บททั้งหมดของ The Way Mafia Boss Claimed Me: บทที่ 1 - บทที่ 9

MIRASa malamyos na musika ay kasabay nito ang pag-indayog ng makurba kong balakang at malambot kong bewang. Ang spot light na sa akin lang nakatutok at mga matang puno ng pagnanasa.Sa bawat galaw ko ay siyang dagdag sensasyon sa mga lalaki narito ngayon, iba-iba lang sila ng personalidad pero iisa ang hanap nila. Mga sabik sa puk*.Mula sa mahabang stage ay dahan-dahan akong naglakad papunta sa doon sa pole, slow motion akong naglakad habang kumikinang ang kulay silver kong bra na may mga hibla-hibla na mas nakakadagdag akit dahil kasabay sa pag-alog ng dalawang malulusog kong dibdib ay makikita mo ang pag-sway. Tinernuhan ng manipis na silver na halos parang panty na rin.High heels na kulay silver rin, umikot ako sa tubo at doon ay naglambitin ako ng paikot-ikot ngunit dahan-dahan lang na para bang inaakit ko ang lahat. Matapos ay tumayo ako at gumiling ako pababa at dinidikit-dikit ko ang aking hiwa sa tubo.Itong tubo na lang ang nagpapasaya sa akin at ilang taon na rin simula n

MIRATatlong araw na ang lumipas simula nong gabi na nakita ko ang lalaking 'yon na hindi ko pa alam kung anong pangalan. Pero sa totoo lang nakakatawa man pero umaasa ako sa sinabi niya na magkikita raw kami ulit."Hindi na 'yon babalik, asa ka pa?" sabi ng isipan ko habang nag-aayos sa dressing room ng club."Mira! May chismiss ako."Napalingon ako kay Jenny na nagmamadaling nilapitan ako."Nakakaloka ang nangyari ngayon grabe talaga.""Ha? Bakit ano na naman?" Takang tanong ko."Maninigarilyo sana ako sa labas pero may nagdatingan na mga itim sasakyan nasa labas lahat naka-park.”Napakunot-noo ako. "May raid ba?" Kabadong tanong ko dahil kapag mga ganito alerto ako. Minsan kasi yung hinahanap na tao nandito sa amin kaya naman hindi na nakapapagtaka, kaya ako laging nakaalarma."Hindi, parang no’ng nakaraang gabi alam mo yun si pogi?”Biglang bumilis ang tibok ang puso ko at umaasa na siya nga, biglang pumasok ang manager namin. Halatang kinakabahan ito pero parang nakangiti.Nagsip

MIRAIsang oras na ang lumipas simula ng umalis si Dante, lumabas na ako kanina at tumulong sa ginagawang paglilinis ng mga kasamahan ko dahil nainip na ako."Your life might be in danger... and I don't take chances."Hindi ko maintindihan kung bakit pero ang lakas ng dating sa akin at talagang ginulo niya ang isip ko. Tahimik na ang buong club dahil mga nagpapahinga na sila at yung iba nag-uusap-usap doon sa likuran habang ang ibang mga bodyguard ni Dante ay nakabantay sa bawat pasukan.Dahil yung isa lang ang kasama ni Dante at kung tama ako ng dinig sa pangalan no’ng isa na Tino.Napalingon ako ng bumukas ang pinto ng club at magkasunod na pumasok si Dante at yung Tino. Halatang kagagaling lang nila sa bakbakan at pansin ko na may bahid na dugo sa may balikat ni Dante.Parang dumaplis ang bala at napunit ang manggas ng suit niya biglang kumilos ang paa ko at nilapitan siya."You're hurt.” Saad ko at sinulyapan niya ang balikat niya saka bumalik ang tingin sa akin."It’s okay.”Nap

MIRABigla akong nagising hindi ko namalayan na nakatulog pa ako at pagbangon ko grabe ang sakit ng buong katawan ko. Sa yung kepyas ko parang naroon pa rin yung kiliti sa nangyari aa amin.Teka? Nasaan siya? Dahil wala na akong katabi dahan-dahan akong tumayo at kahit hirap lumakad ay pinilit ko dinampot ko ang mga damit ko at sinuot. Sinuklay ko lang ng kamay ko ang buhok ko at nagmamadali na akong lumabas.Dahan-dahan akong naglakad at nagpalinga-linga, paglingon ko doon banda sa may terrace dahil salamin ang pinto nakita ko si Dante nakatalikod habang may kausap sa cellphone. Mabilis kong tinakbo ang pinto at lumabas, dali-dali akong naglakad papunta sa elevator.Bakit ka ba nagmamadali Mira parang may ginawa ka naman kasalanan isa pa bakit hindi ka nagpaalam?Natahimik ako pagpasok ko sa elevator dahil parang hindi ko siya kayang harapin ngayon matapos ang nangyari sa amin. Nagisin na ako sa kahibangang ginawa ko. Potek! Paano kung mabuntis ako? Kailangan ko ‘tong inuman.Bumuk

MIRAMahigpit kong hawak ang business card habang nakasakay sa taxi pauwi. Paulit-ulit na binibigkas ng isipan ko ang pangalan niya.Mulli kong sinulyapan ang card na binigay niya at napabuntong-hininga ako at mabilis na ibinalik ang card sa loob ng wallet ko.Hindi. Hindi ko dapat iniisip ang alok niya isa pa malayo at nandito ang trabaho ko pati na ang anak ko.___Pagdating ko sa maliit kong apartment, agad kong isinara ang pinto at nilapag ko ang bag sa maliit kong sofa bago ako dumiretso sa kusina para uminom ng malamig na tubig.Kahit umiinom ako ng tubig hindi mawala sa isip ko ang salitang sinabi ni Dante na nagpagulo talaga sa isip ko lalo na ng puso ko."If you don't call... I'll assume this is goodbye."Napailing ako. "Bakit ba kasi ang gulo mo, Dante?" Mahina kong sambit at mariin akong napapikit. Kung gusto niya akong bilhin, bakit parang hindi naman iyon ang ipinaparamdam niya? Bakit parang… umaasa ba ako na bukod pa doon?Kinuha ko ang wallet ko at muling inilabas ang c