LOGINNAKASIMANGOT na pumasok sa trabaho si Czarina. Lugmok ito sa narinig mula sa ama ni Damian.
“Live-In?” agad siyang kinalibutan sa kanyang sinabi, at hinaplos ang magkabilang balikat nang tumaas ang kanyang mga balahibo sa katawan.
“A-Anong gagawin sa iisang bahay? Isang lalaki at isang babae? I know that he hates me, pero…No!” agad niyang inihilig ang ulo para mawala ang mga pinag-iisip nito.
“Hinding mangyayari iyong mga pinag-iisip mo, Zari! Maghunos-dili ka nga!”
She may be young, but she’s not that innocent when it comes to something like this… Intimate moments with couples. Pero hindi naman sila couple. She’s just marrying him for money.
Huminga ng malalim si Czarina at ilang beses na pinagsasampal ang pisngi para magising sa katotohanan—ang katotohanang hinding-hindi mangyayari ang mga pinag-iisip niya.
Inayos niya ang sarili bago lumabas ng banyo. Doon nakita niya ang kanyang boss na si Lena Valle.
Isang intern reporter si Czarina sa isang maliit na news media magazine, pero siniseryoso niya ang kanyang trabaho.
Nang makita siya ni Lena ay agad siyang inutusan na maghanda para isama siya sa isang interview.
“Yes, Chief Nana,” aniya saka kinuha ang notepad at camera bag.
Napansin ni Czarina ang pagiging maasim ng mood ng kanyang boss kaya hindi ito nagtanong pa kung sino ang iinterviehin nila. Basta na lang siya sumama ng walang kaalam-alam sa nangyayari.
NAKARATING sa isang kilalang restaurant ang dalawa. Pero pagpasok nila ay hindi mahagilap ni Lena ang taong iinterviehin.
Kaya naupo muna sila sa isa sa bakanteng lamesa.
Ilang sandali lang ay tumunog ang cellphone ni Lena na nakapatong sa lamesa, at sa pagmamadali ay nasagi niya ang tubig dahilan para matumba ang baso at matapunan ang dalang designer Chanel bag
“Ah! Sht!” mura nito, napasimangot. That bag was brand-new. Nilingon niya si Czarina. “Zari, dahil mo muna ito sa banyo, please wash it gently and let it dry. Sasagutin ko lang ang tawag.”
“Yes, Chief,” magalang na tugon ni Czarina.
Kinuha ni Czarina ang bag na may pag-iingat saka naglakad papasok sa comfort room.
As soon as Czarina left, agad na sinagot ni Lena ang tawag. Bahagyang nagbago ang tono ng pananalita. Nawala na ang lamig at iritado sa boses at napalitan na ng mababang boses at puno ng lambing.
“Kathy, hi, this is Nana,” bati ni Lena. “Nasa restaurant na ako. Nasaan na kayo ni Mr. Marquez?”
“You should come quickly,” Kathy said. “Kakatapos lang kumain ni Mr. Marquez, and I’m about to settle the bill. You have five minutes. If you catch him, seize the opportunity.”
Agad na nakaramdam ng pagka-excitement si Lena. Napatayo ito mula sa pagkakaupo at dumiretso sa private area kung nasaan naroon ang mga private room for VIP guests, iniwan na si Czarina. She wanted to meet this person so bad kaya ito nagmamadali.
NANG matapos nang linisin at patuyuin ni Czarina ang bag ay lumabas na ito ng banyo, pero saktong paglabas niya ay may nabangga itong matigas na bagay.
“Aray,” wika niya sabay hagod sa kanyang noo. “Sorry, hindi ko sinasad—” Napaangat siya ng tingin at nakita niyang napabangga ito sa matigas na dibdib ng isang lalaki.
Lumitaw ang pagka-iritable sa mukha ng lalaki. He’d seen far too many women intentionally throw themselves at him, and now here was another one. His lips curled with disgust.
Pero nang bumaba ang tingin niya sa babae ay bahagya itong nanigas.
“This woman…”
May imahe ang biglang lumitaw sa kanyang isip, kaya naman ay ang malamig na ekspresyon nito ay bahagyang lumambot. He suddenly changed his mind.
Bahagya siyang ngumiti at nagtanong sa mahina at nakakaakit na boses. “Are you okay?”
Agad na napailing ng ulo si Czarina pero agad ring tumango. “O-Oo, pasensya na… Hindi ko sinasadya.”
Napayuko siya agad at napapikit ng mariin dahil sa pagiging utal-utal nito sa harap ng lalaki.
Sino ba naman hindi? Aba! Nakatagpo siya ng napakagwapong nilalang!
Dumadagundong na ang puso ni Czarina sa kanyang dibdib tila gustong tumalon para mapunta ito sa lalaki ng sa gayon ay ipaalam kung gaano kabilis ng kanyang tibok ng puso.
“Ang gwapo!” bulong ni Czarina sa sarili. Muli itong nag-angat ng tingin sa lalaki.
Para itong lalaking nakikita niya sa mga Italian movies. Mestizo, matangos ang ilong, matalim ang panga at ang mga mata niyang bronse na parang walang hangganan ay may halong panganib at misteryoso. Mahahaba at makakapal ang pilit-mata at makapal ang kilay. May bahagyang kurba ang gilid ng labi niya na lalong nagdagdag ng awrang tila hirap maabot.
Naka-black custom-made suit siya, perpektong naka-akma sa broad shoulders at makitid na baywang. Matangkad at matipuno ang pangangatawan. Kahit nakatayo lang siya, ramdam agad ang matinding presensya—a presence that hard not to notice.
Uminit ang pisngi ni Czarina. Sa dalawampu’t apat na taon ng buhay niya, ngayon lang siya nakakita ng ganito ka kagwapong lalaki. Ayaw na niyang kumurap, dahil baka may ma-miss itong detalye.
Agad na inihilig ni Czarina ang ulo.
“May fiance ka na, Zari! Huwag kang mag-landi, ano ba!” wika sa sarili. “Ano bang nangyayari sa’kin? Bawal kang ma-tempt. Handsome guys are dangerous! Tandaan mo ‘yan, Zari!”
Pinilit niyang ikumpirmi ang sarili. Umubo siya ng dalawang beses, itinuwid ang likod at nagpanggap na kalmado. “I was just… distracted kanina. Sorry kung hindi kita napansin.”
Naningkit ang mga mata ni Damion habang pinagmamasdan niya ang namumulang pisngi ng babae. Bahagya siyang ngumiti. He haven’t felt this kind of curiosity for so long.
“Interesting,” aniya sa kanyang isip. “This little woman is far more amusing than I expected.”
Sa kakaikot ni Lena ay napatigil ito sa harap ni Damion at nang makita ang lalaki ay napatigil ito. Matagal na siyang nakakarinig na gwapo nga ang lalaki, pero hindi niya inaasahan na ganito ka grabe.
Agad siyang ngumiti ng nakakaakit. “Hello, Mr. Marquez, I am Lena, editor-in-chief of Insight Daily. May I trouble you for a moment? We’d like to request an exclusive interview.”
Isang malamig na tinig ang tumugon sa babae. “Don’t you know? I never accept interviews.”
Nanigas ang ngiti ni Lena nang agad siyang ma-reject. Pero ang katabi nitong si Czarina ay parang binuhusan ng malamig na tubig.
Hindi siya mapakaniwala sa narinig. Tinawag ni Lena ang lalaki ng Mr. Marquez?
Bumilis ang tibok ng puso niya. “Could it be this man…”
“Hindi!” aniya sa isip niya. “This guy cannot be Damion Marquez! Isa pa maraming Marquez sa buong mundo. Hindi siya iyon. Hindi pwedeng fiance ko ay… siya… right?”
“Mr. Marquez, baka pwede niyo pong i-reconsider? Please?” pagmamakaawa ni Lena.
Bago pa makasagot si Damion ay sumingit na si Czarina sa pagitan nilang dalawa.
“Chief, heto na po ang bag niyo,” malumanay na saad ni Czarina.
Wala sa sariling kinuha ni Lena ang bag, halatang inis sa hindi pagpansin sa kanya ni Damion.
Pinanood lang sila ni Damion, bahagyang nagniningning ang mga mata. Napagtanto niyang itong maliit na babae ay kasama rin pala sa magazine. Napangiti siya at biglang may naisip na plano.
“My rules cannot be changed,” singit niya sa dalawang babae. Matigas ang boses na may halong lamig saka itinuro si Czarina. “Unless… kung siya ang mag-iinterview sa’kin.”
Napaturo si Czarina sa sarili, nanlalaki ang mga mata. “A-Ako?” hindi mapakaniwala niyang saad. “Ako ang mag-iinterview sa’yo?!”
Your comments and feedback are always appreciated—they truly mean a great deal. Thank you for reading, and I hope you have a wonderful day~✨🫶🫶🫶
“...THEN WE’LL BE HAPPY AND FULFILLED.”“Iniisip mo lang ’yan. Hintayin muna nating lumabas ang katotohanan bago tayo gumawa ng kung anu-anong conclusion.”“I think it’ll be soon.” Sandali siyang tumigil. “I’m sure your brother’s side is doing everything they can to investigate as quickly as possible. By the way, may update na ba tungkol sa kuya mo?”Yumuko si Czarina at umiling.Napabuntong-hininga si Damion. “Sigh. Mukhang stuck talaga tayo ngayon.”“Gusto ko na talagang mahanap si Kuya.”“We will. And when your brother comes back, I’ll treat him to a big meal.”“Walang may pakialam sa fancy meal mo.”“Maybe he won’t care about the fancy food, but I’m sure he’ll appreciate having a nephew who already likes him.” Napangiti si Damion. “First time niyang makikita si Tiantian, so I’m sure magugustuhan niya agad.”“Of course. Sobrang cute kaya ni Tiantian.”“That’s right.” Ngumisi si Damion. “Just look at how outstanding his parents are.”Ngumisi si Damion. Kitang-kita ang mapuputi niyan
“ANO’NG NANGYARI SA KUMPANYA NI DAMION?”“Ano pa ba? Siguradong may mga taong may ibang balak kaya hindi siya nakapunta rito nitong mga nakaraang araw.”“Seriously? Ang yabang-yabang pa naman ng taong ’yon. Lagi niyang sinasabi kung gaano siya kagaling. Bakit ang dami pa ring gustong manggulo sa kanya?”“Si Damion kasi parang mataas na bundok. Maraming gustong akyatin ’yon para makarating sa mas mataas na lugar. Kaya normal lang na lagi siyang may mga ganitong problema. Kung talagang mananatili ka sa Marquez Family, baka hindi ka magkaroon ng tahimik na buhay.”“Hindi naman ako mananatili, kaya huwag ka nang mag-assume nang ganyan, Uncle.”“Okay, hindi na ako mag-a-assume. Mukhang tinatawag na ako ni Alejandro. Mamaya na lang tayo mag-usap.”Pagkasabi niyon, ibinaba na ni Uncle Fran ang tawag.Napatingin si Czarina sa cellphone niya, bahagyang hindi mapakali, hanggang sa may pumasok na message.Kinuha niya ang cellphone at tiningnan iyon.Galing kay Damion.[Honey, buong umaga na akon
“I HAVE NEVER FORCE YOU.”Napairap si Czarina. “Kalokohan. Hindi ba pinipilit mo rin naman akong alagaan ka ngayon?” Napagtanto ni Damion na siya nga ang mali kaya hindi na niya pinilit pa ang usapan. Pero may isang bagay pa rin siyang gustong malaman.“In your heart, wala man lang bang kahit kaunting concern para sa akin kaya gusto mo akong alagaan?” Matigas na sumagot si Czarina, “Wala.”Napabuntong-hininga si Damion. “Grabe. You’re really cold and ruthless.” “So, isipin mo na lang na joke ’yung sinabi mong ‘I never forced you.’”“Hindi ko naman intention na pilitin ka. If you really don’t want to, then…” Saglit na tumigil si Damion. “Then I’ll have to make you suffer for a while longer.”Naramdaman ni Czarina na niloko siya, kaya lalo niyang dinidiinan ang kamay na may hawak ng gamot sa sugat nito.“Auch! Ang sakit! Rina, sinadya mo ’yon, ’di ba?!”“That’s right. Kasalanan mo ’yan dahil hindi mo kayang tumahimik.”Pagkatapos lagyan ng gamot ang sugat nito, itinapon ni Czarina an
“...PERO KAYA MO BA TALAGANG PIGILAN?”Bago pa makasagot si Czarina, may kumatok sa pinto. “Ma’am, si Damion po. Pinapapunta po niya kayo.”Agad kumunot ang noo ni Czarina. Ang huling taong gusto niyang makita ngayon ay si Damion.“No. Hindi ako pupunta”Mukhang nahirapan ang kasambahay. “Pero kapag hindi po kayo pumunta, siguradong magagalit si Sir.”“Then, ibigay mo ‘to sa kanya. Maiintindihan niya na kung ano ang ibig sabihin nito.”Pagkasabi ni Czarina, basta na lang niyang inihagis ang jade pendant sa mga braso ng maid, na parang wala siyang pakialam kung mahulog man iyon sa sahig.Wala nang choice ang maid kundi saluhin iyon at bumalik kay Damion.Pero ikinagulat niya nang makita niyang matapos tingnan ni Damion ang jade pendant, hindi na ito nagpumilit na tawagin si Czarina.Sa halip, napabuntong-hininga na lang siya nang malalim.So that’s how it is…KINABUKASAN. Bumaba si Czarina para mag-agahan. Pero pagdating niya sa dining area, nakita niyang naroon si Damion. Karaniwan ay
“...SIGURADONG GAGAWIN NI DAMION LAHAT PARA SA’YO!”Kumalma muna si Czarina bago siya sumagot.“Kung patatawarin ko man siya o hindi, nakadepende pa rin ’yon sa magiging attitude ni Damion. Hindi naman puwedeng madaliin.”“Pero nag-aalala ako. Gusto kong makita kayong isang pamilya na maayos at nagkakasundo, hindi ’yung kanya-kanyang tago ng sikreto. Zari…”“Ah, naalala ko! Kailangan pa pala ni Tiantian ng gatas. Ako na ang magpapadede sa kanya.” Nagpalusot si Czarina at mabilis na umalis.“Zari! Kapag may naisip kang paraan para parusahan si Damion, sabihin mo kay papa!”Hindi na siya sinagot ni Czarina.Lalong nakaramdam ng kaba si Alejandro. Baka hindi niya gusto ang mga ganitong bagay? Hindi naman siguro. Natutunan ko pa naman online ’yung tungkol sa rebirth from the ashes. Hindi ba uso ’yan sa mga kabataan ngayon? Tapos sinamahan ko pa ng jade pendant na binili ko nang mahal. Ancient at modern na magkasama—siguradong walang palya ang effect!Pero ngayon… Napabuntong-hininga si Al
“I’LL GO FIND HIM MYSELF.”“Oo na! Oo na! Kukunin ko na! Pero huwag kang magkulit at baka bumuka ulit ‘yang sugat mo!”“Yes, ma’am!”Sinabi ni Damion na alam niya, pero nang makita niya ang cute at chubby na mukha ni Tiantian, hindi niya napigilang yakapin ito at lambingin.Idinikit niya ang ilong niya sa ilong ng bata bago marahang nagsalita.“Tiantian, did you miss Daddy? When Daddy gets better, I’ll buy you toys. Whatever you like, Daddy will buy it for you.”Hindi komportable si Czarina sa narinig, kaya agad siyang nagsalita. “Your idea is wrong. Madali siyang masanay sa gano’n at baka lumaki siyang hindi marunong makuntento.”“Is there a problem with me being good to my son?”“This isn’t doing what’s best for Tiantian. You’re just blindly spoiling her. Remember, you can’t raise an outstanding child by indulging her all the time.”Damion smiled helplessly. “I just wanted to buy some toys for Tiantian. How did that become spoiling him? I don’t think there’s anything wrong with spoi
PAGKABALIK ng kompanya nina Czarina at Lena, kumalat agad ang balita. Lahat ay nagulat nang malaman na nakuha nila ang exclusive interview with the President of Marquez Group.Halos lahat ay naiingit at nagseselos. Sino ba naman hindi? Si Damion Marquez iyon! The Legendary President of Marquez Group
MATAPOS siyang iwanan ng lalaki ay doon na kumawala ang luhang pinipigilan niya. Mga salitang tumarak sa kanyang dibdib ang dahilan kung bakit siya labis na nasasaktan ngayon.“This is really a mess, Zari…” bulong niya sa sarili, habang nakahiga sa carpet ng silid, yakap ang sarili, hindi dahil sa s
HINDI alam ni Czarina kung ano ang mararamdaman niya ng gabing iyon. Bago pa siya makita ay agad na itong napabalik sa kanyang kwarto at dahan-dahan na napaupo sa sahig habang yakap ang sarili.So hindi dahil delayed ang flight niya kaya hindi siya nakadating kundi dahil ayaw niya talagang pumunta?
DisclaimerThis book is a work of fiction. Names, characters, businesses, events, and incidents are the product of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. The author does not intend to offend







