MasukThanks a bunch for reading! Your comments always make my day. Hope you’re having an amazing one too~ 🌸🫶
“DON’T YOU KNOW HOW DANGEROUS IT WAS IN THERE?”Noong mawalan ng kuryente sa loob ng venue, agad siyang hinanap ni Damion. Pero gaano man siya lumingon sa gitna ng dilim at kaguluhan, hindi niya makita si Czarina. At doon lang niya napagtantong… nag-aalala siya.Dahil halatang galit ito, mabilis na yumuko si Czarina.“I’m sorry,” mahinang sabi niya. “Kasalanan ko po. Next time, hindi na ako lalayo sa inyo.”Maayos at sunod-sunuran ang sagot niya—pero imbes na mapakalma si Damion, lalo lang sumama ang timpla nito.Sa labas ng exhibition hall, halos lahat ng tao ay magulo ang hitsura—gusot ang damit, pawisan, at halatang nataranta. Pero si Damion, bukod sa bahagyang magulong buhok, nanatiling maayos at composed, na para bang hindi siya dumaan sa kaguluhan kanina.Samantalang si Czarina… kabaligtaran.Magulo ang buhok niya, gusot ang blouse, at doon lang niya napansing wala na pala siyang heels. Bahagyang kumunot ang noo ni Damion habang tumitig sa paa niya.“Where are your shoes?”Napak
“YOU SOUND LIKE SOMEONE WHO’S EXPERIENCED A CAR ACCIDENT BEFORE.”Biglang kumabog ang dibdib ni Czarina. Mabilis siyang umiwas ng tingin. “No. Never.”“Not even once?”Mahigpit niyang kinuyom ang mga daliri niya bago pilit na ngumiti. “No.”Masyadong mariin ang sagot ni Czarina, kaya tuluyang natahimik si Damion. At kasabay no’n, muling lumamig ang atmosphere sa loob ng sasakyan.Tahimik na napayakap si Czarina sa sarili habang nakatingin sa bintana. Hindi niya alam kung ano na naman ang nagawa niyang mali.“Kanina lang okay siya ah…” reklamo niya sa isip. “Ngayon parang gusto na naman akong ibato palabas ng kotse.”Pero higit sa lahat, hindi niya maintindihan si Damion. Minsan sobrang lapit nito. Minsan naman parang wala siyang halaga rito.At kahit malamig na ulit ang trato nito ngayon, hindi naman siya inaalis sa tabi nito. Lalo tuloy siyang naguguluhan.Pero isang bagay ang malinaw kay Czarina—kailangan niyang maging maingat. Kahit isang maling kilos lang, baka tuluyan na siyang m
“...MAS DELIKADO.”Napailing si Fran sa sinabi niya. “Hindi puwedeng puro hula lang, Miss,” seryoso nitong sabi. “Sa laban, kailangang kilala mo ang kalaban mo. Otherwise, mauunahan ka niya.”Napabuntong-hininga si Czarina. “With my current position? Ano bang malalaman ko?” mapait niyang sagot. “Kapag nagkamali ako ng galaw, baka mas lalo lang akong mabuking.”Bahagyang nainis si Fran. “Hindi sana tayo umaabot sa ganito kung naging mas ruthless ka noon. Baka ngayon, kasama mo na ulit ang young master.”“Oh no…” napaungol si Czarina habang tinatakpan ang mukha. “Nag-sorry na po ako, Tito. Pwede bang tigilan n’yo na ’yang sermon na ’yan?”Tumayo siya agad at mabilis na kinuha ang bag niya. “Late na ’ko. Aalis na ’ko.”Halos tumakas na siya palabas ng apartment, dahilan para mapailing na lang si Fran habang pinagmamasdan ang likod niya.PAGDATING NI CZARINA sa company, saktong bumukas ang elevator.Mabilis siyang naglakad palapit habang maingay ang suot niyang heels sa marmol na sahig. P
“...WAKE UP ALREADY.”Mahigpit pa ring hawak ni Czarina ang kamay ni Wendy habang tuloy-tuloy siyang nagkukuwento tungkol sa masasaya nilang alaala noon.Mga simpleng bagay lang—mga tawanan, kalokohan, pagkain sa tabi ng kalsada, late-night chika.Pero kapag naaalala mo pagkalipas ng maraming taon, iyon pala ’yong mga alaalang pinakamainit sa puso.Unti-unting kumalma si Czarina habang nagsasalita.At maya-maya… tila may bahagyang gumalaw sa kamay na hawak niya.Napatigil siya. Akala niya, guni-guni lang. Pero ilang segundo lang ang lumipas, muli niyang naramdaman ang mahinang paggalaw ng mga daliri ni Wendy.Biglang nanlaki ang mga mata niya. Mabilis siyang yumuko palapit dito.“Wenwen…” nanginginig niyang bulong. “Naririnig mo ’ko, ’di ba?”Mas humigpit ang hawak niya rito. “Please… gumising ka na.”Basag ang boses niya habang pilit na ngumingiti. “Hindi pa tayo tapos kumain sa buong mundo. Hindi pa tayo nakakapag-travel together.”Napaluha siya. “You can’t break your promise to me.
“…BAKA HINDI NA TALAGA BUMALIK SI RINA.”Arrogante at dominante si Damion. Pero sa sandaling iyon, sobrang baba ng tingin niya sa sarili para lang sa pagmamahal niya kay Czarina. Wala na siyang pakialam sa pride o status niya—ang mahalaga lang, bumalik si Czarina kahit isang beses lang para makita siya.Tahimik na napayuko si Enzo. Ngayon lang niya nakitang ganoon kahina si Damion, pero wala siyang maisip na salita para pagaanin ang loob nito. Kaya nanatili na lang siyang nakatayo sa tabi nito.Samantalang si Czarina naman, nanigas sa sulok habang naririnig ang lahat.Mariin niyang kinuyom ang kuwintas niya. Paulit-ulit niyang ipinapaalalahanan ang sarili na huwag padala. Lahat ng nangyayari ngayon… kasalanan ni Damion.At si Wendy? Kung tutuusin, nadamay lang ito dahil sa kanya.Hindi ba dapat lang na mag-guilty siya?Mariin niyang ipinikit ang mga mata, pilit na inaalis sa isip ang kahit anong may kinalaman kay Damion.Halos sampung oras ang itinagal ng surgery, at nang bumukas ang
“HOSPITAL?” Biglang sumagi sa isip niya ang nangyari kanina.“H-Hindi naman siguro…” bulong niya sa sarili, pilit na pinapagaan ang pakiramdam.Napakagat siya sa labi bago muling nagsalita. “May sinabi ba siyang… tatanggalin niya ako?”Napabuntong-hininga si Kathy habang inaayos ang mga papel. “Wala naman.”Pagkatapos ay seryosong tumingin ito kay Czarina.“But honestly…” mahina nitong sabi, “anong nangyari sa loob? Kasi no’ng umalis si Boss, sobrang sama talaga ng timpla ng mukha niya. As in nakakatakot. May nangyari ba kanina sa loob?”Napapikit si Czarina bago pilit na ngumiti.“Long story,” mahinang sagot niya. “Basta… mukhang na-offend ko na naman siya.”“Hay naku.” Umiling si Kathy. “Huwag ka ngang advance mag-isip. Hindi ka pa naman pinapaalis.”Mapait na napangiti si Czarina habang dahan-dahan siyang umupo sa desk niya.“Maybe not yet,” mahina niyang bulong. “Pero feeling ko… malapit na.”“Hey,” sabi ni Kathy, sinusubukang pagaanin ang mood, “huwag masyadong negative. Just le
“‘TIL WHEN SHOULD I PRETEND?”She was hoping that her work with Damion will end as soon as possible nang sa gayon ay hindi na ito magpanggap. It’s tiring her.Habang pinagmamasdan silang nagbubulungan, napahigpit ng hawak si Leona sa tinidor. Pilit siyang ngumiti, pero malamig ang tingin niya kay Cz
“NO SERIOUSLY,” sita ni Czarina habang sumisilip mula sa unan, “bakit ka nag-a-undress dito? Wala bang banyo?”Tumaas lang ang kilay ni Damion, natatawa. “Mas komportable rito.”“Komportable?! Gusto mo lang akong inisin!” sigaw niya sabay hagis ng unan. “Wala kang hiya!”Nasalo ni Damion ang unan at
“...UNLESS YOU ASK ME NOT TO.”Hindi mapakaniwala si Czarina sa sinabi ni DamionCzarina narrowed her eyes, tinitigan si Damion na para bang sinusuri kung nagsasabi ito ng totoo o may binabalak na naman.Napangiti si Damion, alam ang nasa isip niya. “If you don’t believe me,” sabi nito, kalmado pa r
CZARINA pinched her lips tight, alam niyang wala siyang panalo sa bangayan nila kaya pinili na lang niyang umiwas ng tingin at manahimik.Ngunit hindi pa rin tumigil si Damion. Dahan-dahan niyang hinawakan ang baba ni Czarina, pinisil ito nang marahan at pinagmasdan ang mukha niya na may makapal na







