Kabanata 3 Father and Son

Myla’s POV

Hinawi ko ang mahaba at medyo kulot kong buhok. Ipinaskil ko rin ang pinakamatamis kong ngiti sa labi ko at humakbang palapit kay Mr. Coast. Binuka ko ang bibig ko para kunin ang atensyon niya ngunit nang maunahan niya ako ng tingin ay agad na umurong ang dila ko. Mabilis akong napaiwas ng tingin sa kaniya.

“S-Sa tingin ko ay h-hindi ko siya kayang kausapin,” nanginginig ang boses kong sabi.

“Just do it. My father will like you,” pilit ni Aleron sa akin, rinig ko na ang pagkainip sa tono ng boses niya.

“Young master, sa tingin ko ay bigyan pa natin ng kaunting oras si Ms. Francisco. Normal lang na makaramdam siya ng kaba lalo na sa nasaksihan niya kanina. Isa pa ay hindi naman talaga gano’n kadaling lapitan si Mr. Coast,” singgit ni Kier na gusto kong sang-ayunan.

“Kung gano’n, papasok na rin ako sa loob. Sa tingin ko ay kailangan niya ng tulong ko,” wika ni Aleron. “Let’s do the next step,” sambit niya.

Narinig ko ang pagbukas ng pinto ng kotse at hindi nga nagtagal ay nakita ko na siyang naglalakad papasok kasunod si Kier. Saglit niya akong tiningnan bago siya naglakad patungo sa daddy niya nang walang pag-aalinlangan. Agad niyang hinila ang dulo ng suit jacket nito para kunin ang atensyon nito.

“Daddy,” malambing niyang tawag na agad na ikinalingon ng mga tao sa gilid.

Ang seryosong mukha ni Mr. Coast ay agad na napalitan ng malambot na ekspresyon. Doon ko naintindihan kung bakit gano’n na lang purihin ni Aleron ang daddy niya na mabait ito.

“Aleron, kanina ka pa? Halika, may dalang regalo sa’yo si Zarina,” bungad ni Mr. Coast sa kaniyang anak. Hinawakan niya ang kamay ni Aleron para dalhin sa harap nito at ipakita ang babaeng tinutukoy niya.

Sa halip na harapin si Zarina ay mabilis na umiling si Aleron at tumingala sa daddy niya. “Daddy, ayaw ko sa kaniya,” walang pag-aalinlangan niyang sabi na ikinagulat ko.

Ano ba namang bata ‘to? Walang preno ang bibig-- 

“Siya ang gusto ko.”

Hindi ko na natapos ang nasa isip ko nang makita ko siyang nakaturo na sa gawi ko.”

Nanlaki ang mga mata ko. Napahakbang ako ng tatlong beses paatras. Napaawang din ang bibig ko ngunit walang ni isang salitang lumabas mula roon. May ilang bisita ang tumingin sa gawi ko dahilan para mas lalo akong makaramdam ng hiya. Pakiramdam ko, anumang oras ay matutunaw na ako.

Gusto ko na lang tumalikod at tumakbo. Tatakas na lang siguro ako para iligtas ang aking sarili sa labis na atensyong nakukuha ko ngayon. Pero bago ko pa magawa ang balak ko ay ramdam ko na ang maliit na kamay ni Aleron na nakahawak na ngayon sa kamay ko. Nakalapit na pala siya nang hindi ko man lang napapansin.

Mahina akong umiling. Pilit kong pinanliitan siya ng mga mata. Ngunit sa halip na intindihin niya ako ay pinanliitan din niya ako ng mata at mas hinigpitan pa niya ang hawak sa akin. Hindi pa siya nasiyahan at tuluyan niya akong hinila palapit kung nasaan ang daddy niya.

“This pretty lady… I want her to be my mom. I don’t like anyone but her, daddy,” malambing niyang turan nang may bahid ng pangungulit.

Ano ba, Aleron! Paano kung ipakaladkad din ako ng daddy mo sa mga bodyguard?!

“Come on,” sabi ni Aleron at mas hinila pa ako. 

Wala akong nagawa kung hindi ang magpatianod hanggang tuluyan na akong nakatayo sa harap ni Mr. Coast. Tumikhim ako para sana tingnan siya sa mata ngunit agad na naudlot ang balak ko nang magsalubong ang tingin namin. Kita ko kung paano niya ako titigan na animo’y tinitingnan niya ako hanggang buto.

“You…” mahinang tawag ni Mr. Coast dahilan para mapatingin muli ako sa mukha niya. “Have we met before, like in a hotel?” Salubong ang kilay niya kaya mabilis akong napailing. 

Baka mamaya ay may nagawa pang masama ang nakilala niya noon at ako pa ang mapagbintangan. Mahirap na.

“I-I don’t think s-so?” Napapikit na lang ako nang marinig ko ang sarili kong halos patanong din ang naging sagot. Bakit naman kasi gano’n siya makatingin. Eh, totoo namang ngayon pa lang kami nagkita.

Tumingin siya saglit sa lalaking nasa gilid niya at bumulong. Gusto ko sanang tanungin kung ano ang sinabi niya pero baka magmukha naman akong tsismosa no’n.

Napatikhim na lang ako at muling napayuko. Ano ba ang dapat kong gawin?

“Hey, did you intentionally choose the same outfit?” singhap ni Zarina nang mapagtanto niyang halos magkamukhang-magkamukha ang suot namin. Ang pinagkaiba lang ay halos wala ng maitago sa katawan niya sa pagkakulang ng tela.

“Oh… Nako, hindi ah! Hindi ko akalaing may kapareho pala ako ng damit. Sa totoo lang ay biglaan ko lang binili ‘to. Hindi naman nga gano’n kaganda, mabuti na lang hindi ako nag-iisang nakasuot ng ganitong dress,” turan ko at matamis na ngumiti sa kaniya.

Narinig ko ang mahinang hagikgik ni Aleron sa gilid ko. “Daddy, ang ganda niya hindi ba? Kahit anong suot niyang dress, bagay sa kaniya,” agaw niya muli sa atensyon namin. “Sa tingin ko magugustuhan mo siya!”

“Aleron, hindi mo dapat pinangungunahan ang daddy mo,” saway ni Zarina at matalim akong tiningnan. “Hindi ko alam kung paano mo nakilala si Aleron at kung paano mo napaikot ang ulo niya para sundin ang utos mo. Kung ano-ano pa ang itinuro mong salita sa kaniya,” asik niya sa akin.

“A-Ako?” turo ko sa sarili ko. Kahit nga ako ay nagugulat sa mga sinasabi ng batang ‘to. “Hindi ako ang nagturo sa kaniya ng mga salitang ‘yan, ah! Huwag kang nagbibintang, hindi mo alam ang sinasabi mo.” Sinamaan ko rin siya ng tingin. Akala ba niya ay magpapatalo ako sa kaniya?

“Aleron,” muling humalik sa pandinig ko ang familiar na malamyos na boses ni Mr. Coast. Marahan niyang hinaplos ang buhok ng anak niya. “Namimiss mo ba ang mommy mo?”

Nakita ko ang pagkislap sa mga mata ni Aleron hanggang sa unti-unting ngumuso ang maliit at mapula niyang labi. 

“Lagi akong inaasar ng mga classmates ko, daddy. Lagi nilang sinasabi na may daddy at mommy sila, habang ako ay daddy lang ang mayro’n,” ani Aleron.

Tunog nagsusumbong na ‘yon ah. Malayong-malayo ‘yon kanina noong unang kita namin.

Para namang may kumurot sa puso ko dahil sa aking narinig. Nalungkot ako bigla para kay Aleron. May pera nga siya, pero hindi kumpleto ang pamilya niya.

Akmang hahawakan ko na sana siya para aluin nang maunahan ako ni Zarina. Mabilis niyang hinawakan ang maliit na kamay ni Aleron at yumuko.

“Aleron, huwag kang mag-alala. Nandito naman ako. Handa akong maging mommy mo. Kung gusto mo, simula bukas ay ako na ang maghahatid at sundo sa'yo sa school mo para makita ng mga classmate mo na may mommy ka na,” malambing na turan niya habang may ngiti sa labi na halata namang pilit.

Napaismid na lang ako nang mabilis na binawi ni Aleron ang kamay niya may Zarina. Akala ba niya ay gano’n kadaling kunin ang loob ng isang bata lalo na kung Aleron ang pangalan?

“Daddy!” Malambing na yumakap si Aleron sa daddy niya at binaon ang mukha sa bewang nito.

“Everyone, attention please!” Sabay-sabay kaming napalingon sa harapan nang magsalita ang mc. “Sa pagkakataong ‘to ay sisimulan na natin ang sayawan. Kung may gusto kayong isayaw ay lapitan ninyo na,” wika niya na ikinapalakpak ng iba habang nagsisimula nang tumugtog ng banayad ang musika sa buong paligid.

“Raven, let’s go?” malambing na aya ni Zarina. Mukhang nakalimutan niya agad ang presensya ni Aleron.

Tumingala naman si Aleron para muling kunin ang atensyon ng daddy niya. “Daddy, p’wede mo bang isayaw si Miss Myla? Hindi kita nakitang isayaw si mommy kaya gusto kong makita kang sumasayaw kasama ang babaeng gusto kong maging new mommy,” pilit niya at puno ng pagsusumamo ang tingin.

“A-Aleron, hindi ako maalam sumayaw ng gan’yan—”

“Huwag kang mag-alala, tuturuan ka ni daddy. Magaling sumayaw si daddy, kaya aalalayan ka niya,” mabilis na sagot ni Aleron sa akin at muling tumingin sa daddy niya. “‘Di ba, daddy? Tuturuan mo siyang sumayaw?” muli niyang tanong .

Napakagat na lang ako sa ibaba kong labi. Matatanggap ko kung tatanggihan ni Mr. Coast na isayaw ako.

Saglit na tumingin sa akin si Raven bago siya tumango kay Aleron. “Sure, baby. I will teach her,” sagot  niya at inilahad ang kamay sa harapan ko. “Ms. Myla, May I ask you to dance with me?”