LOGINNoong ikasal sila, may pinirmahan silang kasunduan.Isang malinaw pero hindi patas na kasunduan.Nakasulat doon na habang kasal sila, sasagutin ng Mondragon Corporation ang lahat ng gastusin sa pagpapagamot ng mama niya.
Pero dahil nahihiya sila ng lola niya, ang regular na bayarin lang ang hinayaang nilang sagutin ng mga ito.Ang ibang gastusin ay sila na mismo ang naghanap ng paraan. At may isa pang kondisyon ang asawa niya,may karapatan sila na tapusin ang kasunduan anumang oras nila gusto.Pero kapag si Stacey ang humiling ng hiwalayan, kailangan niyang magbayad ng isang billion. Para kay Franco, maliit na halaga lang iyon.Pero para sa kanya, imposibleng halaga iyon.Gayunpaman, walang pag-aalinlangan niya iyong pinirmahan noon.Dahil mahal niya ito.Ang mapangasawa ang lalaking matagal na niyang hinahangaan ay parang pinakamasayang himala sa buhay niya. Hindi niya inakalang balang araw, magiging patibong rin pala iyon. May malakas na tunog mula sa kabilang linya na nagpabalik sa kanya sa realidad. “Tinatangay ng hangin ang bintana, Stacey. Papasukin na naman ng ulan ang bahay. Kukuhanin ko muna ang mga sinampay. Alagaan n’yo ang isa’t isa ni Franco.” Pagkatapos noon, mabilis nang ibinaba ng lola niya ang tawag. Mahigpit na hinawakan ng babae ang kanyang namatay na cellphone.Tahimik na pinutol ng asawa niya ang gamot at gastusin ng mama niya. At tama lang naman, dahil mag di-divorce na rin naman sila. Wala na itong obligasyon sa isang taong wala namang koneksyon dito. Binuksan niyang muli ang chat nila mag asawa.At maikli lang ang isinagot niya. “Sige.” Limampung araw na lang bago matapos ang tourism project ng Mondragon Corporation. Pagdating ng araw na iyon… wala na silang magiging ugnayan pa. Sa master bedroom sa ikalawang palapag. “Madam, desidido na si Sir Franco na makipaghiwalay sainyo. Wala ka ng karapatan na gamitin ang master bedroom, mag-impake ka na.” May narinig siyang yabag sa may pinto. Lumingon si Stacey at nakita si Aling Flor na nakasandal sa pinto habang nakatingin sa kanya nang may pang aasar. Pagdating ni Aling Flor, nag-iimpake na si Stacey. Pero natigilan siya sa isang itim na silk dress na may tag pa rin. Regalo iyon ni Franco at kahit minsan ay hindi niya ito nasuot.Ngayon, gusto na niyang itapon lahat ng alaala niya rito.Pero sa damit na iyon… hindi niya magawang bitawan agad. Napansin ni Aling Flor ang pag-aalinlangan niya at napangisi. “Tatlong taon kang tumira sa kwartong ito. Bukod sa mga walang kwentang lumang beads mo, ano pa ba ang naiwan mo rito?” “Ah oo… nag-iwan ka pala ng iskandalo. Dahil sa’yo nag-away ang magkapatid. Habambuhay kayong pagtatawanan ng pamilyang to.” Ang tinutukoy nito ay ang matinding alitan nina Kevin at ng kapatid nitong si Franco isang gulong halos sumira sa mga Mondragon.Tahimik na isinabit ni Stacey ang silk dress sa cabinet at inilagay ang atm card sa wallet niya. Pagkatapos nilang ikasal, buwan-buwan siyang binibigyan ng asawa ng allowance. Pero bihira niya ito gamitin para sa sarili niyang interes. Sanay siya sa simpleng pamumuhay. Madalas, kapag may nakikita siyang bagay na na alam niyang bagay kay Franco damit, sapatos, necktie, cufflinks iyon ang binibili niya gamit ang perang nasa card. Ngayon, halos isang milyon na lang ang natitira roon.Sapat para sa isang treatment ng mama niya at dadalhin niya iyon.Magsasalita pa sana si Aling Flor nang dumating si Auntie Rose at dire-diretso na kinuha ang maleta mula sa babae. Hindi man lang nito pinansin si Aling Flor. “Madam, nilinis ko na ang attic sa itaas. Maliwanag doon at maaraw, inakyat ko na rin ang mga libro at beads mo.” Napangiwi si Aling Flor. “Auntie Rose, masyado kang mabait. May mga tao kasi talagang malas sa bahay…” “Aling Flor,” mahinahong putol ni Rose kahit hindi tumitingin dito, “ipinag-utos ni Sir Franco na tulungan si Madam sa pag-aayos, hindi sakop ng trabaho mo ang chumika rito.” masungit na sagot niya sa kasambahay. “Hindi naman ako —” hindi pa man nakakasagot ang kasambahay ng putulin ni Rose ang sinasabi nito. “Hindi ba may niluluto ka pa sa baba? Baka masunog na iyon at mapagalitan ka pa.” Natameme si Aling Flor at tiningnan muna ng masama si Stacey bago umalis.Mabait at tahimik si Auntie Rose.Pero ngayon, parang marami itong gustong sabihin. “Matagal na ako sa pamilyang to. Buhay pa noon si Madam nang kunin niya ako rito. Nakita kong lumaki ang magkapatid na Kevin at Franco.” “Simula bata pa sila, hindi na talaga sila magkasundo. May mga sama ng loob na matagal nang nakabaon… at hindi nagtagal, naging galit na.” Pagdating nila sa attic sa ikatlong palapag, tinulungan siya nitong ayusin ang mga damit. “Tungkol sa magkapatid at sa pagkamatay ni Madam… kung may gusto kang malaman, itanong mo lang sa akin. Lahat ng alam ko ay sasabihin ko sa’yo” Pagka alis ni Rose, tahimik na naupo si Stacey sa masikip na kama habang marahang hinihimas ang wedding ring niya.Naalala niya ang araw ng engagement party. Parang demonyong galing impyerno si Franco noon habang hinila siya palayo kay Kevin sa harap ng lahat. “Mula ngayon, akin ka na.” Hindi siya inagaw nito dahil mahal siya.Kundi dahil gusto nitong maghiganti.At ngayong sapat na ang paghihiganti nito… kahit ang master bedroom ay ayaw na siyang patuluyin. Kinuha ng babae ang annulment papers mula sa bag at binuksan sa huling pahina.Handa na sana siyang pumirma. Pero nang maalala niya ang maputlang mukha ng mama niya sa ospital at ang clause na titigil ang gastusin kapag nag hiwalay sila… nanginig ang kamay niya.Hindi niya magawang pumirma.Mabilis niya itong tinago sa drawer, nagsuot ng coat, at bumaba.Mahigpit na hinawakan ni Franco ang magkabilang balikat ni Stacey. Hindi niya maitago ang panginginig ng kanyang mga kamay habang puno ng pag-asa ang kanyang mga mata."Tangtang... sabihin mo sa akin ang totoo.""May anak tayo... hindi ba?""Ilang taon na siya?""Ano ang pangalan niya?""Kamukha ba kita... o kamukha ko?"Bawat tanong niya ay puno ng pananabik. Parang isang amang ngayon lamang nabigyan ng pag-asang makilala ang sariling anak. Ngunit malamig lamang siyang tinitigan ni Stacey.Walang emosyon ang kanyang mukha. Wala ring bakas ng pag-aalinlangan. Bigla niyang itinulak palayo ang lalaki."Nababaliw ka na ba?""Sinabi ko na sa'yo noon pa... wala tayong anak."Pagkasabi niya nito ay hinila niya si Rochelle upang umalis. Ngunit muli siyang pinigilan ni Franco. Mahigpit nitong hinawakan ang kanyang pulsuhan."Kung gano'n...""Bakit ka naghahanap ng bahay na malapit sa kindergarten?"Tumitig si Stacey sa kanya.Malamig.Matigas.At puno ng pangungutya."Hindi ba puwedeng maghan
Kinabukasan, habang sabay-sabay silang kumakain ng tanghalian sa Mondragon Corp., si Roan ang unang nagsalin ng mango juice sa baso ni Stacey. Pagkatapos ay ngumiti siya kay Trixie."Miss Trixie, hindi ka naman allergic sa mangga, hindi ba?"Umiling si Trixie."Hindi. Paborito ko pa nga ang mangga."Huminto siya sandali bago muling nagsalita."Pero matindi ang allergy ko sa peach—lalo na sa balahibo nito. Kahit bahagyang dumikit lang sa balat ko, nagkakapantal na agad ako."Biglang natigilan si Stacey. Peach fuzz allergy? Ganoon din ang allergy ng kanyang ama... si Meng Madrigal.Mula pagkabata, hindi niya kailanman nakitang kumain ng peach ang kanyang ama. Isang beses pa nga lamang na nahawakan nito ang balat ng prutas ay halos isugod na ito sa ospital.Hindi iyon simpleng allergy. Namamana iyon. Tahimik niyang pinagmasdan si Trixie. Pagkatapos ay kalmadong nagtanong,"Naalala ko... maaga raw namatay ang ama mo?"Ngumiti si Trixie."Ang tinutukoy mo ay ang foster father ko.""Hindi a
Bahagyang nagulat si Stacey nang makita si Trixie na pumasok sa restoration room."Ikaw?""Paano ka nakapasok dito?"Bago umalis si Franco kanina, malinaw nitong ipinag-utos na walang sinumang walang pahintulot ang maaaring pumasok sa lugar na iyon. Ngunit ngumiti lamang si Trixie at iwinagayway ang access card sa kanyang kamay."Bilang manager ng Cultural Tourism Department, may access ako rito.""At hindi lang dito...""Kahit sa opisina ni Franco, malaya rin akong makapasok."Bahagyang tinaasan ni Stacey ang tingin. Wala na siyang sinabi.Apat na taon na ang lumipas, marahil ay kasal na nga ang dalawa. Ngunit tila walang balak umalis si Trixie."Napakarami ng trabaho.""Kayong dalawa lang ni Miss Roan ang gagawa?""Magkaibigan naman tayo noon.""Wala rin akong ginagawa.""Kaya tutulungan ko na kayo."Mariing umiling si Stacey."Hindi na kailangan.""Mrs. Mondragon""Mas mabuti pang doon na lang kayo sa ibang lugar.""Kaya na naming dalawa ito."Natigilan si Trixie nang marinig ang t
Pagkababa ni Luke ng telepono ay agad niyang tinawagan si Franco."Mr. Franco.""Pumayag na ang Stellar Pavilion.""Tatanggapin nila ang proyektong ito."Mula sa kabilang linya, marahang ngumiti si Franco."Ganoon ba?""Hindi mo talaga ako binigo Minister Luke."Ngunit kasunod noon, lumamig ang boses ni Luke."Pero tandaan mo.""Kapag ginamit mo ang proyektong ito para gipitin si Stacey...""Titiyakin kong hindi matutuloy ang buong donasyon."Ito ang unang pagkakataong hinayaan ni Luke na manaig ang personal niyang damdamin sa isang opisyal na usapin. Hindi naman nagalit si Franco sa sinabi ni Luke. Mahina lamang siyang ngumiti."Huwag kayong mag-alala, Minister Luke.""Hindi ako ganoong klaseng tao."Kinagabihan...Nagpadala si Rochelle ng ilang larawan ng mga bahay kay Stacey."Marami pang pagpipilian.""Huwag kang magmadali.""Kapag may nagustuhan ka, saka tayo magpapaschedule ng viewing.""At huwag kang mag-alala.""Hindi ko isinama ang mga luma at sobrang sira."Isa-isang tiningn
Pagkaalis ni Franco sa Palace Museum, tahimik siyang bumalik sa kanyang sasakyan. Matagal siyang nakatitig sa labas ng bintana. Bago siya nakipagkita kay Luke, buo ang tiwala niyang magtatagumpay ang kanyang plano. Ngunit nang makita niya ang bahagyang pag-aalinlangan sa mukha ni Luke ay unti-unti ring nawala ang kanyang kumpiyansa. Napansin iyon ni Christian."Sir, Franco!""Kung ganoon, kayo na lang kaya mismo ang kumausap kay Miss Stacey?""Tungkol naman ito sa donasyon ng cultural relics.""Baka hindi niya tanggihan."Sandaling nag-isip si Franco. Pagkatapos ay marahan siyang umiling."Kahit lumuhod pa ako...""Hindi niya ako haharapin."Ito na ang tanging paraan. Isang paraang hindi niya matatakasan. Isang dahilan para mapalapit siyang muli kay Stacey.Pagkaalis ni Franco, matagal na nakatitig si Luke sa listahan ng mga idodonasyong cultural relics.Maya-maya ay tumayo siya. Isinuot ang kanyang executive jacket. Kinuha ang trench coat at nagtungo sa Stellar Pavilion.Pagpasok ni
Malakas ang buhos ng ulan sa labas.Habang naririnig ni Stacey ang malakas na patak ng ulan, lumapit siya sa bintana habang hawak ang kanyang baso ng tubig. Ngunit pagtingin niya sa labas bigla siyang natigilan.Sa gitna ng ulan, may isang matangkad na lalaki ang tahimik na nakatayo. Hindi ito gumagalaw. Basang-basa ang suot nitong amerikana. Humahampas ang malamig na hangin sa kanyang basang pantalon. Ngunit nanatili siyang nakatingin lamang kay Stacey sa loob ng Stellar Pavilion.Bahagyang humigpit ang hawak ni Stacey sa baso. Halos bumaon ang gilid nito sa kanyang palad. Parang kasabay ng buhos ng ulan, unti-unti ring nababasa ang kanyang puso. Ngunit paulit-ulit niyang pinaalalahanan ang sarili."Huwag kang magpapadala."Pagkatapos ng trabaho, sumabay siya sa sasakyan ni Rochelle pauwi.Gabi na.Makukulay na ilaw ng lungsod ang sumasalamin sa basang kalsada. Habang masayang nakikipagkuwentuhan kay Rochelle, bigla niyang sinabi,"May alam akong masarap na hotpot restaurant.""Minsa
Hindi pa gaanong nakakalayo ang itim na Rolls-Royce nang mag-vibrate ang telepono sa loob ng sasakyan. Narinig nila ang mahinahong boses ni Trixie.“Franco, may naiwan bang mga dokumento si Stacey? Nakita at inayos ko na ang mga ito. Dadalhin ko ba ngayon para hindi na maantala ang trabaho ninyo?”
Kinabukasan, pagkatapos mag-almusal, umalis si Stacey sa lumang mansyon.May kukunin siyang mga dokumento sa bahay kaya dumaan muna siya roon. Pagpasok niya, nasalubong niya si Franco na palabas naman.Naroon sina Ronald at Clara na nagliligpit ng mga gamit matapos mag-almusal.Nagulat siya nang ka
Biglang kumunot ang noo ni Franco sa kanyang narinig.“Wala kang karapatan na makialam sa buhay ko.”Napasinghal si Dominic, malamig nitong tiningnan si Stacey bago tuluyang nanahimik.Pagpasok nila sa loob, agad silang sinalubong ng isang matandang babaeng nakangiti hanggang magkulubot ang mga mata
Halos mawalan ng hininga si Stacey nang makita ang necktie ng asawa, ngunit hindi niya ito pinahalata sa babae sa harap niya. “Alam mo kaya mo naman na yan ibigay kay Franco, alam mo naman siguro yung office niya di’ba? Hindi para ipaabot mo pa sakin yan.”Ngumiti lang si Trixie.“Flight ko na kas



![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



