Chapter 3: Ang Lihim na Pabango

Mabigat ang trapik sa EDSA, pero mas mabigat ang nararamdaman ni Ria. Nasa passenger seat siya ng Grab car, yakap-yakap ang isang insulated lunch bag at ang cellphone ni Javi.

Sa loob ng lunch bag ay ang Kare-Kare na niluto niya kaninang madaling araw. Alam niyang allergic si Clarisse sa peanut sauce, pero paborito ito ni Javi. Isang maliit na rebelyon. Isang tahimik na giyera sa kusina.

"Ma'am, dito na po tayo sa Elizalde Tower," sabi ng driver.

Bumaba si Ria at tumingala sa napakataas na building na gawa sa salamin at bakal. Ito ang mundo ni Javi—matayog, malamig, at mahirap abutin. Samantalang siya, naka-suot lang ng simpleng linen dress at flat shoes. Hindi siya mukhang asawa ng CEO. Mukha siyang napadaan lang.

Pagpasok niya sa lobby, sinalubong siya ng aircon na sing-lamig ng pakikitungo ng mga tao dito.

Dumiretso siya sa reception desk. Ang receptionist, isang babaeng naka-full makeup at mukhang mas modelo pa kaysa empleyado, ay tinignan siya mula ulo hanggang paa.

"Delivery for Mr. Elizalde? Iwan niyo na lang po sa delivery rack," mataray na sabi nito nang hindi man lang tumitingin sa mata ni Ria.

Napahigpit ang hawak ni Ria sa lunch bag. "Hindi po ako delivery. Asawa ako ni Mr. Elizalde. I'm Maria Elizalde."

Natigilan ang receptionist. Tumingin ito sa kanya nang may halong gulat at... awa? O baka pangungutya. Alam ng buong kumpanya na may asawa si Javi, pero alam din nila kung sino ang laging kasama nito.

"Oh... Ma'am. Sorry po." Biglang nagbago ang tono nito pero halatang pilit. "Nasa meeting po si Sir Javi. Bawal po istorbohin."

"Maghihintay ako," matatag na sabi ni Ria. "May kailangan lang akong ibigay. Importante." Tinaas niya ang cellphone ni Javi.

"Sige po, Ma'am. Upo na lang po kayo sa waiting area."

Umupo si Ria sa isang sulok. Nakikita niya ang mga empleyadong nagbubulungan habang dumadaan sa harap niya.

"Siya ba 'yun? Yung asawa?"

"Ang simple lang pala. Kaya pala mas gusto ni Sir si Ms. Clarisse."

"Sayang, mukhang mabait. Pero walang dating."

Rinig na rinig ni Ria ang bawat salita. Para silang mga karayom na tumutusok sa balat niya. Gusto niyang sumigaw. Gusto niyang sabihin na, "Ako ang nag-aalaga sa boss niyo kapag may sakit siya! Ako ang nagpaplantsa ng damit niya para magmukha siyang kagalang-galang sa harap niyo!"

Pero nanatili siyang tahimik. Nakayuko.

Lumipas ang isang oras. Dalawang oras. Gutom na si Ria, pero hindi siya umaalis.

Biglang bumukas ang elevator ng mga executives. Lumabas si Javi, kasama ang ilang board members. Tumatawa ito—isang tawa na bihirang marinig ni Ria sa bahay. Gwapo, makapangyarihan, puno ng buhay.

Aakmang tatayo na sana si Ria para lapitan ito nang may humarang na braso sa braso ni Javi.

Si Clarisse Villamayor.

Naka-suot ito ng pulang body-hugging dress at stilettos. Ang buhok ay perpektong naka-kulot. Ang ganda niya. Sobrang ganda na nakakasakit ng mata.

"Babe, let's go? Gutom na ako," malanding sabi ni Clarisse, sapat lang para marinig ng mga nasa lobby.

Hindi tinabig ni Javi ang kamay nito. Sa halip, nginitian niya ito. "Okay. Let's eat."

Parang tinambol ang dibdib ni Ria. Nasa harap lang siya, pero parang invisible siya. Naglakad ang dalawa palabas, papunta sa direksyon niya.

Dito na. Ito na ang pagkakataon.

Tumayo si Ria at humarang sa dadaanan nila.

"Javi."

Natigil ang tawanan. Napahinto si Javi. Nawala ang ngiti sa labi nito nang makita si Ria. Napalitan ito ng inis. At hiya.

"What are you doing here?" bulong ni Javi, pero parang sigaw sa lakas ng impact.

"Dinala ko ang lunch mo. At... ang phone mo." Inabot ni Ria ang mga dala niya. Nanginginig ang kamay.

Tinignan ni Clarisse ang lunch bag na hawak ni Ria at tumawa ng mahina. "Oh my god. Is that a baunan? Javi, ang cute ng maid mo, dinalhan ka ng pagkain."

Maid.

Tinawag siyang katulong sa harap ng asawa niya at ng mga empleyado. Hinintay ni Ria na ipagtanggol siya ni Javi. Hinintay niyang sabihin ni Javi na, "Wag mong ganyanin ang asawa ko."

Pero ang sinabi lang ni Javi ay:

"Go home, Maria. You're causing a scene."

Doon namatay ang huling pag-asa ni Ria.

Aakmang aalis na si Javi at Clarisse nang biglang tumunog ang phone na hawak pa rin ni Ria. May tumatawag.

Unknown Number.

Dahil sa taranta at sakit ng loob, napindot ni Ria ang Answer at na-loudspeaker ito.

Isang boses ng lalaki ang nagsalita, boses na pamilyar sa mga balita. Attorney ng Lolo ni Javi.

"Mr. Elizalde, good news. The divorce papers are ready for signing. Once Mrs. Elizalde signs, the 500 Million inheritance is yours. Congratulations."

Natahimik ang buong lobby. Dinig ng lahat.

Napatingin si Ria kay Javi. Namutla si Javi.

"So..." boses ni Ria, basag na basag. "500 Million pala ang presyo ko?"