INICIAR SESIÓNPapayag ba si Zari?
“...IT’S MY RESPONSIBILITY TO MAKE SURE YOU’RE ALRIGHT.”Hmph.Ngayon lang niya naisipang umako ng responsibility, pero sana hindi na lang siya gumawa ng gulo mula sa simula!Nagyuko si Czarina ng tingin para itago ang inis sa mga mata niya. Pero nang bumaba ang paningin niya, napako iyon sa kamay ni Damion.“Anong nangyari sa kamay mo?”Itinaas ni Damion ang wrist niya. May ilang bahid ng dugo roon, na para bang nakalmot siya. “Oh. From beating someone up.”Nang marinig iyon, naalala ni Czarina ang nangyari kanina kaya mabilis siyang nagtanong, “Is it the man with glasses? Hindi mo naman siya pinatay, ’di ba?”Sa tono pa lang niya, halatang gusto niyang mailigtas ang buhay ng lalaki. Lalong nairita si Damion.“He did that to you, and you still want to forgive him?”“Of course not.” Umiling si Czarina. “Ang sinasabi ko lang, may kasabwat siya. Narinig ko yung boses niya, pero hindi ko nakita yung mukha niya. Kapag pinatay mo siya, wala ka nang makukuhang impormasyon tungkol sa mga kas
“I’LL TAKE HER FROM HERE.”“Understood.”Walang pag-aalinlangang ibinigay ni Enzo si Czarina kay Damion bago ito umalis.Pagkaalis ni Enzo, muling nabalot ng kaba si Czarina. Mahapdi pa rin ang mga mata niya at wala pa rin siyang halos makita.Ilang saglit lang ay naramdaman ni Czarina na unti-unti siyang umaangat at naramdaman ang yakap sa kanya. Nag-panic siya.“A-Anong ginagawa mo?”Binuhat siya ni Damion na parang bagong kasal habang mabilis na naglalakad. “Taking you to wash off the gasoline and change your clothes.”“K-Kaya kong maglakad.” “But this is faster.”Gusto pa sanang tumutol ni Czarina, pero wala na siyang lakas para makipagtalo.Tahimik na lang niyang hinayaang dalhin siya ni Damion. Pagpasok nila sa bathroom, naramdaman niyang hindi siya iniwang mag-isa.Bigla siyang kinabahan. “K-Kaya ko na.”“Alam mo ba kung nasaan ang switch?” kalmado nitong tanong. “Or where the steps are?”Napakagat-labi si Czarina. “I... I can’t. Pero makakapa ko naman.”Dahan-dahan siyang nag
“MEREDITH… WHAT HAPPENED TO YOU? BAKIT GANYAN ANG HITSURA MO?”Kasabay ng pagdating ni Damion ay biglang natahimik ang misteryosong lalaki.Mabilis na ibinaling ni Czarina ang ulo sa direksyong pinanggalingan ng boses, umaasang mapapansin iyon ni Damion at mahihinuha nitong may isa pang taong nagtatago roon. Ngunit wala. Ang buong atensyon ni Damion ay nakatuon lang sa kanya.Mabilis nitong sinuyod ng tingin ang katawan niya, pilit na inaalam kung anong likido ang bumalot sa kanya.Ngumisi ang lalaking may salamin. “Mr. Marquez, ayos lang siya. Excited lang siya sa performance na ipapakita niya mamaya.”Malamig na tumingin si Damion dito.“How dare you show your face here again?” Bahagyang naningkit ang mga mata niya. “Hindi ka pa ba nadala sa nangyari noong huli?”“Nadala?” mapaklang natawa ang lalaki. “Habambuhay kong maaalala ang itinuro mong leksyon. Kaya ngayon, gusto ko namang may maalala ka rin.”Napansin ni Czarina ang bahagyang paggalaw ng kamay nito. Alam niyang anumang sand
“SO… YOU ALSO HATE DAMION?”Walang pag-aalinlangang tumango si Czarina. “Oo naman. Sobrang hirap siyang katrabaho. Araw-araw niya kaming pinapahirapan. Pero ano bang magagawa namin? Kailangan pa rin naming kumita.” “Kung gano’n, bakit hindi kayo lumaban? Habang hinahayaan n'yo siya, lalo lang siyang magiging mapang-api.” “May punto ka,” kalmadong sagot ni Czarina. “Pero anong mapapala mo sa pagkidnap sa 'kin? Empleyado lang ako. Wala akong impluwensiya. Kahit patayin mo pa 'ko, hindi matitinag si Damion. Kaya kung ako sa 'yo, pakawalan mo na lang ako. Wala akong sasabihin sa kanya.” Tahimik siyang tinitigan ng lalaking may salamin.“Actually… kaya kong isuko ang paghihiganti ko kay Damion.” Bahagyang nabuhayan ng pag-asa si Czarina.“Pero may isang kondisyon.”“Ano ‘yon?”“Sumama ka sa ‘kin.”Natigilan si Czarina. At ang ilang segundong pananahimik niya ang tuluyang nagpawala ng pasensya sa lalaki.“Hindi mo talaga kayang iwan si Damion!” sigaw nito. “You’re a liar! Kasinungalinga
“…PARA SIYANG TAKOT NA TAKOT NA BAKA IBENTA KITA.”Alam ni Czarina na nakilala ni Damion ang sasakyan ni Tito Fran, kaya hindi na siya nagsinungaling.“Gano’n naman talaga ang mga nakatatanda,” sagot niya. “After what happened last time, mas naging maingat lang siya. Better safe than sorry.”Bahagyang sumeryoso ang mukha ni Damion.“And what can the two of you do if something really happens?” Malalim ang tingin nito sa kanya. “If you think you’re in danger... You can tell me. I’ll protect you.”Saglit na natigilan si Czarina, pero mabilis din niyang isinuot ang pamilyar niyang propesyonal na ngiti.“President, you’re already busy enough. Ayokong dumagdag pa sa mga iniisip mo.” Bahagya siyang umiling. “Besides... It’s nothing.”Tahimik na tumingin si Damion sa labas ng bintana. “It better be,” malamig nitong sabi.Napakurap si Czarina. Ano na naman bang ikinagalit nito?Hindi na lang siya nagtanong. Sa halip, mas lalo niyang iningatan ang bawat kilos at salita. Ayaw na niyang makabangg
“...JUST FOCUS ON CHANGING YOURSELF.”Bahagyang ibinaba ni Cassidy ang ulo. Hindi mapakali ang mga kamay niyang magkakapit.“Nag-aalala lang ako…” mahina niyang bulong. “Paano kung hindi pa talaga ako pinapatawad ni Miss Velasco? Paano kung may galit pa rin siya... Gusto ko siyang kausapin ulit.”“You already apologized, and she accepted it.” Nanatiling kalmado ang boses ni Damion. “That’s enough. Why keep making yourself suffer?”“Pero—”“No.” Mahinahon pero mariing pinutol siya ni Damion. “I’ve already seen your sincerity. Don’t force yourself.”Sa tono pa lang nito, alam na ni Cassidy na ayaw na nitong pag-usapan pa ang tungkol kay Czarina.Sa paningin ng iba, parang ipinagtatanggol lang siya ni Damion. Pero para kay Cassidy… Parang gusto lang nitong siguraduhing hindi na niya muling guguluhin si Czarina.Mas humigpit ang pagkakakuyom niya sa sariling palad. Dahan-dahan siyang nag-angat ng tingin. Puno ng hinanakit ang mga mata niya.“Do you really see my sincerity?” mahina niyang
“RINA, NO! PLEASE, WAKE UP!”Napapikit ng mga mata si Czarina, may ngiti sa labi at dahan-dahan na inabot ang pisngi ng lalaki. “I-I’m so…”“Don’t speak!” nanginginig na saad ni Damion.“I’m s-sorry… Dam…”Inabot ni Damion ang nanlalamig na kamay ni Czarina na nakadapo sa kanyang pisngi, pero bago
SA ISANG ABANDONADONG WAREHOUSE.Isang babae ang pumasok sa loob ng warehouse, naka-high heels, ang tunog ng bawat hakbang ay malamig at matalim. Tumigil ito sa harap ni Czarina na nakahandusay sa sahig.“Kailan siya magigising?” tanong ng babae, malamig ang boses at puno ng inis.Tumingin ang kalbo
“...HINDI AKO KAILANMAN PAPAYAG NA PAKASALAN KA. SO, DON’T GET YOUR HOPES UP.”Sandaling natahimik si Czarina. Pinipigilan niyang matawa kahit gusto na niyang sapakin ang lalaki. Sa halip, nilaro niya ang emosyon, kunwaring nasaktan. Pinilit niyang pigilan ang mga luha na wala naman talaga, sabay pi
“RINA, YOU’VE COME JUST IN TIME. Tulungan mo akong ayusin ang mga tambak na dokumento at dalhin sa opisina ko. Remember to be quick. Now move!” utos ni Lena. Hahanapin niya na sana si Wendy para makapagpaalam at puntahan si Damion para sa trabaho nang bigla siyang nakita ng editor-in-chief nilang s







