatapos kong report.

Tumayo ako at pumunta sa pantry pag labas lang ng department. Nagtimpla ako ng kape para magising ang aking diwa at gumana ang utak sa pag iisip.

Habang pabalik sa office at paliko na sa department namin ay bigla akong may nakabungo dahilan kung bakit natapon ang kapeng katitimpla ko lang at mainit init pa.

“fuck! look where you're going! stupid!” nagpanting ang tenga ko sa sinabi nitong lalaki na’to.

Sinamaan ko siya ng tingin “Ikaw ang tumingin sa dinadaanan mo, naglalakad ako ng maayos dito”

“ugh! what? Do you even know who I am?” tanong ng lalaki sakin

“mukha bang kilala kita? excuse me lang ha at magtatrabaho pa ako” paalam ko sa lalaki at handa ng maglakad paalis

“wait! not so fast, you need to clean your mess, what are we gonna do with this shirt huh?” ako nito sa akin, tinignan ko siya at sinuri ang kanyang mukha.

Hindi ko kilala ang lalaki na ‘to, at hindi mapagkakailang gwapo at matipuno ang katawan. lumipad ang tingin ko sa mantsa sa bandang tiyan ng kanyang dress shirt, shet mukhang may six pack abs. Ay ano ba! Amore umayos ka.

Bumalik ang tingin ko sa lalaki at tumaas ang kilay. Pero parang nililiyo ang paningin ko. Bakit napaka gwapong nilalang naman nito?

“kape lang yan, matatanggal din yan ng bleach wag ka mag alala, bye na!” sabay alis ko at dali daling pumasok sa aming department.

“what bleach?” dinig kong sigaw nito.

I need to walk fast kase nag iinit na ang pakiramdam habang kasama ko siya. Tinignan ko ang mukha ko sa salamit at kitang kita ko ang pamumula ng aking mga pisngi.

Sino ba kase ‘yong lalaki na ‘yon at bakit ngayon ko lang siya nakita? Istorbo pa, late na nga akong makakauwi at di ko nga alam kung may masasakyan pa ako eh.

Minadali ko na ang pag checheck ng aking report para bukas at siniguradong walang mali dito dahil may posibilidad na mag report kami sa harap ng CEO bukas, dahil personal daw nitong hinihingi ang records ng department from the past year at ako ang naitoka ng senior namin para gawin ito. Kaya hindi dapat papalya ang report ko, dito nakasalalay ang future ko sa kompanya.

“Tiya, tiyo, mano po” pag uwi ay nadatnan ko si tiya at tiyo na nanonood ng TV sa sala. Mabuti na lang at may nasakyan pa ako pauwi.

“mabuti at nakauwi kana Amore, kami ay inaantok na papasok na kami sa kwarto” ganyan sila, hinihintay parin nila akong makauwi kahit na inaantok na sila. Tinitiyak nilang nasa bahay na ako bago sila matulog.

Pag uwi ay kinamusta ko lang si Solo sa eskwelahan at nag salang ng labahan.

“Solo, matagal ka pa ba dyan? kailangan ko ng matulog” sigaw ko sa kapatid

“Eto na ate, patapos na” at lumabas din siya sa CR

Pumasok na ako para maka pag ayos na. Muli kong naisip ‘yung lalaking nakabunggo ko sa office, sino kaya iyon? Bakit ang gwapo?

Ngayon lang ako nakakita ng ganoon ka gwapong lalaki, magbuhat ng ako ay mag high school at college ni minsan hindi ako nag ka crush sa kahit na sino. Ano at nahuhumaling ako sa mukha ng lalaki na hindi ko naman kilala?