Mag-log inTATLONG taon na mula nang aksidenteng mabulag si Caden dahil sa car crash. At noon, ginamit ng lola ni Talia, si Lola Chandria ang koneksyon nito para ipakasal siya sa Montclair family. Agaw-buhay na noon ang matanda, at gusto nitong siguraduhin na may mag-aalaga kay Talia pag wala na ito.
Sa una, ayaw talaga ni Caden sa kan'ya. Halatang napipilitan lang. Pero dahil sa plano ni Don Ricardo Montclair, ang lolo nito, napilitan itong tanggapin ang sitwasyon. Eventually, naging "tunay" silang mag-asawa at doon laging sinasabi ni Caden na gusto nitong magkaroon ng anak kaya nagsimula ang tahimik na kasunduang dalawang beses silang magtatalik sa loob ng isang buwan. Naalala pa ni Talia na noong second year ng marriage nila, unti-unti nang bumabalik ang paningin ni Caden. Pero sa halip na pasasalamat, coldness at pandidiri ang nakikita niya sa mga mata nito. Akala niya, kapag gumaling ito ay siya pa rin smg pipiliin ni Caden. Pero hindi pala. Because that fire, that warmth she thought she had lit inside him, was never for her... --- MULING bumalik sa realidad si Talia nang muling tumunog ang cellphone niya. Dinampot niya iyon at sinagot ang tawag. “Miss Talia ,” sabi ng boses sa kabilang linya, pormal at maingat. “Pinapatawag po kayo ni Mrs. Montclair. Gusto raw kayong makausap sa lumang bahay. Urgent daw po.” “Okay, papunta na ako.” Pagkababa ng tawag, napahawak si Talia sa sentido at nakaramdam ng kaba. Sa tuwing ipinatatawag kasi siya ng ginang ay may hindi magandang mangyayari. May kutob na si Talia kung ano iyon, pero bago pa siya makapag-isip nang maayos, bumangon na siya agad mula sa kama. By five in the afternoon, nasa Montclair’s ancestral mansion na siya sa Forbes Park, ang bahay na tila kailanman ay hindi naging tahanan para sa kanya. Ang Montclair family ang isa sa pinakamakapangyarihang pamilya sa bansa. Mayaman, konektado, at matindi ang impluwensiya sa politika at negosyo. Si Don Ricardo Montclair, ang patriarch, ay kilala bilang “The Empire King.” At bilang panganay na apo si Caden, natural lang na siya lagi ang nasa spotlight. Pagpasok ni Talia sa malawak na receiving hall, agad tumayo si Madam Evelyn Montclair, ang kanyang mother-in-law. Tinapunan siya nito ng malamig at matalim na tingin. “Ano na naman ang isinumbong mo kay Papa, Talia?” masama ang mukha na tanong nito. “Tahimik ka usually, pero ngayon may plano ka na naman, ano?” mapanuya pa nitong dagdag. Tahimik na tiningnan lang ni Talia ang ginang. “Madam Evelyn, I don’t know what you’re talking about. Wala po akong isinusumbong kay Lolo.” Tumaas ang kilay ng matanda. “Talaga lang, huh?” anang ginang saka umismid. “Nasa study room si Caden. Puntahan mo ang asawa mo!” Tumango lang si Talia, matapos ang binalingan ni Madam Evelyn ang kasambahay, at agad siyang inihatid paakyat. Habang papalapit siya sa study, naririnig na niya ang sigawan sa loob. Ang lalim ng boses ni Don Ricardo, puno ng galit. “Walang utang na loob! Marunong ka pang sumagot? Gusto mo ba akong atakihin sa puso?!” “Grandpa, didn’t we make a deal that if Talia doesn’t get pregnant within three years, only then will you allow our divorce?” “Tumahimik ka! Gusto mo pa ring makipag-divorce matapos ng mga ginawa ni Talia para sa'yo? I will not allow you to create any kind of scandal with Jessa! Do you understand? You’ll release a PR statement right away and make it clear to the media that those stories circulating online are completely false! I don’t care how you do it, just fix this mess before it destroys our family’s reputation!” “I have no control over what spreads online. It’s not my fault if the press is just doing their job.” “Gusto mo ba talagang masaktan, anak ka ng—!” Pero naputol ang sana'y sasabihin ni Don Ricardo nang makarinig ng sunod-sunod na katok mula sa labas mg study. “Don Ricardo, nandito po si Ma'am Talia,” anunsyo ng maid mula sa labas ng pinto. Pagbukas niyon, sandaling natigilan si Don Ricardo nang iluwa si Talia. “Talia, apo… nandito ka na pala.” Ngumiti nang marahan si Talia. “Lolo, huwag po kayong magalit masyado. Baka tumaas ulit ang BP n’yo.” Lumapit siya at inalalayan ang matanda para maupo. Pero bago ito tuluyang kumilos, muli itong sumigaw ito. “Caden! Humingi ka ng tawad sa asawa mo ngayon din!” Tahimik si Caden, malamig ang anyo at walang emosyon. He had only made the announcement because the three-year period had already passed, he thought the woman would at least have the decency to understand her place by now. “Lolo, gusto ko po sanang makausap si Caden ng kami lang,” maya-maya ay saad ni Talia sa matanda. Nang marinig iyon ni Don Ricardo ay matalim na sinulyapan nito ang apo saka bumaling kay Talia. “Sige, hija. Maiwan ko na kayo.” Pagkaalis ni Don Ricardo, naupo si Talia sa three-seater sofa sa tapat ng asawa. “Caden,” mahinahon niyang sabi. “Let’s get a divorce.” Bahagyang napakunot ang noo ni Caden, tila nabigla. Hindi niya inasahan na sa babae mismo ang manggagaling ang salitang iyon. Akala niya, magwawala ito o hihingi ng suporta sa lolo niya. But now, she was calm— almost detached. “You’re willing to give up being Mrs. Montclair that easily?” malamig niyang tanong. “Yes. I already prepared the documents.” Matapos niyon ay kinuha ni Talia mula sa bag ang divorce agreement na siya mismo ang gumawa. “We can start with the formalities, then you can talk to Grandpa after. No need to make a scene.” Tahimik lang si Caden sa loob ng ilang segundo bago sumagot. “What compensation are you asking for?” “Wala. Let’s part ways peacefully. This is the draft I made.” Ibinaba niya ang envelope sa ibabaw ng desk, walang pag-aalinlangan sa tinig. Tumikhim si Caden, malamig pa rin ang mga mata habang nakatingin sa asawa. “Since you know what’s good for you, the company’s legal team will review this by tomorrow. I’ll have them draft the official copy.” “Fine,” tugon ni Talia, diretso at walang pakiusap. Pagkatapos niyon ay tumayo ka si Talia, at lumabas sa study room nang hindi lumilingon. Para sa kanya, iyon na lang ang natitirang dignidad na pwede niyang ibigay sa sarili— ang lumayo nang may respeto, kahit siya lang ang nasasaktan. --- That evening, nanatili muna siya sa Montclair mansion para makasalo sa dinner ng pamilya. At nang magpapaalam na siya para umalis, mahigpit niyang niyakap si Don Ricardo na may ngiti sa mga labi. Walang kaalam-alam ang matanda na iyon na ang huli nilang pagkikita. “Thank you, Lolo. Ingatan niyo po sarili niyo,” paalam niya saka nilisan ang mansyon. Sakay ng kotse, tinahak niya ang daan palabas sa Forbes Park subalit habang binabagtas niya ang kalsada, biglang bumuhos ang malakas na ulan. Mabigat at malalaki ang mga patak niyon na para bang tahimik na umiiyak ang kalangitan para sa kan'ya. Pero maya-maya lang ay bigla niyang naramdaman ang biglang pagguhit ng matinding kirot sa kanyang puson. Napahawak siya roon at nanlalambot ang tuhod. At ilang segundo lang, may mainit na likidong dumaloy pababa sa mga hita niya. Nang tingnan niya kung ano iyon, namutla siya nang makitang dugo iyon. “Oh God! Help me...”SAMANTALA, sa kabilang dako ng Grey Wharf, unti-unting nilamon ng dilim ang lumang pantalan.Ang dating mataong lugar ay ngayon ay tahimik, basang-basa ng halumigmig, at napapaligiran ng mga abandonadong bodega na tila matagal nang kinalimutan ng mundo. Ang ilaw mula sa iilang poste ay mahina at kumukurap, nagbibigay ng aninong lalong nagpapabigat sa atmospera.Sa loob ng isang kalawangin at malamig na kulungan, nakasiksik si Bea sa sulok. Ang kanyang katawan ay nanghihina na sa gutom at pagod. Ilang araw na siyang walang maayos na kain, at ang lagnat ay patuloy na nagpapalabo sa kanyang paningin. Ang bawat paghinga niya ay mabigat, at ang kanyang balat ay malamig ngunit pinagpapawisan.Pakiramdam niya ay hindi na siya tatagal. Ngunit bago pa man tuluyang bumigay ang kanyang katawan, bigla siyang hinila palabas ng kulungan. Napahiyaw siya sa sakit nang marahas siyang igapos sa isang kahoy na poste sa gitna ng bakanteng lote. Ang makapal na lubid ay bumaon sa kanyang balat, nagdulot ng
NANATILI ang mabigat na katahimikan sa pagitan nila.Hindi gumalaw si Talia. Hindi rin siya nagsalita. Nakatitig lamang siya kay Mr. Gold, pilit inuunawa ang biglaang paglayo nito at ang malamig na distansyang tila itinayo ng lalaki sa pagitan nila.Samantala, si Caden ay nakatingin sa kabilang direksyon. Unti-unti niyang ikinuyom ang kanyang mga kamay sa ibabaw ng kumot, malinaw ang pagpipigil sa bawat galaw. Ang tensyon sa kanyang katawan ay hindi maikakaila.Pagkaraan ng ilang sandali, nagsalita siya. “May asawa ka, hindi ba?” Kalmado ang kanyang boses, ngunit malinaw at matalim ang bawat salita, tila dahan-dahang tumatagos.Bahagyang natigilan si Talia. Napakurap siya, tila hindi inaasahan ang tanong. Gayunpaman, sa halip na umatras, bahagya siyang ngumiti. Isang ngiting mahirap basahin kung may halong panunukso o pagtatago.“I did,” mahinahon niyang tugon. “But not anymore.”Dahan-dahang humarap si Caden sa kanya. Ang kanyang mga mata ay malamig, ngunit sa kaibuturan ay may nagb
ISANG MAINIT na luha ang kusang tumulo mula sa mga mata ni Talia. Hindi niya iyon pinigilan at hinayaan lang niyang dahan-dahang umagos sa kanyang pisngi. Dahan-dahan siyang lumapit muli sa gilid ng kama at marahang naupo. Nanginginig ang kanyang mga daliri habang maingat niyang pinunasan ang pawis sa noo ni Caden. Sa bawat pagdampi ng kanyang balat sa lalaki, mas lalo niyang nararamdaman ang init ng katawan nito. “Ang tigas pa rin ng ulo mo…” mahina niyang bulong, halos hindi marinig. Matapos niyon ay agad siyang kumilos. Kinuha niya ang medical kit sa gilid ng mesa at mabilis na naghanda ng gamot. Maingat niyang pinainom si Caden ng anti inflammatory medicine, saka naghanda ng maligamgam na tubig. Gumamit siya ng malinis na tela na binasa sa alcohol at dahan dahan niyang pinunasan ang katawan nito upang mapababa ang temperatura. --- LUMIPAS ang hindi matiyak na oras. Unti unti, ang mataas na lagnat ni Caden ay bahagyang bumaba at dahan dahan nitong iminulat ang mga mata. Ma
NANIGAS si Caden sa kinatatayuan.“Are you out of your mind?” mariin niyang saad, ang boses ay mababa ngunit may bahid ng galit at pag-aalala. Mabilis niyang hinawakan ang pulso ni Talia, tila nais itong pigilan sa anumang susunod nitong gagawin. “You just ate something poisonous.”Sa isang iglap, hinila niya ito palapit. “Spit it out.”Ngunit sa halip na mataranta, bahagyang ngumiti si Talia. May kakaibang kislap sa kanyang mga mata.“Relax,” mahinahon niyang sabi, halos parang inaalo ang isang batang nag-aalala. “It’s just fighting poison with poison.”Napakunot ang noo ni Caden. Hindi siya kumbinsido, pero hindi siya nakapagsalita agad.“May natural resistance na ang katawan ko sa ganitong klase ng toxins,” dagdag ni Talia, tila ba simpleng bagay lamang ang kanyang ginawa. “It won’t kill me.”Sandaling natahimik ang paligid. Tanging ang ihip ng hangin ang maririnig.“At saka…” bahagya siyang natawa, tila may naalala. “No’ng nagre-research pa ako before, halos araw-araw akong nalala
KINABUKASAN…Unti-unting nagmulat ng mga mata si Talia. Mabigat ang talukap ng kanyang mga mata, at tila ba may kung anong bumabalot sa kanyang isipan— magkahalong pagod, kalituhan, at mga alaala ng nagdaang gabi.Sa sandaling tuluyan siyang magising at bumuhos ang lahat ng alaala. Ang helicopter, ang yakap, ang halik...Bigla siyang napabangon mula sa kama, parang may spring na tumulak sa kanya paitaas.“What the—” napahinto siya, agad napatingin sa sarili.Mabilis niyang sinuri ang kanyang katawan mula balikat, pababa, hanggang sa mga kamay niya. Maingat. Paulit-ulit. Parang may hinahanap. Ilang segundo siyang ganoon hanggang sa tuluyan siyang napahinga nang malalim.“Okay.”Walang kakaiba. Walang nangyari.Dahan-dahan siyang napaupo muli sa kama, isang kamay ang napunta sa dibdib niya habang ramdam ang malakas na tibok ng puso. Pero hindi doon natapos ang kalituhan niya dahil may naalala siya.“‘Your husband is here…’”Bahagya siyang napakunot-noo.“Husband?” bulong niya sa sarili.
SAMANTALA…Sa gitna ng Grey Wharf East District, isang malakas na pagsabog ang yumanig sa buong paligid. Ang dating kilalang gusali ng Ruby House Café ay tuluyang nilamon ng apoy, habang ang makapal na usok ay umakyat sa kalangitan.Sa loob lamang ng ilang minuto, abo na lamang ang natira. Mula sa gitna ng nagbabagang guho, isang lalaki ang dahan-dahang lumabas— si Mr. Crest.Matangkad, matalim ang mga mata, at ang presensya ay sapat upang patahimikin ang kahit sinong nasa paligid.Sa isang kamay, hinihila niya ang isang matandang lalaki na halos wala nang malay, at walang pag-aalinlangang ibinagsak ito sa lupa.“Hanapin niyo siya,” malamig niyang utos, ang boses ay puno ng awtoridad. “Baliktarin niyo ang buong Grey Wharf kung kinakailangan.”“Yes, boss!”Agad nagkawatak-watak ang mga tauhan niya, parang alon na kumalat sa bawat direksyon. Sa sandaling iyon, isang lalaki ang marahang lumapit. Payat, maputla, at halatang takot.“Boss…” nanginginig nitong sabi. “Pakawalan mo siya… dadal
SAGLIT na napatingala si Talia mula sa gitna ng media crowd nang makita niya ang matangkad na likod ni Caden na papalabas ng hall. Napatitig siya roon nang ilang segundo, hanggang sa matabunan ito ng ilaw at anino sa exit corridor.Saka tumunog ang phone niya. Bahagya siyang humingi ng paumanhin sa
“KASABAY nito,” malinaw na dugtong ni Talia sa harap ng mic, steady ang tindig, “gusto ko ring magpasalamat kay Mr. Caden Montclair sa maayos na imbitasyon. Dahil dito, personal kong maipapakita at maipapaliwanag sa lahat ang bagong family intelligent medical system, ang Little M.”Sandali siyang t
BAGO pa matapos ni Talia ang sinasabk, biglang umabante si Lucas. Sa isang iglap, hinila niya ang babae papalapit at niyakap nang mahigpit, sobrang higpit na parang ayaw na niyang pakawalan pa. Parang doon lang niya na-realize ang posibilidad na mawala ito sa kanya.“Talia…” usal ni Lucas sa paos n
SA ISANG sasakyang mabilis ang takbo sa expressway, nakatitig si Don Ricardo Montclair sa cellphone niya habang naka-live ang broadcast ng launch event. Ilang segundo siyang hindi nakapagsalita.“Ang batang ’yun…” mahina niyang bulong. “Siya talaga si Doctor Nova?”Ang babaeng halos ituring na niya







