3

Bella POV... 

Muli akong napatingin sa lalaking katabi ko. Nanlalamig ang buong katawan ko. Nakaupo ulit ako sa malambot na sofa, pero parang tinulos ako rito at hindi na makagalaw. Ang kamay niya ay mahigpit pa rin nakakapit sa braso ko, masyadong mahigpit na parang ayaw niya akong pakawalan kahit sandali lang.

"Hindi pa nga tayo nagsisimula..." ulit niya. Malamig ang boses niya, may nakatagong pagbabanta na nakakapanindig ng balahibo. Yumuko siya nang bahagya, sapat para maamoy ko ang mamahaling pabango niya na parang nakakasakal sa dibdib ko.

"...natatakot ka na?"

Hindi ako makasagot kahit ano. Ang luha na kanina pa nagbabadya sa mga mata ko ay tuluyan nang tumulo sa pisngi ko. Nanginginig ang labi ko habang pilit kong iniwasan ang tingin sa kanila. Ang mga kamay ko ay mahigpit na nakakuyom sa damit ko, parang doon lang ako makakahanap ng kaunting lakas.

"P-please po... maawa po kayo sa akin..." mahina at garalgal kong pakiusap sa lalaking nagligtas sa akin kanina. Umaasa pa rin ako na may kahit kaunting awa siya. 

"Pakiusap po... gusto ko na pong umuwi. Uuwi na po ako sa probinsya namin... hinihintay po ako ng nanay at tatay ko.."

Natahimik sila saglit. Nakasandal si Maddox sa sofa na parang hari, isang braso nakapatong sa likod nito habang nanonood siya sa akin. Ang mga mata niyang kulay abo ay walang emosyon, pero ramdam na ramdam ko ang bigat ng titig niya. Parang ini-scan niya ako nang mabuti bawat takot ko, bawat panginginig ng katawan ko, bawat mabagal at nanginginig na paghinga ko. Parang nakikita niya lahat ng iniisip ko.

Si Kieran naman, yung may purong asul na mata, ay tumawa nang mahina at napailing-iling. Tinanggal niya ang necktie niya at itinapon sa isang upuan. "Damn, she's shaking, Maddox... Are you sure about this? We're going to fuck her?"

Dahil sa sinabi niya mas lalo akong kinilabutan. Napayakap ako nang mahigpit sa sariling katawan at umiyak na ng umiyak, tahimik pero puno ng takot. Ang dibdib ko ay sumasakit sa sobrang kaba. Ang mga lalaking ito... sobrang titikas at nakakatakot lalo na yung Maddox.

Parang isang tingin niya lang ay kayang durugin ang buong pagkatao ko. Sa isip ko, paulit-ulit kong naaalala ang bahay namin sa probinsya. Ang maliit na kusina kung saan nagluluto si Nanay, ang ngiti ni Tatay kapag umuuwi siya galing sa sakahan, at ang pangako ko sa kanila na makakahanap ako ng mabuting trabaho dito sa Maynila para matulungan sila. 

Pero bakit ba ako napunta rito? Bakit ganito ang nangyayari?

"You're so cute when you're scared," bulong nung katabi ko malapit sa tainga ko. Ang mainit niyang hininga ay dumampi sa balat ko. Hinaplos niya ang hita kong nakalantad dahil sa maikling damit na suot ko.

Napatalon ako nang todo, akmang tatayo para tumakbo, pero agad niyang hinawakan ang kamay ko para hindi ako makagalaw.

Automatic akong napatingin kay Maddox na nakaupo sa harapan namin. Nakikiusap ang mga mata ko sa kanya. Kahit alam kong may panganib din siya, umaasa ako na siya ang makakatulong sa akin. Siya ang nagligtas sa akin kanina... siguro naman may mabuti pa rin siyang puso.

Nakatingin lang siya sa akin nang matagal. Walang emosyon ang mukha niya, parang bato na hindi ko mabasa. Pero may kung anong matalim at malalim sa mga mata niya. 

"Cairo."

Naputol ang pag haplos ng lalaking katabi ko nang tawagin siya ni Maddox. Malamig. Walang emosyon.

"Don't touch her."

Parang tumigil ang mundo ko sa sinabi niyang iyon. Napigil ang paghinga ko. Biglang nagbago ang hangin sa buong silid parang mas mabigat, mas nakakatakot.. 

Dahan-dahang bumitaw yung Cairo, pero nanatili ang nakakalokong ngisi sa labi niya. Parang natutuwa pa siya sa sobrang takot na nakikita niya sa mukha ko.

Mahigpit kong niyakap ang sarili ko, pilit pinipigilan ang paghinga kong nanginginig. 

"P-please po..." patuloy paring pumapatak ang luha ko basang basa na ang pisngi at damit ko. 

"Pauwiin niyo na po ako.... Bago pa lang po ako dito sa Maynila. Gusto ko lang po maghanap ng trabaho para sa pamilya ko... hindi po yung ganito."

Tumingin ako ulit kay Maddox.

Umaasa. 

Umaasang siya ang makakaintindi sa akin. Pero nanatiling malamig at walang katiyakan ang ekspresyon niya.

"Come here."

Nanigas ako sa kinauupuan ko.

"Sit beside me."

Saglit akong hindi gumalaw. Sumisigaw ang isip ko na tumakbo, lumabas sa p***o, at huwag nang lumingon.

Pero kapag naalala ko... siya ang tumulong sa akin palayo kay Martinez nawawala ang takot ko. 

Maaaring mapanganib siya... pero parang iba siya sa tatlo. 

Dahan-dahan akong tumayo, nanginginig ang mga tuhod ko, lumapit ako sa kanya.

Maingat akong umupo sa tabi niya, pilit na nag-iiwan ng malaking distansya sa pagitan namin.

Nanginginig pa rin ang mga kamay ko na nakakuyom sa kandungan ko nang mag salita siya.. 

"Pour my drink."

Bahagya akong napatingin sa kanya. Napakagat ako sa labi at marahang tumango. Kinuha ko ang mamahaling bote ng alak na nasa mesa. Sobrang nanginginig ang mga daliri ko habang binubuhat iyon na parang anumang oras ay mahuhulog.

Dahan-dahan kong sinalinan ang baso niya. Bawat galaw ko ay sobrang ingat, pero hindi pa rin maiwasan na may kaunting matapon dahil sa takot ko. Nahihiya ako, pero wala akong magawa.

Kinuha niya ang baso at inubos lahat nang isang saglit. Ipinatong niya ito sa mesa saka muling nagsalita.

"You owe me, Bella," mahina pero matalim niyang sabi. "And I always collect my debts."

"W-wala po akong perang pambayad..." nanginginig kong sagot habang patuloy ang pagpipigil ng luha pero mahirap pala dahil kusa siyang bumabagsak sa takot... 

"Bago palang po ako dito sa Manila... Pangako po, babayaran ko po kayo kapag nakahanap na ako ng trabaho.. Hindi po ako masamang tao...hindi ko po kayo tatakasan.. "

"Tsk. I don't need money," ngumisi siya nang bahagya, pero walang init sa ngiti niya.  "I have plenty of it."

Napalunok ako nang malakas. Lalo na nang may humawak sa balikat ko at parang minamasahe ito nang mahina.

"Relax, princess. We don't bite... unless you ask nicely," sabi nung may blue at silver na mga mata.

Napaigtad ako nang todo nang maramdaman ko ang mainit niyang hininga sa leeg ko habang yumuyuko siya. Tumulo ang luha ko nang walang tigil lalo ng gusto nitong hubarin ang suit ni Maddox na suot ko parin.. 

"Tyant.." biglang sita ni Maddox sa kanya.

Natatawang napataas ng dalawang kamay yung tyrant. 

"Fine..."

Bumaling ang tingin sa akin ni Maddox. Ang mga mata niyang kulay abo ay parang may lamig at init na sabay na bumubuga, na nakakapanlito at nakakatakot.

"Be my slave..."

"P-po...?"

Mabilis akong nag-isip. Hinanap ko sa utak ko kung ano ang ibig sabihin ng "slave" 

Alipin? Bakit? Bakit niya ako gustong gawing alipin niya?

Alipin ay parang maid diba? O personal maid na aasikasuhin mo ang boss mo.. Tama ba? Naguguluhan kong isip. 

Slave, Nag-aasikaso, naglilinis at naghahanda ng inumin niya katulad ng pag-salin kanina ng alak??

"50k a month, you'll also go to school, and you'll have a free house..."

"Maybe that's enough for a slave...". Balewala niyang sabi na agad na kinalaki ng mata ko.

Slave lang 50k a month na, tapos mag-aaral pa ako at libreng tirahan...

Dahil doon, marahan akong tumango kahit nanginginig pa rin ang buong katawan ko. Parang may maliit na pag-asa na sumilay sa isip ko na baka hindi naman talaga siya masama.. 

Ngumisi siya. Saka muling nagsalita.

"Welcome to my world, Bella."