Chapter 2: Ang Asawa sa Papel

Maaga pa lang, gising na si Ria. Alas-singko ng umaga, nakasanayan na ng katawan niya ang gumising bago sumikat ang araw. Ito ang routine niya sa loob ng tatlong taon. Hindi bilang Mrs. Elizalde na socialite, kundi bilang Mrs. Elizalde na unpaid maid.

May mga katulong naman sila. May cook, may cleaner. Pero ayaw ni Javi na ginagalaw ng iba ang gamit niya. At dahil gusto ni Ria na maging parte ng buhay ng asawa, siya ang gumagawa ng lahat ng personal na bagay nito.

Siya ang namamalantsa ng suit. Siya ang nagtitimpla ng kape—black, no sugar, brewed from Arabica beans na siya mismo ang bumibili sa specialty shop.

Habang pinaplantsa niya ang navy blue na suit ni Javi, hindi niya maiwasang tignan ang sarili sa salamin ng walk-in closet.

Mugto ang mga mata niya. Maputla ang labi. Ang dating masiglang Ria na puno ng pangarap noong college ay wala na. Ang natira na lang ay isang babaeng nakatali sa pangako.

“Hija, alagaan mo ang apo ko. Siya lang ang natitira sa akin. Alam kong matigas ang puso niya, pero ikaw ang magpapalambot nito.”

Iyon ang huling bilin ng Lolo ni Javi bago ito mamatay. Utang na loob ng pamilya ni Ria ang pagpapagamot ng tatay niya sa mga Elizalde. Kaya nang ialok ang kasal, pumayag siya. Hindi lang dahil sa utang na loob, kundi dahil... mahal niya talaga si Javi noon pa man. College pa lang, crush na niya ang gwapong pero supladong senior sa kabilang building.

Pero napapagod din ang nagmamahal kung bato ang kaharap.

"Where is my coffee?"

Napapitlag si Ria. Nasa pinto na si Javi, nakatapis lang ng tuwalya. Basa pa ang buhok nito at tumutulo ang tubig sa matipunong dibdib. Kung sa ibang pagkakataon, kikiligin si Ria. Pero ngayon, ang diamond necklace kagabi ang naaalala niya.

"Nasa bedside table mo na, Javi. Nilagay ko kanina," sagot niya nang hindi tumitingin.

Pumasok si Javi, kinuha ang suit na bagong plantsa. "Did you touch my phone?" tanong nito bigla, ang boses ay puno ng hinala.

"Hindi," mabilis na sagot ni Ria. "Bakit ko naman pakikialaman 'yan?"

"Good. Know your boundaries, Maria. You are my wife on paper. You have no rights to my privacy."

Habang nagbibihis si Javi, nanatiling nakatayo si Ria sa gilid, hawak ang tie na isusuot nito. Ito ang moment nila tuwing umaga. Siya ang magsisilbi, si Javi ang magpapasensya.

Lumapit siya para itali ang necktie. Naamoy niya ulit ang aftershave ni Javi, humahalo sa natural na bango ng balat nito. Sa kabila ng lahat, gusto niya pa ring yakapin ito. Ang tanga lang, 'di ba?

"Aalis ako mamaya," basag ni Ria sa katahimikan habang inaayos ang kwelyo ng asawa. "Pupunta ako sa hospital para sa check-up ni Papa."

Hindi sumagot si Javi. Tinitignan lang nito ang sarili sa salamin, inaayos ang cuff links.

"Javi, narinig mo ba ako?"

"I heard you," iritableng sagot nito. Kumuha ito ng wallet sa drawer at naglabas ng isang black card. Hinagis niya ito sa kama, malapit sa paanan ni Ria.

"Take that. Buy whatever your father needs. Just don't call me while I'm at work."

Tinignan ni Ria ang card. Para siyang binabayaran pagkatapos ng serbisyo.

"Hindi pera ang kailangan ko, Javi. Gusto ko lang sabihin sa'yo kung nasaan ako, bilang asawa mo."

Humarap si Javi sa kanya, isang ngisi ang gumuhit sa labi. "Asawa? Stop lingering on that title, Maria. It's expiring soon."

Kumabog ang dibdib ni Ria. "Anong... anong ibig mong sabihin?"

"Three years. That was the deal with Lolo's lawyers. After three years of marriage, I get full control of the company inheritance. And guess what?" Tumingin si Javi sa relo niya. "Wait for the papers anytime this week."

Parang gumuho ang mundo ni Ria. Kaya pala. Kaya pala hindi na ito nag-e-effort magtago. Kaya pala may necklace para kay Clarisse. Tapos na ang kontrata.

"Aalis na ako," sabi ni Javi, kinuha ang briefcase at naglakad palabas ng kwarto nang hindi man lang nagpapaalam.

Naiwan si Ria na nakatayo, nakatingin sa black card sa kama. Ang kapalit ng tatlong taon ng buhay niya. Ang kapalit ng pagluluto, paglalaba, at pagmamahal niya.

Kinuha niya ang card. Nanginginig ang kamay.

"Kung tapos na..." bulong niya, habang ang mga luha ay nagsisimula na namang pumatak. "Bakit ang sakit pa rin?"

Pero may ibang plano ang tadhana ngayong araw. Hindi lang basta check-up ang gagawin niya. Pupunta siya sa Elizalde Tower. Ibabalik niya ang card na 'to. At sa huling pagkakataon, ipagluluto niya ng baon ang asawa niya.

Isang closure. Isang huling pagpapatunay na naging mabuting asawa siya hanggang dulo.

Nang aalis na sana si Ria, napansin niya ang cellphone ni Javi na naiwan sa ilalim ng unan. Nagmamadali ito kanina kaya siguro hindi napansin.

Biglang umilaw ang screen. Isang message galing kay "C".

Message Preview: "Babe, I'm at the lobby of your building. Don't forget, we have a lunch date. Wear that blue tie I like. I love you."

Napatingin si Ria sa blue tie na siya mismo ang pumili at nagbuhol sa leeg ng asawa niya kanina. Para pala 'yun kay Clarisse. Hindi para kay Javi.

Kinuha niya ang phone. Dadalhin niya ito sa opisina. Hindi para isauli, kundi para makita kung gaano kasaya ang asawa niya sa piling ng iba.