LOGINYour comments and feedback are always appreciated—they truly mean a great deal. Thank you for reading, and I hope you have a wonderful day~✨🫶🫶🫶
“EVEN IF YOU CHANGE IN THE FUTURE?” his voice was soft, which flickered something in Czarina’s heart.Napatingin sa bintana si Czarina. Sa dilim, kita ang sakit sa kanyang mga mata na pilit niyang iniiwas kay Damion.“Who knows?” sagot niya, pilit na casual, pilit na kalmado. “Future ’yun.” “True.”Hindi na ito nagtanong pa, pero sa loob-loob niya, ang dami niyang gustong itanong. Ang dami niyang gustong aminin. Pero hindi niya magawa. Hindi ngayon. Mas gugustuhin na lang niyang manatili ang katahimikan na ito—yung pagkakataong kasama niya si Czarina nang walang gulo, walang bangayan, walang distansya. Kahit panandalian lang.Ngunit si Czarina ay hindi mapakali. Ano bang ibig sabihin ng mga tanong niya?Hindi ba siya dapat ang nag-iimbestiga? Siya ang dapat kumukuha ng impormasyon? Pero bakit parang siya ang naiipit?Paano naging ako yung muntik nang mabuking?Naiinis siya sa sarili. Gusto niyang bumawi. Gusto niyang ibalik ang kontrol at subukang muli, pero alam niyang wala na siya
“SHE’S… MY WIFE… SHE’S RINA.”Natigilan si Enzo. “Tingin mo po siya si Miss Zari?” tanong niya, hindi mapakaniwala. “Paano naman nangyari iyon? Medyo pareho sila ng boses, yes… Pero magkaibang-magkaiba po sila…”“It sounds absurd,” dugtong niya. “Baka nagkakamali ka lang, sir.”Hindi agad sumagot si Damion. Sa halip, matalim siyang tumingin sa malayo. “Now that technology is advanced, there are ways to alter appearance. Things we don’t even fully know.” Pero umiling si Enzo. “Pero kahit na, that’s not enough proof. Anyone with a similar build could be mistaken.”Tumitig si Damion sa kanya. “Then tell me—when you’re with her, don’t you feel it? That strange familiarity?”Nag-atubili si Enzo. “Kung iisipin… may similarities sila. Even preferences. Pero kung siya talaga ‘yan… Bakit ayaw niyang aminin na siya nga si Miss Zari?”“I don’t know her purpose,” malamig niyang sabi. “But I know she’s still angry with me.”Huminto siya sandali bago nag-utos:“Investigate Meredith Velasco. I want
“COME WITH ME TO A SOCIAL EVENT.”Ayaw niyang sumama sa kahit anong social event. Gusto niya lang umuwi at makapagpahinga.Dahan-dahan niyang dinilaan ang labi niya, pilit na ngumiti. “Wala po akong masyadong alam tungkol d’yan sir, pwede po bang si Kathy na lang po?”Bahagyang tumaas ang sulok ng labi ni Damion. “You’ve grown bold. You’re making decisions for me now?”Nanlaki ang mata ni Czarina.“But unfortunately,” dagdag nito, malamig ang tono, “your position only allows you to follow orders.” Tumayo siya. “Pack your things. Meet me at the underground parking lot in fifteen minutes.”Pagkatapos no’n, mabilis na lumakad palayo si Damion kasama si Enzo. Samantala, napabuntong-hininga naman si Czarina, bagsak ang mga balikat na muling dumungo sa lamesa. “Opportunity ‘yan, go na.” Napasimangot si Czarina at sinabing mukhang lalagnatin siya kaya naman ay inabutan siya ni Kathy ng gamot, pero tinitigan lang iyon ni Czarina. “May tendency na maging lutang ako kapag ininum ko ‘yan,” a
“AND YOU JUST CONFIRMED IT.”Napakunot ang noo ni Czarina. “Confirmed, what? Na ako ang asawa mo? Oh, please, Sir. I’m very flattered na iyon ang iniisip mo, maikumpara ba naman kay Madam… it was such a compliment.”Ngumisi siya, sabay taas ng kilay. “Pero, sorry to disappoint you. Kung ‘yon ang gusto mong paniwalaan, that’s on you. Hindi ko kasalanan kung masyado kang… delusional.”Ngumisi si Czarina saka ito mabilis na nag-walk out palabas ng ospina ni Damion, diring-diri nang mahawakan siya nito.Pero sa loob ng opisina, lumawak lang ang ngiti ni Damion, saka napatawa nang marahan. “That brat.”LUMALALIM ang gabi at halos lahat ng empleyado ay nakauwi na. Maging sina Enzo at Kathy ay nakauwi na rin. Tanging naiwan na lamang ay sina Czarina at Damion.Gusto na rin sanang umuwi ni Czarina, pero Friday ngayon. Kailangan niyang tapusin ang weekly summary at gumawa ng plan para sa susunod na linggo. Ayaw niyang dalhin ang trabaho pabalik sa hotel—ayaw niyang magmukhang talunan na kahit
“...I KEPT IT SAFE FOR HER.”Hindi sigurado si Czarina kung imahinasyon niya lang ba iyon o kung ang mga salita ni Damion ay patama sa kanya. Kaya agad siyang umiwas. Bumaba ang tingin. “Nako, mayaman po kayo, kaya I’m sure na maraming jewelry si Madam. Kaya hindi naman lahat ng iyon ay nasusuot niya.”Nahulog sa malalim na pag-iisip si Damion. “Kahit gaano pa karami ang jewelry na meron siya… She never liked any of them.”Napatingin siya sa kwintas ni Czarina. Malalim ang iniisip. “She always finds fault with whatever I give her.”Tila ba hinihintay ni Damion na sumagot si Czarina, pero binaling na nito ang atensyon sa pagkain at inaya na siyang kumain.Hindi na nakipagtalo si Damion, saka inabot ang kutsara, pero napatingin ito sa pagkain.“Hindi ako kumakain ng onions, maging carrots at mushrooms.”Tumingin ito kay Czarina na nakatitig sa pagkain, nakakunot ang noo, saka muling nagsalita. “Pick them out.”“...But you used to like these?”“Hindi na ngayon. Remove them.”Napapikit si
PAGBALIK NI CZARINA sa upuan, nagtaka siya dahil kaunti lang ang trabaho, pero sinabi ni Kathy na mabuti na iyon. Habang nag-uusap sila, tinawag ni Damion si Czarina at sinabi nitong pasado siya sa “test,” kaya opisyal na siyang personal assistant. Masaya si Czarina, pero napansin niyang tila inoobserbahan siya ni Damion at binigyan pa siya ng babala.Dahil gusto niyang makakuha ng mas mahalagang impormasyon, nag-overtime siya, kunwari, at palihim na pumasok sa opisina ni Damion para buksan ang computer nito. Sa huli, birthday niya mismo ang password—pati sa email. Habang naghahanap siya ng files, biglang dumating si Damion. Nagtago siya sa ilalim ng mesa, pero paglabas niya, nadatnan niyang hinihintay siya ni Damion sa labas, kaya nagdahilan siya na galing lang sa banyo.“Hmph.” Tumaas ang kilay niya. “So you really do have a special relationship with that place.” Nanlaki ang mga mata ni Czarina sa inis. “You’re joking.”Pero biglang lumamig ang aura ni Damion. Nag-iba ang titig n
Damion compromised. Damion compiled. Nahahati ang oras ni Damion sa pag-aalaga kay Czarina, at sa trabaho. Mas nakakain ang oras niya kay Czarina dahil palaging sumasama ang pakiramdam ng asawa niya. Damion didn’t know what to do, but he’s always there for her. On the other hand, Czarina felt guil
MARQUEZ’S VILLA.Nagmamadaling pumasok si Damion sa loob, bitbit ang malaking rose bouquet at cake na may kasamang cupcakes nang makasalubong niya si Wendy sa kusina.Nanlaki ang mga mata ni Wendy ng makita iyon, napakamot sa ulo at kumunot ang noo. “Is Rina still awake?” He asked eagerly.“Oo,” tu
NAPAHINTO SI DAMION SA PAGMAMANEHO kalagitnaan ng biyahe. Napahampas ito sa manibela. Simula ng umalis siya sa mansyon, hindi mawala-wala sa isip niya ang malamig na tingin sa kanya ni Czarina. Kumirot ang puso niya.He reached his phone and dialed Enzo’s number. “Go to my villa and send Cassy to t
AT NIGHT - DAMION’S STUDY ROOM.Nakatitig lang sa labas si Damion, habang malalim ang iniisip. Gabi na, pero hindi niya magawang bumalik sa kwarto nila ni Czarina dahil kasama nito si Wendy at dito makikitulog ngayong gabi.Pumukaw sa malalim na pag-iisip ni Damion ang pagtunog ng kanyang telephono.







