ログインCHAPTER 22: MARK’S POV:Hindi nagtagal, bumalik na rin si Lou sa classroom. Kapansin pansin ang pag iwas niya sakin at hindi ko mawari kung bakit, hindi ko alam kung dahil ba sa nangyai no’ng nag bar kami o dahil kay Katelyn. Kahit may bakanteng upuan pa sa tabi ko, kay Aleck siya tumabi, nagbubulungan sila pero naririnig ko rin naman.“you know what guys, para talaga kayong mag boyfriend,” komento ni Katelyn na naka lean sa shoulder ko.“bat ba ang malisyosa mo? normal lang to sa’min. hindi nga nagseselos si Athena eh,” ani Aleck“di ka sure bro,” sabi ko dahil na open up na sa’kin ni Athena one time na nagseselos siya every time tinatawag ni Aleck na baby girl si Lou“baka ikaw lang bro,” singit naman ni Ivan sa usapan“bat naman magseselos ang boyfriend ko?” tanong ni Katelyn“Aleck, pahatid mamaya ha, coding si dad.”“sure. Pero let’s dinner muna mamaya”“ako na bahala sa dinner and chill mamaya. Namiss ko kayo ka bonding eh,” si Katelyn nan aka sandal parin sakin.“kayo nalang. A
MARK'S POV: Gusto ni Lou na iwasan ko raw muna siya dahil sa ginawa niya which is I understand kahit hindi naman dapat kasi nga ok lang talaga sakin. Dumeretso muna ko sa tambayan dahil medyo maaga pa naman at nong malapit na mag umpisa ang first subject namin sa umaga, sabay-sabay kaming pumasok. Pagdating namin sa classroom, may pumukaw agad sa atensyon ko. Shit! Bakit sa lahat ng pwedeng bumungad sakin, siya pa talaga. Naka upo pa siya sa tabi ni Lou.“oh! Hi Katelyn,” bati ni Aleck“hi Aleck,” sabi niya sabay beso“long time no see ah, how are you?” sabi naman ni Ivan“long time no see Ivan, I’m happy kahit nakita ko kayo ulit,” sabi niya sabay beso rin kay Ivan“magkakakilala kayo?” tanong ni Lou“yeah, they are my highschool friends. I’m Katelyn,”“nice to meet you katelyn, I’m Lou.”“nice to meet you, Lou,” sabi niya at nag shakehands sila“kilala mo rin siya?” tanong niya kay katelyn, she’s referring to me“yeah of course. He’s my boyfriend,” proud na sabi ni Katelyn“b-boyfr
MARK’S POV: Pag gising ko, nagluluto si tito ng almusal kaya tinulungan ko nalang muna. Maya-maya pa habang kumakain kami biglang dumating si Lou. Natawa nga ako sa sinabi ni tito na maigi nalang na hindi maalala ni Lou ang nangyari kagabi dahil sobra daw nakakahiya, para sakin naman hindi naman yon nakakahiya dahil sanay naman na ko sa gano’ng eksena.After lunch na ko umuwi dahil hinintay ko pang matuyo ang damit ko. Pag uwi ko sa bahay, nadatnan ko si mommy na paalis na naman ng bahay. San na naman kaya pupunta ‘to.“ikaw bata ka, kaninong bahay ka na naman nakitulog? Tinawagan ko ang mga kaibigan mo, at hindi ka daw doon natulog.”“bakit ba? Ang importante naman umuwi ako,” pabalang kong sagot, ganitong masakit ang ulo ko, ‘wag niya kong simulant“Hindi ka na nahiya, naki tulog ka na nga, nag uwi ka pa ng damit na hindi sayo. May bahay ka naman bakit sanay na sanay kang makitulog sa ibang bahay?” sermon ni mommy sakin“I swear, I wanted to go home, pero anong magagawa ko kung aya
MARK'S POV: dahil nga sobrang lasing na ni Lou ako nalang ang mag bubukas ng pinto nila dahil baka tulog na rin si tito. Hinanap ko ang susi ng bahay nila pero nagulat ako nang bigla niya akong hinalikan. Keys kasi na susi, hindi kiss na halik. "Oy," sabi ko sabay bitaw sa halik "tito," sabi ko nang biglang bumukas ang pinto. Shit nakita kaya niya yong halik "Pasok na kayo. Kailangan mo ba ng tulong?" Tanong ni tito "Ay hindi na po. San po yong room ni Lou?" "Sa taas, sa may gitnang kwarto. Sunod ako doon." Pag dating ko sa kwarto, agad ko s'yang nilapag sa kama. Aalis na sana ako nang bigla s'yang tumayo medyo natumba nga siya pero nasalo ko naman. "San ka ba pupunta?" Tanong ko "Ehem. Anong nangyayari dito?" Tanong ni tito na may dalang batya at bimpo "Hi daddy Rick," kumaway pa talaga siya "Tigilan mo ko. Pasaway ka," "Ang init!" Reklamo niya sabay hubad ng damit niya. Tumalikod agad ako dahil bigla akong nahiya kahit naka bra naman siya. Baka kung ano pa kasi ang isipi
MARK'S POV: I'm glad pinayagan na ko ni Lou na ligawan siya. Sana talaga pag dumating yong panahon na mamahalin din niya ko, sana hindi matulad sa past ko ang magiging relasyon namin. Naka move on naman na ko pero hindi ko pa kaya I disclose ngayon kung anong nangyari dahil may kunting sakit pa, siguro kasi wala pa kaming proper closure no'ng tao na yon. "Night out tayo mamaya. It's on me," pag anyaya ko kila Aleck at Ivan "Wow. Ano meron? Sinagot ka na? Ay sorry di ka pala napayagan manligaw," pilyong biro ni Aleck "Di ka sure." "Ha weh? Pumayag na siya ligawan mo?" "Oo. Hindi ko raw siya tinigilan kaya bahala nalang daw ako." "Wow congrats bro. Pag igihan mo." "Magtino ka na.""Mga gago. Matino naman na talaga ako." "Di kami sure. Diskombyado kami," biro ni Aleck "Gago. Diyan na nga kayo," sabi ko sabay walkout pero sinundan din naman nila ako "Hi Mark, can we go out for lunch?" Tanong no'ng babaeng nakasabayan namin "No," simpleng sagot ko at hindi ko siya nilingon "Ma
LOU'S POV: Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko sa pag amin sakin ni Mark pero para sa ikakabuti ng lahat, maigi nang 'wag na muna. Hindi naman sa hindi ko siya gusto o hindi ko siya mahal, hindi lang siguro ako handa para doon kasi para sakin medyo mabilis ang mga pangyayari. I'm not closing my doors though. Hindi siya pumasok dahil lang don, I feel bad. Ayaw na ayaw ko kasing may nasasaktan ako. Pero ano magagawa ko, hindi pa ito ang tamang panahon. Pero bahagya akong nagulat sa sinabi niya na pagod na raw siya. Ang lalim ng pagkakasabi niya na tila may mas malalim pa yon na kahulugan. "Mark," pag tawag ko nang makita ko siya papasok ng classroom "Bakit?""Can we talk?" "Ok. Sa tambayan," sabi niya at naunang mag lakad "ano pag uusapan natin?" Tanong ulit niya at saka ito lumabas sa balcony ng tambayan nila "I just wanna say sorry for saying no," sabi ko sabay yuko. I really feel bad kasi "You don't have to say sorry. You don't owe me an explanation." "I do kasi alam ko
MARK'S POV: For the past 2 days, sobrang naiinis ako sa presensya ni Romeo. Wala naman s'yang ginagawang masama pero kasi anak siya ex ko eh, oo ex ko si Lou and we're not real siblings. We're actually step siblings. I hate everything about her, kahit pa ang anak niya, I hate him kahit wala s'yang
LOUREL'S POV: I'm glad mommy confronted them sa ginagawa nila kay Romeo, hindi na kasi talaga makatarungan eh. Nakakabwisit lang na gina-gaslight pa nila kami as if hindi mali ang ginagawa nila. "Mhie, init naman ng ulo mo. Relax lang. Hindi naman namin ipapahamak yong apo ko." "Dapat lang dhie.
LOUREL'S POV: masakit makitang hindi parin tanggap ni daddy hanggang ngayon ang mismong apo niya dahil lang sa isang rason. Pero umaasa parin akong balang araw matatanggap niya ang anak ko "Nak, pagpasensyahan mo na ang inasta ng daddy mo ha." "Naiintindihan ko po." "Sige na. Pumasok na kayo at
MARK'S POV: since I only have 1 week to prepare for Christmas, dahil na rin sa sobrang busy ng kumpanya, I decided to shop for gifts. After ko mamili ng mga gift pumunta ako sa toy kingdom para bumili ng collection ko, I'm collecting hirono at pokemon. Nang dadamputin ko na sana ang pokemon blindb







