LOGIN“Ana, whatever happens in there, stay beside me.”Napatingin si Ana kay Kurt na nakahawak sa seradura ng study room.“Bakit? May dapat ba akong ipag-alala?”“Nothing. I just want you there.”Binuksan nito ang pinto. Naroon sina Don Alejandro, Donya Victoria, at Bianca. May folder at mga dokumento sa mesa.“Halika, hija,” bati ng matanda.Umupo si Ana sa tabi ng asawa. Sa silid ding iyon, noong nakaraang Biyernes, narinig niyang pinag-usapan nina Kurt at Donya Victoria ang pagpapanggap sa kanilang kasal. Ngayon, maririnig niya ang resulta ng kanilang plano.“Matagal ko nang pinaghandaan ang pagreretiro,” panimula ni Don Alejandro. “Gusto kong malinaw kung sino ang mamamahala sa mga negosyo at kung paano ko ilalaan ang sarili kong mga ari-arian.”Binuklat nito ang folder.“Gaya ng inanunsiyo ko kagabi, si Kurt ang magiging pangunahing tagapamahala ng malaking bahagi ng ating mga negosyo. Hindi ibig sabihing personal na niyang pag-aari ang lahat ng pamamahalaan niya.”“Yes, Grandpa. I un
“Ana, maging tapat ka sa akin. Masaya ka ba sa pagsasama ninyo ni Kurt?”Hindi nakasagot si Ana. Sa likuran nila, nagpapatuloy ang tawanan ng mga bisita sa kaarawan ni Don Alejandro.“Lolo, mahal ko po si Kurt. Alam ninyo naman po iyon.”“Hindi iyan ang tinatanong ko, hija.”“Bakit po ninyo naitanong?”“Dahil kilala kita. Noong tinawag kita sa entablado, parang gusto mong magtago. Ni hindi ka umupo sa mesa ng pamilya.”“Marami lang po akong tinulungan ngayong gabi.”“Hindi mo kailangang magkunwaring masaya para sa akin.”Napayuko si Ana. Hindi niya kayang sabihin ang tungkol sa narinig niyang pag-uusap nina Kurt at Donya Victoria. Ayaw din niyang sirain ang kaarawan ng matanda.“Lolo, iyong regalo ko nga po pala. Bukas ko po ibibigay. May gusto rin po akong ikuwento kapag tayo na lang.”“Bakit bukas pa?”“May kailangan lang po akong ayusin.”“Sige, makikinig ako.”“Opo, Lolo. Pangako.”Pinisil ni Don Alejandro ang kamay niya.Lumapit si Kurt mula sa pangunahing mesa. “Grandpa, the gue
“May gusto ka bang sabihin tungkol kay Ana, apo?” tanong ni Don Alejandro.Hawak ni Kurt ang mikropono. Napansin ni Ana ang paghigpit ng mga daliri nito habang tinitingnan ang mga panauhin.“Actually, Grandpa, there's something everyone should know about Ana.”Bumilis ang tibok ng puso niya. Tatlong taon niyang hinintay ang pagkakataong ito. Ilang beses niyang inisip kung paano siya ngingitian ni Kurt habang ipinapakilala bilang asawa, kung hahawakan ba nito ang kanyang kamay.Ngayon, naroon na sila sa entablado. Ngunit sa halip na matuwa, naalala niya ang pag-uusap nina Kurt at Donya Victoria. Hindi niya kayang tanggapin ang pagkilalang ibibigay lamang dahil may kailangang makuha ang asawa.Hinawakan niya ang braso nito. “Kurt, puwede bang ako muna?”Napalingon ang lalaki. “Are you sure?”“Oo. May gusto lang akong sabihin.”Iniabot nito ang mikropono. Tumango rin si Don Alejandro at umatras upang bigyan siya ng lugar.Humarap si Ana sa mga panauhin. Naroon si Donya Victoria, katabi s
“At simula ngayon, pormal kong itinatalaga ang aking apo, si Kurt Altamirano, bilang tagapamahala ng malaking bahagi ng kayamanan ng pamilya Altamirano!”Umalingawngaw ang palakpakan sa bulwagan. Mula sa likuran, nakita ni Ana si Kurt na tumayo sa pangunahing mesa. Yumakap dito si Donya Victoria at hinawakan ang magkabilang balikat ng anak habang nakangiti.May mga bisitang lumapit upang bumati. Nanatili si Ana malapit sa mga tauhang nangangasiwa sa programa.Naalala niya ang sinabi ni Kurt sa study room noong Biyernes.“I just need Grandpa to see that the marriage is working.”Noong marinig niya iyon, halos hindi siya makahinga. Ngayong nakikita niyang nagbubunyi ang mga tao para sa asawa, mas malinaw sa kanya kung bakit biglang naging maasikaso at malambing ito.Ginamit lamang siya nito. Pero bakit kailangan pa siyang lokohin o paasahin? Pinatatag niya ang dibdib. Kasalanan niyang madali siyang mauto.Hindi pa naililipat ang mga ari-arian. Bukas pa ang pormal na pagbasa ng mga dokum
“Wala akong nakikitang pangalan ko rito.”Kinuha ni Kurt ang seating arrangement na hawak ni Ana at sinuri ang mga pahina.“That's strange. There must be a mistake.”Magkatabi ang pangalan nina Kurt at Chloe sa pangunahing mesa. Wala naman siyang nakalaang upuan, kahit sa ibang mesa.“I'll have it corrected,” sabi nito.“Huwag mo nang gawing problema. Kung saan na lang may bakante, doon na ako.”“Ana, you're my wife. You should be seated beside me.”Napatingin siya rito. Ilang oras pa lamang ang nakararaan, pinilit siya nitong humingi ng tawad kay Chloe kahit wala siyang ginawang masama. Ngayon, ipinaglalaban nito ang isang upuang hindi man lamang inilaan para sa kanya.“Hindi naman mahalaga kung saan ako uupo.”“It matters to me. I'll call the coordinator.”Tumango si Ana. Hindi na niya alam kung alin sa mga sinasabi ng asawa ang dapat paniwalaan.Nang pumasok si Kurt sa banyo, binuksan niya ang drawer at sinuri ang envelope na may personal niyang mga dokumento. Nandoon ang mga pagka
“Remember that trip when we almost got lost?” natatawang tanong ni Chloe.“Yeah. I remember,” sagot ni Kurt.Nasa sala pa rin si Ana, hawak ang guest list habang pinag-uusapan nina Chloe, Kurt, at Donya Victoria ang camping pagkatapos ng kaarawan ni Don Alejandro. Nagkukuwentuhan ang dalawa tungkol sa mga lugar na napuntahan nila noon. Tahimik niyang inayos ang mga papel. Wala siyang maidadagdag sa mga alaalang hindi siya kasali.Pagkatapos maghapunan ni Chloe, nagpaalam itong magpapahangin sa hardin. Ilang sandali pa, lumabas din si Ana upang makalayo sa usapan. Naupo siya sa upuang malapit sa swimming pool at inilapag ang folder sa katabing mesa.“Ana.”Nakatayo si Chloe sa tabi niya.“Huwag kang masyadong masaya. Hindi magtatagal ang magandang pakikitungo sa iyo ni Kurt.”“Tigilan mo ako, Chloe. Wala ako sa mood makipag-usap sa iyo. May iniisip ako.”Tumayo si Ana upang kunin ang folder. Narinig niyang bumukas ang pintong papunta sa hardin. Paglingon niya, nakita niyang papalapit s







