chapter 4

MIRA

“What do you want?” Tanong ko habang sabay kaming naglalakad papunta sa private lounge kung saan puwede kang masolo. Pero bihira lang yon mangyari dahil mahal ang bayad at mga kilalang tao lang ang nandito.

“Just come.” Mahinang sabi niya sapat na para marinig ko. 

Swerte ko ba? Isip ko dahil first time ko makapapasok rito at isa pa dito rin malayang gawin ang gusto mo. Hindi naman siguro…

"If you have questions, you can ask them here or the manager.” saad ko at umiling siya.

"No, I want you only.”

Napakagat ako sa labi ko dahil pati pagsabi niya ng ganun iba ang dating sa akin. Hindi ko alam kung mapagkakatiwalaan ko ba siya, kahit pa gwapo siya mamaya anong gawin niya sa akin sa loob. Buti sana kung ano lang…

"Don't worry. I won't hurt you."

Hindi ko alam kung bakit, pero hindi sapat ang sinabi niya para mawala ang kaba ko pero naroon naman yung may konting tiwala. Bahala na pero kailangan alerto ako.

Lumingon ako sa manager namin bago ako tuluyang pumasok sa loob baka kasi sakali magbago isip ni manager David.

"Sir.” Tawag ko pa at ngumiti siya nang pilit.

"Mira, okay lang 'yan. Nandito lang naman naman kami at sila,”

Napabuntong-hininga ako lalakasan ko nalang ang loob ko. Napansin kong nakasunod lang sa amin ang mga bodyguard niya, pero nanatili silang nasa labas nang buksan niya ang p***o.

Pagkapasok namin ay nalanghap ko agad ang mabangong amoy at malamig na mula sa aircon.  Hindi ganun kalaki pero parang isang kwarto ito, wala naman kama pero may mahabang sofa na kulay itim. 

Isang malaking flat screen na tv at mababang lamesa na babasagin, may chiller rito at may mga alak na laman sa may tabi nito ang mga imported na alak. Doon siya una lumapit at namili ng alak doon at ilang saglit lang may napili na siya. Nanatili akong nakatayo at nakatingin lang sa kanya.

“Do you drink?” Tanong niya habang nagsasalin sa mababang baso.

“Yes, but not too much.” Sagot ko at tumamgo siya, dalawang baso ang sinalinan niya at binigay sa akin ang isa.

“Thanks.” Tipid ang ngiting pasasalamat ko.

Marahan siyang naupo sa sofa habang ako naman ay nanatiling nakatayo.

"Sit down."

Napailing ako. "I'm fine standing."

Ilang segundo niya akong tinitigan bago siya bahagyang tumango.

"You're afraid of me."

Napakagat ako sa labi dahil hindi ko naman itatanggi. "Shouldn't I be?"

Hindi siya agad sumagot sa halip ay may inilabas siyab mula sa loob ng suit niya at nilapag sa lamesa. 

"Do you know this man?"

Yumuko ako at tiningnan bahagya akong natigilan pero agad akong nakabawi at taas noong umiling ako. 

"No. I've never seen him before." Hindi siya nagsalita, pinagmasdan lang niya ang mukha ko. Para bang hinahanap sa mukha ko kung nagsisinungaling ba ako.

“This man is dangerous."

Napalunok ako. “And why are you asking me?"

Hindi siya agad sumagot, tumayo siya at dahan-dahang lumapit sa akin napaatras ako nang isang hakbang. 

"Because someone told me he has been seen near this club."

“Ok. So that's why you came here?” Litanya ko at bahagya siyang tumango.

Muli niyang kinuha ang litrato at sinuksok sa loob ng suit niya.

"I believe you."

Napabuntong-hininga ako at pakiramdam ko ay saka lang ako nakahinga ng maayos pero akala ko tapos na.

"Tell me about yourself."

Napakunot-noo ako sa tanong niya at gusto ko sana matawa pero pinigilan ko.

"Why?" Curious kong tanong.

"Because I want to know who you are."

Napailing ako. "I'm just an ordinary woman, nothing special.”

"No one is ordinary."

Napangiti ako nang bahagya dahil sa sagot niya at kahit paano ay natuwa ang puso ko.

"Well... I'm a single mother. I work here because I need money. My son is living with my parents in the province."

Tahimik lang siyang nakinig sa akin habang iniinom ang alak at ako naman ay uminom muna bago magpatuloy.

"Everything I do... I do it for my son and my parents."

Hindi ko alam kung bakit ko iyon nasabi, marahil dahil sa unang pagkakataon, may taong nakinig sa akin. 

"You're a good mother."

Hindi ko napigilang hindi mapangiti dahil ngayon ko lang narinig ang ganung salita sa taong hindi ko pa ganun kakilala.

"Boss, we found him."

Nagbago ang ekspresyon ng mukha ni Dante dahil sa sinabi ng tauhan niya.

"Where?"

"Three blocks from here."

Tahimik siyang tumingin sa akin bago ibinalik ang atensyon doon sa kasama niya.

"Prepare the cars."

"Yes, Boss."

Pagkalabas ng tauhan niya ay muli niya akong hinarap.

"Stay here. Don't leave the club until I come back."

Napakunotnoo ako. “What's happening?"

Hindi niya sinagot ang tanong ko sa halip ay ang sinabi niya ang lalong nagpagulo sa isip ko.

"Your life might be in danger... and I don't take chances."

Pagkatapos noon ay tumalikod siya at mabilis na lumabas ng VIP room, iniwan akong tulala at mas maraming tanong kaysa sa mga sagot.

Napaupo ako at maraming tumatakbo sa isip ko at nagbalik sa isip ko ang picture na pinakita ni Dante.

“Mira! May naghahanap sayong lalaki rito kannina. Sabi ko wala ka pa ayun nagmamadlaling umalis.” 

Napapikit ako at napakuyom ang kamao ko. Ano pa kaya ang kailangan niya sa akin? Hindi pa ba siya tapos gamitin ang anak niya para sa pansariling kapakanan niya? Sa bagay matagal ko na siyang kinalimutan bilang ama.

Napasandal ako sa mga alaala na mga nagbabalik sa alaala ko.

“Dad! Ayoko po!” 

“Anak ngayon lang para sa daddy mo. Pangako pagkatapos nito wala na.” 

“Ayoko po natatakot ako.” 

“Gusto mo ba ako makulong at hindi na makabalik? Kapag nangyari yun hindi na natin mapapagamot ang mommy mo.” 

Hindi ko namalayan na tumulo na pala ang luha ko, mabilis ko yun pinunasan at nagsalin pa ulit ako ng alak sa baso. Agad ko iyon ininom at nakailang shot pa ako bago kumalma ang pakiramdam ko.

Bakit nandito ka na naman? Mangugulo ka na naman sa akin? Ee demonyo kang ama! Wala kang kasing sama! Bakit kailanga mo pa ulit magbalik dito at guguluhin mo na naman ang tahimik kong buhay.