MasukPapayag ba si Zari?
“COME WITH ME TO A SOCIAL EVENT.”Ayaw niyang sumama sa kahit anong social event. Gusto niya lang umuwi at makapagpahinga.Dahan-dahan niyang dinilaan ang labi niya, pilit na ngumiti. “Wala po akong masyadong alam tungkol d’yan sir, pwede po bang si Kathy na lang po?”Bahagyang tumaas ang sulok ng labi ni Damion. “You’ve grown bold. You’re making decisions for me now?”Nanlaki ang mata ni Czarina.“But unfortunately,” dagdag nito, malamig ang tono, “your position only allows you to follow orders.” Tumayo siya. “Pack your things. Meet me at the underground parking lot in fifteen minutes.”Pagkatapos no’n, mabilis na lumakad palayo si Damion kasama si Enzo. Samantala, napabuntong-hininga naman si Czarina, bagsak ang mga balikat na muling dumungo sa lamesa. “Opportunity ‘yan, go na.” Napasimangot si Czarina at sinabing mukhang lalagnatin siya kaya naman ay inabutan siya ni Kathy ng gamot, pero tinitigan lang iyon ni Czarina. “May tendency na maging lutang ako kapag ininum ko ‘yan,” a
“AND YOU JUST CONFIRMED IT.”Napakunot ang noo ni Czarina. “Confirmed, what? Na ako ang asawa mo? Oh, please, Sir. I’m very flattered na iyon ang iniisip mo, maikumpara ba naman kay Madam… it was such a compliment.”Ngumisi siya, sabay taas ng kilay. “Pero, sorry to disappoint you. Kung ‘yon ang gusto mong paniwalaan, that’s on you. Hindi ko kasalanan kung masyado kang… delusional.”Ngumisi si Czarina saka ito mabilis na nag-walk out palabas ng ospina ni Damion, diring-diri nang mahawakan siya nito.Pero sa loob ng opisina, lumawak lang ang ngiti ni Damion, saka napatawa nang marahan. “That brat.”LUMALALIM ang gabi at halos lahat ng empleyado ay nakauwi na. Maging sina Enzo at Kathy ay nakauwi na rin. Tanging naiwan na lamang ay sina Czarina at Damion.Gusto na rin sanang umuwi ni Czarina, pero Friday ngayon. Kailangan niyang tapusin ang weekly summary at gumawa ng plan para sa susunod na linggo. Ayaw niyang dalhin ang trabaho pabalik sa hotel—ayaw niyang magmukhang talunan na kahit
“...I KEPT IT SAFE FOR HER.”Hindi sigurado si Czarina kung imahinasyon niya lang ba iyon o kung ang mga salita ni Damion ay patama sa kanya. Kaya agad siyang umiwas. Bumaba ang tingin. “Nako, mayaman po kayo, kaya I’m sure na maraming jewelry si Madam. Kaya hindi naman lahat ng iyon ay nasusuot niya.”Nahulog sa malalim na pag-iisip si Damion. “Kahit gaano pa karami ang jewelry na meron siya… She never liked any of them.”Napatingin siya sa kwintas ni Czarina. Malalim ang iniisip. “She always finds fault with whatever I give her.”Tila ba hinihintay ni Damion na sumagot si Czarina, pero binaling na nito ang atensyon sa pagkain at inaya na siyang kumain.Hindi na nakipagtalo si Damion, saka inabot ang kutsara, pero napatingin ito sa pagkain.“Hindi ako kumakain ng onions, maging carrots at mushrooms.”Tumingin ito kay Czarina na nakatitig sa pagkain, nakakunot ang noo, saka muling nagsalita. “Pick them out.”“...But you used to like these?”“Hindi na ngayon. Remove them.”Napapikit si
PAGBALIK NI CZARINA sa upuan, nagtaka siya dahil kaunti lang ang trabaho, pero sinabi ni Kathy na mabuti na iyon. Habang nag-uusap sila, tinawag ni Damion si Czarina at sinabi nitong pasado siya sa “test,” kaya opisyal na siyang personal assistant. Masaya si Czarina, pero napansin niyang tila inoobserbahan siya ni Damion at binigyan pa siya ng babala.Dahil gusto niyang makakuha ng mas mahalagang impormasyon, nag-overtime siya, kunwari, at palihim na pumasok sa opisina ni Damion para buksan ang computer nito. Sa huli, birthday niya mismo ang password—pati sa email. Habang naghahanap siya ng files, biglang dumating si Damion. Nagtago siya sa ilalim ng mesa, pero paglabas niya, nadatnan niyang hinihintay siya ni Damion sa labas, kaya nagdahilan siya na galing lang sa banyo.“Hmph.” Tumaas ang kilay niya. “So you really do have a special relationship with that place.” Nanlaki ang mga mata ni Czarina sa inis. “You’re joking.”Pero biglang lumamig ang aura ni Damion. Nag-iba ang titig n
“…SINISIRA NIYA NAMAN NGAYON ANG REPUTASYON KO.”“Ha!” mabilis na singit ng lalaki. “Sinungaling!”Damion’s eyes darkened. “You two are giving completely different stories. So, sino ang paniniwalaan ko?”“Of course, me! Who is she? She’s incompetent. She can’t even contribute anything to the company!”Napatawa si Kathy nang mapanlait. “Since when did the truth depend on profit? Does credibility come with a sales report now?”Pero hindi nagpatalo ang supervisor. “That’s enough proof. This woman is incompetent, she talks nonsense, and her character is questionable.”Nagpatuloy ang dalawa sa pagsasalita—paulit-ulit na paninira. Pero habang nagsasalita sila… Damion only noticed one thing—Czarina’s silence.May ibang tao na nagsasalita para sa kanya. Pero ang mismong taong inaakusahan… tahimik. Nakatayo lang. Tila walang pakialam.At doon, unti-unting sumikip ang dibdib ni Damion.Why wasn’t she fighting harder? Does a woman’s reputation mean nothing to her? Or does she think she’s above al
“RINA?”Napalingon si Czarina nang marinig ang boses. Nanigas siya nang makita kung sino ang nasa likod niya. Agad siyang nag-panic.“Oh no, may nalaman ba siya?” tanong sa sarili.Pero nang makita niya ang reaksyon ng lalaki, napansin niyang tila naguguluhan ito. Parang hindi sigurado kung siya ba talaga ang nakita nito.Damion narrowed his eyes, irritation flickering across his face.Twice. He had mistaken the same person twice.But what was she doing here late at night? And why was she crying?Halos hindi halata ang pagkunot ng noo niya habang malamig na tinanong, “What are you doing here?”Napatigil si Czarina. Sa pagbabago ng ekspresyon ni Damion, halatang hindi nito alam kung sino siya.Pero kung hindi siya kilala… Why would he come back to the company this late?Biglang may pumasok na masamang hinala sa isip niya. Could it be…?Baka siya ang nagpadala sa bastos na lalaking iyon para bastusin siya at ngayon bumalik siya para pagtawanan siya. Habang mas iniisip ni Czarina, mas la
“ZARI?! ANONG NANGYARI SA’YO?”Pagbukas pa lang ng pintuan ni Wendy ay halos malaglag ang panga niya nang makita si Czarina—magulo ang buhok, namumugto ang mga mata, at may dalang maliit na maleta.“W-Wen.. Wenwen…” Agad itong yumakap sa kaibigan at walang pakundangan ang mga luhang sunod-sunod na p
“...I WISH YOU HAPPINESS, MR. MARQUEZ.”Matapos magsalita ay agad rin itong lumakad papalayo kay Damion. At kasabay ng bawat paghakbang niya ay pagtulo ng luhang kanina niya pa pinipigilan.Napakagat-labi siya para pigilan ang sariling mapahikbi ng malakas at binilisan niya rin ang paghakbang. Walan
“SUBSTITUTE…” wika ni Czarina sa sarili. Kumirot ang kanyang puso nang marinig iyon kahit na alam niyang iyon talaga ang role niya simula ng makita niyang magkasama sina Damion at Cassidy.Pero iba pa rin talaga kung marinig mismo ang salitang iyon. Then, she can no longer deceive herself. Sandalin
“I’M HAPPY,” tugon ni Damion pero kasalungat no’n ang nararamdaman—tila ba pinipiga ang puso niya.Nang mapansin ni Cassidy ang pag-iiba ng mood ni Damion, agad na sumiklab ang galit sa kanyang mga mata. Pero agad rin siyang ngumiti at inabot ang kamay ni Damion. Marahan at may lambing sa bawat hapl







