chapter 2

Note: Ginawa kong third person at Tagalog ang discreption ang pov ni Dante  pero English ang salita niya. Dahil alam kong ang iba gusto talaga purong Tagalog :)

___

DANTE 

Pagkalabas ni Dante Sartore sa loob club sinalubong siya ng malamig na simoy nang hangin sa may parking lot.

Tahimik siyang sumakay sa likurang upuan ng itim niyang armored SUV. Pagkasara nang p***o, agad na lumapit si Marco sa nakabukas na bintana.

"Boss, we still haven't found Diego Salazar."

Hindi agad sumagot si Dante, nanatili nakatingin ang mata niya sa entrance ng club. Dahil sa pagkakataong 'yon ay hindi si Diego ang laman ng isip niya.

Kung hindi ang babaeng naiwan sa loob si Mira.

Para kay Dante hindi ito nagpanggap para mapansin siya at lalong hindi sinubukang gamitin ang kagandahan nito para makalapit sa kanya.

Mababakas ang takot  ngunit hindi ito marunong magsinungaling. Higit sa lahat may dignidad itong ipinaglaban sa kabila ng hirap nang buhay.

Pagkaraan ng ilang segundo ay saka lamang nagsalita si Dante.

"Keep searching."

Tumango si Tino.

"Yes, Boss."

Bago pa ito tuluyang makalayo ay muling nagsalita si Dante.

"Tino." Tawag niya at napahinto si Marco.

"Yes, Boss?" Takang tanong ni Tino.

"Check Mira's background."

Bahagyang kumunot ang noo ni Tino.

"Do you think she's connected to Diego?"

Muling ibinaling ni Dante ang tingin sa club. "I don't know. But I want her details."

Tumango si Tino at nagpaalam na ito  unti-unting umandar ang SUV hanggang sa tuluyan itong naglaho sa madilim na kalsada.

Patuloy naman na tumatakbo sa isipan ni Dante ang magandang mukha ni Mira, ang katawan ni Mira na ngayon lang siya maapektuhan. Nagpigil lamang siya pero kanina habang sumasayaw si Mira nasa isip na niyang nasa ibabaw na siya nito.

___

Tahimik na nakatayo si Dante sa harap ng malaking window ng kanyang penthouse suite. Mula roon ay tanaw ang kumikislap na ilaw ng buong Maynila.

Ngunit wala roon ang kanyang atensyon. Nasa litrato ito ng isang lalaki. Si Diego Salazar. Isang traydor at magnanakaw.

Ang taong sumira ng tiwala nang pamilya Sartore, malalim na napabuntong hininga si Dante. Dahil kaya nagpapunta rito sa pilipinas ang grupo nila Dante dahil dito sa lugar na ito huling namataan si Diego 

Napalingon naman si Dante ng bumukas ang p***o at pumasok si Tino habang may dalang makapal na folder.

"Diego Salazar has been hiding in the Philippines for almost 3 months."

Hindi nagsalita si Dante, tahimik niyang pinagmasdan ang litrato. Kitang-kita ang peklat sa kaliwang pisngi ng lalaki, isang mukhang hinding-hindi niya makakalimutan.

"He didn't just steal money from the Sartore family. He also escaped with highly confidential information."

Pagpapatuloy ni Tino at unti-unting humigpit ang hawak ni Dante sa baso na may lamang imported na alak.

Hindi pera ang dahilan kung bakit niya hinahabol si Diego kung hindi ang pagtataksil nito sa kanyang ama at ang pagkamatay ng asawa ni Dante.

Natahimik ang buong silid, walang sinuman sa kanyang mga tauhan ang naglakas-loob magsalita. Alam nilang kapag ganoon katahimik ang kanilang boss.  

May mamamatay at makalipas ang ilang sandali ay nagsalita si Dante.

"Have you found him?" Tanong niya.

Bahagyang yumuko si Tino.

"Not yet, Boss."

Dahan-dahang humarap si Dante sa kanyang mga tauhan, walang emosyon ang kanyang mukha.

"Then why are you still standing here?"

Nagkatinginan ang mga lalaki walang sumagot.

"Find him."

Sabay-sabay silang tumuwid ng tayo at yumukod.

"Yes, Boss!"

Isa-isang nagsilabasan ang mga ito, naiwan lamang si Tino sa loob.

Nag-atubili muna ito bago muling nagsalita.

"Boss... there's something else."

Inilapag niya ang isa pang folder sa mesa.

"We've completed the background check on the woman from the club."

Nag-iba ang ekspresyon ng mukha ni Dante at dahan-dahang umupo siya.

"Go on." Sabi niya.

Binuksan ni Tino ang folder.

"Her name is Mira Santos. Twenty seven years old. Single mother."

Ibinuklat niya ang susunod na pahina.

"She has a five-year-old son who lives in the province with her parents."

Tahimik lamang na nakinig si Dante.

"She has no criminal record. No connections to any criminal organization. She works as a dancer at the club."

Muling nabalot ng katahimikan ang silid at lahat ng nasa ulat ay nagsasabing malinis si Mira. Isang ordinaryong babae. 

"You can leave now." Mahinang sabi niya at nang maiwan siyang mag-isa muli niyang pinagmasdan ang ilaw ng lungsod.

Sa loob ng maraming taon paghihiganti lamang ang laman ng kanyang isip ngunit nadagdag sa kaniyang plano si Mira.

____

MIRA

Hindi ko maalis sa isip ko ang lalaking na 'yon. Kahit nakauwi na ako sa maliit kong inuupahang apartment ay paulit-ulit pa ring bumabalik sa isip ko ang kanyang mga mata.

Habang nakahiga ako nakapikit ang mata ko pero hindi pa ako tulog, nagbalik sa alaala ko ang gwapong mukha ng lalaki na 'yon. Ang lakas ng dating niya, kahit boses niya pakiramdam ko nasa tenga ko pa rin.

Hanggang sa ang kamay ko humihimas sa hita ko paakyat sa loob ng maikli kong bistida. Napakagat labi ako ng hawakan ko ang ibabaw ng panty ko at ang daliri ko na hinihimas ang ibabaw at pinakahiwa. Ang isang kamay ko ay nasa isang sus* ko marahan kong minamasahe.

Habang ginagawa ko yun ay nasa isip ko yung lalaki na yon kung paano niya ako tingnan kanina. Ang labi niya na para bang kaysarap halik-halikan.

Fvck! Mira!

Dumilat bigla ang mata ko at bumangon napaupo ako. 

"Ano ka ba, Mira? Bakit mo ba iniisip yung lalaki na yon at pinapantasya mo pa ngayon?" bulong ko sa sarili.

Napabuntong hininga ako dahil sa totoo lang hinahanap-hanap ko na rin ang sex. Minsan nga naisip ko bumili ng vibrator kaso nahihiya lang ako. Ayoko rin makipag-sex lang basta lalo na sa customer mamaya may sakit pa 'yon.

Pinilig ko ang ulo ko at kinuha ang cellphone ko para tawagan sila nanay. Ilang ring lang ang lumipas bago niya sinagot.

"Mira, anak."

Napangiti ako. "Ma, kumusta po kayo?"

"Ayos lang kami. Kumain ka na ba?"

"Opo." Hindi ko na sinabi ang totoo, hindi ko pa nga nagagawang kumain.

"Sandali, gusto kang kausapin ni Liam." Ngiting sabi ko.

"Mama!"

Narinig ko ang masiglang boses ng anak ko. Napapikit ako miss na miss ko na siya, tatlong buwan na akong hindi nakakauwi.

"Kumusta ang baby ni Mama?"masya kong tanong.

"Mama, nakakuha ako ng perfect sa spelling!"

Napangiti ako habang unti-unting namumuo ang luha sa mga mata ko.

"Talaga? Ang galing naman ng baby ko."

"Mama, kailan ka uuwi?"

Napahigpit ang hawak ko sa cellphone. Hindi ko alam ang isasagot kung maaari lang sana. Kaso hindi pa puwede, kailangan ko munang matubos ang maliit na naming bukid na nakasanla.

"Gusto ko na ngang umuwi." Mahina kong bulong. "Kapag nakaipon pa si Mama, ha? Promise."

"Promise?"

"Oo naman Promise." Ipinikit ko ang mga mata ko.

Lahat ng ginagawa ko ay para sa anak ko at sa magulang ko dahil wala na silang aasahan na iba dahil nag-iisa lang nila akong anak.

Pagkatapos ng tawag ay napaupo ako sa gilid ng kama. Tahimik ang buong apartment, tanging tunog ng electric fan ang naririnig ko.

Mayamaya'y nakatulog ako sa sobrang pagod at ang alam nila ngayong umaga ang pasok ko sa trabaho pero ang totoo ngayon palang ako matutulog galing trabaho.