Mag-log inBuhos ang ulan.Hinawakan ni Franco ang pulsuhan ni Stacey at marahas siyang hinila papunta sa mga bisig nito.“Hanggang kailan mo ako patuloy na iiwasan?”“Hindi naman ako umiiwas.” Pilit na kumawala si Stacey. “Franco, nakikiusap ako sa’yo. Huwag mo na sanang—”Hindi pa niya natatapos ang sasabihin niya nang hawakan ng lalaki ang baywang niya, yumuko, at marahas siyang halikan sa gitna ng malakas na ulan.Walang pagpipigil ang halik nito—halos kagatin siya sa tindi ng emosyon.Puno iyon ng hinanakit at sama ng loob, pati na rin ng takot na muli na naman siyang mawala sa kanya.Noong una, nagpumiglas si Stacey. Itinulak niya ito at paulit-ulit na hinampas sa balikat.Ngunit unti-unti, nanigas ang kanyang katawan. Sa sandaling iyon, tila tumigil ang tunog ng ulan. Parang biglang natahimik ang buong mundo.Kinagat ni Stacey nang madiin ang labi ni Franco. Kumalat ang dugo sa labi nito, ngunit kahit ganoon, hindi pa rin siya nito binitiwan.Sa halip, lalo pa nitong hinigpitan ang pagkak
Sa kabila nito, hindi niya maipaliwanag kung bakit ang maliit na detalyeng iyon ay malalim na nakaantig sa kanyang puso. Paglabas niya ng banyo, suot na niya ang damit. Isang beige na Chanel tweed knit dress ang bumagay sa kanyang payat na katawan, na nagbigay sa kanya ng elegante at banayad na anyo.Matagal siyang tinitigan ni Franco bago ito muling bumalik sa pagkain. Makalipas ang ilang sandali, nagising si Xin Xin. Dahil sa painkiller para sa mga bata, at dahil mababa pa ang tolerance ng mga bata sa sakit, halos hindi niya ito naramdaman at hindi siya nagreklamo. Ngunit hindi maaaring patuloy o labis-labis ang pagbibigay ng painkiller. Kaya matapos maubos ang bote ng gamot, hindi na ito maaaring ibigay muli. Hindi pa maayos ang paggaling ng kanyang sugat.Maya-maya, nagsimulang balisa si Xin Xin sa kama dahil sa sakit. Nag-aalala ang nurse na baka sa paggalaw niya ay matanggal ang mga tubo. Kaya iminungkahi nitong bumili si Stacey ng mga espesyal na benda para sa mga bata.“Alam m
Ang magkahalong saya at hiya ay bumalot kay Stacey.Tumingin si Xin Xin sa kanyang ina.“Mommy.”Tumingin si Stacey sa anak, ilang sandaling nag-alinlangan bago marahang nagsalita.“Oo, siya ang daddy mo.”Nanlaki ang mga mata ni Xin Xin sa tuwa. Mahigpit niyang hinawakan ang kamay ni Franco.“Ah! Alam ko na! Ikaw nga ang daddy ko! Alam kong ikaw iyon noong una pa lang kitang makita!”Kahit kagagaling lamang niya sa operasyon sa puso, nang marinig ang balitang iyon ay napangiti pa rin siya nang buong saya. Punô ng tuwa ang malambing at musmos niyang tinig.Biglang bumukas ang pinto. Pumasok sina Luke at Maricel. Malinaw na narinig ng dalawa ang sinabi ni Stacey. Bahagyang napakuyom ang kamay ng matanda.Samantala, naging mas komplikado ang ekspresyon ni Luke.Sa mga sumunod na araw sa ospital, tinanggihan ni Franco ang lahat ng trabaho upang maalagaan si Xin Xin. Dahil natatakot siyang baka hindi niya maayos na maalagaan ang bata, kumuha siya ng isang pribadong caregiver.Ngunit sa to
Pagkalabas na pagkalabas ni Stacey ng ospital, agad niyang tinawagan si Franco. Subalit mukhang galit ang lalaki dahil hindi nito sinagot ang mahigit tatlumpung tawag niya. Wala siyang ibang magawa kaya tinawagan niya si Christian.“Nasaan si Franco? Kailangan ko siyang makita!”“Nasa meeting po si Sir Franco Miss Stacey, may nangyari po ba?”Balak ni Stacey na magmaneho papunta sa Mansyon, ngunit nang marinig iyon ay agad niyang iniikot ang manibela at nagtungo sa gusali ng Mondragon Corp.Pagkababa niya ng sasakyan at pagbukas ng pinto, marahil dahil sa sobrang pagkataranta, nadapa siya at bumagsak sa lupa.Hindi niya pinansin ang sakit. Agad siyang bumangon at naglakad patungo sa elevator. Nang tuluyang makarating sa ika-28 palapag, humarap siya kay Christian.“Nasaan si Franco?”Nagulat si Christian nang makita ang kanyang itsura.“Miss Stacey, ano pong nangyari sa inyo?”Hinawakan siya ni Stacey.“Sabihin mo sa akin. Nasaan si Franco?”“Nasa Conference Room 2806.”Hindi pa man tu
Hindi man lang nakapag-isip o nakatanggi si Stacey nang hawakan ng mainit nitong mga daliri ang kanyang baba at bahagyang itaas ang kanyang mukha upang salubungin ang malambot nitong mga labi. Mariin nitong tinakpan ang kanyang mga labi.Hindi iyon isang marahang halik na parang nag-aalangan pa. Sa halip, dala nito ang matagal na pagpipigil, pananabik, at pagkawala ng kontrol. May bahagyang amoy ng alak sa pagitan ng kanilang mga labi na lalo lamang nagpagulo sa kanyang isipan.Pilit siyang nagpumiglas. Itinulak at sinuntok niya ang mga balikat nito. Sa gitna ng hirap sa paghinga, bahagyang lumayo ang lalaki at hinawakan ang kanyang baba.“Hindi ba sinabi mong gusto mo akong pasalamatan?”Humihingal na sagot ni Stacey, “Hindi iyon ang ibig kong sabihin.”“Ang gusto ko lang ay ito.”Pagkasabi niya noon, muli niya itong hinalikan nang mariin at maalab. Halos parang nilalamon niya ang bawat pagtutol nito.Unti-unting gumuho ang lahat ng lakas, pride, at depensa ni Stacey sa gitna ng halo
Kapag ginamit ang card na iyon sa pagpaparehistro, awtomatikong mabibigyan ng priority access sa mga nangungunang pediatric specialist sa buong bansa.Mayroon ding sariling health consultant. Halos lahat ng kailangan para sa pagpapagamot ng bata ay kasama. Walang limitasyon. Wala ring expiration date.Isang uri iyon ng garantiya na kahit may pera ka, hindi basta-basta mabibili.Mahigpit na hinawakan ni Stacey ang card. Lumalim ang kanyang tingin. Mas lalo namang nakaramdam ng guilt si Rochelle.“Siguro kinuha niya ito para kay Xin Xin noong kumuha rin siya para sa pamangkin niya.”“Matagal ko na sanang ibibigay sa iyo.”“Pero natatakot akong tanggihan mo.”“Kasalanan ko rin...”“Okay lang.”Tinanggap ni Stacey ang card. Normal lamang na minsan ay magkasakit o masaktan ang isang tao.Lalo na si Xin Xin...Kung mayroon siyang ganitong card, mas mabuti iyon para sa kalusugan ng anak niya.“Mag-iisip ako ng paraan para mapasalamatan siya.”Hinawakan ni Rochelle ang kanyang kamay.“Palagi
Hindi pa gaanong nakakalayo ang itim na Rolls-Royce nang mag-vibrate ang telepono sa loob ng sasakyan. Narinig nila ang mahinahong boses ni Trixie.“Franco, may naiwan bang mga dokumento si Stacey? Nakita at inayos ko na ang mga ito. Dadalhin ko ba ngayon para hindi na maantala ang trabaho ninyo?”
Nang makababa siya ay agad siyang nagtungo sa pinto para umais nang makita siya ni Rose. “Madam, saan po kayo pupunta?” tanong nito.“May aasikasuhin lang po ako. Kumain na kayo mamaya, huwag na ninyo akong hintayin.”Sa mga ganitong panahon na pinanghihinaan siya ng loob, mas gusto niyang makita
Noong ikasal sila, may pinirmahan silang kasunduan.Isang malinaw pero hindi patas na kasunduan.Nakasulat doon na habang kasal sila, sasagutin ng Mondragon Corporation ang lahat ng gastusin sa pagpapagamot ng mama niya.Pero dahil nahihiya sila ng lola niya, ang regular na bayarin lang ang hinayaang
“Ano ba ang tinatago mo?”Bahagyang yumuko ang lalaki at marahang hinalikan ang labi ni Stacey. Pigil ang kanyang mga kilos pero ramdam mo ang init ng mga labi nito .“Nasan na ang tapang mo? Parang kanina lang ang lakas ng loob mong halikan ang adam’s apple ko ah”Ang mapuputi at makinis na binti







