LOGINNoong ikasal sila, may pinirmahan silang kasunduan.Isang malinaw pero hindi patas na kasunduan.Nakasulat doon na habang kasal sila, sasagutin ng Mondragon Corporation ang lahat ng gastusin sa pagpapagamot ng mama niya.
Pero dahil nahihiya sila ng lola niya, ang regular na bayarin lang ang hinayaang nilang sagutin ng mga ito.Ang ibang gastusin ay sila na mismo ang naghanap ng paraan. At may isa pang kondisyon ang asawa niya,may karapatan sila na tapusin ang kasunduan anumang oras nila gusto.Pero kapag si Stacey ang humiling ng hiwalayan, kailangan niyang magbayad ng isang billion. Para kay Franco, maliit na halaga lang iyon.Pero para sa kanya, imposibleng halaga iyon.Gayunpaman, walang pag-aalinlangan niya iyong pinirmahan noon.Dahil mahal niya ito.Ang mapangasawa ang lalaking matagal na niyang hinahangaan ay parang pinakamasayang himala sa buhay niya. Hindi niya inakalang balang araw, magiging patibong rin pala iyon. May malakas na tunog mula sa kabilang linya na nagpabalik sa kanya sa realidad. “Tinatangay ng hangin ang bintana, Stacey. Papasukin na naman ng ulan ang bahay. Kukuhanin ko muna ang mga sinampay. Alagaan n’yo ang isa’t isa ni Franco.” Pagkatapos noon, mabilis nang ibinaba ng lola niya ang tawag. Mahigpit na hinawakan ng babae ang kanyang namatay na cellphone.Tahimik na pinutol ng asawa niya ang gamot at gastusin ng mama niya. At tama lang naman, dahil mag di-divorce na rin naman sila. Wala na itong obligasyon sa isang taong wala namang koneksyon dito. Binuksan niyang muli ang chat nila mag asawa.At maikli lang ang isinagot niya. “Sige.” Limampung araw na lang bago matapos ang tourism project ng Mondragon Corporation. Pagdating ng araw na iyon… wala na silang magiging ugnayan pa. Sa master bedroom sa ikalawang palapag. “Madam, desidido na si Sir Franco na makipaghiwalay sainyo. Wala ka ng karapatan na gamitin ang master bedroom, mag-impake ka na.” May narinig siyang yabag sa may pinto. Lumingon si Stacey at nakita si Aling Flor na nakasandal sa pinto habang nakatingin sa kanya nang may pang aasar. Pagdating ni Aling Flor, nag-iimpake na si Stacey. Pero natigilan siya sa isang itim na silk dress na may tag pa rin. Regalo iyon ni Franco at kahit minsan ay hindi niya ito nasuot.Ngayon, gusto na niyang itapon lahat ng alaala niya rito.Pero sa damit na iyon… hindi niya magawang bitawan agad. Napansin ni Aling Flor ang pag-aalinlangan niya at napangisi. “Tatlong taon kang tumira sa kwartong ito. Bukod sa mga walang kwentang lumang beads mo, ano pa ba ang naiwan mo rito?” “Ah oo… nag-iwan ka pala ng iskandalo. Dahil sa’yo nag-away ang magkapatid. Habambuhay kayong pagtatawanan ng pamilyang to.” Ang tinutukoy nito ay ang matinding alitan nina Kevin at ng kapatid nitong si Franco isang gulong halos sumira sa mga Mondragon.Tahimik na isinabit ni Stacey ang silk dress sa cabinet at inilagay ang atm card sa wallet niya. Pagkatapos nilang ikasal, buwan-buwan siyang binibigyan ng asawa ng allowance. Pero bihira niya ito gamitin para sa sarili niyang interes. Sanay siya sa simpleng pamumuhay. Madalas, kapag may nakikita siyang bagay na na alam niyang bagay kay Franco damit, sapatos, necktie, cufflinks iyon ang binibili niya gamit ang perang nasa card. Ngayon, halos isang milyon na lang ang natitira roon.Sapat para sa isang treatment ng mama niya at dadalhin niya iyon.Magsasalita pa sana si Aling Flor nang dumating si Auntie Rose at dire-diretso na kinuha ang maleta mula sa babae. Hindi man lang nito pinansin si Aling Flor. “Madam, nilinis ko na ang attic sa itaas. Maliwanag doon at maaraw, inakyat ko na rin ang mga libro at beads mo.” Napangiwi si Aling Flor. “Auntie Rose, masyado kang mabait. May mga tao kasi talagang malas sa bahay…” “Aling Flor,” mahinahong putol ni Rose kahit hindi tumitingin dito, “ipinag-utos ni Sir Franco na tulungan si Madam sa pag-aayos, hindi sakop ng trabaho mo ang chumika rito.” masungit na sagot niya sa kasambahay. “Hindi naman ako —” hindi pa man nakakasagot ang kasambahay ng putulin ni Rose ang sinasabi nito. “Hindi ba may niluluto ka pa sa baba? Baka masunog na iyon at mapagalitan ka pa.” Natameme si Aling Flor at tiningnan muna ng masama si Stacey bago umalis.Mabait at tahimik si Auntie Rose.Pero ngayon, parang marami itong gustong sabihin. “Matagal na ako sa pamilyang to. Buhay pa noon si Madam nang kunin niya ako rito. Nakita kong lumaki ang magkapatid na Kevin at Franco.” “Simula bata pa sila, hindi na talaga sila magkasundo. May mga sama ng loob na matagal nang nakabaon… at hindi nagtagal, naging galit na.” Pagdating nila sa attic sa ikatlong palapag, tinulungan siya nitong ayusin ang mga damit. “Tungkol sa magkapatid at sa pagkamatay ni Madam… kung may gusto kang malaman, itanong mo lang sa akin. Lahat ng alam ko ay sasabihin ko sa’yo” Pagka alis ni Rose, tahimik na naupo si Stacey sa masikip na kama habang marahang hinihimas ang wedding ring niya.Naalala niya ang araw ng engagement party. Parang demonyong galing impyerno si Franco noon habang hinila siya palayo kay Kevin sa harap ng lahat. “Mula ngayon, akin ka na.” Hindi siya inagaw nito dahil mahal siya.Kundi dahil gusto nitong maghiganti.At ngayong sapat na ang paghihiganti nito… kahit ang master bedroom ay ayaw na siyang patuluyin. Kinuha ng babae ang annulment papers mula sa bag at binuksan sa huling pahina.Handa na sana siyang pumirma. Pero nang maalala niya ang maputlang mukha ng mama niya sa ospital at ang clause na titigil ang gastusin kapag nag hiwalay sila… nanginig ang kamay niya.Hindi niya magawang pumirma.Mabilis niya itong tinago sa drawer, nagsuot ng coat, at bumaba.Nanatili roon si Stacey nang ilang sandali bago bumalik sa kuwarto upang tingnan si Laicca. Mahimbing na natutulog ang bata at normal na rin ang temperatura nito. Kinuha niya ang damit ng bata mula sa kama at dinala sa labahan bago pumunta sa kusina upang magluto. Tutal, karaniwang umaabot nang hindi bababa sa dalawampung minuto ang malamig na paligo ni Franco.Ngunit pagpasok pa lamang niya sa kusina, naramdaman niyang may malamig na presensya sa likuran niya. Tapos na pala itong maligo.“Ang bilis mong natapos?”Paglingon niya, nakita niya si Franco na nakasuot lamang ng puting bathrobe.Maluwag itong nakabalot sa katawan nito, bahagyang nakabukas ang kuwelyo at lantad ang matigas at malinaw nitong collarbone. May mga patak pa ng tubig na dumadausdos mula sa kanyang dibdib, at bawat galaw nito ay may nakakapangibabaw na awtoridad. Ngunit ang mga mata nito ay napakalambing na para bang kayang lunurin ang sinumang tumingin. Bahagya lamang ang ngiti sa kanyang mga labi, ngunit napakata
“May nararamdaman ka pa rin para sa akin, hindi ba?”Diretsahang hinawakan ni Franco ang kamay ni Stacey.“Huwag mo na akong itulak palayo, okay?”Sa mga mata ng lalaki ay may malalim at hindi maipaliwanag na pagnanasa—hinaluan ng pagsisisi, pananabik, at isang matinding pagnanais na matagal na niyang pilit na pinipigilan.“Kanina, nakita kitang nakaupo sa tabi ni Luke. Pinapakain mo siya at nginingitian mo.”Malalim at paos ang kanyang tinig, bawat salita ay tila tumatama mismo sa puso ni Stacey. Bahagya siyang yumuko hanggang sa magdikit ang noo nila.“Tangtang, balikan na natin ang isa’t isa, okay? Nagkamali ako noon. Gusto kong bumawi sa lahat ng kasalanan ko.”“Sa loob ng apat na taon, hindi kita kailanman nakalimutan.”Huminto siya sandali.“Ang totoo, alam mo naman na matagal na—”Hindi pa niya natatapos ang sasabihin niya nang inis siyang pinutol ni Stacey.“Mr. Franco, tapos na tayo.”“Hindi ko naman binabalewala ang nararamdaman mo ngayon, pero hindi ba’t dapat pareho na tay
Mabilis na nagsuot ng coat si Stacey at pumunta sa shoe cabinet upang magpalit ng sapatos.“May sakit si Laicca.”“Walang karanasan si Uncle niya sa pag-aalaga ng bata, kaya pupunta ako roon para tumulong.”Nag-alala si Xin Xin nang marinig niyang may sakit si Laicca.“Mommy, sasama ako.”Umiling si Stacey.“Gabi na at hindi ko rin alam ang sitwasyon doon. Hindi maginhawang isama ka.”“Dito ka na lang kasama ni Grandma.”Kinuha ni Stacey ang medicine box ng mga bata at lumabas ng bahay.“Grandma, huwag na ninyo akong hintayin. I-lock ninyo ang pinto at matulog na kayo.”Pagkaalis niya, hinila ni Maricel si Xin Xin pabalik sa kanilang silid. Makalipas ang kalahating oras, ipinarada ni Stacey ang kanyang sasakyan sa entrance ng Mansyon. Mabilis siyang pumasok dala ang medicine box. Ngunit nang mahawakan ng kanyang mga daliri ang malamig na doorknob, bigla siyang natigilan. Apat na taon na ang lumipas. At ngayon, muli siyang nakatayo sa harap ng villa na ito. Pareho pa rin ang lahat. Ma
Upang hindi biguin ang dalawang bata, napilitan si Stacey na hawakan ang kamay ni Franco. Parang likas na lamang sa lalaki, agad nitong ipinagsalikop ang kanilang mga daliri. Noong una, nasa hulihan ang grupo nila. Ngunit nang magtulungan ang dalawang matatanda, mabilis nilang nalampasan ang lahat ng ibang team. Sa huli, sila ang nakakuha ng unang puwesto.Sa kasamaang-palad, habang nagaganap ang karera, marami sa mga bata ang natumba dahil maliliit pa ang mga ito. Kaya habang pabalik sila, iminungkahi ng headmistress,“Hindi na kailangang sumali ng mga bata. Puwede namang sina ‘Daddy’ at ‘Mommy’ na lang ang lumahok sa three-legged race.”Biglang kumabog ang puso ni Stacey. Kumunot ang kanyang noo at agad niyang naisip na umatras. Ngunit sa sumunod na sandali, lumapit sa kanila ang dalawang bata.“Uncle, Pretty Sister, manonood kami sa inyo!” masayang sabi ni Laicca.“Mommy, mag-focus ka lang sa competition. Huwag mo nang isipin ang ibang bagay,” dagdag ni Laicca.Ayaw ni Stacey na bi
Noong una, inakala niyang imahinasyon lamang niya iyon.Ngunit nang lumingon siya… Naroon nga si Trixie, nakatayo mismo sa likuran niya.“Ano ang ginagawa mo rito?”Tumingin si Trixie kay Franco bago ngumiti nang bahagya.“Ate, park ito, hindi kindergarten.”Dahil maliit ang lugar ng kindergarten, napagdesisyunan nilang gamitin ang isang bahagi ng West Lake Park bilang pansamantalang sports field. Nilagyan nila ito ng harang upang maging hiwalay na lugar para sa mga paligsahan.At bukod kay Trixie, marami ring taga-neighborhood ang pumunta upang manood. Malamig ang ekspresyon ni Stacey.“Hindi kita kapatid. Huwag mong piliting magkaroon tayo ng relasyon.”Maayos na natapos nina Franco at Laicca ang relay race. At sila ang nakakuha ng unang puwesto. Masayang lumapit si Xin Xin kay Stacey habang hawak ang kanyang premyo. Hindi siya tumigil sa pagpuri kay Franco. Ngunit habang hindi nakatingin si Stacey…Biglang lumapit si Trixie. At marahas niyang itinulak si Xin Xin mula sa likuran.“A
Nagulat si Bella at napalingon. Nanlaki ang mga mata niya nang makita kung sino ang nasa likuran niya.Si Maricel, and Lola ni Stacey. Napansin na siya ni Maricel mula pa lamang nang dumating siya. Tahimik itong sumunod at nagmasid sa kanyang mga kilos. At nang makumpirma niyang ang pakay ni Bella ay sina Stacey at Xin Xin, saka lamang siya biglang lumitaw.Hindi na kayang ipagsapalaran ni Maricel ang kaligtasan ng kanyang pamilya.Nasa vegetative state na ang kanyang anak. Hindi na niya hahayaang pati ang kanyang apo at manugang ay mapahamak.“Ninang, ang tagal na ng mga taon. Kumusta ka na…?”Simple at tapat na babae si Maricel. Kahit alam niyang nagkaroon ng relasyon ang kanyang manugang at inaanak ilang taon na ang nakalipas, hindi niya agad itinuring na masamang babae si Bella. Inisip lamang niya noon na bata pa ang dalawa at nadala ng pansamantalang damdamin. Akala niya, kalaunan ay mapapagod din sila at babalik sa kani-kanilang pamilya.Ngunit kalaunan, nalaman niyang hindi pal
Nang makababa siya ay agad siyang nagtungo sa pinto para umais nang makita siya ni Rose. “Madam, saan po kayo pupunta?” tanong nito.“May aasikasuhin lang po ako. Kumain na kayo mamaya, huwag na ninyo akong hintayin.”Sa mga ganitong panahon na pinanghihinaan siya ng loob, mas gusto niyang makita
“Ano ba ang tinatago mo?”Bahagyang yumuko ang lalaki at marahang hinalikan ang labi ni Stacey. Pigil ang kanyang mga kilos pero ramdam mo ang init ng mga labi nito .“Nasan na ang tapang mo? Parang kanina lang ang lakas ng loob mong halikan ang adam’s apple ko ah”Ang mapuputi at makinis na binti
Hindi pa gaanong nakakalayo ang itim na Rolls-Royce nang mag-vibrate ang telepono sa loob ng sasakyan. Narinig nila ang mahinahong boses ni Trixie.“Franco, may naiwan bang mga dokumento si Stacey? Nakita at inayos ko na ang mga ito. Dadalhin ko ba ngayon para hindi na maantala ang trabaho ninyo?”
Kinabukasan, pagkatapos mag-almusal, umalis si Stacey sa lumang mansyon.May kukunin siyang mga dokumento sa bahay kaya dumaan muna siya roon. Pagpasok niya, nasalubong niya si Franco na palabas naman.Naroon sina Ronald at Clara na nagliligpit ng mga gamit matapos mag-almusal.Nagulat siya nang ka







