INICIAR SESIÓNCompartir
บทที่ 155
Fecha de publicación:
2026-11-02 20:06:33เสียงหวีดร้องของไซเรนเตือนภัยแผดก้องทะลุผ่านม่านสติที่พร่ามัว
ข้าวหอมสะดุ้งตื่นขึ
Último capítulo
Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่ บทที่ 158
"โธ่เว้ย!"พายุคำรามเสียงต่ำในลำคอ เขายกกระป๋องเบียร์ใบที่หกขึ้นกระดกอึกใหญ่ รสขมปร่าบาดคอหอยลงไปในกระเพาะอาหารที่ว่างเปล่า ความร้อนรุ่มในอกไม่ได้ลดน้อยถอยลงแม้แต่มิลลิเมตรเดียว เขากำมือขวาแน่นลืมตัว ลืมไปว่าเนื้อตรงง่ามนิ้วเพิ่งจะถูกเย็บปิดแผลไปสดๆ ร้อนๆ ความเจ็บแปลบแล่นปราดจนเลือดสีสดซึมทะลุผ้าพันแผลออกมาอีกระลอกไม่มีเธอคอยทำแผลให้อีกแล้ว...ไม่มีมือเล็กๆ ที่คอยจับข้อมือเขาไว้เบาๆ ไม่มีเสียงหวานคอยเอ็ดเวลาที่เขาขยับตัวแรง ไม่มีดวงตากลมโตที่แอบเหลือบมองแผลด้วยความห่วงใยเขาเป็นคนทำลายมันเอง... ด้วยความโง่เขลา ด้วยสันดานดิบเถื่อน และด้วยอดีตที่ตามมาหลอกหลอนเอี๊ยดดดด!เสียงยางรถยนต์บดขยี้กับลานกรวดหน้าร้านดังสนั่น ตามมาด้วยเสียงเครื่องยนต์ระดับวีแปดที่ดับวูบลงพายุไม่ได้ขยับตัว ไม่แม้แต่จะเหลือบสายตาขึ้นมอง เขาจำเสียงเครื่องยนต์รถยุโรปของศิลาและรถสปอร์ตของอคินได้ดี ชายหนุ่มเพียงแค่ยกกระป๋องเบียร์ขึ้นจิบต่อ ปล่อยให้ความเงียบในโรงซ่อมถูกทำลายลงด้วยเสียงฝีเท้าสองคู่ที่ก้าวเข้ามาอย่างมั่นคงแสงไฟหน้ารถที่สาดส่องเข้ามาทางประตูม้วนเ
Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่ บทที่ 157
"หอม... รีบหนีไปกับพี่เร็วเข้า!" เข้มกระซิบเสียงสั่นข้าวหอมไม่หันกลับไปมองพี่ชาย สายตาของเธอยังคงจับจ้องอยู่ที่ชายหนุ่มทั้งสามคนที่กำลังยืนมองเธอด้วยสายตาที่แตกสลายพายุยืนน้ำตาคลอเบ้า แผงอกกว้างกระเพื่อมไหวรัวเร็ว ชายหนุ่มร่างยักษ์ไม่สนใจแผลที่มือของตัวเอง เขาก้าวเท้าเข้ามาหาเธออย่างเชื่องช้า แววตาดุดันคู่นั้นฉายความเจ็บปวดร้าวรานออกมาจนแทบขาดใจ"ข้าวหอม... อย่าไป..." พายุพึมพำเสียงแหบต่ำ ลำคอตีบตัน "อย่าทิ้งฉันไป... ฉันขอโทษ... ฉันยอมมึงแล้วทุกอย่าง... อย่าไปกับมันเลยนะ..."คำขอร้องของพายุ ทำให้หัวใจของข้าวหอมกระตุกไหวอย่างรุนแรงทว่า บาดแผลจากความไว้เนื้อเชื่อใจที่ถูกทำลายลง มันลึกเกินกว่าจะเยียวยาได้ด้วยคำขอโทษ"พวกคุณ... ได้สิ่งที่ต้องการไปหมดแล้ว" ข้าวหอมเอ่ยทีละคำอย่างชัดเจน น้ำตาหยดสุดท้ายร่วงหล่นลงกระทบคบมีด "ทั้งร่างกาย ทั้งศักดิ์ศรี... ฉันจ่ายดอกเบี้ยให้พวกคุณจนหมดสิ้นแล้ว และนับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป... อย่าได้มาเฉียดใกล้ชีวิตของฉันอีก!"เธอค่อยๆ ก้าวถอยหลังทีละก้าว โดยมีเข้มช่วยประคอง ปลายมีดยังคงจ่ออยู่ที่คออย่างมั่น
Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่ บทที่ 156
"ได้ยินชัดหรือยังหอม!" เข้มตะโกนใส่หน้าเธอ เสียงแหบพร่า "พวกมันไม่ได้รักมึง! พวกมันแค่อยากทำลายมึงเพื่อล้างแค้นกู! มึงยังจะหลงเชื่อภาพลวงตาของพวกมันอยู่อีกเหรอวะ!"พายุยืนนิ่งงัน ใบหน้าคมเข้มซีดเผือดลงไปถนัดตา ชายหนุ่มผิวแทนอึกอัก ลำคอตีบตัน แววตาดุดันที่เคยเกรี้ยวกราดสั่นไหวอย่างรุนแรงด้วยความตระหนกตกใจเมื่อเห็นสายตาของข้าวหอมที่มองตรงมา"ข้าวหอม... ฟังฉันก่อน..." พายุละล่ำละลักพูด ก้าวเท้าเข้ามาหาเธอหนึ่งก้าว ยกมือข้างที่เปื้อนเลือดขึ้นมาข้างหน้า "นั่นมัน... นั่นมันคลิปเสียงตั้งแต่วันแรกที่เกิดเรื่อง! วันที่ฉันกำลังคลั่งเพราะถูกหักหลัง... แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แบบนั้นแล้วนะ ข้าวหอม! ฉันไม่ได้คิดจะทำร้ายเธอแล้ว!""ใช่ครับคนดี... ฟังพี่ยังก่อนนะ" อคินที่ยืนซ้อนหลังรีบกระซิบปลอบ น้ำเสียงของเขาสั่นเครือเป็นครั้งแรก ท่อนแขนยาวโอบรัดร่างเธอไว้แน่นขึ้น "สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น... ความรู้สึกของพวกพี่ มันคือความจริงทั้งหมดนะข้าวหอม""โกหก..."คำคำเดียวที่หลุดออกจากปากของข้าวหอม แผ่วเบา สั่นเครือ ทว่าเย็นเยียบดั่งน้ำแข็งหยาดน้ำตาที่สะกดกลั้นไว้ไหลทะ
Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่ บทที่ 155
เสียงหวีดร้องของไซเรนเตือนภัยแผดก้องทะลุผ่านม่านสติที่พร่ามัวข้าวหอมสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยความตระหนกสุดขีด ร่างกายของเธอยังคงหนักอึ้งและระบมไปทุกส่วนจากสัมผัสที่บีบคั้นของอคินเมื่อไม่กี่นาทีก่อน ทว่าสัญชาตญาณของการรับรู้ถึงหายนะกลับบีบบังคับให้เธอต้องฝืนยันตัวลุกขึ้นจากเตียงนอน หญิงสาวคว้าเสื้อคลุมอาบน้ำผ้าฝ้ายสีขาวตัวหนาขึ้นมาสวมทับร่างที่เปลือยเปล่า ผูกเชือกเอวแน่นหนาด้วยมือที่สั่นระริกเสียงเอะอะโวยวายและเสียงกระแทกของวัตถุหนักๆ ดังสนั่นมาจากโถงทางเดินด้านนอกเธอเปิดประตูห้องนอนออกอย่างเร่งรีบ บอดี้การ์ดสองคนที่เคยยืนเฝ้าหน้าห้องไม่อยู่ตรงนั้นแล้ว ข้าวหอมก้าวเท้าเร็วๆ ออกมาสู่ห้องรับแขกขนาดใหญ่และภาพที่ปรากฏเบื้องหน้า... ทำให้ลมหายใจของเธอสะดุดกึก หัวใจตกลงไปอยู่ที่ตาตุ่มตรงกึ่งกลางห้องรับแขกอันโอ่อ่า...ร่างของเข้มในสภาพสะบักสะบอม เสื้อแจ็กเก็ตแบรนด์เนมตัวแพงขาดวิ่น ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำและมีเลือดกำเดาไหลกบปาก กำลังถูกบอดี้การ์ดร่างยักษ์สองคนกดคว่ำหน้าลงกับพื้นหินอ่อนเย็นเฉียบ แขนทั้งสองข้างถูกบิดไพล่หลัง
Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่ บทที่ 154
"บอกพี่มาสิครับ..." อคินโน้มใบหน้าลงมากระซิบถามชิดริมฝีปากที่บวมเจ่อ ปลายนิ้วเบื้องล่างเร่งจังหวะให้ถี่กระชั้นขึ้น บดขยี้เน้นย้ำลงไปบนจุดลึกสุดอย่างแม่นยำ "คนที่หนูไปเจอมาเมื่อเช้า... มันเป็นใคร""หนู... หนูบอกไม่ได้... อ๊า!""ทำไมจะบอกไม่ได้ครับ หืม?" อคินเพิ่มจำนวนเป็นสองนิ้ว ขยับแทรกดันเข้าไปจนสุดทาง แยกช่องทางคับแคบให้อ้าออกรับการรุกล้ำ "มันสำคัญกว่าพวกพี่งั้นเหรอ... มันทำให้หนูมีความสุขได้เท่าที่พวกพี่ทำหรือเปล่า พูดสิคะคนดี... พูดออกมา!""ฮึก... อย่าทรมานหนูแบบนี้... อ๊าาา!""งั้นก็เลือกสิครับ!" อคินกดเสียงต่ำลง แววตาคมกริบวาวโรจน์ไปด้วยเปลวไฟแห่งความหวงแหนอันบ้าคลั่ง "เลือกว่าจะอยู่กับพวกพี่ หรือจะไปกับมัน... ถ้าหนูเลือกมัน พี่จะปล่อยมือเดี๋ยวนี้ ปล่อยให้หนูทรมานค้างเติ่งอยู่ตรงนี้คนเดียว แต่ถ้าหนูเลือกพวกพี่... หนูต้องยอมจำนนให้พี่เดี๋ยวนี้!"อคินชะงักนิ้วมือไว้ นิ่งสนิทอยู่ภายในกายเธอ ปล่อยให้ความต้องการที่พุ่งขึ้นสู่ขีดสุดคั่งค้างอยู่กลางอากาศความว่างเปล่าและความทรมานที่ตามมาติดๆ ทำให้สติสัมปชัญญะของข้าวหอมขาดสะบั้นลงโดยสิ้นเชิง ร
Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่ บทที่ 153
"หยุดพูดนะ...""ทำไมล่ะครับ กลัวจะเห็นความจริงเหรอ?" อคินกระซิบชิดใบหูเล็ก ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดผิวเนื้อที่กำลังสั่นสะท้าน มืออีกข้างของเขาเอื้อมไปดึงชายเสื้อสเวตเตอร์หนาของเธอขึ้นสูง "ถ้าพวกพี่เห็นหนูเป็นแค่ของเล่นขัดดอก... ทำไมพายุมันถึงต้องยอมชกเสาคอนกรีตจนมือตัวเองแหลก เพื่อไม่ให้หมัดโดนหน้าหนู ทำไมศิลามันถึงต้องยอมควักเงินสองล้านไปปิดหนี้ข้างนอกให้พี่ชายหนู ทั้งที่มันเป็นคนตระหนี่ถี่เหนียวที่สุดในโลก... และทำไม พี่ถึงต้องมายืนกอดหนูอยู่ตรงนี้ ทั้งที่พี่ควรจะขังหนูไว้ให้อดข้าวอดน้ำเหมือนที่เจ้าหนี้ทั่วไปเขาทำกัน!"คำพูดที่ตรงไปตรงมาและไร้ซึ่งการเสแสร้ง ทำให้หัวใจของข้าวหอมกระตุกวูบทว่า ความสับสนและความหวาดระแวงยังคงครอบงำจิตใจของเธออย่างเหนียวแน่น"พวกคุณแค่... แค่อยากเอาชนะ..." เธอเค้นเสียงเถียงทั้งน้ำตา"งั้นมาดูกัน ว่าคืนนี้ใครจะเป็นฝ่ายชนะ"พรึ่บ!อคินไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ตั้งตัว เขาดึงเสื้อสเวตเตอร์ตัวหนาของเธอรูดขึ้นทางศีรษะแล้วเหวี่ยงทิ้งลงบนพื้นห้องอย่างไม่ไยดี เผยให้เห็นชุดนอนสายเดี่ยวผ้าซาตินตัวบางสีครีมที่แนบสนิทไปกับท
También te puede gustar
ยั่ว
มังกรเล่นน้ำ206.6K vistasม่านหมอก
นิยายของเนม121.4K vistasหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ89.6K vistasสัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา375.1K vistasภรรยาปากร้ายขอเกิดใหม่ในยุค 70(ระบบสะสมแต้ม)
Cherry Brow / เจ๊หงส์ขายเต้าเจี้ยว230 vistasดวงใจคาสโนวา
พลอยภัทรา93 vistasกัปตันของพี่คะน้า
Chorchorwa59 vistasพ่ายหัวใจพี่หมอราเชนทร์
โกลัญญา387 vistas
