เข้าสู่ระบบthanks a bunch for reading! Your comments always make my day. Hope you’re having an amazing one too~ 🌸🫶
AT THE HOSPITAL’S GARDEN.“FEEL KO TUMATANDA na ako dahil may anak ka na. Tapos wala man lang akong boyfriend?! Life is so unfair!” Naiiyak na, saad ni Czarina.“Huwag mo nang hintayin. Mahirap makahanap ng reliable love.”Napakunot ang noo ni Wendy. “Anong mahirap?”Napalinga-linga siya, hanggang sa biglang magtama ang mga mata niya sa isang batang doktor na may salamin.Maayos ang hitsura nito, refined ang aura, at may banayad na ngiti habang papalapit sa kanila.“Out in the sun, huh?” bati ng doktor kay Wendy.Parang magic na nagbago ang buong aura ni Wendy. Mula sa dating boyish niyang kilos, bigla siyang naging demure at sweet. Bahagya siyang tumango.“Getting more sun will help you recover faster.”“Yes, that’s right.” Ngumiti ang doktor. “Have you been feeling better lately?”“It’s going well. My recovery is progressing well.”“Then… Can we go see a theater?”Biglang kumabog ang dibdib ni Wendy.Isang mabilis na sulyap ang ipinukol niya kay Czarina, halatang ipinagmamalaki ang
“I’LL TRUST YOU ONE LAST TIME.”Nang marinig iyon, tila saka lamang nakahinga nang maluwag si Damion.Lumapit siya sa likuran ni Czarina at muling isinuot sa leeg nito ang kuwintas na kanina niyang kinuha.“This time, we’ll definitely find Tiantian.”Napayuko si Czarina at tinitigan ang kuwintas. Hindi niya napigilan ang pag-agos ng kaniyang mga luha. Isa-isang tumulo ang mga ito sa pendant, nag-iwan ng maliliit na bakas ng luha sa ibabaw nito.Maya-maya, binuksan ni Damion ang pinto ng ward at lumabas.Agad siyang nilapitan ni Wendy. “So? Kumusta?”“It’s fine.”Bahagyang ngumiti si Damion. “Zari even asked you to go sunbathing with her this afternoon.”Napakurap si Wendy. “Ha? ’Yon lang?”Napangiti siya nang malaman na kahit paano ay bumalik na sa dati ang kaibigan niya. Pero lalo siyang na-curious kung ano ba talaga ang ginawa ni Damion para mapabago ang isip ni Czarina.“Wait, anong ginawa mo sa kaniya? Paano mo siya napapayag?”Diretso lamang naglakad si Damion, walang balak magpa
“DARATING DIN ANG PANAHON NA MAIINTINDIHAN NIYA ANG LAHAT.”“Ang kinatatakot ko, bago pa man dumating ang panahong iyon, baka tuluyan na niyang mapabayaan ang sarili niya.”“Kung ganoon, kailangan natin siyang makausap ng ibang tao. May kailangang tumulong sa kaniya upang unti-unting alisin ang mga negatibong iniisip niya.”Pakiramdam ni Damion ay napakahaba pa ng kailangan niyang lakbayin bago tuluyang maging maayos ang lahat. Marahan siyang tumango.“I’ll take care of her.”“Hindi ikaw ang ibig kong sabihin.”Natigilan si Damion at napatingin kay Tito Fran. “She hates you right now, kahit ano pa ang gawin mo. Kapag ikaw ang lalapit, lalo mo lamang siyang maiinis.”“Pero ako lang ang kayang mag-alaga sa kanya.”“I don’t think so.”Nilingon ni Tito Fran ang gawi kung saan naglalakad si Wendy papalapit. Sa puntong iyon, naunawaan ni Damion kung sino ang mas kinakailangan ni Czarina ngayon. Walang iba kundi ang kaibigan nitong si Wendy.Hindi na siya nagpumilit pa at iniasa na kay Wendy
“...PIN@T@T NA SIYA NG MGA TAONG KUMUHA SA KANYA!”Namutla si Czarina sa narinig. Umiling siya’t napaatras habang mahinang bumulong. Her eyes were devoid. “Imposible… Pinakita mo pa nga sa ‘kin ang picture niya!”“Foolish woman.” Napangisi si Cassidy, tila nasisiyahan sa pagkawasak ng mukha ni Czarina. “Peke lang iyon, haha! Hindi mo inaasahan ‘yon, ’di ba?”Lalong lumapad ang ngisi niya. “Ang batang matagal mo nang hinahanap ay namatay na dahil sa ‘kin.” Humalakhak siya. “You’re the most pathetic one here, hahaha!”Dalawang hakbang na napaatras si Czarina. Nanginginig ang mga labi niya habang paulit-ulit na umiling.“No…” Parang unti-unting gumuho ang lahat ng pinanghahawakan niya. “Hindi ito totoo…” Napahawak siya sa dibdib. “Hindi…”Kumunot ang noo ni Damion at mariing tumingin kay Seth. “Nasaan ang bata?”Saglit na napatingin si Seth sa baliw na pagtawa ni Cassidy bago tuluyang tumigas ang ekspresyon niya.“He’s dead.”“Hahaha! Narinig mo ’yon?” matinis na sigaw ni Cassidy. “Patay
“... I’M THE ONLY CZARINA.”“Leave her. We’re getting out of here.”Papalabas na sana si Seth kasama si Cassidy nang biglang umalingawngaw mula sa likuran ang isang pamilyar na boses.“Long time no see. Shall we catch up?”Kasabay ng pagbukas ng pinto, pumasok si Damion kasama ang kaniyang mga tauhan. Sa labas, nakahandusay ang mga tauhan ni Seth sa iba’t ibang bahagi ng paligid.Sa boses pa lang ni Damion, para bang naputol na ang huling pag-asa ni Seth. Alam niyang muli na naman siyang natalo.Iyon ang pinakamasakit sa lahat. Ngayong nabunyag na ang pagkukunwari niya, ang pinakamalaking pinagsisisihan ni Seth ay ang hindi niya pagtupad sa pangako kay Cassidy.Bahagya siyang napabuntong-hininga bago humarap kay Damion.“So, you really did come after all.” Mabigat ang boses niya.Sa mga mata ni Damion ay tila may paparating na unos—halo-halong pagkadismaya, galit, at higit sa lahat, matinding lungkot.Malamig si Damion at kakaunti lamang ang itinuturing niyang kaibigan. Ngunit si Seth
“FINE. I CAN GIVE YOU INFORMATION ABOUT YOUR CHILD.”“Also, I want to record a few words for my child as a final gift.”“Don’t try anything funny.”“Gusto ko lang mag-iwan ng ilang salita sa email ko. Hindi naman nito ipapaalam kung nasaan ako, so what are you afraid of?”“Fine. I’ll let you record it using my phone, then I’ll send it to your email.”“Okay.”Mahigpit na ikinawit ni Czarina ang braso sa leeg ni Cassidy habang mabilis na sinalo ang phone na inihagis ni Seth.Akala ni Seth ay alam na niya ang lahat tungkol kay Czarina, pero marami pa pala siyang hindi alam. Hindi lang pala ito marunong lumaban—may backup plan pa ito.Dahil dito, agad na sumilay ang murderous intent sa mga mata ni Seth.Matapos i-record ang mensahe, ibinalik ni Czarina ang phone. Pinanood niyang ipinadala ni Seth ang recording sa email niya bago siya nakahinga nang maluwag.Mukhang ordinaryo lamang ang email address niya, pero na-hack na ng kaibigan ni Tito Fran ang backend system nito. Sa sandaling maipa
“AM I REALLY PREGNANT?”Para makasigurado, nagbihis si Czarina at tahimik na umalis ng bahay na siyang napansin pa rin ni Cassidy. Kuryos si Cassidy kung saan papunta si Czarina, pero ang nagawa niya lang ay lapitan si Damion at magsumbong.“Damion, nakita ni Rose na umalis ng bahay si Miss Zari…”
“I’M REALLY FINE, DAMION,” Czarina replied firmly. Napatitig si Damion kay Czarina, binabasa ang ekspresyon sa mukha nito. Ibinuka ni Damion ang kanyang bibig para magsalita ng umalingawngaw na sigaw mula sa sala ng yate.“Ahhh!” “Damion… Ma-Masakit ang t’yan ko!” Agad na nataranda si Damion at a
“THE LITTLE GRIEVANCES YOU’VE SUFFERED ARE NOTHING COMPARED TO CASSY.”Napailingon si Czarina sa kanya, namumugto ang mga matang nakatitig sa mga mata niya. Ilang saglit pa ay tumawa siya. Isang tawa puno ng sakit at kirot. Then, she murmured softly. “Bakit mo ginawa sa’kin ‘to?” If you don’t like
PERO HINDI PA TULUYANG nakakalayo si Cassidy nang marinig niya ang boses ni Czarina.“Tubig… Tubig…” nakapikit at mahinang usal ni Czarina.Agad na kumilos si Damion. Kinuha niya ang baso, pinuno ng tubig, at mabilis na lumapit.With a gentleness that felt too natural, inalalayan niya si Czarina paa







