LOGINWala pong valentines day sa pamilyang toooo HAHAHAHA T.T
“I’M DEFINITELY THE PERSON HE’S CLOSEST TO!”Sa tuwing napag-uusapan ang bagay na iyon, tila mabilis na umiinit ang ulo ni Czarina.Napaangat ang dalawang kamay ni Wenwen at paulit-ulit na tumango.“Yes, yes, yes. Ikaw ang pinakamamahal ni Tiantian. Hindi niya kayang malayo sa’yo. Sobrang lalim ng bond ninyong mag-ina kaya walang makakapaghiwalay sa inyong dalawa.”Hindi nasiyahan si Czarina sa sagot nito. Kumunot ang noo niya.“Okay naman yung content, pero parang walang gana ng dating mo.” “Madam Marquez, anong klaseng attitude ba ang hindi mukhang pilit?” Naiinis na ang tanong ni Wenwen. “Kailangan ko bang lumuhod sa harap mo habang nag-uunahan ang luha ko?” “Wag na.” Masama siyang tiningnan ni Czarina. “Basta ‘wag kang ngumisi habang nagsasalita ka. Okay na ’yon.” Agad hinawakan ni Wenwen ang gilid ng labi niya para pigilan ang ngiting kanina pa pilit niyang itinatago.Nakita iyon ni Czarina. Pinisil niya ang pisngi ni Wenwen bilang parusa bago ito binitawan.“Let’s go. Hindi b
SUMANG-AYON sa gusto ni Czarina si Alejandro; masaya ito, pero hindi si Alejandro.Umaasa siyang gagamitin ang pagkakataong ito para magkabati sina Damion at Czarina, pero sinong umaasa na si Czarina na mismo ang aatras at ipapasa kay Damion ang pagkakataong makasama si Tiantian. Hindi niya iyon inaasahan.Pag-uwi ni Damion mula sa trabaho, agad siyang nilapitan ni Alejandro para pag-usapan ang tungkol sa early childhood education class.Matapos marinig ang lahat, kalmado lamang na ngumiti si Damion.“I’ll go if I want to. It’s actually a good opportunity to build a relationship with Tiantian. Once we become close, she’ll regret it.”Kumunot ang noo ni Alejandro. “If Zari really lets go of everything, I think you’ll be the one who regrets it.”“No.” Buo ang kumpiyansa ni Damion. “Rina would never give up on Tiantian. She’s just being stubborn right now. If Tiantian becomes distant from her, she’ll definitely cry.”“Are you sure?”“Of course. Rina is my wife. If I can’t even understand
“...YOU’RE JUST TOO STUBBORN TO SEE MY TRUE FEELINGS.”“Kung ganyan ka magsalita, wala na tayong pag-uusapan.” Huminto siya sandali bago malamig na idinagdag, “No. We’ve never had anything to talk about.”Tumalikod si Czarina at tuluyang naglakad palayo. Paglabas niya ng early childhood education center, agad niyang nakita ang kotse ni Tito Fran na nakaparada sa gilid at naghihintay sa kaniya.Sa simpleng pagkakita pa lamang doon, bahagyang kumalma ang isip niya. Tito Fran is right. Hindi ito ang oras para magpadalos-dalos.Huminga siya nang malalim bago tuluyang huminto at lumingon kay Damion.Hindi na siya nag-aksaya ng oras. Lumapit siya at kinuha si Tiantian mula sa mga bisig nito bago pa man makahanap ng pagkakataon ang bata na kumapit ulit sa ama.Marahil ay alam na rin ni Tiantian na wala itong silbi dahil hindi na ito nagpumiglas. Tahimik lamang itong sumandal sa balikat ni Czarina, biglang naging napakabait na parang hindi iyon ang batang kanina’y gumagapang kung saan-saan.
“HE’S TRULY BEEN VERY OPEN AND HONEST WITH YOU.”Nakita naman ni Enzo kung gaano kabuti si Damion kay Czarina. Kung pati iyon ay hindi pa rin sapat para mapansin niya ang effort ng boss niya, talagang kawawa na ito.Napahawak sa sentido si Czarina.“Gusto ko lang naman pumunta sa restroom. Hindi mo kailangang maging ganoon ka-dutiful. Kahit sa maikling oras na ’to, kailangan mo pa ring purihin ang boss mo, huh?”“Of course not.”Tinitigan siya ni Czarina nang may pagod na ekspresyon. “Can I go to the restroom now?”“Please make yourself at home,” paalala ni Enzo habang palayo si Czarina. “Madam, nasa kabilang direction ang restroom.”Bigla siyang huminto, kumunot ang noo, saka tahimik na naglakad sa kabilang direksiyon.Pagkapasok sa restroom, hinarap ni Czarina ang salamin. Halos magkadikit na ang mga kilay niya sa sobrang inis.Sa totoo lang, malapit na siyang sumabog.Pakiramdam niya, kahit saan siya pumunta, nandoon si Damion. Kahit anong gawin niya, hindi niya ito matakasan.Pero
“AFTER ALL, HE’S MY SON.”Damion’s tone was playful, kaya hindi malaman ng staff kung seryoso ba ito o nagbibiro. Saglit silang natigilan, hindi alam ang isasagot.Samantala, maraming gustong sabihin si Czarina.Mabilis siyang lumapit kay Damion at sunod-sunod na nagsalita na parang machine gun.“Can’t you have any manners? Hindi mo ba nakikitang puro maliliit na bata ang nagkaklase rito? Kung gusto mong mag-visit, sana pagkatapos na lang ng class! At isa pa, tandaan mong customers kami rito, hindi mga unggoy na puwedeng puntahan kung kailan mo gusto!”Napakurap ang staff. Lalo silang nalito sa sitwasyon.Sa isang panig, may customer. Sa kabilang panig naman, may potential investor. Parehong hindi nila kayang mapasama ang loob.Kung kailangan talaga nilang mamili ng kakampihan, mas lalo silang hindi alam kung sino.Napatingin ang staff kay Czarina at naghanda nang magsalita.“Madam, you—”“I couldn’t come to class with you because of work. Why are you still angry?”Natigilan ang lahat
“ANG PINAKAMALAKING KALIGAYAN AY ANG MAGKASAMA ANG BUONG PAMILYA.” Pero maya-maya, napabuntong-hininga ito. “Pero masyadong abala si Damion sa trabaho. Hindi niya maiiwasang mapabayaan kayong mag-ina. Kung hindi lang sana—”“Pa, huwag ka nang mag-ayos ng kung anu-ano. Hayaan na lang nating mangyari ang mga bagay-bagay.” Mabilis na pinutol ni Czarina ang sasabihin nito. Pero mukhang iba ang pagkakaintindi ni Alejandro sa sinabi niya. Ngumiti pa ito at paulit-ulit na tumango.“Oo, oo. Hayaan na lang nating mangyari ang mga bagay-bagay.”“Uh… inaantok na si Tiantian. Patutulugin ko na siya.”“Sige, bilisan mo.”Kinuha ni Czarina si Tiantian at bumalik sa kuwarto, halatang badtrip.Bakit ko ba nasabi ang mga gano’n?Baka dahil sa nangyari kanina kaya tuluyan nang nagulo ang isip niya.Napailing siya at hinaplos ang noo. Hindi puwedeng ganito ako katanga.Ang kaharap niya ay ang mag-amang Marquez. Pareho silang matalas mag-isip. Isang maling salita lang, puwedeng tuluyan nang masira ang l
“HE’S… HE’S STILL THE BABY’S FATHER.”Hindi agad sumagot si Carlo. Pero pagkatapos ng ilang segundo, tumango siya. “Don’t worry,” sagot niya. “Hindi siya kasama.”“Hindi… Kasama?”Parang bumagal ang tibok ng puso niya.Oo nga naman. Sa status ni Damion, bakit siya mismo ang hahabol nang ganito?Hind
IBA NA ANG PAGBUBUNTIS ni Czarina ngayon—hindi siya masyadong inaantok pero sobrang weird ng panlasa niya. ‘Yong mga dati niyang favorite, hindi na niya maatim, habang naadik naman siya sa maaasim tulad ng manggang hilaw—specifically mango carabao.Inaalagaan siya ng pamilya niya, pero habang tumata
HINDI alam ni Czarina kung ano ang mararamdaman niya ng gabing iyon. Bago pa siya makita ay agad na itong napabalik sa kanyang kwarto at dahan-dahan na napaupo sa sahig habang yakap ang sarili.So hindi dahil delayed ang flight niya kaya hindi siya nakadating kundi dahil ayaw niya talagang pumunta?
DisclaimerThis book is a work of fiction. Names, characters, businesses, events, and incidents are the product of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. The author does not intend to offend







