登入Myla’s POV
“Keep your head high, don’t look down!” Rinig ko ang maliit na boses ni Aleron mula sa earpieace na suot ko. Nakatayo ako ngayon sa entrance ng isang engrandeng open party sa isang malawak na resort. Puno ng mga tao ang paligid at halos lahat ng mga naroon ay may suot na magagandang damit at mamahaling mga alahas. “S-Sigurado ba talaga kayo na k-kailangan kong makihalubilo rito?” kabado kong tanong. Hindi ko alam kung paano ko gagawin ang gusto nila dahil hindi naman ako sanay sa ganito. “Just act like you belong to the place.” Muli kong narinig ang maliit na boses ni Aleron sa kabilang linya. “Kailangan mong mahanap si daddy…” Hindi ko na nagawang tapusing pakinggan ang sinasabi niya nang may isang lalaking lumapit sa akin. Hawak nito ang isang kupita na may lamang wine at maangas siyang ngumisi sa akin. “Hey, bago lang ang mukha mo sa akin,” bati niya sa akin at pinasadahan ako ng tingin mula paa hanggang huminto ang tingin niya diretso sa aking mukha. “Nakita kitang pumasok mag-isa. Wala ka bang kasama?” interesado niyang tanong. “A-Ah…” Hindi ko alam ang isasagot ko sa kaniya. Ano ba ang tamang isagot sa ganito? “Kung mag-isa kang nagpunta rito, baka p’wede kitang samahan?” Muli niyang sabi na hindi na bago sa akin, alam ko na agad kung ano ang gusto niyang sabihin. Ngunit bago pa ako makapag-react ay may isang lalaki pang lumapit sa amin at sarkastikong tumawa ng mahina. “Christ, mukhang humihina yata ang banat mo,” turan nito at tumingin sa gawi ko at tulad ni Christ ay ngumisi rin siya sa akin. “Hello, miss p’wede ba kitang maisayaw?” walang pag-aalinlangan niyang tanong sa akin. Nakalahad na rin ang kamay niya na parang hindi niya tatanggapin kung tatanggihan ko siya. Napangiwi ako. Ganito ba ang mga mayayaman? “Anong ginagawa mo? Hindi sila ang ipinunta mo riyan kung hindi si daddy,” rinig kong reklamo ni Aleron sa earpiece. “Miss Francisco, papasok na si Mr. Coast ng venue mag handa ka na,” paalala naman ni Kier. Kusang gumalaw ang leeg ko palingon sa likuran at hindi ko na kailangang tanungin kung sino ang tinutukoy niyang Mr. Coast. Isang lalaking seryoso ang mukha ang taas noong naglalakad papasok sa venue kasunod ang apat nitong bodyguards. Hindi na ako nagtaka kung bakit gano’n na lang kumilos si Aleron, gayang-gaya niya ang bawat galaw ng daddy niya. Kung titingnang mabuti, para silang pinagbiyak na bunga. Sa tikas at hakbang at postura nito, para siyang adult version ni Aleron. “Ang g’wapo ng daddy ko, hindi ba?” tanong ni Aleron mula sa earpiece. “Kung iisa-isahin ko ang katangian ni daddy, baka umagahin tayo. Bukod sa mayaman siya, g’wapo at sobrang bait pa niya.” Marahan akong napatango. Hindi maalis ang tingin ko sa lalaking paakyat na sa second floor. Siya ba talaga ang lalaking kailangan kong kunin ang atensyon? Talaga bang pasok ako sa standard ng lalaking katulad niya? Ngayon pa lang ay nagdadalawang-isip na ako. Kung hindi lang para kay mama ay umalis na ako sa lugar na ito. “Ms. Francisco, sumunod ka kay Sir Coast sa second floor. Sa mga oras na ‘to, hindi lang ikaw ang babaeng gustong makuha ang atensyon niya. Kaya kung hindi ka kikilos agad, p’wedeng mawala sa’yo ang pagkakataon,” mabilis na turan ni Kier. “P-Pero, sigurado ba talaga kayong magugustuhan niya ako?” kabado kong tanong. “Ms. Francisco, kaya mo ‘yan,” wika ni Kier na parang may malaking maitutulong ‘yon. Sa huli ay napabuntong-hininga na lang ako at mabilis na humakbang paakyat sa second floor. Kailangan ko siyang maabutan at makuha ang atensyon niya. Mabait naman daw siya sabi ni Aleron, kung gano’n ay baka madali lang kausapin at— “What did you say?” Napatigil ako sa paglalakad nang marinig ko ang malamig na tono ng boses niya. Kahit hindi ako ang kausap niya ay nakaramdam ako ng kilabot at kaba. “How dare you to decide without my permission?” “M-Mr. C-Coast, I don’t understand w-what you mean.” Nanginginig ang boses ng lalaking kausap niya. Hindi ko mapigilang mas humakbang at tingnan kung ano ang nangyayari. Napaawang ang bibig ko nang makita kong hawak na ng dalawang bodyguard ang isang lalaki at sapilitan itong pinaluhod sa harapan ni Mr. Coast. “At may lakas ka pang mag maangmaangan sa harapan ko? Sa tingin mo ba ay hindi ko alam na ikaw mismo ang pumirma ng kontrata na wala naman akong permisyon? Naglabas ka ng pera para sa isang project na hindi ko alam.” May diin ang bawat salita niya habang dahan-dahan siyang yumuyuko para magtapat ang mukha nila ng lalaking nakaluhod sa sahig. Napahakbang ako paatras. Alam ko ang pakiramdam ng lalaking ‘yon. Ganito rin ako tuwing hindi ako nakakapagbayad ng utang… “I-Ito ba ang sinasabi mo na m-mabait ang daddy mo?” Halos tunog sarkastiko na ang pagkakasabi ko kay Aleron. Kinakabahan na ako. “M-Mr. Coast, m-misunderstanding lang po ‘to. H-Hindi ko g-gustong gawin ang lahat. P-Pakiusap hayaan mo po akong magpaliwanag,” pakiusap muli ng lalaki na nakapagpabalik ng atensyon ko sa kanila. “Sabihin mo, magkano ang binayad sa’yo ni Yves para kalabanin ako?” may awtoridad niyang tanong. “S-Sir…” “Do you know what I hate the most? People who accept money to approach and to betray me,” malalim niyang sabi at saka tumayo ng diretso. “This will be the last meeting between us two,” aniya bago kaladkarin ng mga bodyguard niya ang lalaki. Paulit-ulit akong napalunok. Ito ang lalaking gusto nilang lapitan at akitin ko, nagpapatawa ba sila? Ngayon ay naiintindihan ko na kung bakit ganoon na lang kalaki ang sahod ko sa trabahong ‘to, dahil isang mali ko lang ay baka iwan ko na ang mundo. “Y-Young Master Aleron… s-sa tingin ko ay mali ang pagkakakilala mo sa daddy mo,” bulong ko. “W-Well… mabait siya sa akin. Kahit minsan ay hindi niya ako sinaktan o ginamitan ng gano’ng tono…” “M-May pagkakataon pa ba akong umatras?” nag-aalangan kong tanong. “Ipapaalala ko lang Ms. Francisco na malaking halaga ang kailangan mong pera para mabayadan ang napakalaki mong utang. Kung hindi mo masesettle ang mga iyon ay malaki ang chance na ng mapahamak ka at ang mama mo sa hospital. Isa pa, gusto mo ring magamot ng mas magaling na doctor ang mama mo, hindi ba? Another thing, gusto mo ring mahanap ang anak mong nawala noon, tama ba?” tanong ni Kier sa akin. Saglit akong natahimik. Matagal ko nang gustong malaman kung buhay pa ba ang anak ko o hindi. Ngayong may pagkakataon ako, ayaw kong sayangin ang tulong na makukuha ko sa imbestigasyon. Marami akong sasayangin kung bibitiwan ko ang pagkakataong ‘to, at alam kong panghihinayangan ko ito buong buhay ko. Kung hindi ako nagkakamali… kung buhay pa ang anak ko, ngayon ay baka kaedad na siya ni Aleron. Mariin kong naikuyom ang mga palad ko at pinagdikit ang mga labi ko. Kaunting sakripisyo lang naman ang kailangan kong gawin. Mas mahalaga ang kaligtasan ko, ang pag galing ni mama, at ang pag iimbestiga sa nangyari noon sa anak ko. “A-Ano ang susunod kong gagawin?” tanong ko. “Tumingin ka sa first floor. Nakikita mo ba ang babaeng katulad ng suot mo, Ms. Francisco?” tanong ni Kier dahilan para lumipat ang tingin ko sa ibaba. At tulad ng sabi niya ay may babaeng pinalilibutan ng iba pang mga babae. “Siya si Zarina Carter, hindi siya gusto ni young master para sa daddy niya. Lalo na ng subukan niyang lagyan ng lason ang pagkain ni Young Master Aleron,” dagdag na paliwanag niya na ikinabigla ko. “Lason? Anong klaseng tao s’ya? Paano niya nagawang subukang lasunin ang isang bata?” hindi ko makapaniwalang sabi. “That is why we need you to push her away from my daddy. I hate her as much as she hates me. She only wants daddy and his money,” Aleron said in a serious tone. Huminga ako ng malalim. Hindi lang pala para kay mama at sa nawawala kong anak ‘to. Mayroon sa dibdib ko na… gusto kong protektahan si Aleron mula sa babaeng ‘yon. “Okay, then let’s start," wika ko at ngumiti.Zarina’s POVHindi ko maiwasang mapangisi habang pinapanood ko si Raven na sumimsim sa kopitang hawak niya. Ayos lang kung magalit siya sa akin o mapahiya ako ng kaunti. Ang akin lang, sa huli ay nasa akin pa rin ang huling halakhak.Kapag gumana na ang plano ko, tiyak na magiging akin na ng tuluyan si Raven. Kung may mangyari sa amin ngayon, titiyakin kong magbubunga ‘yon. Kapag nangyari ‘yon ay sisiguraduhin kong mawawala sa landas namin ang batang ‘to.Nanatili na akong tahimik. Pinapanood ko siya hanggang sa tuluyan niyang maubos ang wine sa kopita niyang hawak. Hindi na rin ako nakatiis kaya mabilis ko ring tinungga ang wine sa kopitanghawak ko. Magsisimula na ang mainit kong gabi.Ngunit ilang minuto na ang lumipas ay napansin kong walang nagbabago sa kilos ni Raven. Sa kabaliktaran ay ako ang unti-unting pinagpapawisan ng malamig. Ramdam ko na ang kakaibang init na dumadaloy sa buo kong katawan at ang kakaibang kiliti. Bumibigat na rin ang hininga ko na hindi ko mapigilan.“Ms.
Myla’s POVKabado man ay dahan-dahan kong inangat ang palad ko para tanggapin ang alok ni Raven. Unang lapat pa lang ng balat ko sa kaniya ay pakiramdam ko’y makukuryente ako. Hindi ko rin maintindihan kung bakit ganito na lang ang epekto niya sa akin. Parang…parang hindi ito ang unang beses na nagkalapit kami.“Ms. Myla,” tawag niya sa akin kaya agad na napaangat ang tingin ko sa kaniya. Mabilis akong napahigit ng hininga nang halos ilang sentimentro lang ang layo ng mukha namin sa isa’t-isa.“Y-Yes, Mr. Raven?” nahihiya kong tanong. Gusto kong umiwas ng tingin pero may kung ano sa mga mata niya na hindi ko magawang umiwas.“Hindi ko alam kung paano mo nakuha ang loob ng anak ko,” seryoso niyang wika na ikinakaba ko. Pakiramdam ko, anumang oras ay tatawag siya ng guard para ipakaladkad ako palabas. Ngunit bago pa man ako makasagot ay isang maliit na ngiti ang sumilay sa labi niya. “Sa tingin ko ay naging mabuti ka sa kaniya, kaya salamat,” dagdag niya.“A-Ah, h-hindi mo kailangang m
Myla’s POVHinawi ko ang mahaba at medyo kulot kong buhok. Ipinaskil ko rin ang pinakamatamis kong ngiti sa labi ko at humakbang palapit kay Mr. Coast. Binuka ko ang bibig ko para kunin ang atensyon niya ngunit nang maunahan niya ako ng tingin ay agad na umurong ang dila ko. Mabilis akong napaiwas ng tingin sa kaniya.“S-Sa tingin ko ay h-hindi ko siya kayang kausapin,” nanginginig ang boses kong sabi.“Just do it. My father will like you,” pilit ni Aleron sa akin, rinig ko na ang pagkainip sa tono ng boses niya.“Young master, sa tingin ko ay bigyan pa natin ng kaunting oras si Ms. Francisco. Normal lang na makaramdam siya ng kaba lalo na sa nasaksihan niya kanina. Isa pa ay hindi naman talaga gano’n kadaling lapitan si Mr. Coast,” singgit ni Kier na gusto kong sang-ayunan.“Kung gano’n, papasok na rin ako sa loob. Sa tingin ko ay kailangan niya ng tulong ko,” wika ni Aleron. “Let’s do the next step,” sambit niya.Narinig ko ang pagbukas ng pinto ng kotse at hindi nga nagtagal ay nak
Myla’s POV “Keep your head high, don’t look down!” Rinig ko ang maliit na boses ni Aleron mula sa earpieace na suot ko. Nakatayo ako ngayon sa entrance ng isang engrandeng open party sa isang malawak na resort. Puno ng mga tao ang paligid at halos lahat ng mga naroon ay may suot na magagandang damit at mamahaling mga alahas. “S-Sigurado ba talaga kayo na k-kailangan kong makihalubilo rito?” kabado kong tanong. Hindi ko alam kung paano ko gagawin ang gusto nila dahil hindi naman ako sanay sa ganito. “Just act like you belong to the place.” Muli kong narinig ang maliit na boses ni Aleron sa kabilang linya. “Kailangan mong mahanap si daddy…” Hindi ko na nagawang tapusing pakinggan ang sinasabi niya nang may isang lalaking lumapit sa akin. Hawak nito ang isang kupita na may lamang wine at maangas siyang ngumisi sa akin. “Hey, bago lang ang mukha mo sa akin,” bati niya sa akin at pinasadahan ako ng tingin mula paa hanggang huminto ang tingin niya diretso sa aking mukha. “Nakita kitan
Myla’s POVMahigpit kong hinawakan ang sling ng bag ko habang ang hakbang ko ay unti-unti na ring bumibilis. Kahit anong gusto kong lumingon sa aking likuran ay pinilit kong panatilihin ang paningin ko sa aking harapan. Hindi naman na ‘to ang unang beses na may sumusunod sa akin. Ilang araw ko nang nararamdaman ang ganito na animo’y minamanmanan ako. Ngunit kumpara noong mga nakaraang araw, mas malala ngayon. Pakiramdam ko ay anumang oras, handa na talaga silang lapitan ako at gawin ang kung anong balak nila.Mas hinigpitan ko ang yakap sa bag kung saan nakalagay ang mga pinagbentahan ko. Alam kong maliit na pera lang ‘to pero kailangan ko ‘to para mabayaran ang hospital bills ni mama at ang mga utang kong unti-unti nang lumolobo.Mas bumilis ang hakbang ko nang halos marinig ko na ang yabag nila sa likuran ko. Mas lalong nanginig ang mga binti ko. Sobrang bigat ng mga paa ko na halos hindi na ako makahakbang pa dahil sa sobrang kaba.“She’s running,” bulong ng isa. Mukhang nakahalata







