تسجيل الدخولthanks a bunch for reading! Your comments always make my day. Hope you’re having an amazing one too~ 🌸🫶
AT THE HOSPITAL’S GARDEN.“FEEL KO TUMATANDA na ako dahil may anak ka na. Tapos wala man lang akong boyfriend?! Life is so unfair!” Naiiyak na, saad ni Czarina.“Huwag mo nang hintayin. Mahirap makahanap ng reliable love.”Napakunot ang noo ni Wendy. “Anong mahirap?”Napalinga-linga siya, hanggang sa biglang magtama ang mga mata niya sa isang batang doktor na may salamin.Maayos ang hitsura nito, refined ang aura, at may banayad na ngiti habang papalapit sa kanila.“Out in the sun, huh?” bati ng doktor kay Wendy.Parang magic na nagbago ang buong aura ni Wendy. Mula sa dating boyish niyang kilos, bigla siyang naging demure at sweet. Bahagya siyang tumango.“Getting more sun will help you recover faster.”“Yes, that’s right.” Ngumiti ang doktor. “Have you been feeling better lately?”“It’s going well. My recovery is progressing well.”“Then… Can we go see a theater?”Biglang kumabog ang dibdib ni Wendy.Isang mabilis na sulyap ang ipinukol niya kay Czarina, halatang ipinagmamalaki ang
“I’LL TRUST YOU ONE LAST TIME.”Nang marinig iyon, tila saka lamang nakahinga nang maluwag si Damion.Lumapit siya sa likuran ni Czarina at muling isinuot sa leeg nito ang kuwintas na kanina niyang kinuha.“This time, we’ll definitely find Tiantian.”Napayuko si Czarina at tinitigan ang kuwintas. Hindi niya napigilan ang pag-agos ng kaniyang mga luha. Isa-isang tumulo ang mga ito sa pendant, nag-iwan ng maliliit na bakas ng luha sa ibabaw nito.Maya-maya, binuksan ni Damion ang pinto ng ward at lumabas.Agad siyang nilapitan ni Wendy. “So? Kumusta?”“It’s fine.”Bahagyang ngumiti si Damion. “Zari even asked you to go sunbathing with her this afternoon.”Napakurap si Wendy. “Ha? ’Yon lang?”Napangiti siya nang malaman na kahit paano ay bumalik na sa dati ang kaibigan niya. Pero lalo siyang na-curious kung ano ba talaga ang ginawa ni Damion para mapabago ang isip ni Czarina.“Wait, anong ginawa mo sa kaniya? Paano mo siya napapayag?”Diretso lamang naglakad si Damion, walang balak magpa
“DARATING DIN ANG PANAHON NA MAIINTINDIHAN NIYA ANG LAHAT.”“Ang kinatatakot ko, bago pa man dumating ang panahong iyon, baka tuluyan na niyang mapabayaan ang sarili niya.”“Kung ganoon, kailangan natin siyang makausap ng ibang tao. May kailangang tumulong sa kaniya upang unti-unting alisin ang mga negatibong iniisip niya.”Pakiramdam ni Damion ay napakahaba pa ng kailangan niyang lakbayin bago tuluyang maging maayos ang lahat. Marahan siyang tumango.“I’ll take care of her.”“Hindi ikaw ang ibig kong sabihin.”Natigilan si Damion at napatingin kay Tito Fran. “She hates you right now, kahit ano pa ang gawin mo. Kapag ikaw ang lalapit, lalo mo lamang siyang maiinis.”“Pero ako lang ang kayang mag-alaga sa kanya.”“I don’t think so.”Nilingon ni Tito Fran ang gawi kung saan naglalakad si Wendy papalapit. Sa puntong iyon, naunawaan ni Damion kung sino ang mas kinakailangan ni Czarina ngayon. Walang iba kundi ang kaibigan nitong si Wendy.Hindi na siya nagpumilit pa at iniasa na kay Wendy
“...PIN@T@T NA SIYA NG MGA TAONG KUMUHA SA KANYA!”Namutla si Czarina sa narinig. Umiling siya’t napaatras habang mahinang bumulong. Her eyes were devoid. “Imposible… Pinakita mo pa nga sa ‘kin ang picture niya!”“Foolish woman.” Napangisi si Cassidy, tila nasisiyahan sa pagkawasak ng mukha ni Czarina. “Peke lang iyon, haha! Hindi mo inaasahan ‘yon, ’di ba?”Lalong lumapad ang ngisi niya. “Ang batang matagal mo nang hinahanap ay namatay na dahil sa ‘kin.” Humalakhak siya. “You’re the most pathetic one here, hahaha!”Dalawang hakbang na napaatras si Czarina. Nanginginig ang mga labi niya habang paulit-ulit na umiling.“No…” Parang unti-unting gumuho ang lahat ng pinanghahawakan niya. “Hindi ito totoo…” Napahawak siya sa dibdib. “Hindi…”Kumunot ang noo ni Damion at mariing tumingin kay Seth. “Nasaan ang bata?”Saglit na napatingin si Seth sa baliw na pagtawa ni Cassidy bago tuluyang tumigas ang ekspresyon niya.“He’s dead.”“Hahaha! Narinig mo ’yon?” matinis na sigaw ni Cassidy. “Patay
“... I’M THE ONLY CZARINA.”“Leave her. We’re getting out of here.”Papalabas na sana si Seth kasama si Cassidy nang biglang umalingawngaw mula sa likuran ang isang pamilyar na boses.“Long time no see. Shall we catch up?”Kasabay ng pagbukas ng pinto, pumasok si Damion kasama ang kaniyang mga tauhan. Sa labas, nakahandusay ang mga tauhan ni Seth sa iba’t ibang bahagi ng paligid.Sa boses pa lang ni Damion, para bang naputol na ang huling pag-asa ni Seth. Alam niyang muli na naman siyang natalo.Iyon ang pinakamasakit sa lahat. Ngayong nabunyag na ang pagkukunwari niya, ang pinakamalaking pinagsisisihan ni Seth ay ang hindi niya pagtupad sa pangako kay Cassidy.Bahagya siyang napabuntong-hininga bago humarap kay Damion.“So, you really did come after all.” Mabigat ang boses niya.Sa mga mata ni Damion ay tila may paparating na unos—halo-halong pagkadismaya, galit, at higit sa lahat, matinding lungkot.Malamig si Damion at kakaunti lamang ang itinuturing niyang kaibigan. Ngunit si Seth
“FINE. I CAN GIVE YOU INFORMATION ABOUT YOUR CHILD.”“Also, I want to record a few words for my child as a final gift.”“Don’t try anything funny.”“Gusto ko lang mag-iwan ng ilang salita sa email ko. Hindi naman nito ipapaalam kung nasaan ako, so what are you afraid of?”“Fine. I’ll let you record it using my phone, then I’ll send it to your email.”“Okay.”Mahigpit na ikinawit ni Czarina ang braso sa leeg ni Cassidy habang mabilis na sinalo ang phone na inihagis ni Seth.Akala ni Seth ay alam na niya ang lahat tungkol kay Czarina, pero marami pa pala siyang hindi alam. Hindi lang pala ito marunong lumaban—may backup plan pa ito.Dahil dito, agad na sumilay ang murderous intent sa mga mata ni Seth.Matapos i-record ang mensahe, ibinalik ni Czarina ang phone. Pinanood niyang ipinadala ni Seth ang recording sa email niya bago siya nakahinga nang maluwag.Mukhang ordinaryo lamang ang email address niya, pero na-hack na ng kaibigan ni Tito Fran ang backend system nito. Sa sandaling maipa
MARQUEZ VILLA.Pagkauwi ni Czarina, napansin kaagad ni Alejandro na may kakaiba sa kinikilos ni Czarina. Ang dating masayahin ay naging tahimik, detached, colder. Hindi na nagawang makapagtanong ni Alejandro at iniisip niya na baka may masamang nangyari o wala lang talaga ito sa mood.Nang gabing iy
“YOU’RE WELCOME TO WORK AT THE MARQUEZ GROUP.”Napangiti si Cassidy, punong-puno ng tuwa ngunit agad din itong napalitan ng pag-aalala. “Pero… ano bang pwede kong gawin? Wala naman akong sapat na qualifications, at ‘yong pinag-aralan ko…”“Don’t worry,” putol ni Damion, sabay utos kay Kathy. “Humana
FOR A MONTH, ni isang tawag o mensahe ay hindi natanggap ni Cassidy mula kay Damion. Paulit-ulit niya itong tinatawagan, ngunit hindi man lang sinasagot—isang bagay na labis niyang ikinabahala.Dati, isang ring pa lang ay sinasagot na niya. Ngayon, wala kahit isa.Habang lumilipas ang mga araw, lalo
“R-RINA… W-WHERE’S THE CHILD?”“P-Paano mo nalaman?” She stammered, her eyes filled with panic and fear.Hindi alam ni Czarina kung ano ba dapat ang mararamdaman. Nalilito siya at hindi niya alam kung paano haharapin si Damion.Nang makita ni Damion ang ekspresyon ni Czarina, may kung ano sa kanya a







