MasukHello! Isahang bagsak ko na lang mga chapters around 10-12 pm today! Salamat sa paghihintay! Enjoy reading!
“…SINISIRA NIYA NAMAN NGAYON ANG REPUTASYON KO.”“Ha!” mabilis na singit ng lalaki. “Sinungaling!”Damion’s eyes darkened. “You two are giving completely different stories. So, sino ang paniniwalaan ko?”“Of course, me! Who is she? She’s incompetent. She can’t even contribute anything to the company!”Napatawa si Kathy nang mapanlait. “Since when did the truth depend on profit? Does credibility come with a sales report now?”Pero hindi nagpatalo ang supervisor. “That’s enough proof. This woman is incompetent, she talks nonsense, and her character is questionable.”Nagpatuloy ang dalawa sa pagsasalita—paulit-ulit na paninira. Pero habang nagsasalita sila… Damion only noticed one thing—Czarina’s silence.May ibang tao na nagsasalita para sa kanya. Pero ang mismong taong inaakusahan… tahimik. Nakatayo lang. Tila walang pakialam.At doon, unti-unting sumikip ang dibdib ni Damion.Why wasn’t she fighting harder? Does a woman’s reputation mean nothing to her? Or does she think she’s above a
“RINA?”Napalingon si Czarina nang marinig ang boses. Nanigas siya nang makita kung sino ang nasa likod niya. Agad siyang nag-panic.“Oh no, may nalaman ba siya?” tanong sa sarili.Pero nang makita niya ang reaksyon ng lalaki, napansin niyang tila naguguluhan ito. Parang hindi sigurado kung siya ba talaga ang nakita nito.Damion narrowed his eyes, irritation flickering across his face.Twice. He had mistaken the same person twice.But what was she doing here late at night? And why was she crying?Halos hindi halata ang pagkunot ng noo niya habang malamig na tinanong, “What are you doing here?”Napatigil si Czarina. Sa pagbabago ng ekspresyon ni Damion, halatang hindi nito alam kung sino siya.Pero kung hindi siya kilala… Why would he come back to the company this late?Biglang may pumasok na masamang hinala sa isip niya. Could it be…?Baka siya ang nagpadala sa bastos na lalaking iyon para bastusin siya at ngayon bumalik siya para pagtawanan siya. Habang mas iniisip ni Czarina, mas l
LIMANG ARAW nang pinaglilinis ng banyo si Czarina habang sabay pa ring tinatapos ang regular niyang trabaho. Halos bumigay na ang katawan niya sa pagod at amoy ng kemikal, pero tiniis niya dahil isang pagkukulang lang ay panibagong kahihiyan na naman mula kay Damion.Isang gabi, naglinis siya ng men’s restroom. Akala niya walang tao matapos magtanong, kaya naglagay siya ng warning sign at pumasok. Pero bigla niyang narinig ang flush—at may lalaking lumabas mula sa cubicle, nakangiti.Mabilis siyang tumayo at bahagyang yumuko. “Excuse me… Akala ko wala nang ibang tao pa rito.”Agad siyang tumalikod para lumabas. Pero bago pa siya makalayo, humarang ang lalaki sa harapan niya. May kakaibang ngiti itong nakadikit sa labi—ngiting hindi nakakaaliw, kundi nakakakilabot.“Bakit ka aalis?” Napaatras si Czarina.The man tilted his head, eyeing her from head to toe. “Grabe, ang sipag mo. Nakakaawa ka naman. Bakit hindi ka sumama sa’kin? I promise, I won’t let you suffer like this.” Habang nag
KINABUKASAN, muntik pa siyang ma-late at sumugod sa kumpanya nang walang kain.Pagdating niya, nandoon na si Kathy. Tumingin ito sa relo, kumunot ang noo. “Didn’t I tell you to arrive half an hour early? Why can’t you follow something so simple?”“Sorry. It won’t happen again.”Inabot ni Kathy ang makapal na folder sa kanya. “These are the new quarterly task lists for each department. Ikaw ang mag-distribute.”Tumango siya habang tinatanggap iyon.“Careful,” dagdag pa ni Kathy. “These are the new quarterly task lists per department. Huwag mong ipagpalit-palit.”Tumango si Czarina, agad na hinigpitan ang hawak sa mga papeles. “Noted. I’ll handle it carefully.”Nadistribute ni Czarina ang reports sa bawat department, pero agad siyang hinarang ng dalawang empleyado at pinagbintangan na mali ang pagkakapadala ng documents. Kahit sigurado siyang tama ang ginawa niya, pinili niyang mag-sorry para hindi na lumala ang sitwasyon.Habang kinukutya siya ng mga tao sa paligid, napilitan siyang ma
“BESIDES… SHE SAVED MY LIFE… I SHOULD REPAY HER.”Pero ang pananalita ni Damion ay hindi marahil nagpapasalamat ito, isa itong babala.Pero hindi na iyon inintindi ni Czarina at ngumiti. “Mr. Marquez really is a man of vision. So… when do I start?” “My injury needs at least a week,” sagot ni Damion. “Report to Kathy next Monday. Get familiar with the company.”“Yes.” Masiglang sagot ni Czarina. At nang makuha ang gusto, hindi na siya nagtagal. Nagpaalam siya at mabilis na umalis sa ospital.Pagkaalis niya, napabuntong-hininga si Enzo. “Sir… you just invited trouble.”Matagal na niyang pinag-iimbestigahan ang pekeng pagkakakilanlan nito. Media graduate sa UP, nag-abroad at bumalik dahil nalugi ang kumpanya ng kamag-anak.The background was too clean and perfect—hindi tugma ang ordinaryong profile sa talas at tapang ng babaeng iyon, indicating that she has secrets.Pero walang pakialam si Damion roon; ang gusto niya lang ay mawala ito sa buhay niya… habang buhay.UNANG ARAW ni Czarina
“...DID YOU HIDE OUR CHILD?”“I…”Hinintay niya ang sagot, ngunit biglang umalingawngaw ang sigaw mula sa malayo.“Sir! Sir!”Napamura si Czarina sa isip. Palapit si Enzo.“Answer me!” mariing niyang bulong. “Nasaan ang anak natin, Damion?!”May ibinulong si Damion, pero sa sobrang hina ay hindi niya maintindihan.Maya-maya, dumating si Enzo at agad hinila si Damion palayo sa kanya. “Anong ginagawa mo?! Trying to take advantage of Sir?”Napuno ng inis si Czarina. “Bulag ka ba? I just saved him! Imbes na sigawan mo ako, dalhin mo na siya sa ospital!”Napatingin si Enzo kay Damion—at doon lang niya nakita ang dugo.“…Sir!”Napaismid si Czarina. Nanginginig sa lamig dahil basang-basa pa rin sa ulan. “Hospital. Now.”Dali-daling binuhat ni Enzo si Damion at mabilis na tumakbo palayo.Napapunas si Czarina sa mukha, bakas ang inis dahil sa biglaang pagdating ni Enzo. Malalaman niya na sana ang sagot. Pero bakit ngayon pa talaga ito dumating?Sa gitna ng malakas na ulan, tahimik na umiyak si
“B*TCH! B*TCH! CZARINA IS A B*TCH!”Buong lakas na sigaw ni Czarina. Lahat ng nahahawakan niya ay pinagtatapon niya. Nagsibasag. Nasira. Pero wala siyang pakialam. Her peach blossom brown eyes darkened with madness. How could she remain calm in times like this—now that she filled with jealousy and a
NANG MARATING nila ang ospital, agad na dumaan sa examinations si Czarina at nang matapos ay tila lantang gulay na itong napaupo sa sofa, inaantok.Damion has been very careful with her. Nakamasid sa bawat kilos nito, para alalayan, alagaan at bantayan.“The baby is developing well so there’s nothin
KINABUKASAN.Nagising si Czarina sa marahang halik na dumadampi sa kanyang pisngi—isa, dalawa, paulit-ulit, tila ayaw siyang tantanan. Kasabay noon ang init ng isang kamay na dahan-dahang gumagapang sa ilalim ng kanyang damit, maingat ngunit mapang-akit ang galaw.Isang mahina at antok na ungol ang
“R-RINA… W-WHERE’S THE CHILD?”“P-Paano mo nalaman?” She stammered, her eyes filled with panic and fear.Hindi alam ni Czarina kung ano ba dapat ang mararamdaman. Nalilito siya at hindi niya alam kung paano haharapin si Damion.Nang makita ni Damion ang ekspresyon ni Czarina, may kung ano sa kanya a







