LOGINSa pag-iisip pa lamang nito, namumula na si Isla.Tuwing nangyayari iyon, palagi itong nasa sandali ng matinding passion, habang ibinubulong ni Lucas ang mga salitang iyon sa tabi ng kanyang tainga.Mababa at paos ang boses nito, dikit sa kanyang balat, may dalang uri ng coaxing intimacy na nagpapakilabot sa anit niya. Kahit alam niyang sinasadya iyon nito, kahit alam niyang dapat siyang lumaban, nahihirapan pa rin siyang kontrolin ang sarili niya.Tuwing tinatawag siya nitong “baby,” sumusuko siya sa charms nito.At hindi maiiwasan, kailangan niyang tiisin ang higit pa sa kaya niyang kayanin.Habang mas iniisip iyon ni Isla, mas lalo siyang naiinitan ang mukha. Masama niyang tiningnan si Lucas, pagkatapos ay pabiro siyang sumuntok sa dibdib nito.“Bumaba na tayo.”After all, maraming guests ang naghihintay.Birthday celebration ni Nathalia today. Gaano man ka-shameless si Lucas in private, kailangan pa rin niyang kumilos nang maayos sa harap ng outsiders.Ibinaba ni Lucas ang tingin s
May extremely serious na appearance si Leonardo.Nakataas ang mga kilay niya, matalim ang tingin, at natural na nakababa ang sulok ng bibig niya. Kahit hindi siya galit, mukha siyang papagalitan ang isang tao.Napakaseryoso rin niya at hindi mahilig magsalita nang marami. May dalang pressure ang katahimikan niya, at kapag nakaupo siya roon nang hindi nagsasalita, maging ang adults ay hindi namamalayang nagiging maingat sa paligid niya.Iyon ang klase ng mukha na pinakanakakatakot para sa children.Maraming children ang hindi mapigilang umiyak sa sandaling makita si Leonardo.Ngunit nanatiling kalmado si Nathalia.Obedient siyang nakaupo sa mga bisig ni Luis, suot ang little princess dress niya, ang maitim niyang mga mata ay direktang nakatitig sa old man sa harap niya.Hindi handsome ang great-grandfather na ito.Pero hindi rin siya natatakot dito.Bilang daughter nina Lucas at Isla, minana ni Nathalia ang marami sa magagandang qualities ng parents niya.Noong bata pa si Isla, lively a
Dahil mayroon pa rin siyang feelings para sa kanya, ngunit hindi na kasinglalim ng dati.Napakalinaw na alam ito ni Lucas.Pinili ni Isla na bumalik sa tabi niya. Pinayagan niya siyang muling pumasok sa buhay niya, pinayagan siyang maging father ni Nathalia, at pinayagan siyang tumayo nang hayagan sa tabi niya bilang husband niya. Ngunit ang Isla na minsang nagmahal sa kanya nang walang hesitation, na minsang hinabol siya nang walang takot at ibinigay sa kanya ang buong puso nito, ay nasaktan na nang masyadong malalim.Nandoon pa rin ang love.Ngunit hindi na ito kasing-reckless, kasing-pure, at kasing-unreserved gaya noon.Ang habulin ang nawala ay talagang pathetic.Ngunit greedy siya, hindi niya mapigilang gustuhin ang lahat ng mayroon siya.Gusto niya ang trust nito.Ang dependence nito.Ang tenderness nito.Ang public acknowledgment nito.Gusto niya ang bahagi ni Isla na minsang ganap na naging kanya, kahit alam niyang siya mismo ang personal na nawala iyon.Medyo muffled ang bose
Hindi makatulog ang matandang mag-asawa.Buong gabi nilang iniisip kung ano ang isusuot at paano magbibihis para magmukhang maganda.Ito ang unang birthday celebration ni Nathalia sa bahay ng pamilya Montenegro.Sa pangalan, hindi ito malaking banquet, at hindi rin ito grand public ceremony. Ngunit para kina Luis at Selena, ang kahulugan nito ay higit na mas mahalaga kaysa sa anumang formal event.Simula bukas, ipakikilala si Nathalia sa friends at family sa business circle. Malalaman ng lahat na may bagong member ang pamilya Montenegro.Siya ang eldest granddaughter ni Luis.Ang first daughter ni Lucas.Ang maliit na batang minsang itinago sa kanila ng fate ay ngayon tatayo nang hayagan sa ilalim ng protection ng pamilya Montenegro.Sa pag-iisip pa lamang niyon, hindi na makatulog si Selena.Sobrang saya niya.Sobrang saya hanggang maging ang paghiga sa kama ay tila imposible.Ilang beses siyang nagpalit ng posisyon, pagkatapos ay sa wakas ay umupo at ginising si Luis.“Hey, Luis, paa
“…Sino? Sino ang sinabi mo?”Agad na nagbago ang expression ni Louise.Sa isang sandali, lumaki ang mga mata niya na para bang may narinig siyang ganap na absurd. Pagkatapos ay lumapit siya, nakatitig kay Cassandra na malinaw na nakasulat sa mukha ang disbelief.Bahagya ring natigilan si Cassandra sa reaction niya.“Rocky,” maingat niyang sabi. “Hindi ba inalagaan ka niya nang mabuti?”Tiningnan ni Louise si Cassandra na ang expression ay malinaw na nagsasabing, Nagbibiro ka ba?“Natural lang na alagaan niya ako!” sabi niya, halos righteous. “Noong maliit siya, muntik na siyang magkaroon ng allergic reaction sa walnuts, at ako ang nagligtas sa kanya!”Natigil si Cassandra.Sobrang unexpected ng sagot kaya hindi niya alam kung paano magre-respond.Gayunman, lalong naging earnest si Louise, na para bang naramdaman niyang kailangan itong ipaliwanag nang maayos bago magkaroon si Cassandra ng anumang dangerous misunderstanding.“Modern Philippines na ngayon. Hindi na uso ang pagpapakasal sa
Hindi malayo ang Mandaluyong sa ibang bahagi ng Metro Manila.Ngunit mas malamig ang panahon dito ngayong gabi, at nagsimula nang bumuhos ang pinong ambon. Nang umalis si Lucas sa umaga, sunny at clear pa ang panahon sa Metro Manila.Ngayon, pinong patak ng ulan ang tahimik na bumabagsak sa hangin, dumadapo sa black overcoat ni Lucas.Wala siyang pakialam sa sarili niya.Sa sandaling lumapit si Isla, buong-buo ang attention niya rito.Iniabot niya ang kamay at pinunasan ang maliliit na patak ng ulan mula sa balikat at buhok nito. Pagkatapos ay hinila niya pataas ang scarf nito, binalot iyon nang maayos sa leeg nito. Tanging matapos makumpirmang hindi maaabot ng malamig na hanging dala ng amihan ang leeg nito saka niya binuksan ang car door at pinaupo siya sa kotse sa tabi niya.Sa kabilang bahagi ng street, dumating na ang hotel car.Nakatayo si Louise sa tabi nito, todo-kaway kay Lucas.Sumulyap si Lucas doon at maikling tumango.Iyon na ang response niya.Pagkatapos ay sumakay siya s







