LOGINTATLONG taon na mula nang aksidenteng mabulag si Caden dahil sa car crash. At noon, ginamit ng lola ni Talia, si Lola Chandria ang koneksyon nito para ipakasal siya sa Montclair family. Agaw-buhay na noon ang matanda, at gusto nitong siguraduhin na may mag-aalaga kay Talia pag wala na ito.
Sa una, ayaw talaga ni Caden sa kan'ya. Halatang napipilitan lang. Pero dahil sa plano ni Don Ricardo Montclair, ang lolo nito, napilitan itong tanggapin ang sitwasyon. Eventually, naging "tunay" silang mag-asawa at doon laging sinasabi ni Caden na gusto nitong magkaroon ng anak kaya nagsimula ang tahimik na kasunduang dalawang beses silang magtatalik sa loob ng isang buwan. Naalala pa ni Talia na noong second year ng marriage nila, unti-unti nang bumabalik ang paningin ni Caden. Pero sa halip na pasasalamat, coldness at pandidiri ang nakikita niya sa mga mata nito. Akala niya, kapag gumaling ito ay siya pa rin smg pipiliin ni Caden. Pero hindi pala. Because that fire, that warmth she thought she had lit inside him, was never for her... --- MULING bumalik sa realidad si Talia nang muling tumunog ang cellphone niya. Dinampot niya iyon at sinagot ang tawag. “Miss Talia ,” sabi ng boses sa kabilang linya, pormal at maingat. “Pinapatawag po kayo ni Mrs. Montclair. Gusto raw kayong makausap sa lumang bahay. Urgent daw po.” “Okay, papunta na ako.” Pagkababa ng tawag, napahawak si Talia sa sentido at nakaramdam ng kaba. Sa tuwing ipinatatawag kasi siya ng ginang ay may hindi magandang mangyayari. May kutob na si Talia kung ano iyon, pero bago pa siya makapag-isip nang maayos, bumangon na siya agad mula sa kama. By five in the afternoon, nasa Montclair’s ancestral mansion na siya sa Forbes Park, ang bahay na tila kailanman ay hindi naging tahanan para sa kanya. Ang Montclair family ang isa sa pinakamakapangyarihang pamilya sa bansa. Mayaman, konektado, at matindi ang impluwensiya sa politika at negosyo. Si Don Ricardo Montclair, ang patriarch, ay kilala bilang “The Empire King.” At bilang panganay na apo si Caden, natural lang na siya lagi ang nasa spotlight. Pagpasok ni Talia sa malawak na receiving hall, agad tumayo si Madam Evelyn Montclair, ang kanyang mother-in-law. Tinapunan siya nito ng malamig at matalim na tingin. “Ano na naman ang isinumbong mo kay Papa, Talia?” masama ang mukha na tanong nito. “Tahimik ka usually, pero ngayon may plano ka na naman, ano?” mapanuya pa nitong dagdag. Tahimik na tiningnan lang ni Talia ang ginang. “Madam Evelyn, I don’t know what you’re talking about. Wala po akong isinusumbong kay Lolo.” Tumaas ang kilay ng matanda. “Talaga lang, huh?” anang ginang saka umismid. “Nasa study room si Caden. Puntahan mo ang asawa mo!” Tumango lang si Talia, matapos ang binalingan ni Madam Evelyn ang kasambahay, at agad siyang inihatid paakyat. Habang papalapit siya sa study, naririnig na niya ang sigawan sa loob. Ang lalim ng boses ni Don Ricardo, puno ng galit. “Walang utang na loob! Marunong ka pang sumagot? Gusto mo ba akong atakihin sa puso?!” “Grandpa, didn’t we make a deal that if Talia doesn’t get pregnant within three years, only then will you allow our divorce?” “Tumahimik ka! Gusto mo pa ring makipag-divorce matapos ng mga ginawa ni Talia para sa'yo? I will not allow you to create any kind of scandal with Jessa! Do you understand? You’ll release a PR statement right away and make it clear to the media that those stories circulating online are completely false! I don’t care how you do it, just fix this mess before it destroys our family’s reputation!” “I have no control over what spreads online. It’s not my fault if the press is just doing their job.” “Gusto mo ba talagang masaktan, anak ka ng—!” Pero naputol ang sana'y sasabihin ni Don Ricardo nang makarinig ng sunod-sunod na katok mula sa labas mg study. “Don Ricardo, nandito po si Ma'am Talia,” anunsyo ng maid mula sa labas ng pinto. Pagbukas niyon, sandaling natigilan si Don Ricardo nang iluwa si Talia. “Talia, apo… nandito ka na pala.” Ngumiti nang marahan si Talia. “Lolo, huwag po kayong magalit masyado. Baka tumaas ulit ang BP n’yo.” Lumapit siya at inalalayan ang matanda para maupo. Pero bago ito tuluyang kumilos, muli itong sumigaw ito. “Caden! Humingi ka ng tawad sa asawa mo ngayon din!” Tahimik si Caden, malamig ang anyo at walang emosyon. He had only made the announcement because the three-year period had already passed, he thought the woman would at least have the decency to understand her place by now. “Lolo, gusto ko po sanang makausap si Caden ng kami lang,” maya-maya ay saad ni Talia sa matanda. Nang marinig iyon ni Don Ricardo ay matalim na sinulyapan nito ang apo saka bumaling kay Talia. “Sige, hija. Maiwan ko na kayo.” Pagkaalis ni Don Ricardo, naupo si Talia sa three-seater sofa sa tapat ng asawa. “Caden,” mahinahon niyang sabi. “Let’s get a divorce.” Bahagyang napakunot ang noo ni Caden, tila nabigla. Hindi niya inasahan na sa babae mismo ang manggagaling ang salitang iyon. Akala niya, magwawala ito o hihingi ng suporta sa lolo niya. But now, she was calm— almost detached. “You’re willing to give up being Mrs. Montclair that easily?” malamig niyang tanong. “Yes. I already prepared the documents.” Matapos niyon ay kinuha ni Talia mula sa bag ang divorce agreement na siya mismo ang gumawa. “We can start with the formalities, then you can talk to Grandpa after. No need to make a scene.” Tahimik lang si Caden sa loob ng ilang segundo bago sumagot. “What compensation are you asking for?” “Wala. Let’s part ways peacefully. This is the draft I made.” Ibinaba niya ang envelope sa ibabaw ng desk, walang pag-aalinlangan sa tinig. Tumikhim si Caden, malamig pa rin ang mga mata habang nakatingin sa asawa. “Since you know what’s good for you, the company’s legal team will review this by tomorrow. I’ll have them draft the official copy.” “Fine,” tugon ni Talia, diretso at walang pakiusap. Pagkatapos niyon ay tumayo ka si Talia, at lumabas sa study room nang hindi lumilingon. Para sa kanya, iyon na lang ang natitirang dignidad na pwede niyang ibigay sa sarili— ang lumayo nang may respeto, kahit siya lang ang nasasaktan. --- That evening, nanatili muna siya sa Montclair mansion para makasalo sa dinner ng pamilya. At nang magpapaalam na siya para umalis, mahigpit niyang niyakap si Don Ricardo na may ngiti sa mga labi. Walang kaalam-alam ang matanda na iyon na ang huli nilang pagkikita. “Thank you, Lolo. Ingatan niyo po sarili niyo,” paalam niya saka nilisan ang mansyon. Sakay ng kotse, tinahak niya ang daan palabas sa Forbes Park subalit habang binabagtas niya ang kalsada, biglang bumuhos ang malakas na ulan. Mabigat at malalaki ang mga patak niyon na para bang tahimik na umiiyak ang kalangitan para sa kan'ya. Pero maya-maya lang ay bigla niyang naramdaman ang biglang pagguhit ng matinding kirot sa kanyang puson. Napahawak siya roon at nanlalambot ang tuhod. At ilang segundo lang, may mainit na likidong dumaloy pababa sa mga hita niya. Nang tingnan niya kung ano iyon, namutla siya nang makitang dugo iyon. “Oh God! Help me...”SA LOOB ng ilang segundo, nanatiling nakababad sa katahimikan ang buong Grand Monarch Convention Palace. Parang walang sinumang humihinga. Lahat ay nakatingin sa madilim na entablado habang paulit-ulit na umiikot sa kanilang isipan ang huling sinabi ng misteryosong boses. "...she's much closer than any of you realize." At pagkatapos ay biglang bumukas ang lahat ng ilaw. Nagliwanag ang buong bulwagan. Kasabay niyon ay sabay-sabay na pagsinghap ang umalingawngaw mula sa libu-libong bisita. "Siya?!" "Hindi maaari!" "Si Caden Montclair?!" Nakatayo sa gitna ng entablado si Caden Montclair. Matangkad, at diretso ang tindig. Naka-charcoal black suit na perpektong nakahulma sa kanyang matipunong pangangatawan. Bahagyang nakabukas ang unang butones ng kanyang puting polo habang ang kanyang malalim na pares ng mata ay malamig na nakatingin sa harapan. Walang bakas ng emosyon sa kanyang mukha. Ngunit iyon mismo ang lalong nakakatakot. Dahil sa unang pagkakataon matapos ang napakaraming t
DAHAN-DAHANG naglakad si Mrs. Salvatore patungo sa gitna ng entablado habang nakatutok sa kanya ang dose-dosenang ilaw at kamera. Agad na tumahimik ang buong Grand Monarch Convention Palace. Lahat ng mga mata ay nakatutok sa kanya. Ngumiti siya habang pinagmamasdan ang napakaraming bisitang dumalo."Friends, colleagues, and our esteemed guests."Umalingawngaw ang kanyang boses sa buong bulwagan."Ngayong gabi ay hindi lamang isang pagdiriwang para sa pamilya Salvatore."Bahagya siyang napahinto."Kundi isang himalang matagal naming ipinagdasal."Kasabay niyon ay nagliwanag ang napakalaking LED screen sa kanyang likuran. Lumabas ang unang larawan. Isang sanggol na nakabalot sa kulay rosas na kumot. Kasunod noon ay isa pang larawan. Isang batang babae na nakangiti habang hawak ang isang stuffed toy.Sunod-sunod pang larawan ang lumabas. Mula sanggol hanggang sa dalawang taong gulang, tatlong taong gulang, apat, at limang taong gulang.Unti-unting napuno ng emosyon ang mukha ni Mrs. Salv
MAKALIPAS ang tatlong araw ay tuluyan nang nakauwi si Talia sa Santiago Residence. Ngunit kasabay ng kanyang pag-uwi ay ang mas mahigpit pang seguridad na ipinatupad ni Mr. Santiago. Sa loob at labas ng malawak na property ay makikitang nagkalat ang mga security personnel. May mga guwardiyang naka-duty sa pangunahing gate, sa hardin, at maging sa paligid ng mismong bahay. Maging ang mga sasakyang pumapasok at lumalabas ay dumaraan sa masusing inspeksyon. Malinaw ang utos ni Mr. Santiago. Walang sinuman ang maaaring makalapit kay Talia nang walang pahintulot niya. Lalo na si Caden Montclair. At dahil doon, wala nang naging pagkakataon si Caden na makita si Talia. Kahit isang beses. Kahit isang sulyap man lang. Ngunit hindi ibig sabihin noon ay sumuko siya. Bawat gabi, matapos ang mahabang oras sa Montclair Group, diretsong nagtutungo si Caden sa isang bahaging hindi kalayuan sa Santiago Residence. Tahimik lamang siyang nananatili roon. Minsan ay nasa loob ng sasakyan. Minsan nama
MULING nagmulat ng mga mata si Talia sa loob ng VIP suite ng ospital. Puting kisame ang unang bumungad sa kanya. Kasunod noon ay ang mahinang tunog ng heart monitor at ang pamilyar na mga mukha ng kanyang pamilya."Naku, gising na siya!"Agad na lumapit si Mrs. Santiago habang pinupunasan ang mga luhang hindi niya namalayang tumulo."Anak, kumusta ang pakiramdam mo?"Bahagyang ngumiti si Talia kahit mabigat pa rin ang katawan niya."Okay lang po..."Ngunit alam nilang lahat na hindi iyon totoo, bagaman pinilit pa rin nilang ngumiti.Kasunod niyon ay maingat siyang inalalayan ni Bea upang makaupo nang maayos habang si Mia naman ay mabilis na nag-abot ng tubig.Sa kabilang banda, tahimik lamang na nakaupo si Mr. Santiago ngunit halatang hindi pa rin nawawala ang galit sa kanyang mukha.Ilang sandali pa ay sinubukan ni Mrs. Santiago na pakainin si Talia ng mainit na lugaw."Kahit konti lang, anak. Ang sabi ng doktor, kailangan mong kumain para sa inyo ng baby mo."Masunurin namang sumubo
NANG makarating si Caden sa St. Gabriel Medical Center ay halos kasabay lamang niya ang ambulansyang sinasakyan ni Talia.Hindi pa man tuluyang humihinto ang sasakyan ay mabilis na siyang bumaba."Talia!"Ngunit bago pa siya makalapit sa stretcher ay agad siyang hinarangan ng dalawang bodyguard. Seryoso ang mga mukha ng mga ito."Pasensya na po, Mr. Montclair.""Ano'ng ibig sabihin nito?" malamig na tanong ni Caden."Utos po ni Mr. Santiago."Agad na tumalim ang mga mata ni Caden. Kasabay niyon ay inililipat na ng medical team si Talia papasok sa Emergency Room.Isang sulyap lamang ang nakuha niya sa maputlang mukha ng babae bago tuluyang magsara ang pinto.Mahigpit siyang napakuyom ng kamao."Move."Hindi gumalaw ang dalawang lalaki."Mr. Montclair, huwag po ninyo kaming pahirapan."Mabigat ang tensyon sa hallway. Halos maramdaman ng mga nurse at doktor ang malamig na banggaan ng dalawang panig.Ilang segundo pa ang lumipas bago bumukas ang pinto ng Emergency Room. Lumabas si Mr. San
NANG marinig ni Caden ang sinabi ni Lyndon ay tila may kung anong malamig na bagay na bumalot sa buong katawan niya.Tahimik siyang nakaupo sa kanyang executive chair habang mahigpit na nakahawak sa cellphone.Sa kabilang linya ay patuloy na nagsasalita si Lyndon."Sir, sigurado po ang matandang witness. Hindi raw si Jessica ang unang nagligtas sa inyo. May isa pang babae sa lugar noong mga oras na iyon."Unti-unting tumigas ang panga ni Caden."Continue.""Lumilitaw rin po na may ilang detalye sa lumang report na hindi nagtutugma. At may ilang witness na parang biglang nawala pagkatapos ng incident."Tahimik. Masyadong tahimik. Hanggang sa marinig ni Lyndon ang mabigat na boses ng kanyang boss."Nasaan si Jessica?"Natigilan si Lyndon. "Sir?""Nasaan siya ngayon?"Mabilis nitong sinilip ang impormasyon sa tablet. "Nasa Azure Lounge sa BGC, sir."Wala nang iba pang sinabi si Caden. Agad niyang pinatay ang tawag. Kasunod niyon ay mabilis niyang kinuha ang coat na nakasampay sa likod ng
SA TERRACE ng ikatlong palapag, patuloy pa ring sumasayaw sa hangin ang mga pink rose petals. Ang mga drone sa itaas ay bumubuo pa rin ng kumikislap na “starlight,” parang walang pakialam sa kaguluhang kakapasok lang sa eksena.Napakaganda, pero at the same time ay mayroon ding dalang sakit.Sa gil
HINDI MAN lang sinulyapan ni Talia ang bahagyang ngiti sa labi ni Caden. Umupo siya agad sa inilaang upuan, walang pag-aalinlangan. Kahit ano pa ang plano ng lalaking ito, isa lang ang totoo ay iyon ay nagugutom na siya.Napansin ni Caden kung gaano siya kabilis pumayag. Kumurba ang labi nito sa is
SA PAGBUKAS ng pinto, dalawang lalaki ang pumasok, parehong may malamig na ekspresyon. Ang isa ay may matalim na mga mata at mapanganib na ngiti, habang ang isa ay matangkad at tahimik lang na nakamasid sa paligid.Si Jessica ay napasiksik sa sulok ng silid, nanginginig sa takot. Napatigil ang lala
MARIING bumuntong-hininga si Caden.Bigla niyang inilingon ang ulo at tumitig kay Jessica. Hindi iyon ang dating kalmadong tingin, mabigat iyon, malamig, at may bahid ng galit na hindi niya sinubukang itago.Nanlambot ang ngiti sa labi ni Jessica ng mga sandaling iyon. Hindi niya inaasahan ang gano







