chapter 3

MIRA

Tatlong araw na ang lumipas simula nong gabi na nakita ko ang lalaking 'yon na hindi ko pa alam kung anong pangalan. Pero sa totoo lang nakakatawa man pero umaasa ako sa sinabi niya na magkikita raw kami ulit.

"Hindi na 'yon babalik, asa ka pa?" sabi ng isipan ko habang nag-aayos sa dressing room ng club.

"Mira! May chismiss ako."

Napalingon ako kay Jenny na nagmamadaling nilapitan ako.

"Nakakaloka ang nangyari ngayon grabe talaga."

"Ha? Bakit ano na naman?" Takang tanong ko.

"Maninigarilyo sana ako sa labas pero may nagdatingan na mga itim sasakyan nasa labas lahat naka-park.”

Napakunot-noo ako. "May raid ba?" Kabadong tanong ko dahil kapag mga ganito alerto ako. Minsan kasi yung hinahanap na tao nandito sa amin kaya naman hindi na nakapapagtaka, kaya ako laging nakaalarma.

"Hindi, parang no’ng nakaraang gabi alam mo yun si pogi?”

Biglang bumilis ang tibok ang puso ko at umaasa na siya nga, biglang pumasok ang manager namin. Halatang kinakabahan ito pero parang nakangiti.

Nagsipasukan naman ang ibang kasamahan namin dito.

"Ladies, makinig kayo."

Lahat kami ay napatingin sa kanya.

"Wala munang ibang customer ngayong gabi."

Nagtaka kaming lahat lalo na ako dahil ngayon lang yun nangyarim

"Bakit sir?" Tanong ng isa.

Napalunok ang manager. "Dahil... may nag-rent ng buong club."

Nanlaki ang mga mata naming lahat lalo na ako

“Buong club?" Hindi makapaniwalang litanya ni Jenny.

"Seryoso po ba sir?” Tanong pa ulit ng iba.

Tahimik ang manager sa loob ng ilang segundo. Pagkatapos ay dahan-dahan na bumuka ang bibig niya.

"Nagbayad siya ng... s-sampung milyon."

Parang biglang tumigil ang oras at lahat kami hindi agad nakapagsalita.

"S-sampung milyon?" Hindi makapaniwalang ulit ni Jenny.

"Sir totoo?”  tanong ko rin tumango si manager David.

"Sampung milyon kapalit ng isang gabing pag-stay niya dito. Yan nga lang daw ang dala niyang pera, paano pa kaya kung mayroon pa?” Napasinghap ang lahat.

May ilan pang napaupo sa sobrang gulat.

"Kahit sikat na artista hindi gagastos nang gano'n."

"Sino ba siya?"

"Arab prince ba?"

"O baka anak ng presidente?"

Sunod-sunod ang bulungan sa dressing room.

Ako naman ay hindi mapakali hindi ko maintindihan kung bakit biglang bumilis ang tibok ng puso ko lalo.

“Sandali babalikan ko sila.” Paalam ni manager David.

Nagsunuran naman ang iba at ganun rin kami at paglabas namin ang mga lalaking nakaitim na suit. Nang makita ko ang mga lalaki na yon lalo na yung isa na kumausap sa akin ay alam ko na.

Nandito siya? Talagang tinupad niya ang sinabi niya. 

Pare-parehong seryoso ang mga mukha nila at lalaki na hindi nagpatulog sa akin ng maayos at laging laman ng isip ko.

Suot naman niya ngayon ay kulay abuhin na suit na lalong nagpatingkad sa maputi niyang balat. Lahat ay natahimik na para bang walang may lakas ng loob na magsalita.

Dito na nagtama ang mata namin at nagsimula ulit tumibok ang puso ko ako na ang kusang bumitaw dahil hindi ko kayang tagalan

"Good evening, sir." Bati ni Manager David.

"No one comes in." Sabi niya sa mga bodyguard niya at hindi pinansin si manger David.

Tumango ang mga bodyguard niya. “Yes, Boss."

"No one leaves unless I say." Natahimik ang buong club.

Nagkatinginan kaming lahat sa isa't isa, ano ba talaga ang pakay ng lalaking ito? Nababaliw na ba siya nagsayang siya ng pera? Natigilan naman ako ng maglakad siya at huminto sa tapat ko.

Hindi ko namalayang napahawak ako sa laylayan ng damit ko. Muli kaming nagkatitigan.

"Good evening, Mira."

Napalunok ako bago pilit na ngumiti.

"G-Good evening... sir." Kabadong sagot ko at bahagyang umangat ang sulok ng labi niya.

"I told you we'd meet again." Sabi niya at parang may kumislap sa mata niya.

Hindi ko alam kung bakit parang nanlambot ang mga tuhod ko, huminga ako nang malalim bago nagsalita sa Ingles.

"Why did you rent the entire club?" Kuryos kong tanong dahil ngayon lang ako nakakilala ng tao na magsasayang ng pera para bayaran ng ganito kalaki ang isang gabi ng club.

Tahimik muna siyang tumingin sa paligid bago ibinalik ang tingin sa akin.

"Because I don't like interruptions." Seryoso ang pagkakasabi nito at wala kang kababakasan ng kahit na anong emosyon.

Napasinghap si Jenny sa likuran ko, narinig kong nagbubulungan ang ibang staff at alam kong sila rin hindi pa rin talaga makapiniwala at isa pa walang may magbabalak na gumawa ng mali dahil apat na bodyguard may mga baril na dala.

"Did he really spend ten million just for tonight?"

"Is he crazy?"

"Or is he here because of Mira?"

“Ikaw na teh! Mukhang type ka niya, huwag mo ng palampasin.” 

Mahinang bulong sa akin ni Jenny, hindi ko na sila pinansin at ayokong mag-assume na ako talaga pero hindi ko maiwasang hindi isipin na ako talaga ang pakay niya.

Ang buong atensyon ko ay nasa lalaking nasa harapan ko. Lumapit ‘yung isang tauhan niya at may ibinulong.

Tumango ito bago muling tumingin sa akin.

"Walk with me."

Napaatras ako nang bahagya. "I'm sorry... I'm still working." Sabi ko at ahimik niya akong tinitigan.

Pagkatapos ay inilabas niya ang isang itim na sobre at iniabot sa manager.

"She's done working tonight." Mahina niyang saad pero mararamdaman mo ang awtoridad.

Nang buksan ng manager ang sobre ay halos manginig ang mga kamay nito at nanlalaki ang matang tiningnan ako.

"Boss... this is..."

Hindi na nito naituloy ang sasabihin, napatingin sa akin si manager.

"Mira... you can go with him. I'll take care of everything here."

Nanlalaki ang mata kong tiningnan si manager David.

"I don't know who you are." Litanya ko at nagbago ang ekspresyon niya.

"My name is Dante Sartore."

Sandali akong natahimik hindi ko alam pero parang pamilyar ang pangalan pero binalewala ko na ‘yon. 

"And what do you want from me, Mr. Sartore?” Matapang kong tanong. Ilang segundo siyang hindi sumagot.

Pagkatapos ay diretso niya akong tiningnan sa mga mata. Bahagyang yumuko siya nilapit ng konti ang mukha sa akin.

"You will... soon enough."

Hindi ko alam kung bakit, pero lalo akong kinabahan pero wala naman siya sigurong gagawin sa akin ma hindi maganda?